All Chapters of พี่เขยคะฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม : Chapter 81 - Chapter 90

112 Chapters

บทที่ 80 อยากเมีย

“ก็ยัดเข้าไปในร่อง...คนอยากเป็นเมียไงล่ะ” แทนคณินยกยิ้ม เพิ่งรู้ตอนนี้เลขาที่แหกขาอ้าให้เขาแทงจะอยากเป็นเมีย ที่แท้ก็หึงนี่เอง “ใครอยากเป็นเมียคุณพูดให้มันถูก ๆ นะ” พินระตาไม่ได้อยากเป็นเมียเขาสักหน่อย แค่อ่อยไปก็ได้มันเฉย ๆ ใครจะเชยเป็นเมียน้อยผัวชาวบ้าน เดี๋ยวนี้มันไม่เลิศไม่รู้หรือไง “ก็ไม่ได้พูดผิดนะ...จากที่เธอบอกว่าจะหนีไปจากฉัน แต่ก็นัดให้มาหา หากไม่อยากเล่นตัวว่าตนเองอยากมีสถานะแล้วจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ”แม้คำพูดจะเอ่ยออกไป แต่ใจกลับจดจ่ออยู่กับร่องแดงฉ่ำของพินระตา ที่ไม่ว่ากระแทกกี่ครั้งก็ยังมันไม่หาย เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเธอเอามันขนาดไหน หากผู้ชายคนอื่นได้เอาบ้างจะติดใจแน่แต่ใครจะยอมให้คนอื่นมาเอาซ้ำของเขาเล่า เสียชื่อแทนคณินแย่น่ะสิ “ฉันไม่ได้นัดสักหน่อย คุณมาเอง”“ก็เป็นแผนไม่ใช่หรือปล่อยเพื่อจับนะ อยากให้ฉันเลือกว่าจะเอาเมียหรือเอาเธอใช่ไหมล่ะ”“แล้วจะเอาเมียหรือพินล่ะคะ” แม้จะโดนกระแทกอย่างหนักจากคนที่พูด แต่เธอก็ยังไม่ลืมที่จะเอ่ยคำที่คิดเอาไว้ในใจท้าทายเขา “แล้วถ้าผมจะเอาพินทำเมียล่ะ” พูดพร้อมกับมองหน้าสวยเฉี่ยวที่กำลังทำหน้าตาได้อยากตอกขนาดนี้ ใครไม่เอาทำเมียก็
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่ 81 โบกมือลา

พินระตาเพิ่งเห็นว่าหน้าจอแจ้งเตือนกับคนที่เข้าไปนั้น เป็นพร้อมทัพพ์รองประธานกรรมการ ที่รักษาการแทนเจ้านายของเธออย่างแทนคณิน แทนที่จะเป็นภีรเดช คนที่เจ้าคิดเจ้าแค้นเขาไม่ใช่ว่าภีรเดชนั่งจ้องห้องของเขาตาเป็นมันหรือไงนะ ทำไมปล่อยให้โอกาสหลุดรอดไปได้ สรัลจันทร์ก็จัดได้ว่าเป็นผู้หญิงที่เขาชอบไม่ใช่หรือไง นี่แผนใด ๆ มันก็ผิดไปหมด “เห็นแล้วใช่ไหมว่าคนที่ถึงก่อนเป็นน้องชายผม ส่วนไอ้ภีรเดชช่วงนี้คงไม่ว่าง แต่ก็ต้องขอบคุณคุณนะครับ ที่ช่วยจัดการไอ้ตัววุ่นวายนั่น”คิ้วสวยขมวดแน่น พลางคิดว่าเธอช่วยจัดการภีรเดชยังไง เธอยังไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ “คุณพูดอะไร”“เอาเป็นว่า...ผมไม่ได้ไร้ฝีมือขนาดที่ให้ภีรเดชจัดการง่าย ๆ ก็แล้วกัน ส่วนไอ้นั่นมันมีเรื่องสกปรกเอาไว้เยอะกว่าที่คุณเห็น”คำว่าสกปรกทำให้พินระตาคิดว่ามีเรื่องอื่นใดที่เธอยังไม่รู้อีกนะ แต่ช่างเถอะไม่ใช่เรื่องของเธอ ตอนนี้เธอควรต้องหาวิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ก่อน เธอไม่ยอมท้องเพื่อผูกมัดตัวเองเอาไว้กับเขาหรอก มันไม่สนุก“แล้วคุณต้องการอะไร” เธอหันไปถามเขาตรง ๆ แต่เขาเพียงแค่ลุกขึ้นแล้วแล้วหยิบทิชชูด้านข้างมาเช็ดทำความสะอาดส่วนนั้น และเธอที่รู
last updateLast Updated : 2026-10-14
Read more

