All Chapters of Rock &Delicious ปรุงรัก เสิร์ฟร้อน: Chapter 31 - Chapter 40

EP 12 : สิ่งที่ค้างคาใจติ๊ด ติ๊ด!เสียงเซนเซอร์รหัสล็อกห้องดังขึ้นก่อนที่มือหนาจะเปิดประตูเข้าไปด้านในห้องพร้อมกับดึงคนตัวเล็กในชุดนักศึกษาเข้ามาด้วย ซึ่งวันนี้ทั้งจัสมินและเมฆมีเรียนแค่ช่วงเช้าตอนแรกจัสมินจะเดินกลับห้องแต่โดนเมฆลากมาซะดื้อๆ แถมยังจับมือเธอไว้ตลอดราวกับกลัวว่าจะหนีไปเสียอีก ยิ่งอยู่กับเมฆบ่อยๆ จัสมินเองก็เริ่มคิดว่าตัวเองเป็นคนใจง่าย แถมยังเชื่อฟังคำสั่งของเขาราวกับเป็นสุนัขที่ซื่อสัตว์ของเขาก็ไม่ปาน ..แบบนี้เขาจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันจัสมินเดินตามร่างสูงในชุดนักศึกษามานั่งที่โซฟาในโซนพักผ่อน เมฆทำหน้าที่เป็นสารถีไปรับไปส่งเธอแบบนี้หลายวันแล้ว ด้วยความที่จัสมินไม่มีรถส่วนตัว และอยู่คอนโดเดียวกับเมฆ จึงเป็นสิ่งให้เขานำมาใช้เป็นเหตุผลได้ ซึ่งดีเสียอีกเธอจะไม่ต้องโหนรถเมล์ให้เมื่อย“วันนี้เรียนเป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม?” เมฆถามขึ้นในจังหวะที่พาดแขนกับพนักพิงโซฟาด้านหลังจัสมิน“ไม่เหนื่อยค่ะ” จัสมินตอบคำถามพรางเขี่ยที่หน้าจอโทรศัพท์เมฆมองคนตัวเล็กที่ไล่อ่านคอมเมนต์ในเพจของอร่อยมีไว้พุ่งชนที่เธอสร้างขึ้นมา ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อยที่จัสมินเอาแต่สนใจข้อความตรง

มือหนาข้างหนึ่งค่อยๆ เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของจัสมินโดยเขาหลอกล่อเธอด้วยรสจูบ จัสมินสะดุ้งอีกทีเมื่อรู้สึกว่ามือหนากำลังดันบราเซียขึ้นไปเกยด้านบน กอบกุมเนื้อหน้าอกของเธอและออกแรงบีบเค้นมัน เธอจึงเอียงหน้าหลบก่อนจะพูดขึ้น“มะ ไม่เร็วไปหน่อยหรอคะ เราพึ่งคบกันเองนะ”“พี่รอหนูมาแปดปี.. คิดว่าเร็วไปงั้นหรอ?” เมฆพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย “ถ้าหนูคิดว่ามันเร็วก็ไม่เป็นไร”“พี่เมฆ..”เขายกมือออกจากก้อนเนื้อที่นุ่มนิ่มพอดีมือ ดึงบราเซียให้กลับลงมาที่เดิม และกำลังจะติดกระดุมเสื้อของจัสมินให้เข้าที่แต่ถูกมือบางหยุดเอาไว้ก่อน“...”“โกรธหรอ? ..จัสมินขอโทษค่ะ”มันรู้สึกไม่ดีเลยที่เมฆเป็นแบบนี้ เธอไม่ชินกับท่าทีเฉยชาของเขา ไม่ชินกับการที่เขาเงียบแบบนี้“...”“ดีกันนะคะ” เมฆไม่สบตาเธอจนจัสมินบังคับมือหนาให้เกี่ยวก้อยกับเธอ “หนูยอมแล้วค่ะ”“ยอมอะไร?” เมฆพยายามกลั้นยิ้ม อยากดัดนิสัยเด็กดื้อเสียหน่อย“ยอมเป็นของพี่ไงเล่า” ..ยังมีหน้ามาถามอีก แค่นี้ก็อายจะแย่อยู่แล้วพูดจบจัสมินก็เบือนหน้าหนีความเขินอาย แก้มทั้งสองข้างกลับระบายด้วยสีชมพูเรียกรอยยิ้มจากคนตัวสูง...น่ารักขนาดนี่เขาไม่มีทางโกรธเธอจริงๆ

