All Chapters of หวนคืนมาเป็นพระชายาผู้เก่งกาจ: Chapter 51 - Chapter 60

ส่งนายช่างใหญ่ทั้งหมดออกไปแล้ว เฉิงอี้เฟยก็เดินมาหาจางหลิวซึ่งยืนมองอยู่ไม่ใกล้“คุยเสร็จแล้ว ?”“เรียบร้อยแล้วอีกสองสามวันพวกเขาจะเริ่มทำงาน”“ดี แล้ววันนี้เจ้าจะยังออกไปข้างนอกอีกหรือไม่”“ข้าคิดจะออกไป เรื่องการปรับปรุงโรงทอผ้าใกล้จะเสร็จแล้ว ข้าจะไปเปิดรับสมัครคนงาน”“ข้าไปกับเจ้า”หญิงสาวยิ้มบางมองสีหน้าท่าทางของเขา“ท่านต้องไปกับข้าแน่นอนอยู่แล้ว”...“เกิดอันใดขึ้นเหตุใดวันนี้ในเมืองถึงได้ดูคึกคักผิดปกติ”“เจ้ายังไม่รู้เรื่องอีกหรือ ?”“เรื่องอะไร ?”คนเอ่ยถามขมวดคิ้ว มองเถ้าแก่ของร้านด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้“เมื่อสายวันนี้จวนอ๋องติดประกาศรับสมัครคัดเลือกคนงานเข้าทำงานในโรงทอผ้าของจวนอ๋องนะสิ ทุกคนถึงได้พากันตื่นเต้นอยากจะเป็นคนที่ถูกรับเลือก”“โรงทอผ้า ? จวนอ๋องมีเงินตั้งมากมายยังคิดจะเปิดโรงทอผ้าแข่งกับชาวบ้านและพ่อค้าวาณิชย์อีก นี่ไม่เท่ากับว่ากำลังตัดช่องทางทำมาหากินของผู้อื่นหรือ ?”ขวับ!ขวับ!!ขวับ!!!สายตาคมกริบจากทั่วสารทิศจ้องมองมายังจุดเดียว คนถูกสายตามากมายจ้องมองถึงกับสะดุ้งตกใจ “ขะ...ข้าพูดอันใดผิด ผ้าแพรไหมและผ้าปอป่านล้วนเพียงพอสำหรับความต้องการของชาวเมืองอยู่แล้ว

ดวงตาเรียวสวยของผู้เป็นนายเหลือบมองคนถาม มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้ม“เจ้าเข้าใจถูกต้อง”คนถามเบิกตากว้างดวงตาแถบถลนออกมา เงินดีเช่นนี้ยังมีวันหยุดให้ด้วย พระชายาจะใจกว้างเกินไปแล้ว !!นางทำงานมาเกือบยี่สิบปีเปลี่ยนนายจ้างมาหลายคน ยังไม่เคยเจอนายจ้างคนไหนดีกับลูกจ้างมากถึงเพียงนี้ การได้เข้ามาทำงานในโรงทอผ้าของตระกูลอ๋องถือเป็นโชคดีของนางโดยแท้มองประกายแวววาวซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อและเลื่อมใสศรัทธาของพวกเขาแล้วเฉิงอี้เฟยก็ได้แต่รู้สึกจนใจ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าการทำงานแล้วมีวันหยุดสำหรับโลกใบนี้นั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนแต่สำหรับนางที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในโลกพัฒนาเรื่องเช่นนี้ไม่ถือเป็นเรื่องพิเศษเลย บางแห่งเขาให้ลูกจ้างทำงานแค่สัปดาห์ละห้าวันด้วยซ้ำ“นอกจากวันหยุดหนึ่งในทุก ๆ เจ็ดวันแล้ว ใครก็ตามที่ในหนึ่งเดือนไม่หยุดเลยข้าจะมอบค่าจ้างให้อีกหนึ่งเท่าตัว อธิบายให้เข้าใจง่าย ๆ หนึ่งเดือนพวกเจ้าจะได้รับค่าจ้างหนึ่งตำลึง เมื่อเฉลี่ยแล้วหนึ่งวันค่าจ้างของพวกเจ้าจะอยู่ที่วันละ สามสิบสามอีแปะเมื่อคิดตามนี้ หากในหนึ่งเดือนพวกเจ้าไม่หยุดเลยสักวัน สี่วันที่ไม่หยุดนั้นจะได้เงินเพิ่มเป

