อาจู อาจิ้น ที่ถูกทิ้งให้อยู่ที่หมู่บ้านไป๋เช่นทุกครั้งทอดถอนใจออกมาพร้อมกัน ก็ประมุขพรรคมารที่เพิ่งโผล่มาไม่กี่วันผู้นั้นทำให้คุณหนูลืมไปเสียแล้วว่ายังมีพวกนางทั้งสองอยู่ ตั้งแต่มีเขาคุณหนูมักจะตัวติดกับเขาตลอด ทั้งยังดูมีความสุขที่ได้ออกไปเล่นสนุกกับคนผู้นั้น มิรู้ว่าเขาใช้วิชามารอันใดถึงได้ทำให้คุณหนูไว้ใจได้ถึงเพียงนี้"ข้าว่าแม่นางทั้งสองเอาเวลาที่มานั่งริษยานายท่านของข้า ไปเตรียมวัตถุดิบทำน้ำแกงรอไก่ฟ้าของคุณหนูรองหลิวดีกว่ากระมัง"เหวินเต๋อที่ถูกทิ้งเช่นเดียวกันแนะนำสหายร่วมชะตากรรมด้วยรู้ดีว่ามิอาจทำอันใดได้มากกว่านี้ แล้วเพื่อช่วยเหลือนายท่าน ครั้นจะตามไปคุ้มกันก็ถูกคนเป็นนายเหล่มองตาขวาง เห็นลูกน้องผู้ภักดีเป็นก้างขวางคอชิ้นโตเสียอย่างนั้น"ท่านองครักษ์เหวินเองก็ถูกทิ้งเช่นกันมิใช่หรือ" อาจูตอบกลับเสียงซื่อจึก! แม่นางอาจูผู้นี้กล่าวย้อนแทงใจดำเสียจนบุรุษผู้แข็งแกร่งเช่นเขาจุกในใจ อุตส่าห์ข้ามผ่านความรู้สึกนี้มาได้ กลับต้องถูกเด็กสาวหน้าซื่อตาใสนางนี้ ดึงลงมาตบซ้ำย้ำให้รู้สึกเสียได้ว่าก็ว่าเถิด ตั้งแต่ประมุขของเขาเจอกับคุณหนูรองหลิว ก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน ยามอยู่กับน
Last Updated : 2026-07-23
LOGIN
