Semua Bab ทะลุมิติมาเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษ: Bab 51 - Bab 60

สามสิบหกจุดจบและเริ่มต้นเหตุการณ์ที่หุบเขาผีสิงนั้นเป็นทั้งจุดจบของใครหลายคนและนับเป็นจุดเริ่มต้นของใครอีกหลายคนเช่นเดียวกันนับเป็นจุดจบของประมุขสำนักคนปัจจุบันอย่างจูหยี่หานที่ถูกหมายจับจากทางการในข้อหาซ่องสุมกำลังคนในแถบดินแดนอุดรเพื่อผลประโยชน์ของตนเองส่งผลให้สำนักฉวนเจินและตระกูลที่เคยยิ่งใหญ่โดนล้มลง สมาชิกอาวุโสในสำนักส่วนใหญ่ไม่หนีหายออกจากเมืองไปก็หาช่องทางหนีเอาตัวรอดให้ตัวเองไม่ต้องโดนจับข้อหาร้ายแรง ชาวบ้านคนใดที่เคยถูกบังคับให้เข้าร่วมสำนักก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระแยกย้ายกันกลับบ้านตนเอง ส่วนสมาชิกในตระกูลจูทั้งสตรีและคนรับใช้ในจวนหลายคนได้รับการละเว้นเนื่องจากได้ทำผลประโยชน์ลบล้างกับความดีของประมุขน้อยตัวจริงของตระกูลอย่างจูอี้ฉงที่เป็นหนึ่งในคนสืบความจริงคดีนี้ร่วมกับแม่ทัพใหญ่หลิวและแน่นอนว่าฮูหยินซ่งเจ้าเจียที่แม้ไม่มีหลักฐานว่ารู้เห็นกับแผนการยึดอำนาจเมืองซีสูทว่านางมีคดีความผิดอีกคดีหนึ่งติดตัวนั่นก็คือการวางยาพิษหวังให้ผู้อื่นถึงแก่กรรมแล้วยังเพิ่มอีกหนึ่งคดีที่ใส่ร้ายความผิดนี้ให้คนอื่นจนแพะรับบาปตายไปดังนั้นฮูหยินซ่งเจ้าเจียจึงถูกจับเข้าคุกทางการไปอีกคนเช่นเดียวก

สามสิบแปดภาพนั้นคือผู้ใดณ เมืองหลวงแคว้นเซี่ยกล่าวถึงจวนหรูหราหนึ่งในหลังที่ตั้งอยู่ภายในซอยพื้นที่ทำเลทองในเมืองหลวง ภายในจวน ณ เรือนหลังใหญ่โอบล้อมด้วยสวนกว้างที่ตกแต่งอย่างประณีต ทางเดินปูด้วยหินขัดมันวาววับทอดยาวไปยังประตูไม้ สลักลวดลายซับซ้อน ทางขวามือสุดเป็นห้องขนาดใหญ่ที่เจ้าของเรือนใช้งานมากที่สุดหลังจากกลับมาอาศัยอยู่ที่เรือนแห่งนี้เมื่อหลายวันก่อนจวนหลังใหญ่แห่งนี้ คือจวนของตระกูลหลิว คนตระกูลของแม่ทัพประจำแคว้น เนื่องจากประมุขรุ่นปัจจุบันอายุขัยสั้นกว่าปกติ ดังนั้นตระกูลหลิวจึงผลัดเปลี่ยนหัวหน้าตระกูลเร็วให้ทายาทคนเดียวของตระกูลรับตำแหน่งประมุขตั้งแต่ห้าปีที่แล้วซึ่งทายาทผู้นั้นก็คือแม่ทัพใหญ่หนุ่มหนึ่งในบุคคลที่มีอำนาจมากล้น เนื่องจาก ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันให้ความไว้วางใจมักมอบหมายหน้าที่สำคัญและเป็นความลับให้ทำอยู่เสมอ จนขุนนางหลายคนให้คำจำกัดความว่าแม่ทัพใหญ่หนุ่มน้อยผู้นี้ คือองครักษ์ลับของฮ่องเต้คนหนึ่งเลยทีเดียวชื่อของคนหนุ่มผู้นี้คือ หลิวมู่เหยียนฉะนั้นเจ้าของเรือนที่เอ่ยถึงคือ หลิวมู่เหยียน ประมุขคนปัจจุบันแม่ทัพใหญ่แห่งชายแดนเหนือที่ปฏิบัติภารกิจส่วนแรกที่เมืองเ

สามสิบเก้าผ่านเข้ามาช่วงชีวิตหนึ่งเท่านั้นหลังจากหลิวมู่เหยียนสั่งให้เจียเต้าส่งคนไปรับซุนเพ่ยเหวินที่เมืองซีสูเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มไม่รอช้าดำเนินการสั่งให้พ่อบ้านนำรถม้าออกมาจอดพาเขาไปยังที่แห่งหนึ่งสถานที่แห่งนั้นไม่ใช่สถานที่ที่ใครปรารถนาไปเยี่ยมเยียนเท่าไรนักเนื่องจากหากไม่ได้มีหน้าที่ทำงานยังที่นี่ก็อาจมาในฐานะนักโทษคดีใหญ่ทำผิดต่อแผ่นดินเท่านั้นสถานที่แห่งนั้นคือที่คุมขังนักโทษหลวงนั่นเองหลิวมู่เหยียนมุ่งเดินทางมาที่นี่ ด้วยจิตใจร้อนรุ่มคิดทำสิ่งอื่นต่อไม่ได้หากไม่ได้มาดูด้วยตาตนเอง ซึ่งหลังจากทราบข้อเท็จจริงข้อหนึ่งว่าคดีร้ายแรงของบิดาลี่อินหรือชื่อแท้จริงคือซุนเพ่ยเหวินเข้าใกล้กำหนดหมดเวลาสืบหาความจริงในอีกไม่ถึงเดือนนี้เสียแล้วเขาตัดสินใจมาที่นี่ทั้ง ๆ ที่นางเป็นเพียงสตรีธรรมดาที่ทำงานแลกเปลี่ยนกับเงินเหมือนสตรีคนอื่นในอดีตที่เขาติดต่อให้มาทำงานด้วยกัน นางเป็นเพียงตัวละครหนึ่งในช่วงชีวิตสั้นของเขาเท่านั้น..ช่วงชีวิตที่เขาตั้งใจละทิ้งเอาไว้ข้างหลังแล้วเดินหน้าต่อเนื่องจากมีภาระหน้าที่อย่างอื่นสำคัญกว่าให้ทำทว่าไม่รู้เป็นเพราะเหตุใดเพียงแค่มีเรื่องของนางเข้ามาในหัวก็ทำ

