جميع فصول : الفصل -الفصل 90

105 فصول

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 8

8 ต้าหนิงไม่คิดจะฟังเรื่องราวทำนองนี้ จะกลับเข้าไปในบ้านเลยก็ยังได้ แต่ครั้งนี้คงจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้ฟังเรื่องไร้สาระของซินเยว่ “นี่คือเหตุผลที่เธอลาออกใช่ไหม” “อืม ใช่แล้วแหละ” “งั้นเหรอ ก็ดีแล้วนี่ เธอจะได้ไม่ต้องทำงานหนักเหมือนที่ผ่านมา” “แหม พูดอย่างนี้เธออิจฉาฉันเหรอ” แน่นอนว่าต้าหนิงไม่มีความคิดแบบนั้นอยู่ในหัวของเธอ สิ่งที่ซินเยว่พูดก็เป็นเพียงแค่ลมปากของคนที่ไม่ได้อยู่ในสายตาของต้าหนิง “ไม่หนิ ฉันไม่ใช่คนขี้อิจฉาใคร” “งั้นเหรอ แต่หน้าของเธอมันฟ้องนะต้าหนิง” “เห็นเป็นแบบนั้นเหรอ” คำพูดของซินเยว่ทำให้ต้าหนิงเกิดความรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมามากจนทำให้เธอเกิดความรู้สึกคันไม้คันมืออยากตบปากคน (ชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ) ถึงจะอยากลงไม้ลงมือมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา ความคิดที่ว่าอยากจะตบปากคนให้ฟันร่วงก็ต้องหยุดลงเอาไว้แต่เพียงเท่านี้ “ซินเยว่ ถ้าเธอไม่มีอะไรแล้วฉันกลับเข้าบ้านไปทำงานต่อนะ” “เดี๋ยวก่อนสิต้าหนิง” “อะไรอีก”
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 9

9 “กลับมาแล้วครับ” เหนียงน้อยลูกชายของต้าหนิงเดินกลับจากโรงเรียนมาถึงบ้านตามเวลาเดิม พอกลับมาถึงบ้านก็เห็นผู้เป็นแม่กำลังทำอะไรบางอย่างที่มีกลิ่นหอมหวานน่ากิน มันไม่ใช่กับข้าวมื้อเย็น แต่มันเป็นอะไรสักอย่างที่เหนียงไม่เคยกินมาก่อน “กลับมาแล้วเหรอลูก” “ครับแม่ แม่กำลังทำอะไรเหรอครับ” “ของหวานน่ะ แม่กำลังทำมันเชื่อม” “มันเชื่อมเหรอครับ” “ใช่แล้วแหละลูก” “เหนียงไม่เคยได้ยินมาก่อน” ในยุคเศรษฐกิจไม่ดีแบบนี้น้อยคนนักที่จะได้กินของดี แล้วสิ่งที่ต้าหนิงกำลังทำอย่างมันเชื่อมก็เป็นสิ่งที่น้อยคนจะรู้จัก มันก็แหงอยู่แล้ว คนที่มาจากโลกอนาคตอย่างต้าหนิงก็ต้องมีความรู้ความสามารถและรู้เรื่องรอบตัวกว่าคนในยุคนี้ เป็นธรรมดาที่เหนียงจะไม่รู้จักของหวานที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ “แล้ววันนี้แม่ไม่ทำกับข้าวมื้อเย็นเหรอครับ” “แม่ทำเอาไว้แล้วน่ะ” “ครับแม่ เดี๋ยวเหนียงไปอาบน้ำก่อนนะครับ” หลังจากนั้นเหนียงน้อยก็เดินตรงไปยังห้องแล้วเก็บกระเป๋าก่อนจะไปอาบน้ำตามที่เขาบอกกั
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 10

