Semua Bab ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก: Bab 141 - Bab 148

เสี่ยวหยวนที่อยู่ในมิติสื่อสารออกมาทันที “ไม่ต้องไปตามเจ้าค่ะ นายหญิงตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว”“หืม...ตั้งครรภ์หรือ” ซีซีพึมพำออกมาเบาๆ“เสี่ยวหยวนบอกเจ้าหรือ” พอเห็นนางพยักหน้ารับ ไป๋เถียนก็รีบอุ้มซีซีขึ้นไปบนเรือแล้วกอดนางเอาไว้แน่นด้วยความดีใจ “ข้าจะมีบุตรแล้ว”“เร็วเกินไป เร็วเกินไปแล้ว” ซีซีพึมพำออกมาเบาๆ นางเพิ่งจะแต่งเข้าตระกูลไป๋ได้ห้าเดือนก็ตั้งครรภ์เสียแล้ว“ไม่เร็วหรอก ข้าคิดว่าจะท้องตั้งแต่เดือนแรกแล้วเสียอีก”“เหอะ เจ้าเก่งนัก”พอรู้ว่าตนเองตั้งครรภ์อาการง่วงนอนของซีซีก็หายเป็นปลิดทิ้ง ไป๋เถียนหลงลืมไปว่าภรรยาตนเองเป็นผู้ฝึกตน ตอนที่ซีซีจะวิ่งออกไปดูโคมบนดาดฟ้าเรือ ไป๋เถียนตกใจจนใบหน้าซีดขาว รีบเข้าไปอุ้มนางพาเดินไปด้วยตนเอง“ท่านจะบ้าหรือ ข้าท้องมิได้พิการเดินเองได้”“เจ้าตั้งครรภ์แล้ว ต้องระมัดระวังหากล้มไป...”“ตั้งแต่เจ้ารู้จักข้ามา เคยเห็นข้าล้มหรือไม่” นางทุบหน้าอกของเขาไป๋เถียนปล่อยซีซีลงเปลี่ยนมาประคองนางแทน ทั้งสองยืนมองโคมที่ถูกปล่อยขึ้นฟ้า “งามนัก” ซีซีนางไม่เคยเห็นโคมลอยที่ปล่อยพร้อมกันนับพันดวงมาก่อนไป๋เถียนรับโคมมาจากเกาสือแล้วส่งให้นาง “หากเจ้าเขียนสิ่งที

กลับมาเมืองหลวง ซีซีนางยังได้รู้ข่าวใหญ่ที่กำลังลือกันอยู่ตอนนี้ ถึงแม้นางจะรู้เรื่องราวทั้งหมดโดยละเอียดแล้ว แต่ก็ไม่อาจพูดออกมาได้ว่าข้อเท็จจริงเป็นเช่นใดเซียวฮองเฮาคลอดพระโอรสองค์ที่สามออกมาแต่สิ้นพระชนม์สร้างความเศร้าโศกให้พระนางเป็นอย่างมาก จนต้องรับตัวหลานชาย เซียวหานจวิน ที่สูญเสียบิดาในสนามรบและสูญเสียมารดาจากการตรอมใจเข้ามาเลี้ยงดูในวังหลวง ถึงแม้ความเป็นจริงเซียวหานจวินจะเป็นพระโอรสที่เซียวฮองเฮาทรงประสูติด้วยตนเอง แต่เพราะตระกูลเซียวยอมสละชีพในสนามรบบุรุษตระกูลเซียวไม่มีผู้ใดเหลือรอด จึงยอมยกพระโอรสองค์ที่สามให้ใช้แซ่เซียว เรื่องนี้คนที่รู้มีเพียงไม่กี่คนนางกำนัล และหมอตำแยที่ทำคลอดในคืนนั้นล้วนถูกปิดปากจนสิ้น แม้แต่สาวใช้ในจวนตระกูลเซียวที่รู้เห็นการสับเปลี่ยนตัวทารกก็ไม่อาจรอดชีวิตไปได้เช่นกัน ฮ่องเต้ยอมจ่ายทองหลายหีบใหญ่เพื่อให้สำนักหยวนซีห้ามขายข่าวสำหรับขุนนางที่อยากรู้อยากเห็น ซีซีที่เป็นถึงเจ้าสำนักนางย่อมต้องรู้เรื่องทั้งหมดก่อนที่ไป๋ถิงเหวินจะครบหนึ่งหนาว อาการป่วยของผู้เฒ่าไป๋ก็ทรุดหนักลง ไป๋เถียนที่ตรวจสอบขุนนางอยู่ต่างเมืองต้องรีบเดินทางกลับเมืองหลวงเพื่อมาดู

