All Chapters of โปรดรักทิศเหนือ: Chapter 31 - Chapter 40

เวลาผ่านมาเรื่อย ๆ จนเข้าสู่ ฤดูทำนาปีในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม แต่ละครัวเรือนก็มีวิธีทำนาที่แตกต่างกัน บ้างก็ใช้วิธีตกกล้าดำนา บ้างก็หว่านเมล็ดให้ต้นข้าวหงอกเองหรือที่เรียกกันว่า ‘หว่านข้าว’ ซึ่งวิธีการทำก็ขึ้นอยู่กับชนิดของดินและความสะดวกของแต่ละคนเท้าเล็กเดินฉับ ๆ มาหน้าบ้านที่มีรถจักรยานยนต์รุ่นดังจอดรออยู่ นี่ก็เข้าสู่เดือนที่สองที่โปรดรักและทิศเหนือได้คบหาดูใจกัน มีเรื่องไม่เข้าใจกันบ้างบางวันแต่ก็เป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทั้งสองฝ่ายมีความคิดไม่ตรงกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วผู้ที่ต้องจำใจยอมแพ้และขอโทษก่อนก็เป็นทิศเหนือเสมอมา“บอกทางพี่นะ พี่ไม่เคยไป” ทิศเหนือเอ่ยบอกโปรดรักเมื่อเธอขึ้นซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ของเขา“ตรงไปเรื่อย ๆ เลยค่ะ ถ้าถึงจุดเลี้ยวเดี๋ยวโปรดบอก” เธอเอ่ยบอกคนรักที่กำลังขับรถมุ่งหน้าไปท้ายหมู่บ้าน เพื่อจะตามไปช่วยผู้เป็นตาและยายทำนาเนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดของเธอ ส่วนด้านของทิศเหนือเองก็เสนอตัวมาช่วยเช่นกัน“พี่เหนือระวังหน่อยนะ ตรงนั้นมันเป็นโขดหินจะขับยากหน่อย” เมื่อถึงทางดินแดงมีโขดหินขนาดใหญ่ขวางอยู่ จึงจำเป็นต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก“ให้โปรดลงก่อนไหม

บนเตียงใหญ่สีทึบมีร่างเล็กนอนพลิกไปพลิกมาอยู่คนเดียว ส่วนเจ้าของบ้านปลีกตัวไปนอนอีกห้องเพื่อให้เกียรติแฟนสาว พลิกตัวอยู่นานจนกระทั่งทนไม่ไหว โปรดรักลุกมาเปิดไฟจนสว่างทั่วห้องซึ่งเวลาตอนนี้ก็ราวตีสองครึ่ง“เป็นห่วงแม่จัง” มือเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ยังไม่มีสายของผู้เป็นแม่โทรกลับมาเลยสักสาย จะโทรหาตอนนี้ก็เกรงว่าจะดึกเกินไปเท้าเล็กก้าวออกจากห้องนอน ค่อย ๆ ปิดประตูไม่ให้เกิดเสียงดัง ใช้แสงไฟจากมือถือพอให้มองเห็นเดินตรงไปยังตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่ม ระหว่างนั้นสายตาก็เหลือบไปมองห้องนอนของทิศเหนือที่เงียบสนิท มือเล็กหยิบแก้วใสมารินน้ำดื่มใส่ก่อนจะหยิบขึ้นมากิน ไม่นานก็มีเสียงประตูห้องของทิศเหนือที่ถูกเปิดออกจากผู้เป็นเจ้าของ ก่อนที่ไฟจะสว่างขึ้นทั้งบ้าน“นอนไม่หลับเหรอ” เขาเอ่ยถามแฟนสาวที่ยืนดื่มน้ำอยู่หน้าตู้เย็น ก่อนที่เธอจะพยักหน้าเบา ๆ เป็นการตอบเขา“โปรดทำพี่เหนือตื่นเหรอคะ” โปรดรักเอ่ยถามชายหนุ่มเพราะเกรงว่าเธออาจจะหยิบจับบางอย่างเสียงดังเกินไปจนผู้เป็นเจ้าของบ้านตื่น“พี่ตื่นมาเข้าห้องน้ำน่ะ” เนื่องจากยกห้องนอนตัวเองที่มีห้องน้ำในตัวให้แฟนสาว ทิศเหนือจึงจำเป็นต้องใช้ห้องน้ำอีกห

บรรยากาศตึงเครียดภายในบ้านหลังใหญ่ ที่มีชายวัยกลางคนกำลังใช่ปืนกระบอกสั้นเล็งไปที่หญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยงอย่างน่ากลัว ทิศเหนือและหญิงชราที่วิ่งตามเข้ามาตกใจกกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่น้อย เห็นท่าทีไม่ดีหญิงชราผู้นั้นจึงรีบวิ่งออกจากบ้านไป ทำให้พันเปลี่ยนเป้าหมายจากโปรดรักมาเล็งทิศเหนือที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา จังหวะพันหันมาโฟกัสกับทิศเหนือโปรดรักก็วิ่งขึ้นไปชั้นสองของบ้านทันที เห็นเช่นนั้นปลายกระบอกปืนก็กำลังจะหันไปตามเสียงฝีเท้าของโปรดรัก แต่ทิศเหนือใช้เท้าเตะไปที่มือที่ถือปืนจนปืนล่วงลงสู่พื้น แน่นอนว่าแรงของชายหนุ่มกว่าย่อมเยอะกว่าชายวัยกลางคนอยู่แล้ว ทำให้ทิศเหนือใช้มือทั้งสองข้างล็อคแขนของพันไว้ด้วยกันจนแทบจะดิ้นไม่ได้ ไม่นานเสียงรถตำรวจก็วิ่งมาจอดหน้าบ้านพร้อมกับชาวบ้านหลายคนที่มามุงดูบริเวณหน้าบ้านว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น เสียงของโปรดรักยังคงเรียกหาแม่อยู่ด้านบนแต่ก็ยังไร้วี่แวว“เกิดอะไรขึ้นครับ มีคุณยายโทรไปแจ้งว่ามีเหตุทะเลาะวิวาทกัน”“มันทำร้ายร่างกายผมครับคุณตำรวจ” พันเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเห็นทิศเหนือยังไม่ปล่อยมือออกจากแขนทั้งสองข้างของเขา“ผมป้องกันตัวครับ”“ฝากคุณตำร

