ตอนที่ 4 คำเตือน

“อาเจขา เบลกลับมาจากเลิกเรียนแล้วค่า” เธอตะโกนเสียงดังมาตั้งแต่หน้าประตูทางเข้าบ้าน เขาที่กำลังคุยอยู่กับเพื่อนๆ ก็ต้องจ้องมองตาเขม็งไปที่ต้นเสียงทันที

เธอมาอยู่ที่นี่ได้ครึ่งปีแล้ว นิสัยของเธอยังคงดื้อเช่นเคย เขาปวดหัวกับเธอในทุกๆ วัน เพราะเด็กสาวแทบไม่เคยฟังเขาเลย เขาพยายามรักษาระยะห่างเอาไว้ แต่เธอก็ชอบล้ำเส้นมันอยู่ร่ำไป

“อาเจ อาเจ อยู่นี่เอง ทำไมไม่ขานรับเบลหน่อยละคะ” หญิงสาววิ่งเข้ามาสวมกอดที่ด้านหลังผู้เป็นอา ก่อนจะฝังจมูกเข้าไปที่แก้มสาก

ฟอดดด!! 

“เบลล่า บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามทำแบบนี้” เขาเอ็ดเธอออกไปด้วยน้ำเสียงแข็ง

“โอ้ นี่นะหรือ หลานสุดที่รักของมึง” ครูซที่เห็นพฤติกรรมของเด็กสาวก็มองอย่างไม่วางตาและถามออกมา

“ดื้อขนาดนี้ ไม่ใช่หลานรักหรอก อีกไม่นานจะส่งกลับบ้านแล้ว” เจคอบอธิบายออกมา

ครูซที่เห็นดังนั้นก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ถึงเจคอบจะพูดออกมาแบบนั้น แต่มันก็ไม่สามารถคลาดสายตาเขาไปได้ เพื่อนของเขาที่นั่งหน้าเรียบขรึมกำลังหน้าแดงลามไปถึงใบหู

“อาเจ เพื่อนของอาเจหรือคะ” 

“ครูซ เพื่อนของฉัน” เจคอบแนะนำสั้นๆ

“สวัสดีค่ะ อาครูซ หนูชื่อเบลล่า เป็นคนไทย เป็นหลานที่น่ารักของอาเจค่ะ”

“สวัสดีครับ น้องเบลล่า ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” ครูซยื่นมือออกไปเพื่อหวังจะทักทายเด็กสาวแบบชาวตะวันตก

พรึ่บ!! 

มือของเขายื่นออกมาลอยอยู่กลางอากาศ เพราะตอนที่เธอกำลังยื่นมือมานั้น เจคอบก็ปัดมือเธอออกไปทันที

“อาเจทำอะไร ไม่น่ารักเลยนะคะ” 

“อย่าไปจับมือกับมัน และห้ามไปใกล้ผู้ชายคนไหนทั้งนั้น”

“หวงซะด้วย” ครูซกระตุกยิ้มออกมา

“อาเจคิดมากไปหรือเปล่าคะ อาครูซก็เป็นเพื่อนกับอาเจ ทักทายกันไม่เห็นจะแปลกตรงไหน” 

“ถ้าไม่เชื่อฟัง ก็กลับประเทศไทยไปเลย” 

“ขู่อีกแล้ว ถ้าวันไหนเบลกลับไทย อย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งคิดถึงเบลก็แล้วกัน” เธอพูดพร้อมทำแก้มป่อง

“พูดมาก ขึ้นไปทำการบ้านที่ห้องได้แล้ว ตอนเย็นค่อยลงมากินข้าว”

“แต่หนูเพิ่งกลับมายังไม่หายเหนื่อยเลยนะคะ” 

“อาบอกให้ไปก็ไป” เจคอบพูดเสียงทุ้มต่ำลง ทำให้เบลล่าต้องกันหลังเดินออกไปจากบทสนาทันที

“หึหึ ทำเป็นดุ กูรู้แล้วว่าที่มึงไม่ควงสาวไหนเลย เพราะอย่างนี้นี่เอง” ครูซพูดออกมาหลังจากอยู่กันเพียงลำพัง

“นั่นหลานกู และที่กูไม่ควงกับใครไม่ได้เกี่ยวกับเบลล่า”