10 เรื่องที่ต้าหนิงเล่าให้ลุงหนานฟังทำให้เขาเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าต้าหนิงพบเจอกับอะไรมาบ้าง “แบบนี้นี่เอง แย่มากเลยนะ” “ใช่ค่ะ แต่ว่า หนูแค่อยากเล่าให้ลุงหนานฟังและให้ลุงหนานเข้าใจ เพราะหลังจากนี้หนูอาจทำอะไรเกินเลยไปก็ได้ ก็เลยแจ้งกับลุงหนานเอาไว้ก่อน” “ถ้าเป็นไปได้ลุงก็ไม่อยากให้ใช้กำลังหรอกนะ แต่ถ้าอยากจะทำก็เบามือหน่อยยก็แล้วกัน ลุงจะดูอยู่ห่างๆ แต่ว่าสิ่งที่หนูลงมือทำหนูต้องรับผิดชอบเองนะต้าหนิง” “แน่นอนค่ะลุง ถึงตอนนั้นหนูอยากให้ลุงดูแลลูกชายของหนูก่อนได้ไหมคะ” “ได้สิ ไม่มีปัญหา ถ้ามันถึงตอนนั้นนะ แต่ถ้าไม่ก็โชคดีไป” หลังจากพูดคุยกับลุงหนานเสร็จ ต้าหนิงก็เดินทางควบเกวียนวัวไปหาของป่าเหมือนอย่างเคย แล้ววันนี้ต้าหนิงอยากเปลี่ยนบรรยากาศโดยการไปหาปลาในแม่น้ำลำธารซึ่งอยู่ห่างออกไปไกลพอสมควร แต่ที่นั่นไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีคน เพราะคนที่ไปหาปลาที่นั่นส่วนใหญ่ก็เป็นคนที่ลาออกจากการทำงานเกี่ยวข้าวเพื่อมาใช้ชีวิตชนบทตามแบบที่พวกเขาต้องการ พอเดินทางมาถึงต้าหนิงก็เห็นชาวบ้านหลายคนกำลังช่วยกันหาปลาอย่างสามัคคีกัน
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 11

11 หลังจากกินข้าวเสร็จ เหนียงก็ได้บอกกับแม่ว่าคุณครูได้ให้การบ้านมาทำด้วย ต้าหนิงในฐานะแม่คนหนึ่งก็ต้องสอนการบ้านลูก แต่ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เพราะการบ้านสำหรับเด็กง่าย แล้วเหนียงก็ทำได้และทำถูกด้วย “ว้าว เก่งจังเลยครับ นี่แสดงว่าคุณครูที่โรงเรียนของลูกสอนดีมากเลยนะเนี้ย” “ครับแม่ คุณครูที่โรงเรียนสอนหนังสือเข้าใจง่าย เหนียงก็เลยทำได้” “เก่งมากเลย” พอได้ดูลูกชายคนนี้ต้าหนิงก็คิดถึงลูกชายและลูกสาวของเธอตอนที่อยู่ในโลกเดิม ตอนเด็กพวกเขาดูเป็นเด็กน่ารัก แต่พอโตขึ้นมาความคิดก็เปลี่ยน แม้แต่นิสัยเองก็เปลี่ยนเช่นกัน จากที่เคยดูแลบิดามารดา กลับกลายเป็นไม่สนใจ เงินเดือนที่ได้จากการทำงานก็ไม่เคยได้ส่งมาให้สักครั้ง แล้วที่ลูกเป็นแบบนี้ก็มีส่วนมาจากการเลี้ยงดูตามใจลูก อันที่จริงเรื่องหน้าที่การงานมันเป็นของพวกลูก เธอไม่คิดจะยุ่งด้วยซ้ำ แต่ด้วยความเป็นลูกก็น่าจะส่งเงินมาให้บ้าง นานๆครั้งก็ยังดี แต่นี่ไม่เคยมีเลยที่ลูกของเธอจะทำเช่นนั้น พอกลับมาบ้านก็ไม่เคยคิดจะช่วยทำอะไรเลยสักอย่างเดียว สรุปแล้วเลี้ยงมาจนโตแต่เธอไม่ได้รับการตอ
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 12