ยามเช้าแสนโศกเศร้าของโปรดรักได้เริ่มต้นขึ้น สองชายหญิงตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อนำร่างผู้เป็นแม่กลับบ้านที่ต่างจังหวัด โดยที่วานจ้างรถเคลื่อนย้ายศพให้นำร่างของพิมดาไปส่งที่จังหวัดบ้านเกิด เมื่อเดินเรื่องต่าง ๆ เสร็จ ทางตำรวจก็ติดต่อมาให้ไปที่เกิดเหตุเพื่อดูผู้ก่อเหตุทำแผนรับสารภาพ“โปรดไม่อยากรับรู้เลยพี่เหนือ” เมื่อเดินมาถึงหน้าบ้านที่มีผู้คนมากหน้าหลายตามามุงดู โปรดรักก็เอ่ยขึ้นกับผู้เป็นแฟนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เพราะเธอคงทนไม่ไหวแน่ ๆ ถ้ารู้ว่าชายคนนั้นทำอย่างไรกับแม่ของเธอ“งั้นเรายืนรอตำรวจตรงนี้ไหม” ทิศเหนือเอ่ยเสนอแฟนสาวก่อนที่เธอจะพยักหน้าเบา ๆ“ทำไมไม่เข้าไปข้างในกันล่ะลูก” หญิงชราบ้านตรงข้ามเดินมาหาทั้งคู่ พร้อมกับไถ่ถาม“พอดีไม่อยากเข้าไปดูกันเท่าไหร่ครับ สภาพจิตใจของโปรดรักยังไม่โอเค” ทิศเหนือเอ่ยตอบหญิงชราอย่างสุภาพ ก่อนที่ท่านจะพยักหน้าเบา ๆ ว่าเป็นอันเข้าใจ ไม่นานตำรวจก็มาสอบถามเรื่องราวต่าง ๆ ทั้งตัวโปรดรักเองและหญิงชราบ้านตรงข้ามด้วยผ่านไปกว่าชั่วโมงกว่าจะทำแผนเสร็จ เหล่านักข่าวก็มาสัมภาษณ์ญาติและผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนพบร่างของพิมดาเพื่อใช้ในการเขียนข่าว พอตำรวจนำผู้ต้องหาไปท

เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงดึก แขกเริ่มทยอยกันกลับรวมถึงกมลรัตน์และภาคภูมิด้วย จะเหลือไว้แค่เพียงคนเฒ่าคนแก่ที่นอนเฝ้าศพเป็นเพื่อนเจ้าภาพ และคนติดการพนักจำพวกวงไพ่ ไฮโล ที่พอจะทำให้บ้านงานไม่เงียบเหงา“โปรดขึ้นไปนอนด้านบนก็ได้ลูก อยู่นี่คนเยอะแล้ว” จันทร์เอ่ยบอกกับหลานสาวที่กำลังจะนั่งลงข้าง ๆ“จ้ะ งั้นถ้ามีอะไรให้ช่วย ขึ้นไปบอกโปรดได้เลยนะ” ใบหน้าเหี่ยวย่นพยักเบา ๆ เป็นคำตอบให้กับหลาน ขณะที่กำลังจะเดินขึ้นไปบนบ้าน สายตาเล็กก็เหลือบไปเห็นบุญมีนั่งสูบบุหรี่อยู่คนเดียว“ตา!” เมื่อได้ยินเสียงของหลานสาว บุญมีรีบทิ้งบุหรี่ในมือลงพื้นทันที พร้อมกับใช้เท้าบดบี้เพื่อให้มันดับ“นี่ตาแอบสูบบุหรี่เหรอคะ? หมอห้ามอยู่ไม่ใช่เหรอ”“ตาเครียด ๆ น่ะลูก มวนสุดท้ายแล้ว” ว่าจบบุญมีก็เดินเบี่ยงตัวออกไป ก่อนที่มือเล็กจะคว้าแขนผู้เป็นตาเอาไว้“เดี๋ยวค่ะ วันนี้ตาสูบไปกี่มวนแล้ว ที่หายไปนี่คือไปแอบสูบบุหรี่ใช่ไหมคะ?”“ตาขอโทษ ตาจะไม่สูบแล้ว” ชายชราเอ่ยตอบหลานสาวเมื่อเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของเธอ รู้อยู่เต็มอกว่าสูบบุหรี่แล้วมันจะไม่ดีกับตัวเอง แต่พอรู้ข่าวลูกสาวที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว รวมถึงรู้สาเหตุการเสียชีวิตของลู