All Chapters of พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม 3P: Chapter 11 - Chapter 20

“พอก่อน...เพิ่งครั้งแรกที่มีท่อนเอ็นเข้ามาในนี้” ไม่เพียงบอกแต่เธอยังตอดรัดให้รู้ว่าคือตรงไหนสรัลจันทร์จากที่ไม่คิดจะเอ่ยเรื่องนี้ แต่เมื่ออีกคนไม่มีท่าทีว่าจะชักมันออก จึงพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยอย่างไม่นึกอาย ผิดกับความตั้งใจแรกอย่างสิ้นเชิง “เพิ่งมีเซ็กส์ครั้งแรก” พร้อมทัพพ์ขยับตัวขึ้นพร้อมกับมองคนที่กำลังพริ้มตาหลับพิงหน้าอกของเขาคล้ายไม่อยากจะเชื่อ แต่แรงตอดตุบ ๆ ในโพรงเนื้อกลับบ่งบอกได้ว่าเธอไม่ได้โกหก มิน่าล่ะ ถึงได้บีบรัดจนเขาแทบไปไม่เป็น เขามีประสบการณ์ไม่ใช่น้อยยังคิดว่าจะมาแตกเพราะแหย่เข้าไปแค่หัวได้ยังไง “ใช่” “แต่ท่าทางเหมือนไม่ใช่ครั้งแรกเลยนะสรัลจันทร์” “คนเราก็ควรต้องศึกษา...อีกอย่างของเล่นผู้ใหญ่ไม่ใช่ว่ามีขายออนไลน์เกลื่อนหรือไง” เธอโต้กลับเพราะน้ำเสียงเยาะเย้านั้นคล้ายกับเธอเป็นผู้หญิงพูดโกหก ใช่...อาจจะไม่ได้มีท่อนเอ็นแหย่เข้ามา แต่เธอก็มีของที่ทำให้ร่างกายเบาสบายยามมีอารมณ์เสมอ เธอไม่ใช่ผู้หญิงไทยเรียบร้อยที่รักษาพรหมจรรย์เพื่อผู้ชายที่รัก ก็แค่เติบโตมาในเมืองนอกที่เธอไม่ค่อยชอบผู้ชายที่นั่น ที่ทำเหมือน

เมื่อถึงโต๊ะทานอาหารเห็นข้าวต้มที่ดูน่าทานเป็นอย่างมาก ทำให้สรัลจันทร์ยิ้มออก กำลังอยากทานอะไรร้อน ๆ อยู่พอดี จึงนั่งลงจากนั้นโรยพริกป่นในข้าวต้ม แล้วตักข้าวกินคำแรก “อ๊า...ซีดดด...อื้อ” เมื่อข้าวร้อน ๆ บวกกับความเผ็ดทำให้เธออ้าปากกว้างแล้วเอามือพัด ๆ ที่ปาก “พริกนี่เผ็ดใช้ได้เลยนะเนี่ย” เธอกินไปพูดไปคนเดียว แต่เมื่อกินไปเรื่อย ๆ มองเห็นว่าด้านข้างแก้วน้ำส้มคั้น มีกระดาษวางคั่นอยู่ พร้อมกับโน้ตหนึ่งประโยค ‘กินข้าวแล้วอย่าลืมกินยาแก้ปวดเมื่อย’ เธอหยิบกระดาษแผ่นนั้นพลิกไปพลิกมา ก็ไม่เห็นว่าใครจะใส่ใจเธอขนาดเป็นห่วงเรื่องกินข้าวกินยา ด้วยลายมือก็ไม่รู้ว่าเป็นของใคร แต่คิดได้คนเดียวก็เห็นจะมีแค่พร้อมทัพพ์ คนที่เอาเธอจนหลับเมื่อคืน เธอตักข้าวกินต่อ...แต่เมื่อกินของร้อน ๆ และเผ็ดในอากาศของเมืองไทย ไม่ว่าฤดูไหนก็ทำให้เหงื่อโทรมกายทันที แม้จะเพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตาม และเธอเป็นคนเหงื่อออกง่าย จึงไหลย้อยไปยังซอกอก และวันนี้เธอสวมเดรสสั้นคอวีเว้าหลังไม่มีแขนติดกระดุมหน้าส่วนด้านล่างเป็นระบายจีบพลีทชนกัน เป็นชุดที่เหมาะกับฤดูร้อนที่สุด ก

