All Chapters of โปรดรักทิศเหนือ: Chapter 41 - Chapter 50

เมื่องานเสร็จสิ้น บ้านที่เคยเงียบเช่นไหน ก็กลับมาเงียบเช่นนั้น 3 คน ตายายหลาน นั่งกินข้าวกันบนแคร่อย่างเหมือนปกติที่ผ่านมา ความเศร้าหมองยังคงซิ่นอยู่ในใจของคนในครอบครัว จะยิ้มก็ยิ้มได้ไม่เต็มปาก แต่ทุกคนก็ต้องหันกลับมาใช้ชีวิตตามปกติอย่างเช่นเคยเป็น“พรุ่งนี้โปรดไปทำงานใช่ไหมลูก” จันทร์เอ่ยถามหลานสาวที่กำลังตักข้าวเข้าปาก“จ้ะยาย”“ทิศเหนือมารับหรือไปเองล่ะ”“พี่เหนือมารับจ้ะ” ว่าจบผู้ที่เอ่ยถามตอนต้นก็พยักหน้าเข้าใจ“โปรดช่วยคุยกับเหนือให้ตากลับไปทำงานที่ฟาร์มหน่อยได้ไหม” บุญมีที่นั่งเงียบ ๆ ได้เอ่ยขึ้นบ้าง“ตาจะกลับไปทำทำไมคะ? ร่างกายตาไม่ได้แข็งแรงเหมือนเดิมแล้วนะ” แม้ไม่ได้อยากพูดตัดกำลังใจผู้เป็นตา แต่โปรดรักก็จำเป็นต้องพูด เพราะตอนนี้ร่างกายของบุญมีไม่ได้แข็งแรงเหมือนแต่ก่อนแล้ว ถึงไม่ได้ทำงานกับทิศเหนือแต่ก็ยังคงทำไร่ทำนาไม่พัก เธอไม่ได้อยากให้ครอบครัวเหนื่อยไปมากกว่านี้“ถ้าไม่พูดให้ก็ไม่เป็นไร” ว่าจบบุญมีก็ลุกขึ้นจากวงกินข้าวทันที บรรยากาศเริ่มตึงเครียด ทำให้จันทร์เองก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบา ๆเวลาได้ล่วงเลยมาจนถึงสามทุ่ม โปรดรักอาบน้ำอาบท่าเสร็จก็ขึ้นมาห้องนอนเพื่อพักผ่อน โท

บนทีวีจอใหญ่ฉายซีรีส์เกาหลีเรื่องดัง โปรดรักเองนั่งดูแบบนั้นจนเวลาล่วงเลยมาทุ่มกว่า คนที่นอนอยู่บนตักเธอตอนนี้ดูเหมือนจะหลับไปเสียแล้ว มือเล็กจึงสะกิดที่ไหล่ของเขาเบา ๆ เพื่อปลุก“พี่เหนือ ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวกลางคืนก็นอนไม่หลับหรอก” ทิศเหนือค่อย ๆ ลืมตาขึ้นตามที่แฟนสาวบอก ก่อนที่ร่างสูงจะเปลี่ยนจากการนอนมาเป็นนั่งแทน“ดูได้กี่ตอนแล้ว”“สามตอนค่ะ ดูต่อจากรอบที่แล้ว”“เดี๋ยวนั่งปรับโฟกัสให้ตัวเองตื่นก่อนนะ โปรดจะไปอุ่นข้าวให้” ว่าจบโปรดรักก็ลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปโซนครัวนำอาหารในกล่องที่แช่แข็งไว้มาอุ่นในไมโครเวฟร่างเล็กถือข้าวสองจานที่เทออกจากกล่องมาโซฟาที่มีชายหนุ่มนั่งอยู่“ไปล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นก่อนไหมคะ”“แค่เห็นหน้าแฟนก็สดชื่นจนไม่รู้จะสดชื่นยังไงแล้ว”“เลี่ยนมาก” โปรดรักเอ่ยขึ้นพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดัง ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ เขา“ไม่ได้เอาพริกน้ำปลามาเหรอ” สิ้นคำถามของเขาโปรดรักส่ายหน้าไปมาเบา ๆ เพื่อเป็นคำตอบก่อนที่ร่างหนาจะลุกขึ้นเพื่อไปเอาพริกน้ำปลาเอง แต่เนื่องด้วยสติยังกลับมาไม่เต็มร้อยจึงทำให้เกือบล้มลงมาที่เดิม โชคดีที่โปรดรักลุกขึ้นตามและจับตัวเขาเอาไว้ทัน“ระ

