All Chapters of บทที่ชื่อว่า...ชีวิต: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 2 ตีสาม...ตื่นมารับแสงตะวันหนทางเดียวที่พอจะมีหวังในการรักษาโรคร้ายนี้ คือการเดินทางเข้ารับการรักษาต่อที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร ความหวังนี้มาพร้อมกับความยากลำบากในการเดินทางและค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ทุกๆ วันที่มีนัดตรวจหรือให้ยาเคมีบำบัด ตีสามตรง... ในขณะที่โลกทั้งใบรวมถึงคนในหมู่บ้านกำลังหลับใหลอยู่ในความมืด สองแม่ลูกจะต้องตื่นขึ้นมาเตรียมตัวแม่ธนาวดีจะคอยปลุกเด็กหญิงอย่างเบามือ พาไปอาบน้ำแต่งตัว และจัดเตรียมกระเป๋าที่เต็มไปด้วยสมุดประจำตัวผู้ป่วยและยาสารพัดชนิด การเดินทางจากฉะเชิงเทราเข้าสู่เมืองกรุงในเวลานั้นเต็มไปด้วยอุปสรรค บางวันฝนตกหนักจนลืมตาไม่ขึ้น แม่ก็ต้องกางร่มคอยบังให้ลูกสาวที่ร่างกายผอมโซและอ่อนแอไม่ให้โดนละอองฝน ซ้ำร้ายในช่วงปีที่เกิดวิกฤตน้ำท่วมใหญ่ รถเล็กไม่สามารถสัญญล่วงผ่านเส้นทางหลักได้ แม่ธนาวดีก็ยอมควักเงินก้อนสุดท้ายที่มีเพื่อเช่ารถยกสูงหรือรถที่ยอมลุยน้ำท่วมขังลึก พาลูกสาวเดินทางไปให้ถึงโรงพยาบาลตามนัด เพราะคนเป็นแม่รู้ดีว่า วันเวลาของลูกในตอนนี้มีค่าเกินกว่าจะยอมเสียไปแม้แต่หนึ่งนาทีบนเบาะรถโดยสารปร

ตอนที่ 2 ตีสาม...ตื่นมารับแสงตะวันหนทางเดียวที่พอจะมีหวังในการรักษาโรคร้ายนี้ คือการเดินทางเข้ารับการรักษาต่อที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร ความหวังนี้มาพร้อมกับความยากลำบากในการเดินทางและค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ทุกๆ วันที่มีนัดตรวจหรือให้ยาเคมีบำบัด ตีสามตรง... ในขณะที่โลกทั้งใบรวมถึงคนในหมู่บ้านกำลังหลับใหลอยู่ในความมืด สองแม่ลูกจะต้องตื่นขึ้นมาเตรียมตัวแม่ธนาวดีจะคอยปลุกเด็กหญิงอย่างเบามือ พาไปอาบน้ำแต่งตัว และจัดเตรียมกระเป๋าที่เต็มไปด้วยสมุดประจำตัวผู้ป่วยและยาสารพัดชนิด การเดินทางจากฉะเชิงเทราเข้าสู่เมืองกรุงในเวลานั้นเต็มไปด้วยอุปสรรค บางวันฝนตกหนักจนลืมตาไม่ขึ้น แม่ก็ต้องกางร่มคอยบังให้ลูกสาวที่ร่างกายผอมโซและอ่อนแอไม่ให้โดนละอองฝน ซ้ำร้ายในช่วงปีที่เกิดวิกฤตน้ำท่วมใหญ่ รถเล็กไม่สามารถสัญญล่วงผ่านเส้นทางหลักได้ แม่ธนาวดีก็ยอมควักเงินก้อนสุดท้ายที่มีเพื่อเช่ารถยกสูงหรือรถที่ยอมลุยน้ำท่วมขังลึก พาลูกสาวเดินทางไปให้ถึงโรงพยาบาลตามนัด เพราะคนเป็นแม่รู้ดีว่า วันเวลาของลูกในตอนนี้มีค่าเกินกว่าจะยอมเสียไปแม้แต่หนึ่งนาทีบนเบาะรถโดยสารปร