“รอแป๊บหนึ่ง... พี่กำลังเซ็นเอกสารสำคัญอยู่”น้ำเสียงทุ้มนุ่มของแทนคณินส่งตอบออกไปนอกประตูด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้เจือด้วยความสงสัย และไร้ซึ่งความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ทว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่เบื้องล่างกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง!มือหนาใหญ่สองข้างรวบเอวคอดของสรัลจันทร์ไว้แน่น ก่อนจะยักย้ายสะโพกสอบให้อยู่ในจุดพอเหมาะพอดี เพื่อที่จะตอกกระแทกท่อนเอ็นร้อนผ่าวอวบใหญ่ยัดพรวดเข้าไปจนมิดโคน!“อื๊อออออ!”สรัลจันทร์ดิ้นพรวด นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้างสุดขีด ร่างกายเกร็งตึงเมื่อความใหญ่โตครูดผ่านร่องเสียวฉ่ำน้ำยัดเข้าไปจนชนก้อนเนื้อข้างในอย่างจัง!“มัน...อื้อ” เธอพูดไม่ออกเมื่อเขายัดส่วนนั้นเข้ามาในตอนที่เธอกำลังกังวลคนเรื่องคนข้างนอก‘พี่เขยของเธอเป็นพวกชอบฉวยโอกาส!’รสสัมผัสจุกแน่นและเสียวซ่านพุ่งขึ้นสูงจนสมองโล่งขาวโพลง เธออ้าปากเตรียมจะครางลั่น แต่แทนคณินกลับก้มลงมาบดจูบปิดปากนุ่มไว้ทันควัน ลิ้นหนาแทรกสอดเข้ามาดูดดึงเรียวลิ้นของเธออย่างหนักบดขยี้ริมฝีปากที่เผยออ้าอย่างมันเขี้ยว ดับเสียงร้องกรีดแหลมให้เหลือเพียงเสียงอุดอู้ในลำคอ ให้เหลือแต่เสียงครางหวานประหนึ่งเพรียกจากสวรรค์แทนคณินทั้งรู้สึกตื่นเต้น

“หยุด... เงยหน้าขึ้นมาก่อนไอ้ทัพพ์”น้ำเสียงทุ้มนุ่มทว่ากดต่ำทรงอำนาจของแทนคณินดังขึ้นขัดจังหวะทันควัน ปลายเท้ายื่นออกไปเหยียบขอบซองเอกสารบนพื้นไว้แน่น จังหวะเดียวกับที่พร้อมทัพพ์ชะงักกึก ปลายสายตาเกือบจะมองลอดผ่านช่องอับสบเข้ากับขาเรียวสวยที่นอนอ้ากว้างชุ่มน้ำหวานอยู่ใต้โต๊ะ!“ไม่ต้องก้มเก็บแล้ว... เอกสารนี้เดี๋ยวพี่จัดการเอง นายออกไปพักเถอะ หน้าตาดูง่วง ๆ”พร้อมทัพพ์เงยหน้าขึ้นมองพี่ชาย นัยน์ตาคมฉายแววจับผิดและสงสัยอย่างไม่คิดจะปิดบัง ทว่าเมื่อประสานเข้ากับใบหน้าเรียบเฉยเย็นชาและสายตาขู่กรรโชกของคนเป็นพี่ เขาก็ทำได้เพียงเค่นยิ้มมุมปาก ยืดตัวยืนขึ้นเต็มความสูง“โอเค... ผมก็อยากพักพอดี เมื่อเช้านอนน้อยไปหน่อย แต่ไม่ได้ง่วงนะพี่...ผมเงี่ยน!”ริมฝีปากหยักเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจว่าคำพูดจาจะทะลึ่งไหม แต่นัยน์ตากลับฉายแววร้ายกาจ... นอนน้อยที่ไหนกัน เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้ล้มตัวนอนเลยต่างหาก เพราะมัวแต่วุ่นวายอยู่กับการตอกกระแทกแท่งเอ็นเข้าออกร่องสาวของน้องเมียพี่ชายจนเช้า และตอนนี้เขาก็กำลังคิดถึงคนที่เพิ่งโดนเขากระแทกจนสลบไสล อยากจะแวะไปดูเสียหน่อยว่าร่องเสียวฉ่ำน้ำนั่นหายบวมแดงหรือยัง“งั้นผม

“ใครคะ” เธอตะโกนถามแต่ไม่มีเสียงตอบกลับมา ทำให้เรียวคิ้วสวยขมวดชิดติดกันสรัลจันทร์สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างต้องการตั้งสติ มือเรียวรีบคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับเรือนร่างในชุดนอนบางเบาอย่างรีบร้อน หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะขณะก้าวเท้าไปเปิดประตูบานหนาออกช้า ๆทว่าคนที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่ด้านนอกกลับไม่ใช่พร้อมทัพพ์... แต่เป็นแทนคณินในชุดเสื้อเชิ้ตสีทึบปลดกระดุมบนลงมาสามเม็ดเผยแผงอกแน่นอย่างต้องการอวดร่างกายอันแสนเพอร์เฟกต์ของตนเอง ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติยิ้มระรื่น นัยน์ตาคู่คมฉายแววความหื่นกระหายไว้อย่างเปิดเผย ชนิดที่แค่มองก็รู้ว่าเขาต้องการอะไร“พี่คณิน... มีอะไรหรือเปล่าคะดึกดื่นป่านนี้” สรัลจันทร์กระซิบถาม ร่างกายเกร็งเครียดขึ้นมาทันทีที่เห็นหน้าเขา เพราะหากให้เอาอีกเธอคงน้ำหมดตัวพอดี“ไปห้องพี่หน่อยสิครับ”ชายหนุ่มไม่รอคำตอบ ฝ่ามือหนาใหญ่รวบข้อมือบางไว้หลวมๆ ออกแรงดึงรั้งให้เธอเดินตามไปยังห้องนอนใหญ่ที่อยู่ไม่ได้ห่างกันเท่าไร บานประตูถูกดันปิดล็อกเสียงเบา ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู สรัลจันทร์ก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่...บนเตียงกว้างทรงคิงไซส์ ปรากฏเรือนร่างเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดของจันทร์