Semua Bab Havuzda Hakarete Uğrayınca Yakıp Yıktım: Bab 1 - Bab 9

Bir sonraki an gözlerim kadının köprücük kemiğindeki dövmeye takıldı; bu bir gül figürüydü. Aynı dövmeyi Aras'ın karın kaslarında da görmüştüm. Bana sırf ben gülleri çok seviyorum diye bu dövmeyi yaptırdığını söylemişti. O an duygulandığım için kendimden utanıyordum; meğerse bu, başka bir kadınla yaptırdığı sevgili dövmesiymiş! Bugün tesadüfen karşılaşmasaydım, arkamdan çoktan böyle bir metresi olduğunu haberim bile olmayacaktı.Öfkelendikçe daha da sakinleştim ve kadının o sahte gururunu yüzüne vurdum: "Ama benim bildiğim kadarıyla Aras Kara'nın karısının önceki soyadı Demir ve kesinlikle senin gibi birine benzemiyor. Metres olmuşsun bir de utanmadan caka satıyorsun, hiç mi ar damarın çatlamadı? Şimdi derhal Aras'ı buraya çağır da bakalım bize nasıl dünyayı dar edecekmiş!"Kadın "metres" lafını duyunca adeta çılgına döndü ve nefretle haykırdı: "Aşkta ilk gelen yok, sevilmeyen kadın metrestir! Kocam bugün zaten beni görmeye gelecekti.. Şimdi arıyorum, bekleyin de görün!"Telefonu açar

Öfke gözlerimi kör etmişti; artık onu bakışlarımla parçalamak istiyordum. Sonunda dayanamayarak kayınvalidemin gerçek kimliğini açıklamak zorunda kaldım: "Sen gerçekten haddini aştın! O, Aras Kara'nın annesi! Eğer ona bir şey olursa, Aras geldiğinde yaptıklarının bedelini sana ödetir!"Selin kahkahalara boğuldu, yüzünde katıksız bir küçümseme belirdi: "Sizin gibi zavallı kadınlar gerçekten her türlü yalanı uydurabiliyor! Az önce ona 'annem' diye seslendiğini duydum. Şimdi nasıl oldu da bir anda Aras'ın annesi oluverdi? Bugün bütün yüzme keyfimi mahvettiniz; bundan sonra dışarı çıkarken kiminle uğraştığınıza dikkat etmeyi öğrenirsiniz!"Kucağımdaki kayınvalidemin bedeni hafifçe titriyor, nefesi her geçen saniye daha da zayıflıyordu; kalp rahatsızlığı tamamen nüksetmişti. Eğer acilen ilacını veremezsem gerçekten ölecekti.Gözlerim kan çanağına dönmüş halde son gücümle haykırdım: "Yardım edin! Kimse yok mu, yardım edin! Burada biri ölecek!"Fakat koskoca havuz alanı bomboştu, etrafta bizd

Aras hemen Selin'in önüne geçerek ona siper oldu, sesinde farkında olmadan bir tedirginlik vardı: "Melis, ne yapmaya çalışıyorsun? Selin daha genç, hata yaptı. Sen ondan daha olgunsun, onun seviyesine inme. Şimdi onu gönderiyorum, bir daha onunla görüşmeyeceğime söz veriyorum."Gözlerimde ona dair en ufak bir sevgi kırıntısı bile kalmamıştı. Soğuk bir alayla güldüm: "Aras Kara, ne kadar da cömertsin böyle! O kadın bugün az daha senin öz annenin canına mal oluyordu!"Selin, Aras'ın arkasından çığırtkanlık yapmaya başladı: "Hepsi senin yüzünden! Eğer onun Aras'ın annesi olduğunu en başından söyleseydin ben hiç böyle bir şey yapar mıydım?! Bu işin tek suçlusu sensin! Aramızdaki ilişkiyi bozmak için Aras'ın kendi annesinin canına kastettin!""Gerçekten ne kadar sinsi, ne kadar kalpsiz ve kötü bir kadınsın sen!"Söyledikleri karşısında öfkeyle karışık bir kahkaha attım. Hakikati böylesine tersyüz edip bütün suçu benim üzerime yıkmayı başarabilmişti!Daha fazla onlarla nefes tüketmeye gerek

Tam o sırada kapıdan Selin'in avazı çıktığı kadar bağırdığı duyuldu: "Beni neden tutuyorsunuz?! Bırakın beni hemen! Aras Kara'nın kim olduğunu biliyor musunuz?! Bana dokunmaya nasıl cesaret edersiniz?!"İki koruma Selin'i kollarından tuttukları gibi sürükleyerek odaya getirdi: "Efendim, bu kadın az önce odanın kapısında gizlice dinliyordu, durumundan şüphelendik."Selin, Aras'a dönüp gözyaşlarına boğulup masum bir kurban rolüne büründü: "Aras... Ben sadece anneni ziyaret edip özür dileyerek gönlünü almak istemiştim."Aras korumalara kükredi: "Sağır mısınız siz?! Derhal serbest bırakın onu!"Korumalar kayınvalideme baktı. Kayınvalidem hafifçe başını sallayarak onlara onay verdi.Selin serbest kalır kalmaz Aras'ın yanına koşup koluna sımsıkı sarıldı: "Aras, az kalsın korkudan ölecektim!"Ardından yüzsüzce gülümseyerek kayınvalideme döndü: "Teyzeciğim, dün olanlar için özür dilerim. Sizin Aras'ın annesi olduğunuzu bilmiyordum."Kayınvalidem ona gözünün ucuyla bile bakmadı, soğukça konuştu