All Chapters of ลวงรักท่านรองแสนร้าย: Chapter 101 - Chapter 110

"เธอโดนวางยามาอีกแล้วเหรอ?"เสียงแหบพร่าของท่านรองเอ่ยขึ้นอย่างสงสัยที่เขาเห็นอาการของฉันที่เคยเป็น "คุณทศพลเขาฉีดยาให้ฉันค่ะ"ฉันเอ่ยตอบเขาไปในขณะที่ฉันขึ้นคร่อมร่างของเขาแล้ว "มันอีกแล้วเหรอ?"ท่านรองเอ่ยสบถเสียงดังอย่างไม่พอใจ แต่นาทีนี้ฉันไม่มีเวลาสนใจใครอื่นนอกจากเขา คนตรงหน้านี้ "อื้ออจ๊วฟ"ฉันไม่รอช้ารีบก้มหน้าไปดูดดื่มริมฝีปากของท่านรองพร้อมกับขยับสะโพกไปด้วย จนฉันรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของท่านรองที่ทิ้มก้นฉันอยู่ "อื้ออจ๊วฟ"ท่านรองจูบตอบฉันกลับและเราสองคนก็เริ่มจูบที่เร่าร้อนและร้อนแรงให้กัน โดยไม่มีใครยอมใครมือหนาของเขาก็เริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามสีข้างของฉันไล่ลงไปยังสะโพกผาย "อื้อออ๊ะ"ฉันคราวกระเส่าหลับตาพริ้มด้วยความสยิวและความเสียวซ่านเมื่อมือหนาของเขาบีบคลึงแก้มก้นของฉัน ก่อนจะยกสะโพกฉันขึ้นในทาบทับไปบนตักที่เปลือยเปล่าของฉัน "อ๊า"ฉันจิกเล็บลวไปบนไหล่ของท่านรองอีกข้างก็ขยุ้มผมนุ่มของเขาเพื่อทุเลาความเสียวซ่านที่เขามอบให้ตรงแก่นกายความเป็นสาว น้ำหวานมากมายเริ่มไหลรินออกมาจากร่องสวาทของฉันจนเปียกชุ่มแฉะไปกับลำกายใหญ่ของท่านรอง ความแข็งแกร่งที่เต็มตัวของท่านร

ตึกๆๆก่อนที่เราสามคนจะได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ เสียงฝีเท้าของคนที่กำลังเดินเข้ามาใหม่ ทำให้เราสามคนหันไปมองยังประตูทางเข้าทันทีก็พบกับร่างสูงโปร่ง ในชุดสูทสีดำเต็มยศเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านเรียบร้อยใบหน้าหล่อคมคายเดินยิ้มเข้ามาภายในห้องประชุมแห่งนี้ ดวงตาคมสาดส่องมองมายที่เราสามคนก่อนที่สายตาของเขาจะหยุดที่ฉันฉันก้มหน้าลงไม่กล้าสบนัยน์ตาคมเข้มนั้น ที่มองมาที่ฉันด้วยสายตาคาดโทษ"อรุณสวัสดิ์ในช่วงสายครับมาดามคามีลา"คุณคามีลมขมวดคิ้วขึ้นเมื่อคุณทศพลเดินมุ่งตรงมาหาเธอและเอ่ยทักทายเธอพร้อมกับก้มศีรษะให้เธออย่างเคารพ"สวัสดีค่ะยินดีที่ได้พบคุณ""ยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ"คุณทศพลว่าพร้อมกับยกมือขึ้นมาทับอกเขาก่อนจะก้มศีรษะโน้มตัวให้คุณคามีลาอีกครั้ง"เชิญนั่งค่ะคุณชาวด์กำลังจะเข้ามาแล้ว"คุณคามีลาว่าพร้อมกับผายมือเชื้อเชิญให้คุณทศพลนั่งลงข้างๆเธอเขาก็ยิ้มอบอุ่นให้ก่อนจะโค้งตัวอีกรอบและเดินไปนั่งลงข้างกับคุณคามีลาในห้องเกิดความเงียบขึ้นอีกครั้ง ฉันท่านรองคุณคามีลาและคุณทศพล เราไม่ได้พูดอะไรกัน เพียงแต่เขาเอาแต่จ้องหน้าฉันฉันก็ไม่กล้าสบตาเขาพยายามนั่งก้มหน้าอยู่ตลอดเวลาเรานั่งอยู่ตรงนั