บทที่ 82 ขาก็ต้องแยก

แทนคณินก้าวกลับเข้ามาในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางปักกิ่งด้วยสีหน้าเรียบสนิท ซ่อนความหงุดหงิดจากการถูกพินระตาลูบคมไว้มิดชิด ชายหนุ่มพบกับพร้อมทัพพ์น้องชายที่กำลังนั่งจิบชารออยู่ ทั้งคู่พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องความคืบหน้าของโครงการเฉินกรุ๊ปและข้อตกลงธุรกิจด้วยความเข้าใจในฐานะพี่น้องที่รู้ใจกันดี แทนคณินเลือกที่จะเก็บงำเรื่องแม่เลขาตัวดีไว้เป็นความลับส่วนตัว เพราะเรื่องนี้น่าอายเกินไป เกิดมาจนอายุป่านนี้เพิ่งเจอผู้หญิงลูบคมไม่พอ ยังทำให้เสียแรงเปล่าคืนสุดท้ายที่ปักกิ่งผ่านพ้นไปอย่างเงียบสงบ แทนคณินนอนกอดจันทร์ทิพย์ที่อาการไข้เริ่มทุเลาลงบนเตียงกว้าง โดยมีสรัลจันทร์นอนอยู่อีกฟาก บรรยากาศสงบ ทว่าในส่วนลึกของจิตใจชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยความหงุดหงิดค้างคาที่รอวันปะทุจนกระทั่งการเดินทางกลับสู่กรุงเทพฯ เริ่มต้นขึ้น...เช้าวันแรกของการกลับเข้าทำงานที่สำนักงานใหญ่ของตระกูล แทนคณินต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าหงุดหงิด เก้าอี้เลขาหน้าห้องทำงานชั้นผู้บริหารว่างเปล่า เอกสารสรุปการประชุมล่าช้า กาแฟดำที่แม่บ้านชงมาเสิร์ฟก็ไม่ได้รสชาติขมเข้มติดปลายลิ้นอย่างที่เคย จันทร์ทิพย์อยากจะยื่นมือเข้ามาช่วยจัดการงาน
last updateLast Updated : 2026-10-15
Read more

บทที่ 83 เก่งให้ตลอด

ความเย็นยะเยือกของผิวกระจกบานใหญ่ด้านหน้าตัดกับไอความร้อนจัดที่แผ่ออกมาจากแผงอกกว้างด้านหลังอย่างสิ้นเชิง สรัลจันทร์ยืนตัวแข็งทื่อ ฝ่ามือทั้งสองข้างค้ำยันลงบนผิวกระจกจนขึ้นฝ้าขาวเป็นวงกลมตามจังหวะหอบหายใจที่เริ่มติดขัดภาพสะท้อนในกระจกเงาฟ้องชัดทุกการกระทำ...ร่างสูงใหญ่ของแทนคณินยืนซ้อนทับอยู่ด้านหลังอย่างคุกคาม ท่อนแขนกำยำข้างหนึ่งเท้าลงบนผนังห้องลองเสื้อ กักขังร่างระหงไว้ในวงล้อมอย่างไร้ทางหนี ส่วนมืออีกข้างที่สอดแทรกอยู่ใต้ชายกระโปรงผ้าซาตินตัวจิ๋วกลับยังไม่ยอมถอนออก ปลายนิ้วหยาบกร้านบดคลึงเน้นหนักอยู่บนผิวเนื้ออ่อนของโคนขาด้านใน สัมผัสถึงความร้อนรุ่มและแรงสั่นระริกที่แล่นพล่านไปทั่วเรือนร่างของน้องเมีย“ว่าไงล่ะ...” น้ำเสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันดังขึ้นชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อเนียนละเอียดจนขนอ่อนลุกชัน “ปากเก่งนักไม่ใช่เหรอ พอเจอของจริงเข้าหน่อย ทำไมถึงยืนตัวสั่นเป็นลูกนกแบบนี้”สรัลจันทร์พยายามสะกดกลั้นคลื่นอารมณ์วาบหวามที่ตีตื้นขึ้นมาในอก เธอเชิดดวงหน้าคมสวยขึ้น สบสายตากับนัยน์ตาสีรัตติกาลอันลึกล้ำของเขาผ่านเงากระจก นัยน์ตาคู่งามที่เคยฉายแววดื้อรั้นยามนี้ฉ่ำวาวไปด้วยควา
last updateLast Updated : 2026-10-16
Read more

