Semua Bab หวนคืนมาเป็นพระชายาผู้เก่งกาจ: Bab 1 - Bab 10

ชายหนุ่มสูดหายใจพยายามปรับอารมณ์ให้คงที่วางบุตรชายลงยืนบนพื้น“คนพวกนั้นเป็นยังไงบ้าง?”“จับตัวไว้ในห้องโถงทั้งหมดแล้วขอรับ”เขาพยักหน้ารับเอ่ยขึ้นมาว่า “ดูแลอาเปาให้ดี”“ขอรับ” เว่ยอาอินยื่นมือออกมาจับมือเด็กน้อยแต่กลับถูกปฏิเสธ“ฮึก ไม่ไป อาเปาจะหาท่านแม่ หาท่านแม่!” เด็กน้อยไม่ยอมจะเข้าไปหามารดาท่าเดียว ชายหนุ่มจึงคุกเข่าลงตรงหน้าเอ่ยอย่างใจเย็น“คุณชายตอนนี้พระชายากำลังพักผ่อน ออกไปเล่นกับข้าก่อนดีหรือไม่ขอรับจะได้ไม่รบกวนการนอนของพระชายา”“ฮึก แต่ว่า ฮึก อาเปาอยากอยู่กับท่านแม่” เด็กชายตัวน้อยเอ่ยตอบเสียงเบาหันมองโลงศพของมารดาแล้วหันกลับมามองเว่ยอาอินเว่ยอาอินเห็นคุณชายน้อยมีท่าทีลังเลจึงรีบพูดขึ้นมาว่า“ออกไปเล่นกับข้าน้อยดีกว่านะขอรับ ข้าน้อยมีของเล่นมามอบให้คุณชายน้อยเยอะมาก”“ฮึก...” จางอี้เปาใช้หลังมือเช็ดน้ำตา “มีอะไรบ้างหรือ?”เว่ยอาอินยิ้มตอบ “มีป้ายตัวอักษร พู่กัน กระดาษเขียนเล่น ม้าโยกขอรับ”“ฮึก มีม้าโยกด้วยหรือ?”“ขอรับมีม้าโยกตัวใหญ่มากเลยขอรับ ข้าน้อยขึ้นไปนั่งพร้อมกันกับคุณชายน้อยยังได้เลยขอรับ”จางอี้เปามองดวงตาเว่ยอาอินหันกลับไปมองโลงศพมารดาอีกครั้งเด็กชายตัวน้

“เจ้าเห็นแล้วพอจะจดจำใบหน้านี้ได้บ้างหรือไม่ ใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ข้างกายบุตรสาวเจ้าในวันที่พระชายาสิ้นลม”“ขะ...ข้าไม่รู้ ไม่เคยรู้จักนาง ไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ” เฉิงซานปฏิเสธเสียงสั่นก้มหน้าถอยหลังไม่ยอมมองหน้าผู้มาใหม่มองชายวัยกลางคนมาถึงขั้นนี้แล้วเขายังจะโกหกอยู่อีก “นายท่านพอเถอะนะเจ้าคะ พระชายาดีกับพวกเราถึงเพียงนี้ข้าไม่อยากรู้สึกผิดไปจนวันตายแล้ว ข้า...”“หุบปาก !! เจ้าพูดอะไรออกมาจะบอกว่าข้าเป็นคนฆ่าลูกตนเองอย่างนั้นหรือ เฉิงอี้เฟยคือลูกสาวข้านะ ข้าจะฆ่านางได้อย่างไร!!” เฉิงซานเดือดดาลตะโกนด่า ถลึงตามองบ่าวตรงหน้า น้ำเสียงท่าทางแข็งขืนไม่ยอมรับท่าเดียวบ่าวหญิงมองแววตาอยากจะเข้ามาสังหารนางด้วยใจหวาดหวั่น ยามนั้นเป็นตนมองคนผิดไป หลงผิดไปกับคำหวานและเงินก้อนโตทว่าหลังแผนการทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี นอกจากความรู้สึกโล่งอกที่เกิดขึ้นในช่วงแรกนางกลับรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด แค่หลับตาลงใบหน้าและน้ำเสียงของพระชายาก็ปรากฏขึ้นในหัว อีกฝ่ายถามตนย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ ว่าทำอย่างนี้ทำไม ทำไมต้องฆ่านางด้วย นางไปทำอะไรให้นอกจากภาพใบหน้าของพระชายานางยังเห็นใบหน้าเปื้อนน้ำตาของคุณชายตัวน้อย เด็กน