“เหอะ หวงราวกับไข่ในหิน อย่าเผลอไปเจาะไข่แดงเด็กมันก็แล้วกัน”

“ถ้ายังพูดเรื่องนี้ก็กลับไปซะ กูไม่อยากฟัง”

เบลล่านั่งทำการบ้านอยู่บนห้องจนล่วงเลยเวลามาเกือบเย็น เธอจึงลุกเดินลงไปทานอาหารเย็นพร้อมกับอาของเธอ และเพื่อนของอา

“ทานเยอะๆ นะ น้องเบลล่า” ครูซตักอาหารใส่จานของเธอ

“ขอบคุณค่ะ อาครูซ” 

ตั้งแต่ที่เด็กสาวมาอยู่ในบ้านหลังนี้ อาหารในบ้านทุกมื้อส่วนใหญ่จะเป็นอาหารไทยทั้งสิ้น เพราะหากเป็นอาหารอิตาเลียนเธอจะกินทีละน้อย จนเจคอบต้องจ้างเชฟมาทำอาหารไทยที่บ้านเกือบทุกมื้อ

หลานรักทั้งคน เขาจะปล่อยให้เธออดอาหารได้อย่างไรกัน

ในขณะที่เธอกำลังจะตักไก่ทอดของครูซเข้าปาก มือปริศนาที่นั่งข้างๆ ก็เก็บจานของเธอออก พร้อมกับจานใหม่ในมือของเขาที่เต็มไปด้วยเนื้อปลาที่ถูกเอาก้างออกจนหมดแล้ว

:กินของทอดมันไม่ดี อาเอาก้างออกให้แล้วกินสิ” เขารู้ว่าเธอไม่ชอบทำทานอะไรที่มันยุ่งยาก โดยเฉพาะปลาที่มีก้างเธอจะไม่ยอมแตะมัน

“แต่หนูอยากกินไก่ทอดของอาครูซ”

“กินปลาเพราะมีประโยชน์ต่อร่างกาย ของทอดไม่ควรกินเพราะมันมื้อเย็นแล้ว เดี๋ยวอ้วนขึ้นมาอาจะไม่อุ้มแล้วนะ”

“กินค่ะ หนูจะกินปลาของอาเจ” หญิงสาวก้มหน้าก้มตาทานมันทันที เมื่อได้ยินเสียงขู่

ครูซที่ลอบมองก็ส่ายหน้าให้กับความหวงก้างของเพื่อนรักของตนทันที

“มองอะไร ไก่ทอดของมึง กินซะสิ” เจคอบยื่นไก่ที่ครูซเพิ่งตักส่งกลับไป

“หวงของสุดสุด” ทั้งสองมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไร อีกคนมองด้วยอารมณ์คุกกรุ่น แต่อีกคนกำลังมองด้วยสายตายียวน

อาหารมื้อเย็นผ่านไป สองหนุ่มก็เดินไปยังโซนบาร์ชั้นใต้ดินทันที ส่วนหญิงสาวก็ขอตัวกลับไปทำการบ้านของตนเองให้เสร็จ

“หลานสุดที่รักของมึง หน้าตาน่ารักเอาเรื่อง” 

“อย่าแม้แต่จะยุ่ง” เจคอบพูดออกไป

“สงสัยกูต้องมาที่นี่บ่อยๆ แล้วล่ะ เพราะเพื่อนสุดที่รักของกูไม่ยอมออกไปไหนเลยนอกจากที่ทำงาน” 

“กูไม่ว่าง” 

“แต่เมื่อก่อนต่อให้มึงยุ่งแค่ไหนก็เจอกูได้ทุกสัปดาห์ แต่นี่แปลกมากที่หลายเดือนกูไม่เห็นมึงออกไปดื่มกับกูที่ไหนเลย”

“มึงจะพูดอะไร”

“เปล่า กูแค่รู้สึกว่า มึงเปลี่ยนไป” 

“ไม่ต้องพูดมาก ถ้ายังอยากมาดื่มกับกูที่นี่ต่อ” 

ครูซหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ “หึ” ทำไมเขาจะไม่รู้ว่ามันกำลังคิดอะไรกับหลานสาวต่างสายเลือดของมันอยู่

ภายในห้องนอนของเบลล่า..

