All Chapters of หวนคืนมาเป็นพระชายาผู้เก่งกาจ: Chapter 31 - Chapter 40

เฉิงอี้เฟยผู้มัวจมอยู่กับความรู้สึกเสียใจ ไม่มีสติพอจะไตร่ตรองคำพูดมากมายในราชโองการหากนางมีสติมากกว่านี้อีกสักนิด คงพอจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้บ้างทว่าก่อนที่นางจะคิดไปไกลและเจ็บปวดมากกว่านี้ เงาสูงใหญ่และน้ำเสียงคุ้นเคยพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า“เจ้าไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมามองข้าเลยหรือ? หรือการได้แต่งกับข้าทำให้เจ้าเสียใจ”เฉิงอี้เฟยหันขวับเงยหน้ามอง ทันทีที่สายตาสบเข้ากับดวงตาดำขลับ ความรู้สึกมากมายพลันกลั่นกรองออกมาเป็นหยาดน้ำตาแม่ทัพหนุ่มหลุบตามองสตรีตรงหน้าฉีกยิ้มอ่อนโยน“เหตุใดทุกครั้งที่เจอหน้ากันเจ้าถึงได้ร้องไห้อยู่ตลอด”จางหลิวยื่นมือออกมาดึงคนที่คุกเข่าไม่เลิกขึ้นมา ฉุดรั้งนางให้ก้าวเดินขึ้นไปบนรถม้าท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนตระกูลเฉิง รวมไปถึงสีกังด้วยส่วนคนจากวังหลวง พวกเขาเพียงหลีกทางให้ทั้งสองคนก้าวขึ้นไปราวกับว่าทุกอย่างควรเป็นเช่นนี้...“จะ...จางหลิวทะ....ท่านเป็นใครกันแน่ !?” คนตกตะลึงได้สติกลับมาเอ่ยถามเสียงตะกุกตะกักเฉิงอี้เฟยทนไม่ไหวอีกแล้ว เหตุการณ์หลาย ๆ อย่างประเดประดังเข้ามาชวนให้มึนเบลอทำเอาตั้งตัวไม่ถูกชายหนุ่มหลุดยิ้มขำมองท่าทางประหลาดใจของนาง“หากเจ้าตั้งใ

“อาหารวันนี้ดูแปลกตายิ่งนักไม่ทราบมีอะไรบ้างหรือ?” จางอี้หมิงเอ่ยถามทันทีที่หย่อนตัวลงนั่ง ชายสูงวัยกวาดตามองอาหารหลากสีสันบนโต๊ะด้วยความสนอกสนใจเขาตระเวนไปทั่วแคว้น กินอาหารมาก็มาก ทว่ายังไม่เคยพบเจออาหารที่มีกลิ่นและหน้าตาน่าดึงดูดใจเท่านี้มาก่อนหากเปรียบอาหารบนโต๊ะเป็นความสุนทรีย์ คงจะพูดได้เพียงว่าเป็นความสุนทรีย์ที่ชวนให้อยากมองไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รู้เบื่อ“จานนี้เรียกว่าผัดไก่ใส่เกาลัดเจ้าค่ะ ส่วนน้ำแกงชามนี้เรียกว่า ไก่ตุ๋นสมุนไพรใส่เกาลัด”“ไก่ตุ๋นที่เจ้าเคยทำให้กินวันนั้นนำมาเพิ่มเกาลัดเข้าไปได้ด้วยหรือ?” จางหลิวเคยกินไก่ตุ๋นสมุนไพรมาก่อนแล้ว เขารู้ถึงความล้ำลึกของรสชาติแสนอร่อย พอภรรยาบอกว่าได้เพิ่มอย่างอื่นเข้าไปจากต้นตำรับเดิมจึงอดคาดหวังไม่ได้“ใช่ รสชาติของเกาลัดหวานหอมและมันเล็กน้อยเหมาะจะนำมาตุ๋นหรือผัด เข้ากันได้ดีกับน้ำแกงสมุนไพร อีกทั้งยังสามารถคั่วให้สุกแกะกินเป็นของว่างได้” เฉิงอี้เฟยเอ่ยอธิบายเนิบช้าจางอี้หมิงนิ่งฟังจึงเข้าใจว่าอาหารชนิดนี้เป็นสิ่งที่ตนไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อนจริง ๆ“เกาลัดที่พวกเจ้าพูดถึงมีหน้าตาเช่นไรหรือ?” นอกจากจะสนใจอาหารแล้วจางอี้หมิงยังสนใ