ช่วงเช้าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น ร่างเล็กนอนหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า เวลากว่าหกโมงเช้าก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะตื่น แต่ชายหนุ่มนั้นดันตาสว่างตั้งแต่ตีห้า เนื่องด้วยไม่อยากรบกวนเวลานอนของแฟนสาวจึงออกมาทำอาหารรอด้านนอกโดยที่ไปซอกค้นหาวัตถุดิบที่บ้านหลังใหญ่ของผู้เป็นพ่อและแม่ แต่ก็ได้มาเพียงไข่ไม่กี่ฟอง กุ้งสดตัวใหญ่ที่แช่ไว้ในช่องแข็งไม่กี่ตัว เขาเลยหยิบ ๆ มาก่อน อย่างน้อยก็พอที่จะรองท้องให้เธอได้ร่างหนายืนทำข้าวผัดอย่างทุลักทุเล ขณะที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือก็ฉายวิธีทำไปด้วย ตั้งแต่เขาเกิดมายังไม่เคยทำอาหารเลยสักครั้ง ทำได้เพียงไข่เจียวหรือไข่ดาวง่าย ๆ เท่านั้นร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นปรับโฟกัส หัวเล็กหนักอึ้ง รวมถึงปวดเนื้อปวดตัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ภายในหัวฉายภาพเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทำเอาใบหน้าสวยร้อนผ่าวอย่างเขินอาย แต่ก็ไม่ได้เสียใจสักนิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอมองไปที่นาฬิกาตั้งโต๊ะที่วางอยู่หัวเตียง พบว่าตอนนี้เป็นเวลากว่าหกโมงครึ่งแล้ว จึงรีบดีดตัวเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่ลังเล เพราะเกรงว่าจะไปทำงานสายด้านของทิศเหนือเมื่อทำกับข้าวผัดเสร็จก็นำที่ครอ

หลังจากออกจากบ้านของโปรดรักมา ทั้งคู่ก็แวะกินก๋วยเตี๋ยวร้านประจำ ก่อนที่จะขับมุ่งตรงมาบ้านของทิศเหนือ สองมือของชายหนุ่มถือของเดินมาอย่างพะรุงพะรัง และร่างเล็กที่เดินนำหน้าเขาเป็นฝ่ายเปิดประตูบ้านออกให้ ก่อนที่ทิศเหนือจะเดินนำของไปวางไว้บนโต๊ะกินข้าว“เดี๋ยวโปรดไปนั่งรอโซฟานะ พี่ไปเอาน้ำให้ จะได้กินยา”“แหนะว่าแล้ว ถ้าพี่เหนือไม่เตือนโปรดจะลืม” โปรดรักเอ่ยขึ้นขณะที่ตนเองก็กำลังเดินไปนั่งที่โซฟาใหญ่ตามที่เขาบอก ไม่นานทิศเหนือก็เดินถือแก้วมาวางตรงหน้าแฟนสาว ก่อนที่จะแกะยาคุมฉุกเฉินเม็ดสุดท้ายใส่มือของเธอร่างเล็กของโปรดรักเดินเข้าไปในครัวเพื่อจัดของที่ซื้อมา จนกระทั่งตาเล็กเหลือบไปเห็นไอศกรีมที่ซื้อมาอยู่ในซองเก็บความเย็น ทำเอาเข่าแทบสุด เธอลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย“เป็นอะไร” ทิศเหนือเมื่อเห็นท่าทีหงอย ๆ ของแฟนสาวก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม“พี่เหนือมานี่” โปรดรักเลือกที่จะไม่ตอบ แต่ออกคำสั่งแทน ผู้ที่ถูกเรียกก็เดินไปทันทีอย่างไม่รีรอ“อะไร” เสียงเข้มเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อมายืนข้าง ๆ เธอ“พี่เหนือว่ามันจะละลายไหม” เธอชูถุงเก็บความเย็นที่มีไอศกรีมอยู่ด้านในให้แฟนหนุ่มดู“ลองแกะดู มาเดี๋ยวพี่แ

เมื่อตกลงกันได้แล้วว่าโปรดรักจะยอมลงไปอาบน้ำกับเขา แต่ร่างเล็กนั้นไม่มีท่าทีว่าจะละสายตาออกจากหน้าจอโทรศัพท์เสียที ทำเอาผู้ที่นั่งรออยู่บนเตียงเล็กแอบหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย“โปรดจะแกล้งพี่เหรอ”“แกล้งอะไรกันคะ ถ้าพี่เหนือรีบก็ไปอาบก่อนเลย” เธอเอ่ยตอบเขาก่อนจะอมยิ้มเล็กน้อย และหันมาสนใจโทรศัพท์ต่อ“ได้ ถ้าอาบน้ำเสร็จแล้ว โปรดก็ทำตามสิ่งที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้าด้วยแล้วกัน” ได้ยินเช่นนั้นร่างเล็กก็ลุกขึ้นพรวด ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของตัวเองออกมาจากตู้ แล้วยื่นไปให้แฟนหนุ่มผู้เอาแต่ใจถือ“เอาสิ่งป้องกันไปด้วยค่ะ” เธอเอ่ยบอกเขา ก่อนที่จะสะบัดก้นเดินลงไปก่อนร่างเล็กด้อม ๆ มอง ๆ รอบ ๆ บ้านอย่างระแวง เนื่องจากห้องน้ำอยู่นอกบ้าน เกรงว่าหากใครผ่านมาเห็นจะมองไม่ดีเอา เธอเพ่งไปยังห้องนอนของจันทร์และบุญมีก็พบว่าไฟภายในห้องท่านปิดสนิทแล้ว จึงถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างโล่งอกไม่นานทิศเหนือก็เดินตามเข้ามาในห้องน้ำ ก่อนที่จะแขวนเสื้อผ้าและผ้าขนหนูไว้ตรงราวติดผนังขนาดเล็กภายในห้องน้ำ โชคดีที่เสื้อผ้าของทั้งคู่อยู่ในไม้แขวน จึงไม่ได้ใช้พื้นที่อะไรมาก“พี่ถอดให้” ว่าจบมือหนาก็เลื่อนไปถอดชุดที่อยู่บนตัวของเธอออก พร้