All Chapters of สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้: Chapter 51 - Chapter 60

"ที่ชายแดนยามนี้เป็นอย่างไรบ้าง" รุ่ยอ๋องเอ่ยถามแม่ทัพหวงผู้ใต้บังคับบัญชาวัยไล่เลี่ยกันกับเขาเพราะมีรุ่ยอ๋องหนุนหลังอย่างลับๆ หวงอี้เทียนจึงได้เลื่อนขั้นจากตำแหน่งรองแม่ทัพเป็นแม่ทัพคุมทหารรักษาพระองค์สองหมื่นนาย ทั้งยังเป็นรองหัวหน้าหน่วยองครักษ์เงาที่ทำงานให้ฮ่องเต้ลับๆ ภายใต้การนำของรุ่ยอ๋อง"ยังคงสงบ ไร้การเคลื่อนไหวพ่ะย่ะค่ะ" หวงอี้เทียนตอบ"เปิ่นหวางเกรงว่าเรื่องราวคงมิได้ง่ายดายปานนั้น สั่งคนของเราจับตาดูให้ดี ใส่ใจทุกอย่างแม้เป็นความเคลื่อไหวเล็กน้อยก็ห้ามมองข้ามเด็ดขาด""พ่ะย่ะค่ะ" แม่ทัพหนุ่มรับคำ อ๋องผู้นี้แม้จะอายุน้อยกว่าเขาราวสามถึงสี่ปี ทว่าก็เชี่ยวชาญการศึกยิ่งนัก เขาเป็นคนเจ้าวางแผนทั้งยังอ่านแผนการของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแม่นยำ กองทัพมัจจุราชที่อยู่ในมือเขาล้วนได้มาจากฝีมือที่เก่งกาจของเขาเองทั้งสิ้น"กลับมาครานี้เปิ่นหวางคงอยู่ที่นี่นานสักหน่อย ดูจากที่ฝ่าบาทมอบหมายให้ดูแลค่ายหยางเจี้ยนนี้ชั่วคราว เกรงว่าคงมีพระประสงค์จะข่มขวัญมิให้บ้างผู้บางคนกล้าหาญทำเรื่องบ้าบิ่น" รุ่ยอ๋องบอกเสียงเรียบ"ท่านอ๋องหมายถึงฝ่าบาทเริ่มระแวงคนผู้นั้นแล้วใช่หรือไม่" หวงอี้เทียนกระซิบถามเ

"พี่เสือน้อย" หลิวฟางเซียนเรียกเขาเสียงอ่อน นางไม่เคยเห็นโม่เสวี่ยหยางเป็นเช่นนี้ "เซียนเอ๋อร์มิได้หมายความเช่นนั้น อย่าได้ทำหน้าเศร้าเช่นนี้ได้หรือไม่ ไม่คล้ายเป็นท่านเอาเสียเลย" นางว่าพลางยื่นนิ้วเรียวมาจิ้มมุมปากทั้งสองข้างของชายหนุ่มให้ยกขึ้นโม่เสวี่ยหยางระบายยิ้มออกมา นึกขันตัวเองยิ่งนักที่เพียงเห็นรอยยิ้มของนางเขาก็เผลอยิ้มออกมาอย่างโง่งม ไม่เคยตีสีหน้าเรียบเฉยได้เลยสักครั้ง"อ๋องผู้นั้นดีกับเจ้าหรือไม่" เขาเอ่ยถามเสียงเรียบเรื่อยไร้รอยกระเพื่อม นัยน์ตาสีดำครามจ้องมองใบหน้างดงามอย่างรอคอยคำตอบ"ท่านอ๋องหรือเจ้าคะ เขาก็ไม่ได้ร้ายกาจกับเซียนเอ๋อร์ถึงเพียงนั้น" หญิงสาวตอบพลางรินน้ำชาร้อยบุปผาของนางส่งให้ประมุขโม่"งั้นรึ" โม่เสวี่ยหยางกล่าวก่อนยกชาขึ้นจิบ"เจ้าค่ะ เซียนเอ๋อร์วางแผนไว้ว่า ตราบใดที่เขาไม่คิดจะร่วมหอกับข้า ข้าก็จะไม่วางยาเสื่อมสมรรถภาพที่เตรียมมาจากจวนราชครูกับเขา""แค่ก ๆ" โม่เสวี่ยหยางสำลักน้ำชาจนน้ำหูน้ำตาไหล "ค่อยๆ ดื่มสิเจ้าคะ ไม่มีใครแย่งพี่เสือน้อยเสียหน่อย" หลิวฟางเซียนดึงผ้าเช็ดหน้าจากในแขนเสื้อมาซับใบ

