Semua Bab ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก: Bab 101 - Bab 110

หมิงฮวนจับจ้องใบหน้าของนางตาไม่กะพริบ เมื่อเห็นว่านางไม่มีทีท่าเขินอายเช่นแม่นางน้อยที่ตนเคยพบเห็นก็อดประหลาดใจไม่ได้ ก่อนที่จะเอ่ยถามสิ่งใดจากนาง ภาพตรงหน้าก็ดับมืดไปทันทีซีซีนางทุบต้นคอของหมิงฮวนให้เขาหมดสติ เพื่อที่นางจะได้ลงมือทำแผลได้ง่าย ซีซีนำข้าวของออกมาจากในห้องพักของนาง ก่อนจะลงมือทำความสะอาดบาดแผล นางเพียงแค่เช็ดทำความสะอาดและใส่ยาเท่านั้น ไม่กล้าเย็บแผลเพราะไม่รู้ว่าการแพทย์ของยุคนี้มีผู้ใดเคยเย็บแผลแล้วหรือไม่ แต่น้ำที่นางใช้เช็ดบาดแผลนางผสมน้ำวิเศษลงไปด้วย เลือดจึงหยุดไหลอย่างรวดเร็ว“เข้ามาเถิด”ซีซีจัดการเก็บข้าวของเรียบร้อยก็เรียกจ้าวเหลี่ยงเข้ามาด้านใน พอเขาเห็นหมิงฮวนใส่ยาพันผ้าเรียบร้อยก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อครู่ได้ยินเสียงของเขาเงียบหายไปก็คิดจะพังประตูเข้ามา แต่ก็กลัวว่านางจะไม่ยอมรักษาต่อ“ขอบคุณแม่นางเกามากขอรับ บุญคุณครั้งนี้ข้าน้อยจะไม่มีวันลืม”“เอาตัวเจ้าให้รอดก่อน ค่อยมาขอบคุณข้า”จ้าวเหลี่ยงยิ้มบางมองซีซี จ้าวเหลี่ยงมิได้ขึ้นไปนอนบนเตียงกับหมิงฮวน ซีซีนางจึงต้องไปนำเครื่องนอนมาปูที่พื้นให้เขา และนางก็ทำเช่นเดียวกับหมิงฮวน ทำให้จ้าวเหลี่ยงหมดสติไ

คนของหมิงฮวนตามหาเขาพบนานแล้ว เรื่องนี้ซีซีนางเองรู้ดีเพียงแต่ไม่อยากจะเปิดโปงพวกเขา เพราะมีเสี่ยวหยวนรับรองว่าทั้งสองจะไม่มีทางนำภัยมาถึงนาง“พวกเจ้าสองคนมาอยู่เรือนข้ากว่าครึ่งเดือน ไม่คิดจะจ่ายค่าข้าวบ้างเลยหรือ”จ้าวเหลี่ยงรีบยิ้มเอาใจ “แม่นางเกา ตอนนี้พวกข้าไม่มีเงินติดตัวสักเหรียญทองแดงเดียว หากคนของนายท่านมาถึงเมื่อใด พวกข้าจะจ่ายให้เจ้าอย่างงาม”“พวกเจ้าเป็นพ่อค้า ย่อมต้องมีเงินทองมากองให้ข้าหลายหีบใช่หรือไม่” นางมองทั้งสองอย่างหยอกล้อ“อ้อ...อืม” หมิงฮวนพยักหน้ารับเบาๆพอตกกลางดึก ซีซีนางออกไปนั่งรับลมที่แคร่ไม้ข้างเรือนของนาง ด้านข้างมีไหที่ใส่ไวน์อยู่ด้วย เสียงฝีเท้าไม่หนักไม่เบาที่เดินมาจากในเรือน ซีซีนางรู้ได้โดยไม่ต้องหันไปมองว่าคงเป็นหมิงฮวนอย่างแน่นอน“เจ้ายังไม่นอนอีกหรือ” ซีซีเอ่ยถามหลังจากที่หมิงฮวนเดินมานั่งข้างนางแล้ว“ข้ากำลังจะเข้านอน แต่เห็นเจ้านั่งดื่มสุราอยู่จึงได้ออกอยู่เป็นเพื่อน”ซีซีรินสุรายื่นส่งให้หมิงฮวน “ลองดื่มดู สุราสูตรลับของตระกูลข้ามิใช่ว่าจะหาดื่มได้ง่ายๆ”หมิงฮวนรับไปดื่มจนหมดจอก ก็พบว่าเป็นสุราดีอย่างที่นางว่าเอาไว้ “สุราดี ตระกูลของเจ้ามีของด

