สี่สิบสองสัญญาว่าจะไปเยี่ยมแสงแดดอ่อน ๆ อ่อนทอประกายระยิบระยับ บนใบหญ้า ท้องฟ้าสีครามสดใสในวันนี้ไร้เมฆหมอก ทำให้สตรีที่กำลังยกมือเท้าคางอยู่บนฐานช่องหน้าต่างผลิรอยยิ้มอ่อนละมุนออกมาต้อนรับวันใหม่อันสดใสหนึ่งวันแล้วสินะที่ซุนเพ่ยเหวินเดินทางมาถึงเมืองหลวง โดยสวัสดิภาพปลอดภัยเนื่องจากเดินทางมาพร้อมสหายในวัยเด็กอย่างหยางมู่นับว่าเป็นการคิดถูกที่สุดตั้งแต่นางเข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูผู้นี้กับการตัดสินใจเชื่อหยางมู่สหายสนิทผู้นี้ เนื่องจากทำให้นางเดินทางมาที่เมืองหลวงได้อย่างสะดวกสบายและระหว่างทางได้ใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด หยางมู่บอกเล่าข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับครอบครัวร่างเดิมมากมายเลยทีเดียว รวมทั้งทำให้นางไม่รู้สึกโดดเดี่ยวยามมาเยือนเมืองหลวงอันเป็นสถานที่ที่นางไม่เคยมาที่หญิงสาวกล่าวว่าไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเป็นเพราะหยางมู่ชักชวนนางมาพำนักอาศัยอยู่ที่จวนตระกูลของเขาช่างเป็นสหายที่จิตใจดียิ่ง นับว่าร่างเดิมเลือกคบสหายได้ดียิ่งซุนเพ่ยเหวินเดินเข้ามาข้างในห้องหลังจากสูดอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าจนเต็มปอดพอใจแล้ววันนี้นางคิดเอาไว้ว่าจะร้องขอให้หยางมู่ช่วยพานางไปเยี่ยมบิดาตนเองในคุกหลวงหล
Terakhir Diperbarui : 2026-08-19 Baca selengkapnya