All Chapters of สุภาพสตรีหอมหมื่นลี้: Chapter 1 - Chapter 10

หลิวเฟิงเหลียนกล่าวตามที่เขาคาดการไว้ หากเป็นพิษที่มาจากชาที่ชินอ๋องมอบให้คงต้องสืบที่มาอีกครั้งเขารู้จักกับชินอ๋องมาตั้งแต่เล็กเป็นไปได้ยากนักที่ชินอ๋องจะคิดทำร้ายน้องสาวของเขา ชินอ๋องมีใจให้นางเช่นนั้น เพียงแค่จะแต่งชายาเข้าจวนจำเป็นหรือ ที่จะต้องฆ่าแกงหลิวฟางเซียน"พ่อก็คิดเช่นเจ้า เซียนเอ๋อร์เป็นเด็กฉลาด ทว่าไร้เดียงสานัก เพียงไม่สมหวังในรักนางถึงยอมทำร้ายตัวเองเช่นนี้ อาจู อาจิ้น ดูแลคุณหนูอย่าให้คลาดสายตา ตรวจตราสำรับอาหาร น้ำ ชา อย่าให้มีพิษปนเปื้อน""เจ้าค่ะนายท่าน" สองสาวใช้รับคำประสานเสียงเรื่องระหว่างชินอ๋องกับบุตรสาวท่านราชครูหลิวรู้ดีแก่ใจ ทั้งคู่มีใจให้กันมาตั้งแต่วัยเยาว์หากแต่ฮองเฮาไม่เห็นด้วยจึงมีผลลัพธ์ออกมาเช่นนี้ ใช่ว่าเขาจะเดาไม่ออกว่ายาพิษที่บุตรสาวได้รับเป็นฮองเฮาทรงจัดการด้วยพระองค์เองไม่แปลกที่พระองค์จะทรงตั้งแง่รังเกียจคนตระกูลหลิว หลิวกุ้ยเฟยที่ฮองเต้ทรงโปรดปรานคือน้องสาวแท้ๆ ของเขา ฮองเฮาคงไม่อยากให้อำนาจใดแก่คนตระกูลหลิวที่เป็นดั่งหนามยอกอก ยิ่งเป็นองค์ชายพระองค์ของพระนางยิ่งยากที่หลิวฟางเซียนบุตรสาวของเขาจะเอื้อมถึงไม่ว่าอย่างไรเขาคงต้องกันบุตรสาวคนร

ตำหนักคุนหนิง"จะเป็นไปได้อย่างไร นางเด็กนั่นดื่มชาพิษแต่กลับไม่เป็นอันใดเลยหรือ" สตรีผู้ทรงอำนาจที่สุดในวังหลังตวาดลั่น"ฮองเฮาโปรดระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ" ซุนกงกงกล่าวเตือนองค์จักรพรรดินีผู้เป็นดั่งมารดาของแผ่นดิน ก่อนจะโบกมือไล่นางกำนัลหน้าตำหนักออกไป"ซุนกงกง เจ้าแน่ใจใช่หรือไม่ว่านางดื่มชานั่นจริงๆ มิใช่ว่าเป็นหย่งฉีที่สับเปลี่ยนชา " "ชินอ๋องยังมิทราบขอรับว่านางได้รับพิษจากชาที่พระองค์ทรงประทานให้ กระหม่อมสอบถามจากหมอหลวงได้ความว่า พิษในชานั่นเป็นพิษแบบออกฤทธิ์เฉียบพลัน ทำให้หัวใจวายตายทันทีที่ดื่ม หลังจากเขาพบว่านางสิ้นใจจึงบอกข่าวร้ายแก่ท่านราชครูหลิว อีกครึ่งชั่วยามต่อมาบ่าวรับใช้กลับมาเชิญหมอหลวงผู้นั้นให้กลับไปที่จวนอีกครั้ง บอกว่าคุณหนูรองหลิวฟื้นคืนชีพ เมื่อตรวจอาการพบว่าหลังนางกระอักเลือดออกมาร่างกายก็ขับพิษออกมาจนหมดพ่ะย่ะค่ะ""เอาเถิด ครั้งนี้ถือเสียว่านางโชคดี เดิมทีข้าคิดว่านางรู้วิชาแพทย์จึงจงใจใช้ชาพิษเพื่อเตือนนาง ไม่คิดว่าจะดื่มเข้าไปจริงๆ หวังว่าสตรีนางนั้นจะเลิกยุ่งกับหย่งฉีของข้า จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงกำจัดคนตระหลิวให้พ้นหูพ้นตา"ซูฮองเฮากล่าวน้ำเสียงหวานทว่าเย็นเหย