เธอที่เพิ่งทำการบ้านเสร็จ ก็อาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะแชทคุยกับเพื่อนของเธออย่างสนุกสนาน

ก๊อกๆ ปังๆ

“หือ ใครมาเคาะประตูกันนะ” เธอเดินก้าวเท้าไปยังประตูทันที

แอ๊ดดดด!! 

อาเจ ดึกดื่นแล้ว มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ เบลล่าเอียงหน้าถามด้วยความสงสัย เพราะปกติถ้าไม่มีธุระด่วนจะไม่มากวนหรือเข้ามาในห้องของเธอเลย

“ไปเอาชุดนอนให้อาหน่อย” 

“หือออ เอามาทำไมคะ” 

“วันนี้อากาศหนาว ฮีทเตอร์ห้องอาเสีย”

“งั้นเดี๋ยว เบลให้แม่บ้านไปเช็คฮีทเตอร์ห้องนอนรับแขกให้นะคะ” 

“มันดึกมากแล้วจะไปรบกวนเขาทำไม อานอนที่ห้องหนูนี่แหละ” 

“แต่อาเจบอกว่าไม่ให้นอนกับผู้ชายนี่คะ” 

“อาเป็นข้อยกเว้น แต่คนอื่นห้าม” เขาพูดออกด้วยความไม่พอใจ ก่อนหน้านี้ยังทำตัวติดแจเขาอยู่เลย พูดห้ามปรามไปตั้งหลายรอบว่าให้เว้นระยะห่าง แต่ไม่เคยฟัง วันนี้กลับมาหยอกย้อนเขา

“ไปสิ อาจะอาบน้ำรอ” 

“ค่ะ อาเจ” เบลล่าได้ยินคำสั่งก็เดินไปหยิบเสื้อผ้าห้องของเจคอบ

‘ทำไมอยู่ดีๆ ฮีทเตอร์ถึงเสียกันนะ เดือนที่ผ่านมาเพิ่งมีช่างเข้ามาซ่อมบำรุงไม่ใช่หรือยังไง’

“ฮีทเตอร์พังก็พังสิ แกจะไปคิดอะไรยัยเบล” เธอพูดพร่ำกับตัวเองก่อนจะรีบไปหยิบชุดนอนของเขา เพราะอากาศหนาวกลัวว่าเขาจะรอนาน

“นอนชิดขอบเตียงขนาดนั้นเดี๋ยวก็ตกเตียงหรอก” เจคอบพูดก่อนจะดึงเธอเข้ามาใกล้

เธอมองเขาด้วยความไม่เข้าใจ อากาศวันนี้หนาวจะตาย แต่อาของเธอกลับปลดกระดุมเผยแผงอกแกร่งของตัวเอง

“อาเจ”

“มีอะไร” เขาพูดในขณะที่นั่งพิงขอบเตียงและหลับตาลง

“อาเจ ไม่หนาวเหรอคะ”

“อาดื่มเยอะไปหน่อย เลยร้อน”

“งั้นเดี๋ยวหนูไปลดฮีทเตอร์ให้นะคะ” เธอกำลังจะเอื้อมตัวไปหยิบรีโมท แต่กลับโดนเขาคว้าตัวมาไว้ข้างๆ

“ไม่ต้อง เดี๋ยวเบลจะป่วย” 

“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ทว่าใบหน้าของเธอตอนนี้มันร้อนผ่าวไปหมดแล้ว เป็นเพราะในห้องมันร้อนเกินไป หรือเป็นเพราะเธอกำลังจะไม่สบายกันแน่นะ

แต่ไม่เป็นไร นานๆ จะมีโอกาสที่อาเจจะให้เข้าใกล้ วันนี้ขอนอนกอดให้หน่ำใจไปเลย

แขนเรียวเอื้อมไปกอดเอวของเขาแล้วยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

“ต่อไปอย่าเข้าใกล้ไอ้ครูซ มันคือตัวอันตราย”

“แต่อาครูซใจดีนะคะ”

“จำเอาไว้ ผู้ชายที่เข้าใกล้ได้มีแค่อาเพียงคนเดียว”