All Chapters of Island of Desire with my Billionaire: Chapter 51 - Chapter 60

Mabilis ang tibok ng puso ni Alyssa, pero parang nanigas ang buong katawan niya. Hindi siya agad nakagalaw.Nakatitig lamang siya sa laptop screen na ngayo'y puro itim na lamang at nagre-reflect sa sarili niyang takot na mukha. Wala na roon ang mukha ni Elena, pero parang nanatili pa rin sa malamig na silid ang boses nito na umaalingawngaw sa isip niya.Don't let him open the east wing.At ang batang lalaki sa likuran nito sa video.Si Damien. Ang batang Damien na blangko ang ekspresyon.Hindi niya alam kung alin ang mas nakakatakot, ang katotohanang nasa video ang isang babaeng dalawampu't tatlong taon nang patay, o ang katotohanang kasama nito ang lalaking nasa harap niya ngayon.Bata pa ito noon. Sigurado siya, dahil pamilyar sa kaniya ang mga mata nito."That's you."Mahina at nanginginig ang boses niya.Hindi sumagot si Damien. Nakatayo lamang ito sa tabi ng malaking kahoy na mesa. Ang mga mata nito ay nakapako sa itim na screen, parang may pilit na inaalala mula sa isang panahon

Nanginginig ang mga daliri ni Alyssa habang mahigpit na nakahawak sa gasgas na gilid ng lumang litrato. Tila nanlamig ang buong katawan niya nang mabasa ang nakasulat sa likod nito.SHE DIDN'T DIE IN THE ACCIDENT.Ilang beses niyang pinasadahan ng tingin ang pangungusap. Kinurap-kurap niya ang kaniyang mga mata, umaasang baka mali lamang ang pagkakabasa niya dahil sa dim na ilaw ng kwarto.Pero hindi. Hindi nagbago ang mga salita. Malinaw na malinaw ang bawat letra na nakasulat gamit ang kumukupas na itim na tinta."Damien..." tawag niya, halos pabulong na dahil sa kaba.Hindi ito agad sumagot. Nakatitig lang si Damien sa hawak niyang litrato, salubong ang makakapal nitong kilay. Halatang pinoproseso pa ng utak nito kung paano napunta roon ang bagay na iyon sa gitna ng inabandonang kwarto."Your aunt didn't die in the accident.""I know what it says," seryosong sagot nito, hindi pa rin inaalis ang tingin sa litrato."Then what does it mean?""I don't know."Isang mabigat na buntong-hi

Nanatili si Alyssa sa mahigpit na yakap ni Damien nang ilang minuto. Nakasandal ang ulo niya sa matipunong dibdib ng binata, dinig na dinig ang kalmado at regular na tibok ng puso nito.Tahimik ang paligid. Tanging ang maindayog na hampas ng mga alon sa pampang at ang malamig na hangin mula sa dagat ang pumapasok sa bukas na bintana. Amoy na amoy niya ang pamilyar at mamahaling pabango ni Damien na humahalo sa maalat na simoy ng Isla Verde.Kung tutuusin, napakasimple lamang ng sandaling iyon. Walang engrandeng setup.Pero para kay Alyssa, parang iyon na ang pinaka-mapayapang oras mula nang tumuntong siya sa islang ito.Walang black card. Walang misteryosong mensahe na nagpapagulo sa isip niya. Walang lumang litrato. Walang nakakakabang tanong tungkol sa nakaraan.Siya lang at si Damien, sa gitna ng katahimikan."Damien?" mahinang tawag niya."Hmm?" umugong ang malalim na boses nito mula sa dibdib."Pagod ka ba?""Not anymore." Naramdaman ni Alyssa ang marahang paghigpit ng yakap nito

Napadilat si Alyssa kinabukasan hindi dahil sa pamilyar na tunog ng alarm clock, at lalong hindi dahil sa anumang ingay mula sa labas ng kwarto. Nagising siya dahil sa isang malamig at basang bagay na paulit-ulit na dumadampi sa kaniyang pisngi.Napakunot ang noo niya, pero nang tuluyan siyang magmulat ng mga mata, agad na bumungad sa kaniya si Atlas. Nakatayo ang aso sa gilid ng kama at masayang iwinawagayway ang buntot nito."Atlas..." mahinang usal niya, sabay ngiti. "Ikaw pala."Bumangon siya at marahang hinaplos ang malambot na balahibo nito sa ulo. "Good morning." Bilang sagot, mabilis na dinilaan ni Atlas ang kaniyang kamay kaya napatawa siya. "Ang aga-aga, lambing agad?""He learned from me," isang pamilyar at malalim na boses ang narinig niya mula sa pintuan.Napalingon si Alyssa. Nakatayo roon si Damien, gwapong-gwapo kahit sa simpleng ayos nito sa umaga, at may hawak na tray ng pagkain. Napakurap siya, biglang na-conscious kaya mabilis niyang inayos ang buhok niya gamit ang

Hindi na mapigilan ni Alyssa ang ngiti habang naglalakad sila pabalik sa mansion.Sumasabay ang malamig na hangin ng gabi sa magaan na pakiramdam ng kaniyang mga paa na para siyang lumulutang sa bawat hakbang. Siguro dahil sa wakas, malinaw na ang lahat. Hindi na lamang siya isang simpleng bisita sa Isla Verde. Hindi na lamang si Damien ang seryosong lalaking palaging nakabuntot para siguraduhing ligtas siya.Ngayon, boyfriend na niya ito.Napatingin siya sa magkahawak nilang kamay. Naramdaman niya ang init ng palad nito na nagbibigay ng kakaibang comfort sa kaniya. Nakangiti siya."You're smiling," pansin ni Damien.Napatingala siya rito at sinalubong ang mga mata nitong nakatitig na pala sa kaniya. "Kasalanan mo.""I'll take the blame.""Good."Bahagyang humigpit ang hawak nito sa kamay niya, tila ayaw siyang bitawan. "Are you happy?"Tumango siya. "Very.""Good.""Ikaw?" tanong niya pabalik.Ngumiti ito, isang bihirang ngiti na umaabot hanggang sa mga mata. "You already know.""Sab