All Chapters of ชะตาร้ายกลายรัก: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 30 ความคิดที่สับสน"ข้าปวดท้องอยากขับถ่าย เจ้าหยิบกระโถนใต้เตียงขึ้นมาให้ข้าหน่อย" คุณหนูรองสกุลกัวยังไม่ได้กลับไปไหน นางยังคงนั่งเฝ้าเอาใจท่านอ๋องไม่ห่าง เพราะหากจะขอกลับไปเลยเพียงเพราะได้ยินว่าอ๋องหนุ่มจะพิการ ก็ดูจะเสียมารยาทซึ่งคนอย่างคุณหนูเช่นนางจะไม่มีวันทำอย่างนั้น นางคอยบีบนวดดูแลใส่ใจชินอ๋องอยู่ในห้อง โดยมีทั้งองครักษ์ และสาวใช้คนสนิทอยู่ไม่ไกล ลี่ลี่เองก็มีนิสัยไม่ต่างจากผู้เป็นนายเท่าใดนัก นางส่งสายตาให้เทียนเย่ามิได้หยุด ทว่าชายหนุ่มกลับไม่สนใจเลยสักนิด ซ้ำยังชังน้ำหน้านางยิ่งนัก"ทะ...ท่านอ๋องต้องการสิ่งใดนะเพคะ" กัวหลี่หนิงเงยหน้าไปมองด้วยความตกใจ"ข้าปวดท้องหนัก อยากจะได้กระโถนเจ้าหยิบมาให้ข้าได้หรือไม่" จ้าวฉงซานส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้ ทว่าสายตากลับแสดงความคาดคั้นออกมา"ดะ...ได้เพคะ"คุณหนูกัวหยิบกระโถนที่อยู่ใต้เตียงออกมา นางยืนถือด้วยความรังเกียจแต่ใบหน้ากลับไม่แสดงออกมา ใบหน้างามหันไปมองท่านอ๋องที่มองนางอยู่ก่อนแล้ว ก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนกับว่านางเขินอาย"ท่านอ๋องให้พ่อบ้านทำดีหรือไม่เพคะ" เมื่อเห็นว่าจ้าวฉงซานไม่พูดอันใดออกมา ดูท่าแล้วเขาคงตั้งใจจะให้นางทำแน่แล

 ตอนที่ 32 ข้าจะระวังเพราะลั่นวาจาออกไปแล้วว่าจะแต่งตั้งกัวหลี่หนิงเข้ามาเป็นพระชายารองของชินอ๋อง บุรุษเช่นจ้าวฉงซานไม่อาจกลับคำพูดได้ อีกนัยหนึ่งเพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณเมื่อครั้งอดีตที่เขายังสืบไม่ได้ว่ามีจริงหรือไม่ แต่เหนือสิ่งใดท่านอ๋องหนุ่มได้รับรู้ความจริงอีกหนึ่งอย่างแล้วว่า พระชายาซุนฮวาหาได้วางยาเขาอย่างที่เขาเข้าใจ จ้าวฉงซานได้รับรายงานมาจากสายลับที่ส่งเข้าไปปะปนกับบ่าวรับใช้ในจวนเสนาบดี ว่าคุณหนูรองผู้นี้เป็นคนอารมณ์ร้ายไม่เหมือนอย่างที่แสดงออกต่อหน้าผู้คน แต่รับปากว่าจะแต่งก็ต้องแต่ง หลังจากแต่งแล้วจะเป็นเช่นไรเขาเองก็ไม่อาจจะรู้"ท่านอ๋องอยากใช้กระโถนหรือไม่เพคะ"น้ำเสียงของพระชายาที่เขาเคยดูหมิ่นดังขึ้นมา ครั้งนี้เหมือนเป็นการตอกย้ำกับเขาแล้วว่า ระหว่างสตรีที่เอ่ยคำหวานชอบเอาอกเอาใจ ทว่ารังเกียจที่จะปรนนิบัติเขา กับสตรีที่ไม่เคยเอ่ยสิ่งใดแต่กลับทำให้โดยไม่หวังแม้แต่คำชม"ก็ดีเหมือนกัน" ซุนฮวาพยักหน้าและเดินไปปิดหน้าต่างห้อง นางออกไปหยิบกระโถนด้านนอกเข้ามา จัดแจงท่าท่านอ๋องให้อยู่ในท่าที่สะดวกต่อการขับถ่าย เ

ตอนที่ 34 พระชายารองเพราะวันนี้อากาศดีกว่าทุกวันซุนฮวาจึงพาท่านอ๋องนั่งรถเข็นออกมาชมสวนดอกไม้ด้านนอก จ้าวฉงซานดูอารมณ์ดีไม่เหมือนกับคนที่จะเดินไม่ได้ นางคิดว่าสวามีน่าจะทำใจได้บ้างแล้ว ผู้คนในจวนไม่ได้พูดเรื่องขาของท่านอ๋องอีก เมื่อวานฮองเฮากับไท่จื่อมาหาท่านอ๋องที่จวน นางเห็นว่าแม่ลูกมีเรื่องจะพูดคุยกันนางจึงไม่ได้อยู่ฟังด้วย ซุนฮวาไม่รู้ว่าเมื่อวานเกิดเรื่องใดขึ้น ตอนที่ออกมาจากห้องของท่านอ๋องฮองเฮากับไท่จื่อจึงได้ทำหน้าเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก ทั้งสองพระองค์บอกกับนางเพียงแค่ว่าให้หนักแน่นเข้าไว้ ไม่ว่าอย่างไรนางก็คือพระชายาที่ถูกต้องของจวนอ๋องแห่งนี้ หากไม่สบายใจสามารถเข้าวังไปหาเสด็จแม่ได้ทุกเมื่อ ยิ่งได้ฟังซุนฮวายิ่งไม่เข้าใจ แต่หากนางคิดไม่ผิดทั้งสองพระองค์คงจะเป็นห่วงนางเรื่องการรับพระชายารองอย่างแน่นอน เพราะความจริงแล้วถ้าท่านอ๋องไม่บาดเจ็บ การแต่งงานครั้งที่สองก็คงจะเกิดขึ้นนานแล้ว และตอนนี้ร่างกายท่านอ๋องก็ดีขึ้นมากแล้ว การขับถ่ายก็สามารถไปเข้าห้องน้ำเองได้แล้ว ก็สมควรแก่เวลาที่จะรับพระชายารองเสียที ซุนฮวาเข้าใจดี"เจ้าคิดสิ่งใดอยู่หรือ" เสียงทุ้