“ลูกหลับแล้วหรือ?”“หลับแล้วละ ดูสิน่าเอ็นดูมากเลยใช่ไหม” เฉิงอี้เฟยเอ่ยถามสามี สายตาทอดมองใบหน้ายามหลับของบุตรตัวน้อยดวงหน้ากลมเหมือนหมั่นโถวเกลี้ยงเกลา เปลือกตาสนิทปิด ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเฉิงอี้เฟยมองภาพยามหลับของลูกน้อยด้วยสายตารักใคร่ อยากจะนั่งจ้องมองอยู่เช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่ละสายตาออกไปไหน แต่เหมือนคนข้างกายจะไม่ยินยอมให้ทำเช่นนั้นจางหลิวเอ่ยถามโอบเอวภรรยา วางใบหน้าลงบนไหล่เล็กแคบ “ลูกหลับแล้ว เจ้าพอจะมีเวลาให้สามีอย่างข้าหรือไม่?”คนถูกถามเผยยิ้มเล็กน้อย หันสายตามองคนข้างกาย เพราะหันข้างมองเขาริมฝีปากจางหลิวจึงสัมผัสแก้มนางแผ่วเบาการกระทำนี้ของหญิงสาวคล้ายตั้งใจคล้ายไม่ตั้งใจ นัยน์ตางดงามจ้องมองเขาที่หันมามองกัน“กับลูกท่านก็อิจฉาหรือ?”“กับลูกข้าไม่อิจฉาแต่พระชายาก็ควรให้เวลากับข้าบ้าง”นัยน์ตาดำขลับส่องสะท้อนเงาร่างเฉิงอี้เฟย หญิงสาวจ้องมองเงาสะท้อนของตนในสายตาเขา ฝ่ามือเรียวยกขึ้นสัมผัสแก้มสากจ้องมองใบหน้าหล่อเหล่าคมคายถูกแสงจากเทียนไขอาบชโลมเพียงสลัวไม่ชัดเจน ประหนึ่งถูกล่อลวงให้ตกอยู่ภายใต้ความงดงามคล้ายไม่มีอยู่จริง สายตาไม่อาจละจากใบหน้าและรอยยิ้มมุมเพียงปากเล็กน

“จางหลิวท่าน อึก แน่นเกินไปแล้ว !”ชายหนุ่มไม่คิดฟัง มือข้างหนึ่งวางนาบลงบนหน้าท้องแบนราบ โน้มกายขึ้นสูงหลุบตามองคนที่นอนหายใจหอบถี่ สายตาปรือ ร่างกายแดงระเรื่อ“พระชายาเจ้างดงามมาก”เขาดันกายเข้าสุดแล้วดึงออกเนิบช้าเป็นจังหวะไม่เร่งรีบ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบไปมาในขณะที่มืออีกข้างกดไหล่เอาไว้แน่นชายหนุ่มไม่ได้รีบขยับเพราะต้องการกลั่นแกล้งพระชายาที่บังอาจมาล่อลวงให้เขาคลุ้มคลั่งความแข็งขืนใหญ่โตผลุบเข้าออกเชื่องช้าสร้างความเสียวกระสันให้ร่างกายเพรียวระหง เฉิงอี้เฟยผู้ถูกกลั่นแกล้งขบเม้มริมฝีปาก ยกขาข้างหนึ่งเกาะเกี่ยวเอวสอบ บดเบียดสะโพกเข้าใกล้เป็นฝ่ายจู่โจมการกระทำของพระชายาสร้างความตกตะลึงระคนใจสั่นให้ท่านอ๋อง นัยน์ตาหดแคบลงมองร่างกายเล็กกว่าขยับบดเบียดช่องทางเล็กแคบเข้าหาแก่นกาย“อึก พระชายาเจ้า !!” ความอุ่นร้อนกลืนกินความแข็งขืน จังหวะการเคลื่อนไหวกระตุ้นให้ความอดทนลดน้อยลงไป“ช่วงเวลาที่เจ้าไม่อยู่ไปเรียนรู้อะไรมาบ้างเนี่ย !!” คำสบถดังขึ้นเหนือศีรษะจางหลิวทนไม่ไหวแล้วชายหนุ่มวางขาพระชายาลง จับเอวคอดภรรยาแน่นสอดใส่ คุกเข่าบนเตียงนอนหลังใหญ่ โถมสะโพกเข้าหา สอดใส่แก่นกายเขาออกถี่ร

เวลาช่วงบ่ายเฉิงอี้เฟยย้ายจากเตียงมานั่งพูดคุยเรื่องแผนการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของชาวเมืองกับสามี ชายหนุ่มคอยรับฟังและเสนอความคิดเห็นทั้งที่ตัวเขาไม่ได้เข้าใจอะไรละเอียดมากนัก การกระทำแสนเอาใจใส่ของเขาทำเฉิงอี้เฟยมีความสุขมากทุกอย่างที่นางคิดจะทำได้รับการสนับสนุนและความสนใจจากเขา ได้รับการเอาใจใส่ขนาดนี้จะไม่ให้นางมีความสุขได้อย่างไรหลังวุ่นวายตลอดช่วงบ่ายแผนการทุกอย่างก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง กระดาษหลายแผ่นถูกหมึกสีดำแต่งแต้มลงไปเกือบเต็มทั้งแผ่น บนนั้นเขียนอธิบายวิธีการและขั้นตอนมากมายเท่าที่เฉิงอี้เฟยรู้ลงไปไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรือโชคชะตากำหนด ตัวนางคนในโลกก่อนที่แม้จะไร้ซึ่งความทรงจำของโลกนี้กลับชื่นชอบค้นคว้าชีวิตความเป็นอยู่ของคนในยุคก่อนจนถึงปัจจุบัน รวมถึงชื่นชอบศึกษาวิธีการทำงานต่าง ๆ ของคนจากยุคก่อนการเจริญรุ่งเรืองจะมาถึงไม่ว่าจะเป็นการทำผ้าฝ้ายจากวิธีชาวบ้าน การทำเตียงอุ่น ไปจนถึงการทำลูกระเบิด สงครามระหว่างดินแดนนอกจากการนำฝ้ายมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่มแล้ว เฉิงอี้เฟยยังได้เพิ่มการปรับปรุงเตียงนอนจวนอ๋องให้สามารถสร้างความอบอุ่นในฤดูหนาวได้ ทีนี้จางอี้เปาตัวน้อยก็จะร