All Chapters of ลวงรักท่านรองแสนร้าย: Chapter 81 - Chapter 90

119 Chapters

ตอนที่81

"แกสวยมากเพื่อนรัก" เอริเอ่ยขึ้นพร้อมกับแววตาที่ตื่นตกตะลึงในความสวยของฉัน ตามที่เธอบอกฉันก็ทำหน้าบู้บึ้งใส่เธอก่อนจะก้มมองชัดที่ด้วยเองใส่ เป็นชุดราตรียาวเดรสยาวสีขาวเกาะอกคลุมด้วยผ้าบางบริเวณแขนทั้งสองข้าง แต่ก็ทำให้ดูสวย ดูแพงขึ้นเพราะมีเครื่องเพชรน้ำงามที่ขุนศึกให้ฉันยืมพร้อมกับรองเท้าส้นสูงสีขาวที่เอริเป็นคนเลือกให้ รวมถึงชุดนี้เองก็ด้วยที่เธอเลือกให้ฉันซึ่งเอริเอง ก็สวยสง่าไม่แพ้ฉัน เธอสวยออกหมวยนิดๆ จึงดูแล้วมีเสน่ห์ ทั้งน่ารักและสวยไปในตัวเธออยู่ในชุดราตรีสีครีมยาวที่เป็นเสื้อสายเดียวข้างเดียวโชว์แผ่นหลังเนียนเกล้าผมมวยขึ้นยิ่งดูดีเพิ่มขึ้นไปอีก ตอนแรกเธอก็จะให้ฉันใส่แบบเธอแต่ฉันไม่ค่อยกล้าเลยไม่ใส่"แกก็สวยจ๊ะ"ฉันเอ่ยบอกเบอร์ไป ก่อนที่เราสองคนจะยิ้มให้กัน และพากันเดินออกมาจากห้องแต่งตัวก็มาเจอกับขุนศึกที่อยู่ในชุดสูทสีขาวดูหล่อขึ้นไปกว่าเดิมจากที่เขาหล่ออยู่แล้ว แต่เพิ่มความหล่อไปอีกแบบหนึ่งให้เขาดูเป็นหล่อคุณชายคืนนี้เขาเหมาะกับเอริมากที่สุด"ว้าวริของขุนสวยที่สุด" ขุนสึกที่หันหน้ามาเจอเข้ากับเอริพอดีก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินมาหาเบอร์ด้วยตาที่เหมือนต้องมนต์สะกดจนฉันเผ
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่82

งานการกุศลโรมแรม QW20:25น.เพลงขวัญ พิณรณี......"ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยขอบคุณพนักงานต้อนรับที่อยู่ในชุดยูนิฟอร์มของโรงแรมเสื้อคอจีนสีแดงกับกางเกงขายาวสีดำพร้อมสวมใส่หมวกทรงสูงเปิดประตูรถสปอร์ตของฟิวให้ฉันพร้อมกับก้มศีรษะให้ฉันอย่างน้อมนอบก่อนที่ฟิวจะเดินมารับฉันที่ลงมายืนเต็มความสูงบนพื้นทางเข้าหน้าโรงแรมแล้วฉันหันไปยิ้มให้ฟิว เราสองคนยิ้มให้กันก่อนที่เขาจะยกแขนขึ้น ฉันมองแขนแกร่งของฟิวกับหน้าของเขา เขามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยนและยิ้มละมุนให้ ฉันก็ยิ้มให้เขาก่อนจะยกแขนขึ้นไปคล้องแขนเขาและเราสองคนก็พากันเดินตามทางพรมสีแดงที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้ โดยตลอดทางจะมีคนของทางโรงแรมคอยต้อนรับให้เกียรติคนที่มาร่วมงานเป็นอย่างดีฉันกับฟิวเราก็ยืนเคียงคู่กันมา จนมาถึงหน้าทางเข้างานนักข่าวที่อยู่ด้านหน้าที่คอยเก็บภาพบรรยากาศในงานพสกันหันมาถ่ายรูปฉันกับฟิวกันยกใหญ่เพราะงานนี้น่าจะมีแต่พวกเซเลบคนดัง และเศรษฐีมาร่วมงานจึงเป็นที่น่าสนใจนักข่าวจึงมากแบบนี้แสงไฟจากแฟลชของกล้องราคาแพงพากันสาดส่องมาที่ฉันจนรู้สึกแสบตาแต่ก็ต้องยิ้มกว้างและยิ้มให้สวยที่สุด ภาพจะได้ออกมาดี"คุณกิตติภูมิทางนี้หน่อยค่ะ""ทางนี
last updateLast Updated : 2026-09-24
Read more