"จริงไหมคะเราเป็นผู้หญิงด้วยกันฉันเห็นใจคุณนะคะคุณพิณรณี""ขอบคุณมากค่ะที่ใส่ใจพนักงานธรรมดาอย่างฉัน"ฉันเอ่ยบอกคุณอังศิญาไป พร้อมกับยิ้มบางๆให้เธอ เธอก็ยิ้มให้ฉันก่อนที่ฉันจะหันมาหาคุณทศพล"ฉันจะไม่บอกคนอื่นว่าคุณคิดที่จะทำอะไรฉันแต่ถ้าคุณยังยุ่งกับท่านรองไม่เลิกฉันนำความนี้บอกคุณชาวด์แน่นอนค่ะ""หึเธอกล้าขู่ฉันเหรอ?""เป็นเธอเองหรือเปล่าที่เดินเข้ามาหาฉันและมาอ่อยฉันน่ะ"คุณทศพลขยับใบหน้าเข้ามาหาฉัน และกระซิบข้างหูฉันให้เราได้ยินกันแค่สองคน ทำให้ฉันหันขวับและผละออกมาจากหน้าเขาและถอยห่างเว้นระยะ"ฉันไม่เคยอ่อยคุณฉันแค่ไปทำงาน""หึทำงานเหรอ?""มานี่อย่าไปต่อความยาวสาวความยืดกับคนที่พูดจาไม่รู้เรื่องเลย"แขนของฉันถูกท่านรองกระชากไปและเอ่ยบอกฉันฉันก็หันมามองหน้าเขาก่อนจะหันไปมองหน้าคุณทศพลที่เขามองมาที่เราสองคนด้วยความสงสัยและพิจารณาก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างมีเลศนัย"ค่ะ"ฉันบิดข้อมือให้หลุดออกจากมือของท่านรองและถอยตัวสองก้าวและก้มศีรษะรับคำสั่งของท่านรอง"ใช่ค่ะคนแพ้แล้วพาลอย่าไปสนใจเขาเลยค่ะ"คุณอังศิญาว่าก่อนจะเดินเข้ามาหาฉันและโอบกอดฉันอย่างคนไม่ถือตัวถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงจะเคลิ้มก

14:30น."ขอบคุณคุณลุงที่ไปช่วยเพลงขนของ"ฉันเอ่ยขอบคุณลุงสมไปในขณะที่เราสองคนกำลังขนของออกมาจากเบาะหลังของรถยนต์คันหรูของบ้านวิหารไกลกาล"ไม่เป็นไรลุงเต็มใจ"ลุงสมว่าก่อนจะช่วยฉันยกกระเป๋าของของฉันเดินมุ่งตรงเข้าไปในบ้าน ฉันเองก็ยกของเต็มมือสองมือเดินตามลุงสมเข้าไปในบ้านก่อนที่จะรับรู้ถึงความผิดปกติที่เงียบของบ้านหลังนี้"เขาหายไปไหนกันหมดคะ?"ฉันเอ่ยออกมาอย่างสงสัยลุงสมที่เดินนำหน้าฉันอยู่ก่อนจะหันกลับมามองหน้าฉัน ด้วยความแปลกใจเหมือนกัน"นั่นสิครับไม่รู้คุณศรัญกลับมาจากโรงพยาบาลเหรอยัง?"ลุงสมว่าก่อนที่เราสองคนจะหาข้อสงสัยกันต่อไปก็ได้ยินดังมาจากห้องนั่งเล่นทำให้ฉันกับลุงสมหันมองหน้ากันก่อนจะหันไปมองยังห้องนั่งเล่น"เราเข้าไปดูกันไหมครับว่าเขามีอะไรกันเสียงของคุณท่านฟังดูดีใจมากๆ"ลุงสมว่าฉันก็ทำสีหน้าอักอ่วนใจ"จะดีเหรอคะ""ดีครับ"ลุงสมว่าก่อนที่เขาจะวางกระเป๋าลง ฉันเองก็วางลงเช่นกัน และเดินตามหลังของลุงสมไปยังห้องนั่งเล่นก็พบว่า มีท่านรองนั่งกอดร่างของคุณอังศิญายู่อย่างรักใคร่ใบหน้าของทั้งคู่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มท่านกรกฏก็ยิ้มกว้างดีใจเช่นกันผิดกับคุณพิศมัยที่นั่งหน้าบึ้งอยู่อย่

บ้านของ เพลงขวัญ....."เพลงพายายมาบ้านใครกัน?"ยายเอ่ยถามฉันขึ้นในขณะที่เราห้าคนมาหยุดอยู่หน้าบ้านเดี่ยวสองชั้นที่มีรั่วรอบขอบชิดอยู่ในโครงการบ้านจัดสรรหมู่บ้านที่มีแต่บ้านหรูๆน่าจะมีแต่พวกคนรวยอาศัยกัน เพราะบ้านแต่ละหลังหรูหรามากนี่ท่านรองซื้อให้ฉันจริงๆเหรอเนี่ย?"บ้านเราจ๊ะยาย""เพลงได้ค่าคอมมิชชั่นจากการทำให้บริษัทได้งานใหญ่จากประเทศสเปนเลยได้ค่าคอมมาหลายบาทเลยเอามาดาวบ้านจ๊ะ""เพลงอยากให้ยายของเพลงได้อยู่อย่างสุขสบาย""ต่อไปนี้เพลงจะดูแลยายเองนะจ๊ะ""โถ่นางฟ้าตัวน้อยของยายหนูช่างแสนดี"ยายมองหน้าฉันก่อนจะยิ้มให้ฉันด้วยแววตาอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจถ้ายายรู้ ว่าฉัน เป็นเมียน้อยของคนอื่น ยายจะผิดหวังในตัวฉันไหม"สวัสดีค่ะ"เสียงหวานใสของใครคนหนึ่งดังขึ้นจากทางประตูบ้าน พร้อมกับประตูรั้วของบ้านที่ถูกเปิดออกจากคนด้านในทำให้เราทั้งหมดหันไปมองก็พบว่า เป็นผู้หญิงวัยกลางคน เธออยู่ในชุดยูนิฟอร์มของแม่บ้านเต็มตัวเธอยิ้มร่าให้พวกเราก่อนจะโค้งตัวเพื่อทำการทักทายฉันยกมือไหว้สวัสดีเธอ ไปอย่างงงๆว่าเธอเป็นใคร?"ฉันชื่อมาจ๊ะเป็นคนรับใช้ที่บ้านของคุณพิณกรณีฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ"เธอเอ