Semua Bab บ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (เซต Bad Mafia): Bab 31 - Bab 39

หลังเลิกเรียนหนูนาก็ได้แวะไปที่คอนโดของมาเบลเพื่อยืมชุดมาสวมใส่แทนชุดนักศึกษา แล้วพากันออกไปนั่งรอเพื่อนสนิทอีกคนที่ร้านนั่งชิลแบบเปิดโล่งรับลมธรรมชาติใกล้กับคอนโดของมาเบล ครีมที่อยู่คอนโดอีกฝั่งของถนนพอเปลี่ยนชุดเสร็จก็รีบตามมาสมทบอาหารและเครื่องดื่มที่สั่งได้ถูกนำมาวางจนเต็มโต๊ะ ครีมเห็นหนูนานำโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพ แล้วเอาแต่จ้องหน้าจอโทรศัพท์ ปลายนิ้วพิมพ์ข้อความอยู่หลายนาที จึงเอ่ยถาม“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ คุยกับใครอยู่เหรอ”“คุยกับพี่ทิศเหนือ”ขณะเอ่ยตอบเพื่อน หนูนาก็กดออกจากแชทหลังจากคุยกับพี่ชายเสร็จ แล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าสะพายข้าง มาเบลก็ส่งเสียงแซว“คุยกับพี่ จำเป็นต้องยิ้มขนาดนี้เชียว”“ก็พี่ฉันแซวว่าแมวไม่อยู่หนูร่าเริง” หนูนามองใบหน้าของเพื่อนทั้งสองคนสลับกัน พลางยกยิ้มอย่างอารมณ์ดี“มาจ้ายัยหนู มาร่าเริงกันให้เต็มที่ตอนที่แมวไม่อยู่ดีกว่า”ครีมหยิบแก้วเบียร์ยื่นออกไปด้านหน้า เพื่อนสนิททั้งสองก็จับแก้วของตัวเองยื่นออกมาชนกัน ก่อนจะพากันยกขึ้นจรดริมฝีปาก ดื่มน้ำเมาลงคอไปครึ่งแก้ว แล้ววางแก้วลงบนโต๊ะดังเดิม“แกก็อย่าพูดถึง เดี๋ยวโผล่มาหาที่นี่ทำไง” มาเบลเอ่ยน้ำเสียงห

หนุ่มหล่อหันมองพนักงานเสิร์ฟชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล อีกฝ่ายก็เข้ามาช่วยจับชายฉกรรจ์ทั้งสองคนนั่งลงบนเก้าอี้ แล้วพากันยืนขนาบข้าง เพื่อป้องกันไม่ให้หนีไปได้“พวกน้องจะแจ้งความไหมครับ”“แจ้งค่ะ สองคนนี้เข้ามาลวนลามพวกเรา แล้วก็ยังทำร้ายเพื่อนของฉันด้วย”หนูนาเอ่ยตอบคนที่เข้ามาช่วยอย่างไม่ลังเล พลางเบี่ยงสายตามองใบหน้าของครีมที่ได้ยกมือขึ้นทาบแก้มข้างหนึ่งเอาไว้เพราะยังรู้สึกเจ็บ แล้วคนที่ถูกเธอใช้ขวดฟาดศีรษะแตกก็เอ่ยขึ้นน้ำเสียงตะกุกตะกัก“ยะ อย่าแจ้งความเลยนะ”หนูนาตวัดดวงตาแข็งกร้าวมองไปยังคนที่กำลังขอร้อง บ่งบอกได้ว่าไม่พอใจกับการกระทำของพวกเขาเป็นอย่างมาก“ก่อนพวกแกจะทำร้ายผู้หญิง ทำไมถึงไม่คิดว่าจะถูกจับ มาขอความเห็นใจตอนนี้คงไม่ทันแล้วล่ะ”หนูนาไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของคนผิดอีก เธอเลื่อนมือเปิดประเป๋าสะพายข้าง หยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์หนึ่งเก้าหนึ่ง โทรออกเพื่อเรียกตำรวจให้มาที่นี่ขณะเดียวกันหนุ่มหล่อที่ได้เข้ามาช่วยพวกเธอก็ได้หายไปสักพัก แล้วกลับมาพร้อมกับเชือกไนลอนหนึ่งขด เขาและเด็กเสิร์ฟอีกคนช่วยกันจับคนเมานั่งเก้าอี้หันหลังให้กัน แล้วจับมือของสองคนนั้นไพล่หลัง นำเชือกมามัดติดก