“น้องหญิงข้าแก้แค้นให้เจ้าแล้วนะ เจ้าหลับให้สบายเถิดอย่าได้คิดอยากจะแก้แค้นอีก ส่วนอาเปาลูกของเราพี่จะดูแลให้ดี เจ้าไปอยู่ทางนู้นก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะ ถึงพี่จะอยากตามเจ้าไปมากแค่ไหนแต่หากตามไปตอนนี้เจ้าคงจะโกรธพี่ เพราะอย่างนั้นเจ้ารอหน่อยนะ รอจนกว่าลูกเราสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง ถึงวันนั้นพี่จะไปหาเจ้า”จางหลิวพึมพำกับโลงศพ ก้มหน้าลงจุมพิตฝาโลงปิดสนิท ปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลรินลงมาเงียบ ๆ“น้องหญิง พี่อยากเห็นรอยยิ้มของเจ้าอีกสักครั้ง อีกสักครั้งก็ยังดี อย่างน้อยก็อยากจะบอกลาเจ้าจากปากตนเองไม่ใช่บอกลาเจ้าผ่านฝาโลงศพเช่นนี้”...“อี้เฟยมีอะไรเหรอ ทำไมอยู่ ๆ ก็หันมองหลังเสียดื้อ ๆ มีคนมาสะกิดหรือยังไง” หญิงสาวเอ่ยถามติดตลก หันมองด้านหลังบ้าง“อะไรจะมาสะกิดหลังฉันได้ละถ้าไม่ใช่ผี เธอก็พูดไปเรื่อย”“แหม ก็เห็นจู่ ๆ เธอหันหลังมองอย่างกับมีคนเรียกแหนะจะไม่ให้สนใจได้ยังไง แต่ช่างเรื่องนั้นไปก่อนเถอะ เรื่องปาร์ตี้วันนี้เธอว่ายังไงจะไปใช่ไหม พอดีมีรุ่นพี่ที่รู้จักต้องการทำความรู้จักกับเธอนะ”คนถูกถามส่ายหัวยิ้ม ๆ “หมิงหมิงเธอคิดจะติดต่อผู้ชายให้ฉันอีกแล้วใช่ไหม”คนถูกจับได้ยู่ปาก “โถ่ ไม่ได้หร

เฉิงอี้เฟยค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่หญิงสาวสัมผัสมองเห็นหลังเปิดเปลือกตาขึ้นคือความมืด เฉิงอี้เฟยขมวดคิ้วนึกคิดชั่วขณะหนึ่ง หวนนึกถึงความทรงจำสุดท้าย ทว่าสิ่งที่จำได้กลับมีเพียงเหตุการณ์ก่อนจะตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้เจ้าของดวงตาสับสนยื่นมือออกไปรอบตัวอย่างสะเปะสะปะด้วยใจคาดหวังว่าจะสัมผัสอะไรได้ แล้วเธอก็พบว่าตัวเองเหมือนจะอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่กว่าตัวนิดหน่อย“อึก ปวดหัว” คนพึ่งได้สติยกมือขึ้นจับหัว ภาพความทรงจำไม่คุ้นเคยพรั่งพรูเข้ามาจนใบหน้าบิดเบี้ยว เม็ดเหงื่อผุดผายตามใบหน้าหญิงสาวพยายามหายใจเข้าออกแต่อากาศภายในก็น้อยเหลือเกินแค่อาการปวดหัวก็ทรมานมากกว่าแล้วยังจะหายใจยากอีก!!เฉิงอี้เฟยคิดอย่างหัวใจ ยกมือทุบผนังแคบตึง!!เสียงตรงหน้าทำให้คนสองคนที่กำลังยื้อยุดกันอยู่หยุดชะงักจางอี้เปาหันมองโลงศพตรงหน้านิ่ง เป็นฝ่ายได้สติก่อนมารดายื่นมือออกไปคว้าปากก็พูดขึ้นมาว่า“ท่านแม่ ท่านแม่อยู่ในนั้นใช่ไหมขอรับ ฮึก ท่านแม่ อาเปาจะหาท่านแม่!!”จางหลิวได้สติตามมา แม่ทัพหนุ่มรับวางบุตรชายลงข้างกาย กระชากฝาโลงเปิดออกและทันทีที่ดวงตาทั้งสองสบเข้าด้วยกันแม่ทัพหนุ่มถึงกับแข็งค้างยังห

ข่าวเกี่ยวกับการกลับมามีชีวิตอีกครั้งของพระชายากระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ชาวบ้านที่ได้ยินต่างพากันแตกตื่น พวกเขาพึ่งจะได้รับข่าวการจากไปของพระชายาไม่นานนักแต่หลังท่านแม่ทัพกลับมาข่าวการเสียชีวิตกลับถูกเปลี่ยนให้มีชีวิตเสียอย่างนั้นเรื่องนี้สร้างความฮือฮาและกระตุ้นความรู้อยากเห็นของพวกเขาเป็นอย่างมาก หลายคนต้องการอยากจะรู้ความจริงว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไรกันแน่ ตกลงแล้วพระชายาตายจริงหรือไม่ หรือเป็นแค่ความเข้าใจผิดของคนในจวนอ๋อง“ประกาศออกไปว่าเป็นแผนการของคนบ้านเฉิง?”“อืม ในเมื่อพวกเขาเป็นคนทำก็ให้รับผลของการกระทำไป ถ้าพูดออกไปเช่นนี้ยังจะช่วยไม่ให้ชื่อเสียงของท่านต้องด่างพร้อย เพราะชาวบ้านมากมายต่างก็รับรู้เรื่องที่พวกเขาอาศัยอยู่ในจวน เกิดวันหนึ่งรู้สึกตัวว่าครอบครัวของข้าหายไปไหนชาวบ้านก็คงจะมีคนตั้งคำถามขึ้นมาอีก ไม่สู้แก้ไขทุกอย่างให้เสร็จวในครั้งเดียวจะได้ไม่เกิดปัญหาขึ้นในภายหลัง” เฉิงอี้เฟยพูดพลางลูบหัวบุตรชายตัวน้อยจางอี้เปากำลังนอนกลางวันบนเตียงหนุนตักนางต่างหมอน“น้องหญิงเจ้าคิดดีแล้วใช่ไหม”เฉิงอี้เฟยรักครอบครัวมากแค่ไหนจางหลิวรู้ดี แต่ทว่าตอนนี้คนที่รักครอบครัวมากขนาดนั้