สี่สิบตัดสินใจโดยไม่ลังเล“ลุงตรวจร่างกายของท่านเสนาซุนจ้าวเฟิงแล้วนะ” มือเหี่ยวย่นของหมอประจำตระกูลหลิว หลี่หลิงจวน ชายชราผู้เป็นหมอรักษาของตระกูลหลี่มาหลายชั่วอายุคน ตบลงบนบ่าหลิวมู่เหยียนเบา ๆ “ลุงคิดว่าอาการป่วยของเสนาซุนมีความคล้ายคลึงกับอาการป่วยของบิดาเจ้าในอดีตไม่น้อย หากให้กล่าวว่าเหมือนกันเลยย่อมพูดได้แต่ยังไม่มั่นใจขนาดนั้นเกรงว่าจะคิดไปเอง ขอลุงตรวจสอบลักษณะของพิษที่เสนาซุนถูกวางเสียก่อนจึงมั่นใจถ่องแท้ยืนยันความคิดของเจ้าได้”หลี่หลิงจวนเป็นหมอแม้ชราภาพมากแล้วก็ตามทว่ามีฝีมือเก่งกาจไม่แพ้หมอในวังหลวงดังนั้นหลิวมู่ เหยียนจึงไว้ใจในฝีมือเรียกใช้งานตลอดหลายปีที่ผ่านมาแม้ว่าอีกฝ่ายจะเกษียณจากการทำงานแล้วก็ตาม ครั้งนี้ที่ชายหนุ่มเรียกตัวมานั้นไม่เพียงแต่ต้องการให้มารักษาเสนาบดีซุนเท่านั้นทว่าเขาต้องการให้มาตรวจร่างกายเพื่อยืนยันข้อสงสัยที่ตนเองเพิ่งตั้งขึ้นมาตอนได้ยินข่าวเรื่องโดนวางยาพิษข้อสงสัยที่ว่าคือยาพิษไร้สีไร้กลิ่นที่เสนาบดีซุนถูกวางนั้นอาจเป็นยาพิษชนิดเดียวกับที่บิดาตนเองโดนจนต้องสิ้นชีวิตลงไปก่อนวัยอันควรแถมยังไม่สามารถจับตัวคนวางยามาลงโทษได้“ขอบคุณท่านลุงหมอมากข

สี่สิบเอ็ดความหวังดีวันต่อมาดำเนินมาถึงกำหนดเข้าเฝ้าฮ่องเต้หลังจากเมื่อเช้าเขาได้ทำการถวายรายงานความเคลื่อนไหวของภารกิจตัวเองขึ้นไปให้พระองค์เรียบร้อยแล้ว เมื่อต้นยามอู่ [1] จึงถึงเวลาอันควรที่หลิวมู่เหยียนจะต้องเข้าไปในห้องทรงอักษรส่วนพระองค์เพื่อสนทนาส่วนตัวต่ออีกคราหนึ่ง“ฝ่าบาททรงตรัส ให้ท่านแม่ทัพ เข้าเฝ้าได้เลยเวลานี้ขอรับ ขอให้ท่านโชคดี เชิญ...”หัวหน้ากงกงผายมือพร้อมกับให้คนเปิดประตูเพื่อต้อนรับแม่ทัพหนุ่มด้วยความเคารพถึงแม้ว่าตนเองจะมีอายุอานามมากกว่าอีกฝ่ายถึงเกือบหนึ่งรอบก็ตาม“ขอบคุณสำหรับความหวังดีขอรับ”หลิวมู่เหยียน เดินผ่านประตูใหญ่เข้าไปภายในห้องที่เขาไม่ได้มาเหยียบที่นี่นานถึงห้าปี นับตั้งแต่ตัดสินใจอาสาทำภารกิจลับที่ไม่มีผู้ใดปรารถนาเข้าร่วมเนื่องจากเป็นงานที่ไม่มีกำหนด จุดจบที่แน่นอน อีกทั้งต้องปลอมตัวสวมรอยเป็นผู้อื่นเพื่อสืบหาความจริงและตามหาของซึ่งทั้งนี้ทั้งนั้นคือข้อมูลเหล่านี้มาจากบุคคลที่อ้างตัวเองว่าเป็นผู้หวังดีส่งคำเตือนมาให้ฮ่องเต้ด้วยความกล้าหาญดังนั้นภารกิจครั้งนี้จึงนับเป็นภารกิจที่เกิดจากข้อมูลที่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเป็นข้อเท็จจริงหรือแค่ข้อสั