Todos los capítulos de คลั่งรักแม่ตัวแสบ: Capítulo 41 - Capítulo 50

หลังจากที่เรียนหนักกันมาทั้งเทอม วันนี้ก็ไปวันสุดท้ายของภาคเรียนนี้ พะพายกับพวกเพื่อน ๆ กำลังนั่งคุยปรึกษา เรื่องหาที่เที่ยวช่วงปิดเทอมกัน แล้วผลก็สรุปได้ว่าจะไปเที่ยวทะเลทางใต้กัน เพราะที่บ้านของนานามีโรงแรมแถวทางใต้อยู่หลายที่ ก็เลยว่าจะไปพักกันที่โรงแรมที่บ้านของนานากัน แต่ตอนนี่มันติดปัญหาอยู่อย่างเดียว คือพวกที่มีมนุษย์แฟนขี้หวงทั้งหลายจะขอไปเที่ยวกันยังไง“พะพายฉันมีวิธี รับรองวิธีนี่ได้ผลแน่นอน อิอิ” พริกไทยพูดขึ้นมาเมื่อคิดวิธีอะไรบางอย่างได้“วิธีอะไรวะพริกไทย” พะพายพูดขึ้นอย่างสงสัย มันจะได้ผลจริง ๆ เหรอเนี่ย ตอนนี้พะพายอยู่กับรามมาได้เกือบห้าเดือนแล้ว เขายังคงดูแลเธอดีเหมือนเดิมทุกอย่างเลยก็ได้ และไม่มีเรื่องผู้หญิงมาให้เธอต้องเสียใจด้วย จะมีก็ความขี้หึงขี้หวงของเขานี่ละ ที่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน จนเธอแทบจนกระดุกกระดิกตัวไปไหนคนเดียวไม่ได้“ก็…” พริกไทยลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปนั่งใกล้ ๆ กับพะพาย จากนั้นก็เอามือป้องที่หูพูดกระซิบอะไรบางอย่างให้เพื่อนของตัวเองฟัง พอพะพายได้ยินก็เบิกตากว้าง ใบหน้าสวยแดงระรื่นขึ้น เธอแล้วรีบส่ายหน้าไปมาทันที“บ้าเหรอพริกไทย…ฉันไม่เอาด้วยหรอก” พะพายร

รามอุ้มพะพายมาวางไว้ที่เตียงนอน แล้วค่อย ๆ ขยับตัวขึ้นไปนั่งคร่อมตัวของเธอเอาไว้ เขาก้มลงจูบริมฝีปากบางอย่างช้า ๆ ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในปากเล็ก ตวัดลิ้นไปมาอยู่ในโพลงปากอย่างเอาแต่ใจ พะพายอยู่กับรามมานาน เริ่มรู้งานแลกลิ้นพัวพันตวัดโต้กลับอย่างเร่าร้อน มือทั้งสองข้างของรามเริ่มไม่อยู่นิ่ง ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาไม่หยุด มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปในชุดนอนตัวบางแล้วค่อย ๆ ลูบคลำไปเรื่อยจนมาหยุดที่อกอิ่มเต่งตึง ที่นับวันเขาก็ยิ่งหลงใหลมันมากขึ้นทุกวัน รามค่อย ๆ ถอยริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะไล่พรมจูบร่างกายของพะพายลงไปช้า ๆ ริมฝีปากร้อนไล่พรมจูบอยู่ที่หน้าท้องแบนเรียบแล้วค่อย ๆ ลงต่ำไปเรื่อย ๆ จนมาถึงร่องเนื้ออวบอิ่ม“อ๊ะ!…พี่รามอย่าค่ะ…ตรงนั้นมัน” พะพายรีบเอามือจับใบหน้าของรามเอาไว้ แล้วร้องห้ามออกมาเสียงสั่น เมื่อรามกำลังจะก้มหน้าลงไปตรงจุดอ่อนไหวของเธอ“อย่าดื้อสิครับ…วันนี้พะพายจะต้องตามใจพี่ทุกอย่างนะ หรือว่าจะไม่ไปเที่ยวแล้วครับ” รามพูดขู่ออกไป พะพายก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้ามือออกอย่างไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไหร่ รามเงยหน้าจ้องมองใบหน้าสวย ที่หันหนีเขาไปทางด้านข

เสียงคลื่นลมทะเลซัดสาดชายหาดกระทบฝั่ง เสียงดังราวกับดนตรีกำลังบรรเลง หาดทรายสีทองกับน้ำทะเลสีฟ้าใส สะท้อนแสงอาทิตย์ทำให้เห็นเป็นประกายระยิบระยับ ดูสวยงามราวกับสถานที่ในฝัน พะพายกับพวกเพื่อน ๆ พากันเดินทางมาถึงที่โรงแรมในช่วงใกล้เที่ยง พอมาถึงพวกเธอก็พากันเอาข้าวของไปเก็บไว้ที่ห้อง แล้วลงมาหาอะไรกินกันที่ด้านล่างของโรงแรม ซึ่งโรงแรมแห่งนี้เป็นระดับห้าดาวเลยก็ว่าได้ ทั้งสวยทั้งหรูหราและมีความเป็นส่วนตัวมาก ครอบครัวของนานาเป็นเจ้าของที่นี่ พวกของพะพายเลยได้รับการดูแลจากทางโรงแรมดีเป็นพิเศษ“พะพายเธอว่าชุดนี่เป็นยังไง” พริกไทยถือชุดบิกินีสีม่วงอ่อนโชว์ให้พะพายดูอย่างกระตือรือร้น“อืมสวย แซ่บมากจ้าพริกไทย” พะพายตอบเพื่อนของเธอออกไปอย่างกระดี๊กระด๊าไม่แพ้กันตอนนี้พะพายพริกไทยและนานา กำลังยืนเลือกชุดบิกินีสีสวยอยู่ในร้านดังแห่งหนึ่ง เพราะชุดสวย ๆ ที่พวกเธอคิดจะเอามาใส่ในครั้งนี้ ถูกแฟนหนุ่มของตัวเองเอาทิ้งไปจนเกือบหมดแล้ว แต่ใครจะสนล่ะพวกเธอหาซื้อเอาใหม่ก็ได้ คอยดูนะเธอจะหาซื้อที่มันโป๊ ๆ เซ็กซี่ ๆ กว่าชุดที่ถูกเขาเอาไปทิ้งให้ดู คนอย่างพะพายจะให้มาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนขายาวมาเที่ยวทะเลเหรอ ฝ