“หึหึ เจ้าคิดว่าผู้ใดจะรังแกข้าได้ เจ้าอยากให้ข้าเป็นฮูหยินรอง เจ้ามีภรรยากับบุตรแล้วหรือ” แววตาของซีซีเหมือนจะมีเพลิงลุกไหม้พร้อมกับเผาทุกสิ่งใดวอดวาย แต่หมิงฮวนยังคงไม่สังเกตเห็น เขายังพยักหน้ารับพร้อมกับเดินเข้ามาหานางอย่างเอาใจ“ใช่แล้ว ข้าจะมอบตำแหน่งฮูหยินรองให้เจ้า ถึงข้าจะมีบุตรและภรรยาอยู่ก่อนหน้า แต่ข้าจะรัก...โอ๊ยยยย” หมิงฮวนพูดไม่ทันจบประโยคก็ถูกหมัดของซีซีต่อยเข้าที่จมูกจนเลือดไหลออกมา “ซีซี เจ้า...ทำร้ายข้าเพื่อ...โอ๊ยยย”ซีซีพุ่งตัวเข้าไปทุบตีหมิงฮวนจนเขารุดดตัวลงไปกองอยู่กับพื้น “เจ้ายังมีหน้ามาพูดว่าจะรักข้าอีกหรือ ในเมื่อเจ้ามีภรรยากับบุตรอยู่แล้ว ยังคิดที่แต่งข้าอีกหรือ เจ้าหน้าหนาเกินไปแล้ว คิดได้อย่างไรว่าข้าจะยอมตามเจ้าไป”จ้าวเหลี่ยงได้ยินเสียงโวยวายที่ลานเรือนก็รีบทิ้งทุกสิ่งวิ่งออกมาดู ก็เห็นหมิงฮวนกองอยู่ที่พื้นกำลังถูกซีซีทุบตีอย่างน่าอนาถ “แม่นางเกามันเรื่องอันใดขอรับ โอ๊ยยย”“เจ้าก็อีกคน ข้าให้ข้าวให้น้ำดูแลพวกเจ้าอย่างดี นายของเจ้ามีลูกมีเมียอยู่ก่อนแล้ว แต่เจ้าก็ไม่คิดจะบอกข้า” จ้าวเหลี่ยงที่คิดจะเข้ามาช่วยนายของตนเองถูกซีซีดึงเข้ามาทุบตีไปด้วยอีกคนคนขอ

ซีซีกำลังเดินเข้าไปในห้องโถงนางชะงักฝ่าเท้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินต่อ “เกิดเรื่องใดขึ้นคนของราชวงศ์ถึงได้มาซื้อข่าว”“ฮ่องเต้ประชวรขอรับ ยังไม่ได้แต่งตั้งองค์รัชทายาท เหล่าอ๋องสายตรงและอ๋องแต่งตั้งกำลังรอช่วงชิงบัลลังก์กันขอรับ”“แล้วเจ้าเลือกขายให้ผู้ใดหรือขายให้ทั้งสองฝ่าย” นางนั่งลงรับน้ำชามาดื่ม“คนของโซ่วอ๋องมาถึงก่อนขอรับ อีกทั้งโซ่วอ๋องเป็นพระโอรสองค์โตของฮองเฮาพระองค์เก่ามีแนวโน้มว่าจะได้ขึ้นนั่งบัลลังก์มากกว่าขอรับ”“ทั้งสองฝ่ายได้ยื่นข้อเสนอใดให้หรือไม่”“ทั้งอู่อ๋องและโซ่วอ๋องยื่นข้อเสนอ หากสำนักหยวนซีช่วยเหลือเรื่องข่าวและกำลังคนจะยอมไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวภายในสำนักขอรับ”“หึหึ น่าขำนัก มัดรวมกันมายังไม่รู้ว่าจะสู้กำลังคนของพวกเราได้หรือไม่ แต่เอาเถิด...หากคิดจะช่วยเหลือโซ่วอ๋องเจ้าควรจะเรียกค่าเหนื่อยให้คนของเรามากเลยเสียหน่อย”“ได้ขอรับ”เกาอีลุกขึ้นกำลังจะขอตัวออกไปด้านนอกแต่ถูกซีซีนางเรียกรั้งเอาไว้เสียก่อน “อาอี ลบร่องรอยของข้าในหมู่บ้านเสีย ส่งคนไปกำชับตระกูลไห่ห้ามพูดเรื่องที่อยู่ของข้าออกไป หากมีผู้ใดมาตามหาข้า...บอกไปว่าข้าเดินทางออกจากเมืองรั่วเจียงไปแล้ว”เกาอีข

“อืม...เช่นนั้นก็สั่งการลงไปให้เจ้าเมืองรั่วเจียงจัดการให้เรียบร้อย จ้าวกงกง...รั้งตัวคนเอาไว้สอบถามเรื่องแซ่เกาที่เขาใช้เสีย ว่าเกี่ยวข้องกับนางหรือไม่” ฉีหมิงฮวนหรือโซ่วอ๋อง ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ที่เพิ่งจะได้ขึ้นนั่งบัลลังก์อย่างมั่นคงสั่งความกับจ้าวกงกงขันทีข้างพระวรกาย“พระองค์ แม่นางเกาเคยพูดเอาไว้ว่าไม่มีญาติพี่น้องที่ใด เรื่องนี้องครักษ์เคยสืบให้พระองค์แล้ว นางจะเกี่ยวข้องกับสำนักหยวนซีได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ” จ้าวกงกงมองฮ่องเต้อย่างปวดใจ“แม้จะมีความหวังเพียงน้อยนิด เจิ้นก็ยังอยากจะพบนาง ไปเถิด...ไปจัดการตามที่เจิ้นว่า” สายตาของฉีหมิงฮวนเติมไปด้วยความเจ็บปวด หลังจากที่เขาจากเมืองรั่วเจียงมาก็ได้ทิ้งคนให้คอยดูแลนาง แต่ไม่คิดว่านางจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย“ประเดี๋ยวก่อน” ฉีหมิงฮวนร้องเรียกจ้าวกงกงที่กำลังจะเดินออกไปสั่งความกับคนด้านนอกเอาไว้ ดวงตาของเขาเปล่งประกายออกมาด้วยความยินดี “ไม่ต้องสอบถามแล้ว เลือกกับสถานะทาสของคนทั้งสาม ให้สำนักหยวนซีตามหาซีซีให้ข้า”จ้าวกงกงยิ้มกว้างออกมาอย่างเห็นด้วย “พ่ะย่ะค่ะ”เกาอีฟังสิ่งที่องครักษ์พูดถึงกับใบหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา ถึงแม้อยากจะให้เกาจิ่ว เกา