หลิวฟางเซียนนั่งรถม้าตามชายผู้นั้นไป ในใจคิดเพียงอยากช่วยบรรเทารักษาคนเจ็บ แม้เดิมทีอาจูอาจิ้นจะทักท้วงก็ตาม สาวใช้ของนางคงพอเดาออกว่าคนเจ็บคือใคร หลิวฟางเซียนเองก็พอเดาออกเช่นกัน ชายชุดดำผู้นั้นแขวนป้ายพกของพรรคพยัคฆ์เหมันต์ พรรคมารที่มีชื่อเสียง แม้แต่ฮ่องเต้และราชสำนักยังต้องเกรงใจอยู่หลายส่วน ว่ากันว่าประมุขพรรคเป็นบุรุษที่ดุดันและน่ากลัว ทั้งยังมีวิชามารที่สามารถเอาชนะคนเป็นหมื่นในคราเดียวได้ทว่าแล้วอย่างไรล่ะ ในเมื่อนางเห็นคนเจ็บอยู่ตรงหน้า จะไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยเลยคงมิได้ อย่างไรนางก็มียาที่ชายผู้นั้นตามหาคฤหาสน์ไป๋หู พรรคพยัคฆ์เหมันต์ชายชุดดำที่ภายหลังหลิวฟางเซียนได้รู้ว่าเขาชื่อเหวินเต๋อ เป็นคนสนิทของประมุขพรรคพยัคฆ์เหมันต์ เขาพานางเข้ามาในอาณาบริเวณของพรรคพยัคฆ์เหมันต์ ที่นี่ใหญ่กว่าจวนราชครูของบิดานางถึงสิบเท่าเห็นจะได้มีเวรยามตรวจตราทุกที่อย่างเข้มงวด กำแพงสูงเกือบสามจั้งนั่นคงต้องเป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่งถึงจะลอบเข้ามาได้ ดูๆ แล้วท่านประมุขของพรรคคงมีศัตรูไม่น้อยเลยทีเดียว คฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านในสุดของอาณาบริเวณ ที่นี่คงจะเป็นเรือนใหญ่ของท่านประมุขพรรค เหว

แพขนตาบางใต้คิ้วงามสีเข้มค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างช้าๆ ท่านประมุขฟื้นขึ้นหลังจากผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วยามพอดี คุณชายรองโม่และเหวินเต๋อรีบรุดไปที่ข้างเตียงอย่างยินดี ทว่าดวงตาคมนัยน์ตาดำครามนั้นกลับมองข้ามบุรุษทั้งสองมาทางดรุณีน้อยแปลกหน้าอย่างไม่ชอบใจนัก"นางเป็นใคร พวกเจ้าปล่อยให้สตรีเข้ามาในห้องของข้าได้อย่างไร" ประมุขพรรคผู้ยิ่งใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันน่ายำเกรง สายตาของเขาที่จ้องมองมาทางหลิวฟางเซียนช่างดูไม่เป็นมิตร เห็นทีข่าวลือที่ว่าท่านประมุขเย็นชาต่อสตรีคงจะเป็นเรื่องจริง"ท่านประมุขอย่าเพิ่งโมโหขอรับ แม่นางผู้นี้เป็นหมอหญิงที่มียาเซียนกำราบพิษ ทะ...ที่ท่านให้ข้าตามหาก่อนหมดสติขอรับ" เหวินเต๋อละล่ำละลักรีบอธิบาย"ข้าให้เจ้าไปหาแค่ยา มิใช่ว่าให้พาคนมาเสียเมื่อไหร่"ประมุขหนุ่มพ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เหวินเต๋อผู้นี้ช่างไม่ได้เรื่องได้ราวเสียจริง"หากคนของท่านไม่พาข้ามาด้วย เกรงว่าท่านคงมิอาจฟื้นกระมัง" หลิวฟางเซียนเอ่ยแทรกเสียงนุ่ม ก่อนจะหันมากล่าวกับคุณชายรองโม่โดยไม่สนใจประมุขหนุ่มนี่นอนทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่บนเตียง "เอาล่ะ คุณชายรองโม่ คนก็ฟื้นแล้ว ข้าก็ควรจะกลับได้แล้ว เงินค่ายา

ณ คฤหาสน์ไป๋หู โม่เสวี่ยหยาง ประมุขพรรคหนุ่มกำลังอ่านรายงานที่ เหวินเต๋อองครักษ์คนสนิทนำมาส่งให้ด้วยใบหน้าสีเข้มดวงตาคมแผ่ไอสังหารออกมาจนนัยน์ตาสีดำครามแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม ยามมีโทสะพลุ่งพล่านจิตพยัคฆ์เหมันต์ที่ผนึกรวมกับจิตวิญญาณของประมุขหนุ่มจะสำแดงฤทธิ์ออกมา บรรยากาศรอบกายเย็นยะเยือกราวอยู่ในฤดูเหมันต์"ท่านประมุขโปรดระงับโทสะขอรับ" เหวินเต๋อเอ่ยปากเตือนผู้เป็นนายอย่างกล้าๆ กลัวๆ "พวกพรรคมารวิหคอัคคีล้ำเส้นข้าเกินไปแล้ว เพื่อตำแหน่งผู้นำพรรคต่างๆ ในยุทธจักร จึงได้กระทำลอบกัดเช่นนี้"โม่เสวี่ยหยางกล่าวน้ำเสียงเรียบเย็น ก่อนจะปรับน้ำเสียงกับอารมณ์ให้เป็นปกติและกล่าวต่อ "แล้วเรื่องสตรีนางนั้นเล่า ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง""แม่นางผู้นั้นมีชื่อว่า หลิวฟางเซียน เป็นบุตรีฮูหยินเอกกับท่านราชครูหลิว หลิวหลิ่งเหอ นางเป็นสตรีที่มีชื่อเสียงและงามเป็นอันดับหนึ่งในเมืองหลวง ว่ากันว่านางมีกลิ่นกายหอมหวานกรุ่นกลิ่นบุปผาติดตัวมาแต่กำเนิด กลิ่นหอมที่ยังติดอยู่ในห้องนอนท่านประมุข น่าจะเป็นกลิ่นหอมที่พวกเราได้กลิ่นจากตัวนางมิใช่จากถุงหอม""เป็นเจ้ามิผิดแน่ เจ้าปีศาจน้อย" ประมุขหนุ่มพึมพำเบา