ก้าวสู่โลกกว้างเมื่อก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ความเป็นจริงของชีวิตเรื่องปากท้องก็เข้ามาเป็นบททดสอบใหม่ สภาพร่างกายของคุณแม่ธนาวดีที่ปัจจุบันอายุเข้าสู่ 61 ปี เริ่มทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัดจากการตรากตรำทำงานหนักเพื่อหาเงินมารักษาเธอในอดีต รายได้จากการขายผักหน้าบ้านวันละ 150-200 บาท ต้องหมดไปกับค่าเช่าแผง ค่าน้ำค่าไฟ และค่ายาหยอดตาของแม่ หญิงสาวสัญญากับตัวเองด้วยความมุ่งมั่นว่าจะไม่ยอมนั่งรอรับความช่วยเหลือหรือเป็นภาระของแม่เพียงฝ่ายเดียวอีกต่อไปเธอใช้ความพยายามในการเสาะหาช่องทางการทำงานออนไลน์ที่สามารถทำได้จากที่บ้านเพื่อหลีกเลี่ยงข้อจำกัดทางร่างกาย และในที่สุดเธอก็ได้รับบัตรประจำตัวคนพิการเนื่องจากปัญหาสุขภาพเรื้อรัง ซึ่งกลายเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เธอได้รับโอกาสในการสมัครงานออนไลน์ในตำแหน่งผู้ช่วย สองมือของเธอกดคีย์บอร์ดทำงานอย่างขยันขันแข็งเพื่อหาเงินมาช่วยจุนเจือครอบครัว คอยแบ่งเบาภาระค่าเช่าแผงผักให้แม่ และมีเงินไปซื้อของอร่อยๆ มาให้แม่ทาน การได้เห็นรอยยิ้มที่ไร้ความกังวลของแม่ในวัยชรา ทำให้กวีเก้านิ้วรู้สึกภาคภูมิใจว่าวันนี้เธอได้เติบโตขึ้นมาเป็นหลักยึดและเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญของบ้า

กลางดึกคืนหนึ่งในขณะที่พายุฝนหลงฤดูพัดกระหน่ำจนเสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาสังกะสีเก่าดังก้องไปทั่วบริเวณ บ้านหลังเล็กยังคงเปิดแสงไฟสีส้มสลัวดวงเล็กๆ ไว้ที่ปลายเตียงของธงชัย อริญรดาลืมตาตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยสัญชาตญาณความห่วงใย เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้สามีที่กำลังหลับสนิทต้องสะดุ้งตื่น หญิงสาวเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากและลำคอของธงชัยเพื่อเช็กอุณหภูมิร่างกาย เมื่อพบว่าไม่มีไข้และจังหวะการหายใจของเขายังคงสม่ำเสมอ ความวิตกกังวลในใจที่มักจะเกิดขึ้นทุกครั้งในยามค่ำคืนก็ค่อยๆ ทุเลาลงเธอมองดูสายสวนสำหรับฟอกเลือดที่ถูกฝังไว้ใต้ผิวหนังบริเวณทรวงอกของธงชัย รอยแผลและท่อพลาสติกเหล่านั้นย้ำเตือนให้รู้ว่า ชายหนุ่มผู้เคยแข็งแกร่งดั่งภูผาในวันวาน บัดนี้ต้องพึ่งพาเครื่องไตเทียมในการประคับประคองชีวิต อริญรดาลุกจากเตียงและเดินอย่างเงียบเชียบออกมายังโถงกลางบ้าน เธอนั่งลงที่โต๊ะทำงานตัวเดิม แสงสว่างจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ส่องกระทบใบหน้าซูบซีดแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น วันนี้ยอดผู้ติดตามเพจ “กวีเก้านิ้ว” เพิ่มขึ้นจนเกือบทะลุหลักแสนแล้ว ข้อความแจ้งเตือนหลังบ้านกระพริบไม่หยุด มีทั้งคำนิยม คำขอบคุณ แล

เช้าตรู่วันจันทร์ที่ลมเอื่อยๆ พัดพาความชื้นของหน้าฝนเข้ามาในบ้านหลังเล็ก อริญรดาตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อเตรียมเอกสารกองโต ทั้งประวัติการรักษา ผลตรวจเลือด และฟิล์มเอกซเรย์ของธงชัย วันนี้คือวันที่พวกเขาต้องออกเดินทางมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลศูนย์ในกรุงเทพมหานครเพื่อเข้าสู่กระบวนการคัดกรองและจัดคิวปลูกถ่ายไตอย่างเป็นทางการ แม้ว่าในใจจะยังคงกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนต่างรวมถึงค่าที่พักในเมืองหลวง แต่ใบหน้าของหญิงสาวกลับไม่แสดงความหวั่นไหวให้สามีและแม่ต้องพลอยเสียกำลังใจรถแท็กซี่คันเก่าที่คุณแม่ธนาวดีช่วยติดต่อไว้แล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ธงชัยในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวเพื่อปกปิดสายฟอกเลือดพยุงร่างกายขึ้นรถด้วยท่าทางที่ดูสดชื่นขึ้นกว่าวันก่อนๆ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะสู้เพื่อภรรยา อริญรดากุมมือสามีไว้ตลอดเส้นทาง รถแล่นผ่านทุ่งนาสีเขียวขจีก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นตึกสูงระฟ้าและจราจรที่ติดขัดของกรุงเทพฯ ความแออัดและวุ่นวายในโรงพยาบาลศูนย์ขนาดใหญ่ทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นรัว ผู้ป่วยนับพันคนนั่งรอคอยความหวังอยู่ตามระเบียงทางเดินยาวหลังจากผ่านการเจาะเลือด ตรวจคลื่นหัวใจ และพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้าน