ตอนที่83

"มีอะไรกันเหรอ?"เสียงหวานใสของเอริเอ่ยขึ้นก่อนที่ร่างบางของเธอจะนั่งลงบนโซฟาตรงหน้าฉันและหันมามองหน้าฉันกับฟิวสลับกัน"ไม่มีอะไรหรอก" ฟิวละละสายตาจากฉันและหันไปบอกเอริกับขุนศึก พร้อมกับยิ้มบางๆออกมา ขุนศึกก็พยักหน้ารับรู้ ผิดกับเอริ ที่ไม่เชื่อในคำพูดของฟิว เธอกลับมองหน้าฉัน ด้วยสายตาห่วงใยและสงสัยฉันก็มองหน้าเอริไป ก่อนที่เธอจะพยักหน้าและเข้าใจ เพียงแค่เราสองคนมองหน้ากัน ก็เข้าใจกัน เพราะเราเป็นเพื่อนกันมานานเอริยิ้มบางๆให้ฉัน ฉันก็ยิ้มให้เธอก่อนที่เราสองคนจะละสายตาจากกัน เธอหันไปด้านหน้าและนั่งหลังตรงเพราะงานกำลังจะเริ่มแล้ว พิธีกรผู้ชายเดินขึ้นเวทีพร้อมกับกล่าวคำทักทายแขกในงาน"กราบสวัสดีทุกๆท่านๆครับขอต้อนรับสู่งานการประมูลเครื่องเพชรพลอยการกุศลในครั้งนี้นะครับ""โดยเงินที่ได้จากการประมูลในครั้งนี้จะขอมอบให้กับมูลนิธิเด็กกำพร้าบ้านวายหมดทุกบาททุกสตางค์""และทางเราขอกราบขอบพระคุณเจ้าภาพที่สมทบเงินจัดงานในค่ำคืนนี้นะครับคุณศิรัญวิหารไกลกาลเนชั่นกรุ๊บครับขอเสียงปรบมือให้คุณศิรัญหน่อยครับ"เสียงของพิธีกรว่างพร้อมกับผายมือไปทางด้านหน้าเวที ที่มีร่างของท่านรองนั่งอยู่เขาได้ลุกขึ้นย
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

ตอนที่84

"ตอนนี้เครื่องเพชรได้นำออกมาประมูลหลายชิ้นแล้วและเจ้าของที่ได้ไปในงานนี้คุณศิรัญวิหารไกลกาล" "และตอนนี้จะเหลือเครื่องเพชรที่เป็นคิงไดมอนด์ของงานประมูลชิ้นสุดท้ายของเรา" เสียงพิธีกรว่าทำให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้งานประมูลได้ประมูลของไปทั้งหมดเกือบสิบชิ้น และคนที่ประมูลของไปเกินครึ่ง ก็คือท่านรอง เขาทุ่มเงินสนับสนุนงานการกุศลของคุณอังศิญาไม่ใช่น้อย หมดไปเกือบร้อยล้านได้แล้วล่ะมั้ง เพราะเพชรชิ้นที่สองถึงชิ้นที่เพิ่งประมูลไป ราคาเริ่มต้นที่หนึ่งล้านและเป็นเพชรน้ำดีงดงาม จนพิธีกรเอ่ยแซวว่าท่านรองรักภรรยามาก ถึงได้ประมูลแต่ของสวยงามที่ราคาไม่ใช่ถูกไปให้คุณอังศิญา เธอจึงเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในงานในวันนี้และเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดด้วย "และชิ้นนี้ริอยากได้หรือยังครับ?" ขุนศึกเอ่ยถามเอริอีกครั้ง หลังจากที่เขาถามเธอทุกชิ้น แต่คุณเพื่อนรักฉัน เธอไม่อยากได้สักชิ้นเดียว เพราะเธอก็มีของใช้เสื้อผ้ากระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพงๆทั้งนั้นที่ขุนศึกซื้อให้ เธอคงไม่ต้องการอะไรอีกแล้วล่ะ "ริไม่รู้จะเอาไปใส่งานไหนหนิขุนประมูลไปก็เสียเงินเปล่าๆ" เอริบอกขุนศึกไป ขุนศึกก็ทำหน้าเบ
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more