ชีวิตของเจ้าพ่อคาสิโนที่อยู่ห่างแฟนสาว สามวันที่ผ่านมาเรียกว่าเหมือนตายทั้งเป็นเลยทีเดียว คนเคยนอนด้วยกันมาโดยตลอด ตั้งแต่ที่รามคบกับพะพายมาไม่มีวันไหนเลยที่เขานอนคนเดียว เพราะถึงเขาจะทำงานเลิกดึกมากแค่ไหน เขาก็จะกลับมานอนกอดร่างนุ่ม ๆ ของเมียเขาเหมือนเดิมทุกคืน แต่อยู่ ๆ สองสามวันมานี้เขากลับต้องมานอนคนเดียว มันทำให้รู้สึกแปลก ๆ ไม่คุ้นชินเอาซะเลย ทั้งที่เมื่อก่อนรามก็นอนคนเดียวมาโดยตลอด พอมาตอนนี้กับกลายเป็นว่าเขานอนไม่หลับ มันเหมือนมีบางอย่างขาดหายไป การไปเที่ยวของพะพายในครั้งนี้ มันทำให้รามรู้ได้เลยว่า ชีวิตนี้เขาไม่อาจขาดเธอได้แล้วจริง ๆ และครั้งนี้ก็จะเป็นการไปเที่ยวครั้งสุดท้าย ที่รามจะปล่อยให้พะพายไปที่ไกล ๆ เพียงลำพังโดยที่ไม่มีเขาด้วย บอกไว้ตรงนี้เลยสนามบินสถานที่ที่เป็นศูนย์รวมของนักท่องเที่ยวนานาชาติ มารวมตัวเพื่อใช้บริการเจ้านกยักษ์ตัวใหญ่กัน เพื่อจะไปในสถานที่ท่องเที่ยวที่ตัวเองต้องการจะไป ซึ่งมันทั้งประหยัดเวลา และสะดวกสบายกว่าการเดินทางแบบอื่นเป็นไหน ๆ รามกับพยัคฆ์กำลังยืนรอเมียจอมดื้อของตัวเองที่ประตูผู้โดยสารขาเข้า วันนี้เป็นวันที่พวกพะพายเดินทางกลับมา หลังจากไปเ

เมื่อคืนพะพายร้องไห้อย่างหนักจนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ พอรู้สึกตัวอีกทีก็นอนอยู่ในอ้อมกอดของรามแล้ว แต่ว่าอ้อมกอดในวันนี้พะพายกับไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นเลยสักนิด พะพายนอนมองหน้าของผู้ชายที่เคยสัญญากับเธอว่า จะไม่นอกใจและจะมีเพียงเธอคนเดียวอยู่พักใหญ่ ตอนนี้เธอไม่รู้แล้วว่าอันไหนคือเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก เพราะเวลาที่รามอยู่กับเธอ เขาก็ทำดีกับเธอทุกอย่าง หรือที่เขาทำไปนั้นแค่จะหลอกให้เธอเชื่อใจและรักเขาเท่านั้นนะ พะพายชักจะไม่แน่ใจซะแล้ว ที่เขาว่างานยุ่งมากมาตลอด แล้วกลับห้องดึกแทบทุกคืนนี้มันคือเรื่องจริงหรือเปล่า หรือว่ามันจะเป็นแค่เหตุผลที่เขาเอามาใช้ เพื่อหลอกลวงเธอ แล้วไปหาผู้หญิงที่ชื่อนับดาวกันแน่ฟอด!“พะพายพี่บอกแล้วไงครับ ว่ายังไม่สบายอยู่อย่าพึ่งเข้าครัวไงครับ” รามที่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นคนที่เขานอนกอดอยู่ ก็เดินออกมาตามหา ก็เห็นเด็กดื้อของเขากำลังยืนทำอาหารเช้าอยู่ในครัว ทั้งที่เขาบอกไปแล้วแท้ ๆ ว่าช่วงนี้ยังไม่ต้องเข้าครัว ให้สั่งอาหารมากินเอา เพราะเธอยังไม่หายป่วยดี แต่เด็กดื้อของเขาก็ไม่ยอมฟังเขาเลย“…” ตรงนั้นพายยืนเงียบไม่พูดตอบ คนที่เข้ามาสวมกอดและขโมยหอมแก้มของเธอ“