12 ร่างกายอันบอบบางของหญิงวัยกลางคนล้มลงกับพื้นอย่างไม่เป็นท่าหลังจากเจอฝ่ามือของหญิงสาวร่างบางประทับเข้าที่ใบหน้า “คิดจะตบฉันเหรอ ฝันไปเถอะ” จะตบต้าหนิงมันไม่ง่ายหรอกนะจะบอกให้ ต้าหนิงรู้อยู่แล้วว่าพวกมนุษย์ป้าพวกนี้จะต้องเข้ามาหาเรื่องเธอ ในเมื่อเป็นแบบนั้นเธอเองก็จะยืนให้ถูกตบได้ยังไงกัน “กรี๊ด! นี่แกตบฉันเหรอ” “ก็คุณป้าจะตบฉันนี่นา ถ้าคุณป้าไม่ตบฉัน คุณป้าก็ไม่โดนฉันตบหรอกนะคะ” “กรี๊ด! อีเด็กชั่ว” พวกมนุษย์ป้าที่มากันหลายคนก็กรูกันเข้ามาหวังจะทำร้ายต้าหนิง แต่ด้วยความที่ต้าหนิงมีไหวพริบเหนือกว่า เธอจึงสวนกลับด้วยการตบหน้าเรียงตัวโดยการชิงลงมือก่อน เพียะ! เพียะ! เพียะ! เห็นอย่างนี้ต้าหนิงเก็บเรียบหมดไม่สนลูกใคร สภาพของมนุษย์ป้าไม่ต่างกับกระสอบทรายเอาไว้เป็นที่ระบายอารมณ์ แม้ว่าต้าหนิงจะตัวเล็กนิดเดียว แต่ด้วยแรงตบของเธอรุนแรงเทียบเท่าผู้ชายร่างกายใหญ่โตเลยก็ว่าได้ ถูกลูกตบแบบนั้นเข้าไปพวกมนุษย์ป้าก็ลุกไม่ขึ้นแล้ว แบบนี้ยังจะหาเรื่องกันอีกหรือไม่
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 13

13 “เหนียงไปโรงเรียนก่อนนะครับ” เหนียงน้อยบอกผู้เป็นแม่ว่าจะไปโรงเรียนก่อนปิดประตูหน้าบ้านแล้วเดินสะพายกระเป๋าไปโรงเรียนเหมือนทุกวัน ต้าหนิงเห็นว่าลูกชายเดินลับตาออกจากบ้านไปแล้วเธอก็เลยแอบเดินตามหลังลูกชายโดยไม่ให้เขารู้ตัว ถึงจะไปเรียนตามปกติแต่ต้าหนิงเผื่อเอาไว้ว่าอาจจะเกิดเรื่องไม่คาดคิดก็เป็นได้ (ก็ไม่มีอะไรนี่นา) ลูกชายของเธอเดินตรงเข้าไปในโรงเรียนตามปกติ ดูแล้วก็ไม่มีอะไรอย่างที่เห็น สงสัยเธอคงจะคิดมากไปเอง แต่เพื่อความไม่ประมาท เธอยังพอมีเวลารอให้ลูกชายเลิกเรียน เวลานี้เธอจึงไปหาสถานที่ค่าเวลาซึ่งในหมู่บ้านชิงอินนั้นมีสถานที่พักผิงอยู่หลายสถานที่ด้วยกัน แล้วสถานที่ที่ใกล้ที่สุดก็อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน เธอจึงเดินไปหาที่พักผิงชั่วคราวเพื่อรอให้ลูกชายเลิกเรียน “ศาลาตรงนี้แหละ” ศาลาริมน้ำเหมาะสำหรับเป็นที่พักผิงเพื่อให้ต้าหนิงค่าเวลา แล้วเธอก็ทำกับข้าวเอาไว้สำหรับการนี้โดยเฉพาะ !? ระหว่างที่ต้าหนิงกำลังนั่งกินลมชมวิวอยู่นั้นก็มีหญิงสาวร่างบางเดินเข้ามา ทำให้บรรยากาศอันเงียบสงบถูกทำลาย ใช่แล้ว
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 14