“เชิญพระชายาตรวจดูเจ้าค่ะ”คนถูกเรียกพระชายาพยักหน้าขึ้นลง สายตากวาดผ่านผืนผ้าตรงหน้าผ่านมาเพียงครึ่งเดือนผ้าฝ้ายชุดแรกก็ถูกทอขึ้นมาเป็นผืนใหญ่ ในช่วงสองสามวันแรกของการเรียนรู้นั้นเรียกได้ว่างยุ่งวุ่นวายกันไม่น้อย ถึงอย่างนั้นทั้งยี่สิบคนที่ถูกคัดเลือกมาใหม่ต่างก็ทำงานของตนเองได้เป็นอย่างดีพวกเขาเรียนรู้ได้เร็วทั้งยังขยันขันแข็งมากจนเฉิงอี้เฟยอดนึกแปลกใจไม่ได้ และระหว่างรอให้ฝ้ายถูกถักทอเป็นผืนใหญ่ พระชายาผู้เป็นคนต้นคิดก็เริ่มต้นค้นหาหน้าร้าน ตกแต่งให้พร้อมสำหรับเปิดกิจการโชคดีที่ทุกคนในเมืองล้วนรอคอยและสนับสนุนการดำเนินกิจการภายใต้ชื่อพระชายา ทุกอย่างที่เฉิงอี้เฟยต้องการจึงสำเร็จลุล่วงได้ในเวลาไม่นาน หลังจัดการหน้าร้านเรียบร้อยเฉิงอี้เฟยจึงถือโอกาศมาตรวจสอบโรงทอผ้าซึ่งเป็นวันที่ผ้าทอเสร็จออกมาพอดีฝ่ามือเนียนสวยลูบไล้ไปตามรอยถักทอพลางพยักหน้าขึ้นลงรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก เรียบรื่นไม่ระคายผิวตรงตามที่ต้องการทุกอย่าง ไม่มีส่วนไหนให้ติติงเลยสักนิด สาเหตุหลักที่เฉิงอี้เฟยคิดนำฝ้ายมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่ม ไม่ใช่แค่เพราะต้องการเพิ่มรายได้ให้กับคนในเมือง แต่เพราะคุณสมบัติหลัก ๆ ของผ้าฝ

ด้วยประสิทธิภาพของเงินเฉิงอี้เฟยจึงสามารถขยายฐานการผลิตผ้าฝ้ายได้เป็นจำนวนมาก ระยะเวลาไม่ถึงสองเดือนผ้าฝ้ายที่ถูกทอขึ้นมาก็มีมากถึงหนึ่งพันสี่ร้อยผืน และยังอยู่ในระหว่างรอผลิตออกมาเป็นผืนอีกประมาณสี่พันผืน ซึ่งเป็นจำนวนที่ทุ่งฝ้ายที่มีอยู่ตอนนี้สามารถให้กับนางได้หลังฝ้ายชุดนี้ถูกนำมาผลิตจนหมดเฉิงอี้เฟยตั้งใจจะขยายแหล่งผลิตต้นฝ้าย นางจะมอบวิธีการปลูกและขั้นตอนการดูแลฝ้ายให้กับชาวบ้าน รวมถึงแจกจ่ายเมล็ดพันธ์ที่ได้เก็บรวบรวมไว้ ให้ชาวบ้านแต่ละครัวเรือน จำกัดจำนวนการปลูกฝ้ายของบ้านแต่ละหลังป้องกันไม่ให้พวกเขาปลูกฝ้ายมากเกินไปจนไม่สนใจปลูกพืชผลทางการเกษตรแน่นอนว่าความคิดนี้ของเฉิงอี้เฟยเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้...ณ วันเปิดร้านหน้าร้านซึ่งแขวนป้ายว่า ร้านผ้าฝ้ายจางอี้ มานานกว่าหนึ่งเดือนแต่กลับไม่เคยเปิดประตูต้อนรับลูกค้าเลยสักครั้ง วันนี้หน้าร้านถูกตกแต่งด้วยสีมงคลสวยงาม มีการจ้างนักดนตรีมาบรรเลงเพลงมีการจุดประทันแสดงความยินดีในการเปิดร้านเฉิงอี้เฟยยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ ผลักประตูเปิดออกเผยให้เห็นภายในร้านซึ่งตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่กลับดูสบายตาหญิงสาวก้าวเข้ามาในร้าน

ผ้าฝ้ายออกสู่ตลาดได้ไม่นานก็กลายเป็นที่เลื่องลือไปไกลถึงเมืองหลวง ชาวเมืองหลวงที่ได้ยินข่าวลือนี้ต่างต้องการอยากสัมผัสสิ่งที่เรียกว่าผ้าฝ้าย ทว่าน่าเสียดายที่จำนวนของผ้าฝ้ายนั้นไม่ได้เพียงพอต่อความต้องการของทุกคน จึงยังไม่มีร้านไหนในเมืองหลวงนำผ้าฝ้ายออกมาขายมีหลายคนคิดอยากจะลองไปซื้อกิจการและแอบดูวิธีการผลิตผ้าฝ้าย แต่ก็ต้องเก็บความคิดไม่ดีนั้นกลับมาหลังได้รู้ว่าใครกันที่เป็นเจ้าของกิจการทว่าเรื่องความปั่นป่วนเกี่ยวกับเสื้อผ้าที่สวมใส่นั้นไม่เกี่ยวอันใดกับฮ่องเต้ หลังได้ยินข่าวเรื่องผ้าฝ้ายได้ไม่นานนัก เขาก็ได้รับหีบของขวัญมากมายที่ส่งมาจากดินแดนศักดินาของลูกชายคนรองภายในหีบบรรจุไปด้วยผ้าฝ้ายคุณภาพดีหลายสิบผืน พร้อมด้วยกระทะปิ้งย่างที่เฉิงอี้เฟยคิดค้นขึ้นมา นอกจากนี้หญิงสาวยังเขียนสูตรการทำอาหาร รวมไปถึงมอบพริกฮวาเจียวและเกาลัดมาให้อีกหลายสิบจินฮ่องเต้พอพระทัยกับของขวัญของลูกสะใภ้เป็นอย่างมาก ถึงขั้นทรงพระสรวดออกมา ปากก็เอาแต่เอ่ยว่า ดี ดี ดี สามครั้งติดกันไม่หยุด พร้อมกันนั้นยังรับสั่งให้ทางห้องเครื่องหลวงนำผ้าฝ้ายไปตัดเย็บเป็นชุดใส่สบายให้ตนหลายชุด ก่อนจะแจกจ่ายให้ฮ่องเฮา และบุ