ตอนที่ 36 แผนการสกุลหลิวไม่ทันได้มาตามนัดของหลานเขยผู้สูงศักดิ์ฮูหยินผู้เฒ่าของสกุลกัวก็นอนตายตาค้างอยู่ในห้องนอนตนเอง วันเดียวกันนั้นจ้าวฉงซานพาพระชายาทั้งสองกลับไปคำนับศพท่านย่าของนางเป็นครั้งสุดท้าย กัวหลี่หนิงรังเกียจที่จะต้องคอยเข็นรถของสวามีพิการ นางจึงผลักหน้าที่นี้ไปให้พระชายาเอกอย่างซุนฮวา จ้าวฉงซานไม่พูดสิ่งใดปล่อยให้กัวหลี่หนิงได้คิดว่าตนเองฉลาดล้ำอยู่แต่เพียงผู้เดียว"ท่านอ๋อง...พี่หญิง...หนิงเอ๋อร์ขอออกไปหาท่านแม่ได้หรือไม่เพคะ เห็นสาวใช้บอกว่าท่านแม่เป็นลมตั้งแต่เมื่อเช้าหนิงเอ๋อร์รู้สึกเป็นห่วงเป็นอย่างมาก" จ้าวฉงซานก้มหน้าลงไปมองใบหน้าที่อ่อนหวานของกัวหลี่หนิงที่นั่งเกาะขาเขาอยู่ตรงหน้ารถเข็น"ไปเถอะ เจ้าช่างกตัญญูนัก"ท่านอ๋องหนุ่มยกมือขึ้นไปลูบศีรษะของพระชายารองอย่างอ่อนโยน ซุนฮวาเสตามองไปทางอื่น เห็นเพียงแค่นี้นางก็ปวดใจแล้วหรือ ก่อนหน้านั้น ไม่ใช่ท่านย่าได้สอนนางแล้วไม่ใช่หรือ สตรีที่ดีต้องไม่มีความริษยา ยิ่งนางเป็นถึงพระชายาเอก จะต้องรู้จักแบ่งปันสามีกับภรรยารอง ช่วยกันดูแลสวามีและดูแลจวนให้ดี ไม่ให้สวามีได้หนักใ

ตอนที่ 38 ต่างก็มีสวามีคนเดียวกัน"คารวะพระชายารองเพคะ" กัวหลี่หนิงเดินกรีดกรายเข้ามายังตำหนักท้ายจวน มาถึงก็นั่งลงบนเก้าอี้วางมาดเหมือนกับว่าตนเองเป็นพระชายาที่ได้รับความรักจากสวามีแต่เพียงผู้เดียว"เจ้ามาหาข้าหรือ" ซุนฮวาพยักหน้าให้จิ้นผิงกับเสี่ยวอี้ยกสำรับไปให้จ้าวฉงซานที่ตำหนักก่อน เดี๋ยวนางจะตามไป เพราะเห็นว่าพระชายารองมาหาที่ตำหนักอาจจะมีธุระที่ต้องพูดคุยกับนางก็เป็นได้"เดี๋ยว!!! นั่นสำรับอาหารของท่านอ๋องหรือ"กัวหลี่หนิงยื่นแขนออกไปขวางจิ้นผิงกับเสี่ยวอี้เอาไว้ สาวใช้ทั้งสองหยุดลงและหันไปมองหน้าพระชายาตนเอง กัวหลี่หนิงลุกขึ้นยืนและเดินไปตรงหน้าทั้งสองนางเปิดสำรับอาหารดูทุกอย่าง ก่อนจะเคาะพัดลงบนฝ่ามือเหมือนกำลังใช้ความคิด"พี่หญิงท่านพ่อบอกหรือไม่ว่าให้ท่านดูแลข้าให้ดี อย่างไรเสียเราก็เป็นพี่น้องกัน หากเพราะไม่ใช่พี่หญิงวางแผนชั่วช้าในวันนั้น ป่านนี้ข้าก็คงจะได้เป็นพระชายาเอก ไม่ต้องเป็นรองใครท่านละอายบ้างหรือไม่"ซุนฮวาเชิดหน้าขึ้น นางมองน้องสาวต่างมารดาอย่างไม่พอใจเช่นกัน เห็นนางเงียบเช่นนี้ไม่ใช่เพราะนางกลัว นางแค่อยากอยู่อย่างสงบไม่ต้องการมีปัญหากับผู้ใด เพียงแค่นี้ก็ไม่