14 ความจริงที่ว่าสามีไปทำงานสถานที่อันห่างไกลนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ตอนนี้ต่อให้มันจะเป็นจริงหรือไม่ ต้าหนิงก็ไม่เชื่อในตัวเขา เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้ แล้วมันก็เป็นจริงตามที่เธอพูดเอาไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากกลับบ้าน ต้าหนิงก็เข้าไปเตรียมกับข้าวเอาไว้ให้ลูกชายกลับมาบ้าน ซึ่งก็น่าจะได้เวลาที่เขาจะกลับมาบ้านแล้ว (คงยังช็อกกับเรื่องตอนเย็นอยู่สินะ) ต้าหนิงเป็นห่วงความรู้สึกของเหนียงลูกชายของเธอมากว่าเขาจะยอมรับเรื่องนี้ได้หรือไม่ แต่ต้าหนิงเองก็เชื่อว่าลูกชายของเธอจะต้องผ่านเรื่องนี้ไปได้อย่างแน่นอน “กลับมาแล้วครับ” “กลับมาแล้วเหรอลูก เดี๋ยวลูกไปอาบน้ำก่อนนะ แม่ยังทำกับข้าวไม่เสร็จ” “ครับแม่” ฟังจากน้ำเสียงที่ลูกชายพูดออกมาแล้วก็ดูจะปกติดี เขาคงจะเก็บความรู้สึกเอาไว้เพื่อไม่ให้คนเป็นแม่รู้นั่นแหละ แต่มันก็สายเกินไป นั่นก็เพราะเรื่องราวทั้งหมดต้าหนิงรู้หมดแล้ว หลังจากกินข้าวเสร็จ เหนียงก็เอาสมุดหนังสือขึ้นมาทำการบ้านในห้องนอนโดยมีต้าหนิงคอยดูว่าเขาทำถูกหรือผิด จนกระทั่งเวลาผ่า
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 15

15 “เอาล่ะ วันนี้เป็นวันสำคัญของพวกเรานะ ลูกต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะครับ” “ครับแม่ เหนียงเข้มแข็งอยู่แล้วครับ” สองแม่ลูกที่พูดคุยกันอยู่นี้กำลังเดินทางไปยังบ้านของลุงหนานหัวหน้าหมู่บ้านชิงอิน เนื่องด้วยวันนี้เป็นวันที่ลุงหนานได้นัดเรื่องสำคัญเอาไว้ มันเป็นเรื่องที่ไม่ว่ายังไงต้าหนิงจะต้องจัดการปัญหานี้ให้ออกไปจากชีวิตของเธอ รวมไปถึงออกจากชีวิตของลูกชายของเธอด้วย พอมาถึงบ้านลุงหนานก็ดูเหมือนจะปกติดี ลุงหนานผู้ที่เรียกตัวให้มาที่บ้านของเขาก็ยืนอยู่หน้าบ้านเพื่อต้อนรับแขกคนสำคัญ ลุงหนานได้ให้ต้าหนิงเข้าไปรอที่ห้องรับแขกก่อนเพราะว่าคู่กรณีของเธอยังไม่มาถึง คงจะไม่นานนี้แหละที่จะได้เจอกัน “เหนียง มาดูนี่สิ ป้ามีอะไรจะให้ดู” “ป้าอันมีอะไรจะให้เหนียงดูเหรอครับ” “นี่ไงจ๊ะ ขนมหวาน” “ว้าว น่ากินจังเลยครับ” พอเห็นลูกชายเข้าไปวุ่นวายห้องครัวที่มีภรรยาของลุงหนานกำลังทำขนมหวานอยู่นั้นก็อดที่จะตักเตือนไม่ได้ “โถ่ลูก อย่าไปรบกวนป้าอันเขาสิ” “ปล่อยไปเถอะ” “ลุงหนานค่ะ ขอโทษด้วย
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้อับจน ยุค 70 บทที่ 16 จบ