บทที่ 84 คนที่ตั้งใจยั่ว

สรัลจันทร์ไม่น่าไปแหย่เรื่องที่ตัวเองจะเพลี้ยงพล้ำอะไรนั่นเลย ทำไมอยู่ ๆ พี่เขยของเธอถึงไม่เป็นคนที่ยุไม่ขึ้นล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะสรัลจันทร์ออกมาที่จอดรถพบว่าแทนคณินไม่ได้รออยู่ แต่เป็นคนขับรถของที่คฤหาสน์ เมื่อสอบถามคนขับรถแล้วได้ความว่าเขาไปค้างที่เพนเฮ้าส์ส่วนตัว แต่เธอกลับบ้านก็น่าจะอยู่คนเดียว พี่สาวไปค้างที่โรงพยาบาล เธอจึงรีบไปเยี่ยมพี่สาวที่โรงพยาบาลดีกว่ายังไงก็ยังมีคุณหมอสุดหล่อให้มองหน้าโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำที่อุปกรณ์ทันสมัยกับทีมแพทย์ที่เชี่ยวชาญ เธอเดินไปที่หน้าเคาเตอร์ก่อนจะถามว่าตอนนี้พี่สาวเธออยู่ที่ห้องพักหรือว่าไปตรวจที่ไหนหรือเปล่า จะได้ไม่ขึ้นไปรอเก้อ อีกอย่างด้านล่างก็มีศูนย์อาหารและร้านกาแฟที่น่าสนใจนั่งรอ“เรียนคุณผู้หญิง ตอนนี้คุณจันทร์ทิพย์กำลังอยู่ห้องซีทีแสกนค่ะ หากคุณผู้หญิงอยากนั่งรอหน้าห้องเดี๋ยวเจ้าหน้าที่จะพาไปนะคะ”สรัลจันทร์เองก็พยักหน้ารับเมื่อจะได้ไปรอหน้าห้องตรวจ เมื่อพี่สาวออกมาจะได้ดีใจที่พบเธอ จนเมื่อก้าวเข้าลิฟต์คุณเจ้าหน้าที่ทักทายคุณหมอเจ้าของไข้คุณจันทร์ทิพย์“คุณหมอรวินพัฒน์ จะไปตรวจคุณจันทร์ทิพย์หรือเปล่าค่ะ”คุณหมอหันมายิ้มก่อนจะตอ
last updateLast Updated : 2026-10-17
Read more

บทที่ 85 ลืมของ

ได้ฟังพี่เขยเรียกชื่อแบบนี้ สรัลจันทร์ก็ค่อยสบายใจหน่อยที่อย่างน้อยก็รู้ว่าสามีพี่สาวยังยั่วขึ้นโดยเฉพาะยั่วโมโห“เรียกชื่อบ่อยจังเลยนะคะ...นึกว่าจิตใจตอนนี้นึกถึงแต่พินระตาเสียอีก ขนาดเมียนอนอยู่โรงพยาบาลยังไม่ไปเยี่ยม” เธอยังไม่วายแซะเรื่องเลขา บอกตรง ๆ ว่าแอบหมั่นไส้พี่เขยอยู่ไม่น้อย เธอกับพี่สาวเด็ดไม่เท่าเลขาของเขาหรือไง ถึงเอาแต่จมปลักอยู่ได้แต่แทนคณินหรือจะคณากับคำพูดจายั่วโมโหของน้องเมีย ที่ชอบให้เขาเลียคนนี้ล่ะ“แล้วไม่ให้เรียกชื่อแล้วเรียกอะไร” เขายิ้มเยาะหลังถามเสร็จ ขณะที่หันหลังแต่เงาสะท้อนในกระจกดันเห็นชัดว่าอีกคนก็ยิ้มในแบบเดียวกันอยู่ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าน้องเมียก็ร้ายใช่ย่อย เพราะเขาไปหาจันทร์ทิพย์ที่โรงพยาบาล จึงได้รู้ว่าน้องเมียตัวแสบแอบแล่นมานอนคอนโดที่เป็นสมบัติจากแม่ที่ทิ้งเอาไว้ โดยที่เขาช่วยทวง ถ้าอย่างนั้นหากเขาจะขอนอนด้วยก็คงได้สินะ“เรียกน้องเมียสิคะ...หรือจะเรียกแม่ล่ะ” เธอตอกย้ำสถานะที่เขาควรจะระลึกถึงเอาไว้ และเธอไม่ใช่ที่ระบายความใคร่ เธอก็มีหัวใจเหมือนกันแทนคณินยกยิ้ม พลางคิดว่าเรียกน้องเมียมันช่างไม่เข้าปากเลยสักนิด“น้องเมียยาวไป...แต่จะให้เรียกแม่..
last updateLast Updated : 2026-10-18
Read more