ไป๋เถียนและซีซีพาบุตรทั้งสองติดตามไปตรวจสอบขุนนางทั่วแคว้น พอไป๋ถิงเหวินอายุได้สิบหนาวก็ถูกทิ้งเอาไว้ที่เมืองหลวงโดยมีเกาสืออยู่ข้างกายคอยดูแลเพื่อให้เขาเข้าเรียนในสำนักศึกษาเช่นเด็กวัยเดียวกัน จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ไป๋ถิงเหวินคบหาเซียวหานจวินเป็นสหาย ถึงแม้ทั้งสองจะกลายเป็นอันธพาลตัวน้อย แต่หากไม่ถูกหาเรื่องก่อนทั้งสองก็ไม่คิดจะทุบตีผู้ใด เกาสือจึงรายงานบ้างไม่รายงานบ้างให้ซีซีรู้ เพราะถึงรู้นางก็ไม่คิดที่จะว่าบุตรชายของนางเมื่อมีเหตุผลมาโต้แย้งนางมากพอไป๋อี้เหยายังคงอยู่ข้างกายบิดามารดา จนนางอายุสิบสี่หนาวก็คร้านที่จะติดตามไปทั่วแล้ว อีกเหตุผลคืออยากอยู่ข้างกายพี่ชายคอยห้ามปรามมิให้เขาทำตัวเหลวไหลก่อนจะทิ้งบุตรทั้งสองให้อยู่ที่จวน ซีซีเตือนนางพานซื่อและนางฝูซื่อเอาไว้แล้วว่าหากรักแกบุตรของนาง เมื่อนางกลับมาจะคิดบัญชี แต่พวกนางคงคิดว่าซีซีนางอยู่ข้างนอกคงไม่รู้เรื่องราวภายในจวนมากนัก เมื่อรังแกเด็กทั้งสองบ่อยเขาแต่ไม่ได้รับจดหมายจากไป๋เถียนหรือซีซีก็ยิ่งได้ใจ คอยเรียกมาตำหนิ ถากถางอยู่บ่อยครั้งจนเมื่อซีซีนางกลับมาเมืองหลวง ด้วยรู้ว่าครั้งนี้ฮ่องเต้คงแต่งตั้งไป๋เถียนอยู่เมืองหล

เกาจินซีประคองใบหน้าของสามีเอาไว้ “ยี่สิบปีที่รู้จักท่าน ไม่มีวันใดที่ข้านึกเสียใจเลยสักวัน” พอสิ้นคำริมฝีปากของทั้งสองก็ประกบเข้าหากัน จุมพิตอันเร่าร้อนสิ้นสุดลง เมื่อรถม้าจอดลงที่หน้าประตูจวนไป๋หลังจากนั้นไม่นานเมื่อเซียวหานจวินสอบผ่านจิ้นซื่อจนได้เป็นจอหงวนท่ามกลางสายตาเหลือเชื่อของคนทั่วเมืองหลวง ทางวังหลวงก็ส่งเจ้ากรมพิธีการมาประกาศราชโองการสมรสระหว่างเขากับไป๋อี้เหยาไป๋เถียนถูกแต่งตั้งเป็นเจ้ากรมศาลต้าฉีทำงานอยู่ในเมืองหลวงไม่ต้องเดินทางตรวจสอบขุนนางทั่วแคว้นอีกแล้ว บ่อยครั้งที่ฉีหมิงฮวนและเซียวฮองเฮาเรียกตัวซีซีเข้าไปสนทนาในวังหลวง ขุนนางทั่วเมืองหลวงไม่มีคนใดไม่อิจฉาสองสามีภรรยาตระกูลไป๋ที่ได้รับความเมตตามากเพียงนี้แต่ถ้ารู้ว่า...ฉีหมิงฮวนฮ่องเต้ที่คนทั่วแคว้นต้องหมอบกราบถูกซีซีทุบตีเกือบทุกครั้งที่เรียกตัวนางเข้าวัง ไม่รู้ว่าจะทำหน้ากันเช่นใดฉีหมิงฮวนถึงแม้จะรู้ว่าซีซีนางกลายเป็นผู้ฝึกตนไปแล้ว แต่เขามิคิดที่จะกลายเป็นผู้ฝึกตนเช่นนาง เพราะรู้ดีว่าตำแหน่งที่ตนนั่งอยู่มิอาจจะยึดครองเอาไว้เพียงผู้เดียวได้ ย่อมต้องเปลี่ยนให้พระโอรสของตนขึ้นมานั่งแทนซีซีกับไป๋เถียนหลังจากที่ไป