16 ลุงหนานผู้ซึ่งเป็นคนกลางเกี่ยวกับเรื่องนี้พอดูแล้วว่าทั้งสองฝ่ายใจเย็นลงแล้วจึงพูดขึ้นและอธิบายเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้น “จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เหวินและซินเยว่ก็ยังเป็นฝ่ายที่ผิด รู้หรือเปล่าว่าสิ่งทั้งสองทำลงไปนั้นมันเป็นการคบชู้กัน” “ผมเข้าใจครับ แต่ผมกับซินเยว่ตอนนี้พวกเราสองคนรักกันครับ แล้วผมจะดูแลซินเยว่ให้ดีที่สุดครับ” เหวินพูดด้วยความใจเย็นและพูดออกมาด้วยความเห็นแก่ตัวอย่างถึงที่สุด (ไอ้ห่านี่ มันกล้าพูดแบบนี้ได้ยังไง) ต้าหนิงที่ได้ฟังในสิ่งที่เหวินสามีของเธอยังคิดได้เลยว่าเขาเป็นคนเห็นแก่ตัวขนาดนี้เลยเหรอ “เฮ้อ! ฟังนะเหวินและก็ซินเยว่ด้วย ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น เหวินจะรักใครชอบใครน่ะลุงไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งหรอกนะ แต่ว่าเหวินจดทะเบียนสมรสกับต้าหนิงนะ” “เพราะอย่างนั้นแหละครับ วันนี้ผมถึงได้มาที่นี่เพื่อหย่ากับต้าหนิง” “ไม่ใช่แค่นั้นนะเหวิน ยังมีค่าเลี้ยงดูอีกด้วยนะ” “ผมเข้าใจครับ เพราะอย่างนั้นผมถึงได้ส่งข้าวสารอาหารแห้งมาให้ที่บ้านทุกเดือนเพื่อไม่ให้พวกเขาอดอยาก ที่พวกเขามีกินม
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

เกิดใหม่มาเป็นยุวชนไม่ขอยอมใครทั้งนั้น ยุค 70 บทที่ 1

1 ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนไม่สามารถตั้งตัวได้ สิ่งที่หญิงสาวร่างบางคนนี้ได้กระทำลงไปนั้นไม่คิดว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้ “เอ๊ะ! เกิดอะไรขึ้น แล้วที่นี่ที่ไหน” หญิงสาวร่างบางที่ตื่นนอนเกิดความรู้สึกงุนงง เธอไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงได้มาอยู่ในสถานที่แปลกตาเช่นนี้ ครั้งสุดท้ายเธอจำได้แค่ว่าตนเองนั้นทิ้งตัวนอนลงที่นอนนุ่มฟูอยู่ในคอนโดสุดหรูของเธอ แต่ไหงถึงได้มาอยู่ในที่แบบนี้ ห้องไม้สี่เหลี่ยมที่ดูทรุดโทรมนี้ไม่ใช่คอนโดสุดหรูของเธอ แต่มันเป็นสถานที่แปลกตาที่ตัวเธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร “สมัยนี้ยังใช้กะเตียงอยู่อีกเหรอ” ภายในห้องนอกจากจะมีตู้เสื้อผ้ากับที่นอนเก่าแล้วก็มีตะเกียงไฟแขวนอยู่ภายในห้อง แล้วมันก็ถูกใช้งานเนื่องจากเวลานี้เป็นเวลากลางคืน “ก่อนอื่นเราต้องออกไปจากที่นี่ โอ๊ย!” หญิงสาวร่างบางที่กำลังเดินออกจากห้องไปนั้น จู่ๆเธอก็รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย แล้วอาการปวดหัวนี้ก็ทำให้เธอได้เห็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่ง “ปวดหัวจังเลย” อาการปวดหัวเริ
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد
السابق
1
...
67891011
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status