All Chapters of Island of Desire with my Billionaire: Chapter 11 - Chapter 20

"Good morning, Mr. Montenegro."Sabay-sabay na yumuko ang dalawang staff na nasalubong nila sa hallway. Hindi man lang huminto si Damien upang batiin din pabalik yong mga staff.Bahagya lamang itong tumango bilang tugon bago nagpatuloy sa paglalakad. Ay aba, feeling mayaman eh no? Sabagay, mayaman nga naman talaga.Tahimik namang sumunod si Alyssa. Mula pa kanina ay napapansin na niya iyon. Lahat ng makasalubong nila ay agad na bumabati rito. May mga empleyadong bahagyang yumuyuko. May ilan namang kusang tumatabi sa daan para bigyang-daan ang paglalakad nito.Napakurap siya.Grabe! CEO ba 'to? Kaya pala kung pagsabihan ako kanina parang siya ang may-ari ng isla.Hindi niya napigilang mapatingin dito. Diretso lang ang tingin nito sa unahan. Pareho pa rin ang maayos na tindig at kalmadong paglalakad.Parang sanay na sanay na ito sa ganoong klaseng pagtrato. Samantalang siya, pakiramdam niya ay gusto na niyang mag-good morning na rin sa lahat para hindi nakakailang.Ilang sandali pa ay h

May kung anong malamig na dumampi sa noo ni Alyssa. Kasunod non ay ang mahina ngunit tuloy-tuloy na tunog ng isang monitor.Bahagyang gumalaw ang mga daliri niya. Unti-unti niyang naramdaman ang lambot ng higaan sa ilalim ng katawan niya.Hindi iyon ang examination bed. Mas malambot sa pakiramdam niya at mas malawak. At may kakaibang amoy ng bagong laba ang kumot na nakatakip sa kaniya.Edi mas lalong hindi niya kumot yon, kasi di pa naman siya nakapaglaba.Marahan siyang napakunot-noo."Nasaan ako?"Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Maliwanag na silid agad ang sumalubong sa kaniya. Malalawak ang salaming bintana na tanaw ang bughaw na dagat. Sumasayaw ang manipis na puting kurtina sa bawat pag-ihip ng hangin.May mga puting bulaklak sa ibabaw ng maliit na mesa. At sa kabilang sulok ng kuwarto ay may isang lalaking tahimik na nakaupo sa sofa.Nakatupi ang isang paa nito habang hawak ang tablet sa kaliwang kamay. Suot pa rin nito ang parehong itim na suit. Bahagyang nakabukas a

Tahimik ang buong silid matapos umalis si Damien. Ilang segundo pa siyang nakatitig sa nakasarang pinto bago siya napailing."Ano ba 'yan, Alyssa." Napahawak siya sa noo. "'Daddy' talaga?" Napabuntong-hininga siya. "Kung anu-ano na lang talaga lumalabas sa bibig mo."Napangiwi siya habang naaalala ang naging ekspresyon ni Damien bago ito tuluyang lumabas ng kuwarto. Hindi naman ito nagalit. Hindi rin ito nagsalita pero iyon ang mas nakakahiya.Napabaling ang tingin niya sa tray ng pagkain. Mainit-init pa ang lugaw. May hiniwang mangga, ubas, at mansanas sa isang maliit na plato. May orange juice at isang bote ng tubig.Napakurap siya. "Ang sosyal naman ng pagkain ng pasyente."Marahan siyang natawa. Hindi na niya hinintay pang muling kumalam ang tiyan niya. Dahan-dahan niyang kinuha ang kutsara."Hmm..."Nanlaki ang mga mata niya matapos tikman ang unang subo."Masarap."Hindi niya inaasahang kahit simpleng lugaw ay napakasarap ng pagkakaluto. Habang kumakain siya ay kusang napatingin

Nanatiling nakatitig si Alyssa sa gazebo. Napakurap siya nang ilang beses."Hindi pwede!”Kanina lang ay may matandang babaeng nakatayo roon. Sigurado siya don at hindi siya nagkamali ng nakita. Alam niyang nakita talaga ng dalawang mata niya yon."May problema ba?"Napalingon siya kay Damien at bahagya siyang napaturo sa gazebo. Nanginginig pa ang daliri niya nang tinuro niya iyon."May nakita po kasi akong matandang babae."Tahimik na sinundan nito ng tingin ang direksyong itinuro niya. Walang tao sa part na yon ng isla. Tanging mga puting kurtinang sumasayaw sa hangin ang makikita sa loob ng gazebo."Wala po ba talagang nakatira don?" Tanong niya sa binata.Saglit na natahimik si Damien bago sumagot. "That area is private."Napakunot-noo siya."So may tao po diba?""I didn't say that."Napangiwi siya. Ito na naman tayo eh. Parang laging bitin ang sagot nito sa mga tanong niya. Ano yon? Huhulaan pa niya kung may tao o wala, ganon ba?Napabuntong-hininga na lang siya."Sige po."Hind

Hindi agad gumalaw si Alyssa. Nanatili siyang nakatingin sa direksyong tinatahulan ni Atlas.Tahimik lang naman sa pwestong yon. Walang tao at wala ring sasakyan. Tanging ang banayad na paggalaw ng mga dahon at ang mahinang hampas ng hangin mula sa dagat ang maririnig."Atlas..." Mahina niyang tawag.Nanatiling alerto ang malaking aso. Nakatayo ito sa harapan niya, bahagyang nakaharang na tila pinoprotektahan siya.Napakunot-noo siya. "Ano'ng meron?"Hindi naman sumagot ang aso. Ilang segundo pa itong nakatitig sa makapal na hanay ng mga puno bago dahan-dahang bumalik sa tabi niya.Napabuntong-hininga siya. "Baka may pusa lang."Ngunit kahit sinabi niya iyon, hindi pa rin tuluyang nawala ang kakaibang pakiramdam sa dibdib niya. Parang may mga matang tahimik na sumusunod sa bawat galaw niya.Mabilis niyang inalis ang isip na iyon."Ano ka ba, Alyssa. Masiyado ka nang nanonood ng suspense movies." Napangiti siya sa sarili. "Hindi lahat ng tahimik na lugar, may serial killer."Tumingala