“พี่คนนี้เป็นคนช่วยพวกเราไว้ค่ะ”ครีมรีบแก้ตัวแทน พลางช้อนดวงตาขึ้นมองใบหน้าหล่อของหนุ่มรุ่นพี่ ก่อนจะหันมองนายตำรวจราวกับหลบสายตาคมของโซ่ที่กำลังมองมาทางเธอ“งั้นเชิญคุณไปให้ปากคำอีกคน แต่ก่อนจะเข้าโรงพัก เดี๋ยวแวะโรงพยาบาลกันก่อน”ตำรวจสายตรวจเอ่ยกับชายหนุ่มหน้าตาดี แล้วหันไปช่วยตำรวจอีกนายแกะเชือกที่พันธนาการคนเมาไว้ด้วยกัน ก่อนจะพาชายฉกรรจ์สองคนนั้นเข้าไปนั่งในรถตำรวจ แล้วขับออกจากร้านเหล้า“ไปรถพี่แล้วกันครับ” โซ่หันไปเอ่ยกับพวกสาวรุ่นน้อง“โอเคค่ะ”ครีมรีบตอบตกลงทันที ทำให้เพื่อนสนิททั้งสองคนไม่มีทางเลือก จำต้องเดินตามกันไปขึ้นรถของโซ่“แกตอบตกลงพี่เค้า แกก็ไปนั่งหน้าเลยนะ”หนูนาเอ่ยกับครีม แล้วเพื่อนก็ส่งเสียงราวกับเขินอาย“จะดีเหรอแก”“นั่งไปเถอะน่า เดี๋ยวฉันกับหนูนานั่งหลังเอง”มาเบลเอ่ยเสริม ครั้งนี้ครีมก็ตอบตกลง“ก็ได้”ระหว่างทางที่รถของโซ่เคลื่อนตัวออกจากร้านเหล้า แล้วขับตามหลังรถของสายตรวจ มุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่อยู่ก่อนถึงสถานีตำรวจ หนุ่มหล่อผู้รับหน้าที่คนขับรถก็ส่งเสียงเอ่ยถาม“พวกน้องเรียนอยู่ที่ไหนเหรอ ทำไมหน้าคุ้นกันจัง”“พวกเราเรียนอยู่มหา’ลัยวันบีเคค่ะ

ทิศเหนือและลูกน้องคนสนิทเดินไปตามการชี้นำของนายตำรวจคนดังกล่าว พอเดินพ้นประตูก็หันใบหน้าไปทางซ้ายทีขวาทีเพื่อมองหาน้องสาว ก่อนจะพบเธอนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ที่วางอยู่ติดผนัง ส่งเสียงเอ่ยเรียกขณะก้าวเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว“หนูนา”“พี่ทิศเหนือ” หนูนาเห็นพี่ชายเดินเข้ามาก็รีบตอบรับ พร้อมกับลุกขึ้นยืน“ได้รับบาดเจ็บตรงไหน ใครมันกล้าทำร้ายเธอ บอกพี่มา”แค่เธอบอกว่าต้องเดินทางมาที่สถานีตำรวจ มาเฟียหนุ่มก็คาดเดาไว้แล้วว่า คงเกิดเรื่องขึ้นแน่ ๆ สายตาคมไล่สำรวจตั้งแต่ศีรษะลงไปถึงปลายเท้า เห็นหลังมือของหนูนาถูกปิดทับด้วยผ้าก็อตสีขาวข้างหนึ่ง จึงเลื่อนมือหนาไปจับข้อมือของเธอข้างนั้นยกขึ้นมาดู“ไปโดนอะไรมา”“แก้วบาดค่ะ หนูนาไปตีกับคนเมามา พวกมันมาจับแขนของหนูนาบังคับให้นั่งตัก แล้วมันก็ยังตบหน้ายัยครีมด้วยค่ะ”“พวกมันอยู่ไหน” เขาเอ่ยเสียงกร้าว“น่าจะถูกจับขัง หรือไม่ก็พาไปสอบสวนอีกห้อง”ทิศเหนือกำหมัดแน่น ข่มกลั้นโทสะที่กำลังปะทุขึ้นมากลางอก หากพวกมันยังอยู่ในห้องนี้ก็คงโดนเขากระทืบปางตายไปแล้ว ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบโทรศัพท์ออกมาต่อสายไปหาผู้กำกับกิตติ แล้วเดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก

“จะให้ผมตามเข้าไปด้วยไหมครับ” สิงห์เอ่ยถามผู้เป็นนาย“เข้าไปก็ทำได้แค่ฟังผู้หญิงคนนั้นบ่น ให้ฉันฟังคนเดียวก็พอ นายกลับห้องไปเถอะ”ลูกน้องคนสนิทพยักหน้าลงแล้วเดินออกไป ทิศเหนือยื่นมือไปกดกริ่งตรงผนังปูนข้างประตู ยืนรออยู่นานแต่เจ้าของห้องก็ยังไม่มาเปิดประตูให้สักที เขาจึงกดกริ่งอีกครั้งในเวลานี้นิวยอร์กเพิ่งจะสี่ทุ่ม ทำให้เอวาที่เดินทางกลับมาที่ไทยเป็นคืนแรกยังปรับเวลานอนไม่ได้ เธอเพิ่งจะงีบหลับไปได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ได้ยินเสียงเตือนจากหน้าจอมอนิเตอร์ดังกวนใจซ้ำ ๆ จนต้องตื่นขึ้นด้วยความรำคาญ“ใครมันมากวนฉันแต่เช้าเนี่ย”เธอลุกออกจากเตียงเดินออกไปดู เห็นใบหน้าของมาเฟียหนุ่มปรากฏอยู่บนหน้าจอมอนิเตอร์ที่ติดอยู่ตรงผนังบริเวณห้องนั่งเล่น ใบหน้าสวยก็แสดงความแง่งอนออกมาทันที ก่อนจะกดปุ่มรูปกุญแจเพื่อปลดล็อกกลอนประตู แล้วเอ่ยกับคนที่อยู่ในจอสี่เหลี่ยม“เข้ามาได้เลยค่ะ”ทิศเหนือเปิดประตูห้องเข้าไปแล้วปิดเอาไว้ดังเดิม จากนั้นระบบก็ล็อกกลอนอัตโนมัติ เขาเดินเข้าไปในห้องก็เห็นหญิงสาวที่ยังอยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าลื่นมือนั่งอยู่ตรงโซฟาในท่าไขว่ห้าง มือทั้งสองข้างกอดอก ใบหน้าแสดงถึงความไม่พอใจที่เ