ตอนที่85

"เอาล่ะครับเมื่อสักครู่คุณทศพลหมายเลขห้าได้ประมูลเครื่องเพชรคิงไดมอนด์ของเราไปในราคาหนึ่งร้อยห้าสิบล้านบาท""มีใครให้มากกว่านี้ไหมครับไม่งั้นผมเริ่มนับแล้วนะครับ" เสียงพิธีกรเอ่ยขึ้นอย่างเบี่ยงเบนความสนใจของคนทั้งงานที่มุ่งไปยังท่านรองและคุณทศพลให้กลับมาสนใจการประมูลเพชรต่อ"หนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้าน""ฟิว" ฉันหันขวับไปเรียกชื่อฟิวทันทีที่เขาเปิดประมูลขึ้นด้วยราคาที่แพงขนาดนี้ฟิวหันมามองหน้าฉันก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากขึ้น"หนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้านจากหมายเลขสี่คุณกิตติภูมิลูกชายคนเดียวของเจ้าสัวหัยน์พ่อค้ารายใหญ่ของจีนนั่นเองครับ"พิธีกรว่าพร้อมกับผายมือมาทางฟิว และทุกคนในงานก็หันมามองทีฟิวเป็นจุดเดียวอย่างให้ความสนใจครอบครัวฟิวทำธุรกิจเกี่ยวกับการส่งออกเฟอร์นิเจอร์ ของใช้ในครัวเรือนของตกแต่งบ้านหรือห้องนอนมีครบครันในบริษัทเขาและคุณพ่อของฟิว เป็นนักโบราณคดีชอบสะสมของโบราณแต่ละชิ้น ราคาไม่ใช่น้อยเรียกว่ารวยระดับต้นๆของประเทศได้เลยล่ะ"ถ้าเธอให้เราเราจะไม่รับนะฟิว" ฉันเอ่ยบอกฟิวไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง โดยฉันนับรู้ได้ว่ามีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เราสองคน ฉันจึบหันไปมอง นั่นคือสายตาของท่านรองและคุณทศ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

ตอนที่86

เช้าวันต่อมา......โรงพยาบาล ALเพลงขวัญ พิณรณี...."ยายจ๋ายายของเพลง" ฉันเอ่ยเรียกยายไปอย่างดีใจที่ฉันเดินกลับเข้ามาที่ห้องพักของยายและพบว่ายายกำลังนั่งอยู่บนเตียง ด้วยสีหน้าแจ่มใสฉันรีบวางจานข้าวต้มและรีบโผล่เข้าไปสวมกอดยายอย่างไวด้วยความคิดถึงเมื่อคืนฉันนอนกับยายที่โรงพยาบาล และยายก็เพิ่งจะตื่นตอนที่ฉันออกไปซื้อข้าวเช้ามาให้ยาย"เป็นอะไรจ๊ะคิดถึงยายมากขนาดนั้นเลยเหรอไง?" ยายเอ่ยถามฉันพร้อมกับกอดรัดร่างฉันแน่นก่อนจะก้มหน้าลงมาหอมกลุ่มผมของฉันฉันเองก็สูดดมกลิ่นกายของยายด้วยความรักเหมือนเป็นยาเพิ่มกำลังใจและกำลังกาย ให้ฉันได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ"ยายเองก็คิดถึงเพลงมาก็เหมือนกันใช่ไหมล่ะคะ?" ฉันเอ่ยถามยายไปก่อนจะผละตัวออกมาจากท่านและทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ยายยายก็ยิ้มหัวเราะออกมาก่อนจะพยัก"ใช่คิดถึงเพลงและคิดถึงบ้านยายอยากกลับบ้าน""เพลงให้ยายกลับได้ไหม?"ยายเอ่ยบอกฉัน ด้วยสีหน้าเศร้าลง ยายคงจะคิดถึงบ้านมากจริงๆ"เดี๋ยวอีกสองสามวันเพลงจะต้องไปทำงานต่างประเทศกับเจ้านายยายอยู่ที่โรงพยาบาลก่อนได้ไหมจ๊ะ""เพลงไม่อยากให้ยายกลับไปอยู่บ้านคนเดียว""ไปต่างประเทศเลยเหรอไปกี่วันล่ะลูก?""สองสามวั
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more