บทที่ 86 แคบ ๆ ก็แสบได้

แมคลาเรนสีดำสนิทจอดอยู่บนที่จอดขณะยังสตาร์ทเครื่องยนต์เอาไว้อยู่ในส่วนที่ลับตาคนที่สุด ภายในเปิดแอร์ฉ่ำแม้อากาศด้านนอกจะมีฝนตกกระหน่ำ แต่ไม่สามารถดับความร้อนเร่าในร่างกายของแทนคณินได้เลย เขาหยิบกางเกงชั้นในของน้องเมียขึ้นมาแล้วรูดกับท่อนเนื้ออไม่นานนักความอึดอัดตั้งแต่บ่ายก็แตกกระจาย ยิ่งเมื่อคิดว่าเธอกำลังพูดคุยกับผู้ชายอื่นอย่างออกรสออกชาติ คล้ายกับจะตัดขาดกับเขาที่เป็นพี่เขย และคนอย่างแทนคณินจะไม่ยอมให้ของเล่นที่ตัวเองหยิบมาเล่นตกไปอยู่ในมือใครนอกเสียจากตัวเองไม่ต้องการเสียงรองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นลานจอดเป็นจังหวะสะท้อนทำให้คนในรถที่กำลังคิดจะหยิบทิชชูทำความสะอาดพลันยกยิ้ม เขามองการเคลื่อนไหวของร่างระหงในชุดที่ตัวเองเลือกให้ และเธอใส่ออกมาจากร้านหนึ่งชุด ยิ่งเห็นสะโพกยักย้ายไปมา ยิ่งพาในอารมณ์ที่คุกรุ่นผุดขึ้นอีก สรัลจันทร์เดินไปยังที่จอดรถสอดส่ายสายตามองหาไม่นานก็พบรถที่คุ้นตา เพราะว่าเคยนั่งมาทำงานกับเขา เธอไม่รอช้ารีบเดินตรงไปยังฝั่งคนขับก่อนจะเคาะกระจกที่ติดฟิลม์ดำเสียจนมองไม่เห็นด้านใน “ก็อก ก็อก ก็อก”เธอยกหลังมือเคาะกระจกเพื่อให้เขาเปิดกระจกมาคุยด้วยกัน แต่ทว่าประตูรถที่ย
last updateLast Updated : 2026-10-19
Read more

บทที่ 87 ไม่ยอมให้เอาดี ๆ

พื้นที่ภายในห้องโดยสารของแมคลาเรนคันหรูแคบลงถนัดตาเมื่อถูกแทนที่ด้วยร่างสูงใหญ่และกลิ่นอายคุกคามอันดิบเถื่อน กำลังจัดท่าทางให้เหมาะกับการร่วมรักกันอย่างโจ่งครึ้มภายนอกตัวรถ สายฝนยังคงสาดซัดกระทบพื้นจนเกิดเสียงดังกึกก้อง สายน้ำพร่ามัวบดบังทัศนียภาพของลานจอดรถชั้นใต้ดินจนตัดขาดโลกภายนอกออกไปโดยสิ้นเชิง ทว่าภายในห้องโดยสารที่เปิดแอร์เย็นเฉียบ อุณหภูมิกลับพุ่งสูงขึ้นจนแทบลุกเป็นไฟสรัลจันทร์พยายามขืนกายออกจากอ้อมแขนแกร่ง สองมือเรียวดันแผงอกกว้างที่แน่นตึงใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มอย่างสุดกำลัง แต่แรงของเธอกลับไม่อาจสั่นคลอนคนตรงหน้าได้แม้แต่น้อย ยิ่งดิ้นรน สะโพกกลมกลึงที่สวมเดรสซาตินตัวสั้นยิ่งเสียดสีบดเบียดเข้ากับท่อนขาแข็งแรงของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้และยิ่งเมื่อเขากดลำท่อนเข้ามาจดจ่อตรงร่องกลีบเพียงแค่แหวกเพนตี้ออกไป“อยู่นิ่งๆ สรัลจันทร์” แทนคณินกดเสียงต่ำรอดไรฟัน มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างที่สอดแทรกอยู่ใต้ชายกระโปรงทั้งจับจ่อลำท่อนให้สอดตรง ๆ “คิดว่าดิ้นแล้วจะรอดออกไปได้หรือไง”“ปล่อย! สรัลอึดอัด... บอกแล้วไงว่าในรถมันแคบ!” หญิงสาวตวัดสายตามองสบตากับเขาในความสลั
last updateLast Updated : 2026-10-20
Read more

