..ใจเย็นไว้เมฆเอ๋ยแชะ!“งื้อ.. สวยอ่ะ”จัสมินมองภาพในกล้องอย่างพอใจ รอยยิ้มชวนมองนั้นทำให้ชายหนุ่มไม่อาจละสายตา เมื่อพอใจแล้วก็ยัดโทรศัพท์เข้าไปในกระเป๋าเสื้อของเมฆเหมือนเดิม“ไปนั่งตรงนู้นดีกว่า”“ขอซื้อขนมเบื้องก่อนได้ไหมคะ?”เมฆไม่พูดอะไรเพียงแต่เดินไปสั่งขนมเบื้อง หลังจากได้ของที่ต้องการแล้วทั้งสองก็เดินมานั่งโต๊ะที่ทางตลาดจัดไว้ให้ จัสมินเลือกนั่งบริเวณใต้ต้นจามจุรี ซึ่งเห็นทิวทัศน์ของอีกฝั่งอย่างชัดเจน“กินแต่ของหวานไม่กลัวอ้วนหรือไง?”ชายหนุ่มถามขึ้นหลังจากที่คนตัวเล็กกวาดขนมที่อยู่บนโต๊ะลงท้องพร้อมกับใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข“ไม่ค่ะ เพราะหนูกินยังไงก็ไม่อ้วนหรอก”จัสมินตอบเสียงใส อีกอย่างเธอก็รู้สึกว่าของหวานมันทำให้คนอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ตอนอ่านหนังสือสอบจัสมินก็มักจะมีขนมหวานจำพวกช็อกโกแล็ตเอาไว้ข้างๆ“หึ ระวังจะอ้วนเหมือนหมู”“ไม่มีทางหรอกค่ะ” จัสมินยิ้มอย่างมั่นใจก่อนจะส่งขนมเบื้องเข้าปาก และยื่นมาจ่อปากหยักของเมฆอีกชิ้น“กินคนเดียวมันเขินนะ พี่เมฆกินเป็นเพื่อนจัสมินหน่อยสิ”จะไม่ให้เขินได้อย่างไรก็ในเมื่อชายหนุ่มจ้องเธอทุกการกระทำแบบนี้ เมฆอ้าปากรับขนมเบื้อง
Last Updated : 2026-07-13 Read more