ตอนที่87

คฤหาสน์วิหารไกลกาล07:00น.บนโต๊ะอาหารศิรัญ.....ติ๋งผมที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่ก็หยิบยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากอีเมล์ก็พบว่าเป็นเมลล์ของชาติชาย นักสืบดังที่ผมรู้จักและได้มอบหมายงานให้เขาคนนี้ทำนั่นคือ การสืบประวัติของ พิณรณี เมื่อรู้ว่าเป็นประวัติของเธอ ผมก็กดเข้าอ่านประวัติเธอทันทีอย่างไม่รีรอนางสาว พิณรณี มีอำนวย ชื่อเล่น เพลงขวัญ อายุ25ปี นักศึกษา จบใหม่ คณะบริหารธุรกิจจากมหาลัยเอกชนชื่อดังที่จบด้วยเกียรตินิยมอันดับสอง เธออาศัยอยู่กับยายของเธอแค่สองคน ที่บ้านเช่าซอยหลังตลาด วิหารไกลกาลชีวิตของเธอกับยายค่อนข้างลำบาก ถึงลำบากมากที่สุด แต่ยายของเธอก็ไม่ยอมแพ้ ส่งเสียหลานสาวเพียงคนเดียวของเธอให้เรียนจบสูงๆ เรียนโรงเรียนดีๆ และพิณรณีเองก็ขยันหมั่นเพียร เธอสอบชิงทุนได้ทุนเต็มจำนวน เข้ามหาลัยเอกชนชื่อดังได้ด้วยคะแนนเต็มเธอเรียนดี ขยัน เลิกเรียนก็ช่วยยายของเธอขายก๋วยเตี๋ยวและขนมไทยเธอเป็นสาวโสดไม่เคยมีประวัติว่าเคยมีแฟน แต่เธอจะมีเพื่อนชายที่คอยมารับมาส่งเธออยู่เป็นประจำกับ ลูกชายเจ้าของร้านขายอาหารตามสั่งที่คอยดูแลและเอาใจใส่เธอมาตั้งแต่เด็ก แต่ทั้งคู่ ก็ไม่ได
last updateLast Updated : 2026-10-01
Read more

ตอนที่88

" อรุณสวัสดิ์ค่ะอากงคุณแม่"เธอเอ่ยทักทายอากงผมและคุณแม่ของผม แต่คุณแม่ของผม ท่านกลับเบือนหน้าหนีอัง ทำให้ผมรู้สึกไม่ดีขึ้นมา ที่ภรรยาของผมและคุณแม่ของผมไม่ถูกกัน ตอนแรกอังกับคุณแม่ก็มองดีกัน คุยกัน แต่ทำไปทำมา กลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ อังศิญาเมินคำพูดของภรรยาเด็กอากงก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆผม "ฉันขอข้าวเปล่าล่ะกันจ๊ะแป๋วอยากทานอาหารไทย" "ได้ค่ะคุณอังศิญา" "คุณนานากับคุณท่านจะรับอาหารเช้าไหมคะ?"แป๋วคนรับใช้ในบ้านหันไปเอ่ยถามอากงกับภรรยาของท่านที่กำลังนั่งลงประจำที่ของตัวเอง "คุณผู้หญิงย่ะ"ภรรยาของอากงหันไปพูดเสียงดังใส่แป๋วอย่างไม่พอใจพร้อมกับบอกแป๋วให้เรียกเธอว่า คุณผู้หญิง ทั้งผมและแม่ผมต่างไม่พอใจที่เธอคนนี้ทำตัวมาเทียบเคียงอาม่าของผม ทำราวกับตัวเองเป็นเจ้าของบ้านนี้และเป็นเจ้าของของทุกอย่างใน วิหารไกลกาล ผมรู้ว่าเธอคนนี้ก็แค่หัวงเงินจากอากง เธอไม่ได้รักอากงของผมเสียด้วยซ้ำไป แต่ผมก็ทำได้เพียงแค่เงียบ ไม่สามารถที่จะพูดอะไรออกไปได้ "อ้าวสม"คุณแม่ผมเอ่ยขึ้น ทำให้ผมและทุกคนบนโต๊ะอาหารหันไปมองยังประตูของห้องอาหาร "ขนมล่ะ!!!"อากงผุดลุกขึ้นยืนและถามลุงสมคนขับรถของคุณแม่เสียดัง ท
last updateLast Updated : 2026-10-02
Read more