บทที่ 88 บีบหัว

สรัลจันทร์กัดริมฝีปากเพราะด้านล่างอีกคนกำลังแทรกตัวตนเข้ามาก่อนกระทุ้งหนัก ๆ เมื่อเธอไม่ยอมตอบกลับเสียทีตับ!แรงกระแทกส่งให้ช่องทางคับแคบบีบรัดถี่ ๆ จนเธอเผลอครางออกมา “ซี๊ด!”หมอรวินที่คาสายอยู่ได้ยินเสียงแปลก ๆ จากปลายสายจึงรีบเอ่ยถาม “เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณรัน”สรัลรีบกลั้นใจก่อนเอ่ยตอบกลัวเขาจะกระวนกระวายใจแล้วสงสัยว่าเธอเป็นอะไรไปถึงได้ครางไปตามสายแบบนั้น“เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ ถึงคอนโดแล้วกำลังจัดของให้เข้าที่เข้าทาง” แม้บอกไปแต่ใจกลับจดจ่อกับสิ่งที่กำลังเคลื่อนเข้าเคลื่อนออกอยู่ตรงด้านล่าง และยิ่งมองเห็นว่าเธอทรมานแต่ยังไม่มากพอ แทนคณินจึงโน้มริมฝีปากเข้าไปกัดที่ปลายเต้าอวบแล้วขบปลายแรง ๆ จนเธออยากกรีดร้อง‘เสียว...ให้ตายเถอะเสียวอะไรขาดนี้ นี่พี่เขยเธอต้องการให้เธอเสียวตายคาสายหรือไง’“ผมโทรมากวนหรือเปล่าครับ” หมอรวินยังถามต่อราวกับไม่อยากวาง สรัลจันทร์ก็ไม่อยากวางหรอก หากไม่ใช่ว่าตอนนี้เธอกำลังถูกใครบางคนทรมานเกือบตายแบบนี้ยิ่งเขาหยุดขยับตอนที่เธอเริ่มเสียววาบตรงช่องท้อง ทำให้เอวของเธอร่อนไปมาอยากให้เขาขยับเข้ามาลึก ๆ หนัก ๆ จนเป็นฝ่ายโยกเข้าหาเสียเอง ราวกับอยากฝังตัวตนเข้า
last updateLast Updated : 2026-10-21
Read more

บทที่ 89 กัดไม่ปล่อย

ความตระหนกแล่นปราดเข้าสู่ขั้วหัวใจในเสี้ยววินาที ร่างกายของสรัลจันทร์เย็นเฉียบด้วยความกลัว ทว่าจุดที่ทั้งสองร่างยังคงหลอมรวมแนบชิดกันอยู่นั้นกลับร้อนจัดและบีบรัดตัวแน่นขึ้นมาเองโดยสัญชาตญาณความหวาดระแวงระคนตื่นตระหนกทำเอาช่องทางคับแคบหดเกร็งตอดกระตุกอย่างรุนแรงเป็นระลอก บีบคั้นท่อนเนื้อร้อนผ่าวของแทนคณินที่ยังฝังลึกอยู่ข้างในจนชายหนุ่มถึงกับสะท้านเยือก ลมหายใจสะดุดกึก เส้นเลือดข้างขมับปูดโปนขึ้นเป็นริ้วด้วยความทรมานจากการต้องสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเอาไว้สุดกำลัง“อยู่นิ่งๆ...” แทนคณินกดเสียงต่ำสั่นพร่า สั่งการชิดริมหูของเธอราวกับเสียงกระซิบของสายลมมือหนาข้างหนึ่งกดศีรษะของน้องเมียให้ซบแนบแน่นลงกับแผงอกกว้างของตนเอง ปล่อยให้เรือนผมดัดลอนยาวสยายปกคลุมบดบังใบหน้าของเธอไว้จนมิด พร้อมกับดึงสูทตัวนอกที่พาดอยู่เบาะหลังขึ้นมาคลุมทับแผ่นหลังบางและสะโพกผายที่กำลังนั่งคร่อมทับหน้าตักของเขาไว้ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับสีหน้าให้เยียบเย็นดั่งผืนน้ำแข็ง ก่อนจะกดปุ่มลดกระจกฝั่งคนขับลงมาเพียงแค่คืบเดียว พอให้มองเห็นและสนทนาได้โดยไม่เปิดเผยสภาพความล่อแหลมด้านในฟึ่บ...ช่องว่างของกระจกฟิล์มดำเปิดออก
last updateLast Updated : 2026-10-22
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status