ด้านเสี่ยวฉินเมื่อเห็นว่าผู้คนรอบข้างทั้งหลายกำลังให้ความสนใจ นางจึงใส่สีตีไข่เพิ่มเรื่องให้ดูน่าสนใจขึ้นอีก"ที่ข้าพูดมาล้วนเป็นความจริง อีกอย่างพวกเจ้าไม่เคยได้ยินหรือ ข่าวของพระชายาก่อนนางจะแต่งงานที่ว่า นางลอบคบหากับประมุขพรรคพยัคฆ์เหมันต์ ถึงขั้นนอนเตียงเดียวกันทั้งคืน พวกเจ้าคิดว่าป่านนี้ข้าวสารจะเป็นข้าวสุกไปกี่รอบแล้วละ ที่ความยังไม่แตกมิใช่เพราะว่ารุ่ยอ๋องไม่ชมชอบสตรีหรอกหรือ หากเขาร่วมหอกับนางแล้วจริงย่อมต้องรู้ว่านางเป็นสตรีแพศยาสำส่อน เคยผ่านมือบุรุษมาแล้ว""พระชายาหลิวนางเป็นคนเช่นนี้หรือนี่ ไอหยา คนเรามองจากภายนอกไม่ได้จริงๆ""นั่นนะสิ ข้าเองยังไม่อยากจะเชื่อว่านางเป็นคนเช่นนี้ ทว่าเรื่องที่นางกับประมุขโม่ไปมาหาสู่กันก่อนหน้านี้นั้นเป็นเรื่องจริง""ใช่ๆ เสียดายยิ่งนัก อุตส่าห์เกิดมามีใบหน้างดงามราวกับเซียนบุปผา ทว่ากลับไม่รู้จักใช้ ทำเรื่องงามหน้าเช่นนี้ออกมาได้"เสียงผู้คนวิจารณ์ดังเซ็งแซ่เป็นวงกว้าง เรื่องราวที่สาวใช้นางหนึ่งปั้นแต่ง ถูกส่งต่อกันปากต่อปาก เสี่ยวฉินยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆ ถอยกายห่างจากผู้คนทีละน้อยและหายออกไปจากตรงนั้น ผลงานของนางครั้งนี้คงทำให้พระช

"นะ...นาง" ซูเฟยหรงอ้ำอึ้ง นางไม่กล้าพูดเรื่องที่นางสั่งให้เสี่ยวฉินออกไปสร้างข่าวเท็จใส่ร้ายหลิวฟางเซียน"ว่าอย่างไรเล่า...ตกลงว่าแม่นางเสี่ยวฉิน นางออกนอกวังมาทำอันใด""นางออกไปซื้อเครื่องประทินผิวให้ข้า" นางตอบหลิวเฟิงเหลียนหรี่ตามองอย่างจับผิด เขาดููออกว่าถ้อยคำที่นางเอ่ยตอบมานั้นไม่ถูกต้อง"ซื้อเครื่องประทินผิว? ทหารหน้าประตูวังบอกว่านางออกไปตั้งแต่ต้นยามซื่อ บ่าวของท่านหายไปทั้งวัน ท่านไม่คิดให้คนไปตามนางกลับมาหรือ""นี่ ท่านรองเจ้ากรมหลิว ข้ารู้...ว่าท่านไม่ชอบหน้าข้า เพราะข้าเป็นอริกับน้องสาวท่าน ทว่าเหตุใดจึงได้หาทางต้อนข้าให้จนมุมเช่นนี้เล่า ข้าเป็นผู้เสียหายมิใช่นักโทษของท่าน" "ชินหวางเฟย ท่านกล่าวหนักไปแล้ว แต่ไหนแต่ไรมา ตัวข้าผู้แซ่หลิวมิเคยเอาเรื่องส่วนตัวมาปะปนกับงาน ถ้อยคำที่ท่านกล่าวหาข้านั้น ผู้แซ่หลิวรับไว้ไม่ได้จริงๆ" หลิวเฟิงเหลียนตอบกลับเสียงเรียบ เขายังคงควบคุมสีหน้าตามปกติ ต่างจากชินหวางเฟยที่มีใบหน้าเขียวคล้ำเต็มไปด้วยไฟโทสะ"อีกอย่างที่ท่านกล่าวว่าเป็นอริกับน้องสาวของข้าผู้แซ่หลิวนั้น มิทราบว่าเป็นน้อง

ตลอดสองวันที่ผ่านมาหลิวฟางเซียนเอาแต่คลุกอยู่ในห้องลับเพื่อเตรียมวัตถุดิบปรุงยาถอนพิษ ทุกอย่างพร้อมหมดแล้วขาดก็แต่กล้วยไม้ป่าที่เป็นส่วนผสมที่สำคัญที่สุดในเมื่อทำได้เพียงรอส่วนผสมสุดท้ายเท่านั้น หลังจากรับสำรับเช้าหญิงสาวจึงออกมานั่งที่ห้องโถงในเรือนของตนเพื่อตรวจบัญชีของจวนที่อ่านไปก็กุมขมับไปว่ากันตามตรงนางไม่ชอบงานตรวจบัญชีพวกนี้เลยสักนิด แม้จะทำได้แต่ก็ไม่ค่อยถนัดนัก ยังดีที่มีวังกงกงคอยช่วยอีกแรงขณะที่หลิวฟางเซียนกำลังตรวจบัญชีเล่มสุดท้าย ก็มีเงาสายหนึ่งพุ่งเข้ามาจากทางหน้าต่าง ก่อนจะปรากฏร่างกำยำของบุรุษสวมอาภรณ์สีดำสนิทที่ในมือถือกล่องไม้อยู่"เก่อซี" หญิงสาวขานนามของผู้มาเยือน"พระชายา ท่านประมุขส่งกล้วยไม้ป่ามาให้แล้วพ่ะย่ะค่ะ" เก่อซีกล่าวรายงานพร้อมกับส่งกล่องไม้ให้หญิงสาว"ขอบใจมาก" นางกล่าวพร้อมระบายยิ้ม "จริงสิ เก่อซีข้ามีเรื่องจะรบกวนเจ้าอีกอย่าง""พระชายาโปรดรับสั่งมาพ่ะย่ะค่ะ" เก่อซีบอกอย่างกระตือรือร้น"ข้าอยากให้เจ้า...ช่วยทดลองยาให้ข้า" หลิวฟางเซียนบอกเสียงหวานเก่อซียืนมองรอยยิ้มสังหารของผู้เป็นนายด้วยใบหน้าซีดเผือด เขารีบหลุบตาต่ำก้มหน้างุดมองปลายเท้าของตน รู้ส