ตอนที่89

09:40น. โรงพยาบาลเอกชน ALเพลงขวัญ พิณรณี.....ห้องฉุกเฉิน"ใครเป็นญาติเด็กชายชาญคะ?"เสียงหวานเข้มของนางพยาบาลเอ่ยขึ้นหลังจากที่เธอเปิดประตูห้องฉุกเฉินออกมาเอ่ยถามหาญาติ น้องชาญ หลานชายของคุณป้า"ฉันค่ะฉันเป็นยายของเขา"คุณยายที่นั่งอยู่บนที่นั่งเตรียมไว้สำหรับญาติพุ่งตัวถลาเข้าไปหานางพยาบาลคนนั้นด้วยท่าทางร่อนรนใจอย่างเห็นได้ชัดฉันจึงยื่นมือไปจับมือน้อยของหลานสาวคุณป้ามากุมไว้ก่อนจะพากันเดินไปสมทบกับคุณป้าด้วยระหว่างที่รอรักษาฉันก็ได้ถามไถ่ป้า ป้าบอกว่า ป้าชื่อว่าโส เป็นแม่บ้านทำงานที่โรงแรม แต่ตั้งแต่วันที่มีเรื่อง ครั้งคุณคามีลา ทางโรงแรมบอกว่าป้าทำให้โรงแรมเสียชื่อเสียงจึงไล่ป้าออก โดยไม่ให้เงินเดือนล่วงหน้าและไม่จ่ายเงินเดือนที่ทำค้างไว้ด้วยป้าที่มีภาระเยอะเพราะต้องเลี้ยงดูหลานชายคนเล็กที่ป่วยติดเตียงมาตั้งแต่เกิด และไหนจะหลานสาวคนโตที่ต้องไปโรงเรียนทุกวัน ค่าใช้จ่ายมันต้องมีทุกวันและป้าพอโดนไล่ออก ก็ลำบากไม่มีเงินซื้อนมซื้อกับข้าวให้หลานกินน้องผู้หญิงดูหิวโหยมาก ฉันเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ "หลานฉันเป็นอะไรคะคุณหมอ!?""ฉันไม่ใช่หมอหรอกค่ะแต่จะมาบอกญาติน้องชาญว่าน้องชาญป่วยเป็
last updateLast Updated : 2026-10-03
Read more

ตอนที่90

ตึกๆๆๆ เสียงฝีเท้าหนักของใครบางคนกำลังวิ่งตรงมาทางนี้ ทำให้ฉันต้องหันไปมองก็พบกับร่างของสูงโปร่งที่คุ้นตาฉันวิ่งหน้าตาตื่นตกใจตรงดิ่งมาหาฉัน ทำให้ฉันต้องละมือที่กอดน้องชิงๆอยู่ออกและลึกขึ้นยืนรอรับร่างของท่านรอง "เธอเป็นอะไร?"ท่านรองเอ่ยถามฉันเสียงตกใจสีหน้าวิตกทันทีที่เขาเดินมาถึงร่างของฉันแล้วพร้อมกับเอื้อมมือมาจับไหล่ทั้งสองข้างของฉันก่อนจะจับตัวฉันหมุนรอบ "อะอะไรคะท่านรอง?"ฉันเอ่ยถามท่านรองไปอย่างสงสัย และไม่ได้ขัดขืนร่างตัวเอง ยอมหมุนตามที่ท่านรองจับ "ฉันสิต้องถามเธอว่าเธอมาทำอะไรที่โรงพยาบาล?"ท่านรองเอ่ยถามฉันเสียงเข้ม ก่อนจะหยุดหมุนร่างฉัน "อ้อฉันขอโทษนะคะที่ใช้บัตรเครดิตของท่านรองเยอะไปหน่อย"ฉันว่าพร้อมกับก้มหัวลงอย่างขอโทษท่านรองจากใจจริง "ฉันไม่ได้มาเพื่อจะดุว่าเธอเรื่องเงินแต่ที่ฉันมาเพราะฉัน"ท่านรองเงียบไปเหมือนเขากำลังคิดได้ว่าเขาจะพูดอะไร แต่เขาก็เลือกที่จะไม่พูดต่อ "มาเพราะอะไรคะ?"ฉันเอ่ยถามท่านรองไปอย่างสงสัย ว่าเขามาทำไมหรือเขาจะมาตามฉันไปทำงาน "ก็มาตามเธอไปทำงานไงนี่เธอยังไม่ผ่านงานก็จะหยุดงานโดยไม่แจ้งล่วงหน้า?"ท่านรองว่าพร้อมกับทำสีหน้าดุใส่ฉัน ฉันก็ท
last updateLast Updated : 2026-10-04
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status