“ซี้ด.. พี่ชาย..จะเจ็บ”จัสมินรู้สึกเจ็บแปลบที่ลำคอแต่ก็ยังเอียงอำนวยความสะดวกให้เขา ก่อนที่เมฆจะเปลี่ยนมาดูดดึงยอดบัวสีชมพูด้วยอยากระบายความทรมานเขาจึงเผลอดูดมันแรงจนเกินไป แต่ดูเหมือนร่างกายของจัสมินจะชอบใจในการกระทำดังกล่าว“อ้ะ อ้า มัน.. อื้อ”“ฮึ่ม..”เมฆครางในลำคออย่างเหลืออดเมื่อโพรงเนื้อคับแคบบีบเข้าเป็นจังหวะราวกับมันกำลังจะดูดกินแท่งร้อนเข้าไปเสียอย่างนั้นความเจ็บปวดก่อนหน้ายังไม่หายไป แต่ความรู้สึกกระสันกลับเบียดแซงหน้าขึ้นมา ส่งผลให้จับมินบดร่อนเอวตามสัญชาตญาณความต้องการของร่างกาย“อ้า.. อืม..”“ซี้ด.. ไม่ไหวแล้ว เด็กดี..ขยับเร็วหน่อยสิคะ”“ยังไงคะ? หนูทำไม่เป็น”จัสมินเอียงคอถามอย่างไม่เข้าใจเรียกรอยยิ้มจากชายหนุ่มจนเขาต้องยกมือขึ้นหยิกแก้มนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว เธอคงไม่รู้ตัวสินะว่าสะโพกของเธอส่ายร่อนอยู่“ทำแบบที่หนูทำนั่นแหล่ะ แต่แรง.. และเร็วกว่านี้ ซี้ด..” เมฆนำจังหวะให้เธอโดยการบังคับเอวเล็กให้โยกขึ้นลง“อ้า อ้ะ พี่เมฆขา..”“โอ้ว.. ร่อนอีก เด็กดี.. อ้า..”เมฆคำรามดังทั่วห้องด้วยความเสียวซ่านที่จัสมินป้อนให้ เมื่อจัสมินรู้จังหวะแล้วเขาจึงค่อยๆ ปล่อยมือออกจากเอวเล็กให้

“ขอดูนิดนึงนะ เอามือออกค่ะ”เมื่อหญิงสาวไม่ทำตามคำขอของเขา เมฆจึงดึงมือเล็กออกแล้วรวมข้อมือทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว“อื้อ! พี่เมฆ” จัสมินดิ้นในตอนแรกแต่ก็ถูกสายตาดุๆ ของเมฆตวัดมองจึงทำได้แค่นอนนิ่งๆเมฆค่อยใช้มืออีกข้างแหวกกลีบเนื้อทั้งสองออกอย่างเชื่องช้า ทำให้คนตัวเล็กสะท้านไหว สายตาคมจ้องที่ดอกไม้ที่บวมช้ำ“มันแดงมากเลยอ่ะ”บริเวณปากรูมีเลือดไหลซึมออกมาผสมปนเปกับน้ำรักของเขาและเธอทำให้เขาต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างหื่นกระหาย ซึ่งเมฆคาดว่าความเสียหายดังกล่าวน่าจะต้องใช้เวลาฟื้นตัวสักพัก“ฝีมือใครล่ะคะ”เขากระตุกยิ้มที่มุมปากก่อนจะบรรจงจุมพิตที่เนินเนื้อนุ่มอย่างไม่นึกรังเกียจ ราวกับว่าการกระทำนี้แทนคำขอโทษจากเขาจุ๊บ“อ้ะ พี่เมฆ” จัสมินสะดุ้งเล็กน้อยกับการกระทำของชายหนุ่ม ..ทำไมเมฆชอบทำให้เธออายได้ตลอดเวลาแบบนี้นะ“ไปอาบน้ำกัน เดี๋ยวพี่ชายจะอาบให้หนูเองนะคะ”“หนูอาบเองได้ค่ะ”เมฆกำลังจะช้อนตัวของจัสมินขึ้นในอ้อมแขนแต่เธอกลับดันแผ่นอกของเขาเอาไว้“อย่าดื้อ แค่ลุกจากเตียงไม่รู้จะไหวหรือเปล่า”“เพราะพี่นั่นแหล่ะ”“ก็กำลังจะรับผิดชอบอยู่นี่ไง”ฟอดเมฆกดจมูกลงบนแก้มนุ่มก่อนจะอุ้มร่างบาง

EP 15 : หนูมีเรื่องจะสารภาพเช้าวันต่อมา..แสงแดงยามเช้าที่สาดลอดผ่านผ้าม่านสีขาวโปร่งบาง ซึ่งทับอีกชั้นด้วยผ้าม่านสีทึบจึงทำให้ภายในห้องนอนใหญ่ไม่ได้สว่างเท่าที่ควรในยามที่อาทิตย์ส่องแสงเช่นนี้ร่างสูงใหญ่ขยับตัวเล็กน้อยพร้อมกับกระชับอ้อมกอด วันนี้เขามีหมอนข้างเป็นหญิงสาวร่างเล็กจึงทำให้หลับสบายกว่าทุกวัน เมฆเปิดเปลือกตาขึ้นมาช้าๆ แล้วเลื่อนสายตามาหยุดที่หมอนข้างของเขา มุมปากกระตุกยิ้มแสดงให้เห็นว่าเขามีความสุขกับภาพหญิงสาวตัวเล็กที่นอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา จากนั้นจึงเคลื่อนริมฝีปากจุมพิตที่หน้าผากนูนได้รูปเป็นการวัดไข้“ดีนะที่ไข้ไม่ขึ้น”ชายหนุ่มเค้นหัวเราะในลำคอพอใจอย่างยิ่งที่เมื่อวานให้จัสมินกินยากันเอาไว้ เพราะฉุกคิดได้ว่า มีครั้งหนึ่งที่ยักษ์โทรมาถามถึงวิธีทำข้าวต้ม เนื่องจากพลั้งมือกระทำรุนแรงกับฝันหวานจนคนรักป่วยไปหลายวัน เขาจะยอมเป็นแบบนั้นเด็ดขาดจมูดโด่งกดหอมที่แก้มนุ่มทั้งสองข้างอย่างรักใคร่ แล้วมองเด็กขี้เซาที่ยังไม่มีท่าทีว่าจะลืมตาตื่นขึ้นมา พลางใช้นิ้วเรียวม้วนปลายผมอย่างเพลิดเพลินเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กยังไม่ตื่นมือหนาจึงสอดเข้าใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง สัมผัสเนื้อเนียน