All Chapters of Too Late, CEO Husband: Your Spoiled Wife Wants a Divorce: Chapter 11 - Chapter 20

Hindi pa man tuluyang nakakahiga si Jade sa kama, biglang bumukas ang pinto ng silid at pumasok si Evren. May hawak itong ice pack at agad na lumapit sa kaniya.Marahan itong umupo sa tabi niya.“Take this,” mahinahon nitong sabi bago inabot ang ice pack sa kaniya. “Put it on your cheek.”Napatingin si Jade sa hawak nito. Sa una'y nagdalawang-isip pa siya, ngunit sa huli ay tinanggap din niya iyon at marahang idinikit sa pisnging tinampal ng ama niya. Unti-unting nabawasan ang hapdi ng kaniyang mukha.“What happened to you, Jade?” nag-aalalang tanong ni Evren. “Who did that to you? Tell me. Hindi ako titigil hangga't hindi ko—”“Dad did this to me,” malamig niyang putol bago ito tinitigang mabuti. “Nag-aalala ka ba sa akin, Evren?” Tumango ito.“Of course. Uuwi kang ganiyan. Sa tingin mo ba hindi ako mag-aalala bilang asawa mo?”Natawa si Jade, ngunit walang bahid ng saya ang halakhak niya.“Wow. Kahit pala manloloko ka, marunong ka ring mag-alala.” Umiling siya. “But look, Evren, hi

“May pake ako dahil ako ang asawa mo!”Natawa si Jade sa tinuran ni Evren. Sandali niya itong pinagmasdan bago naiiling na bumaba ng kama.“Ah... asawa pa rin pala ang turing mo sa akin?” tanong niya bago lumapit sa sliding door na konektado sa balkonahe ng kuwarto nila. “Kasi sa loob ng dalawang taon nating pagsasama, ni isang beses, hindi ko naramdamang itinuring mo akong asawa!” dagdag pa niya bago tuluyang lumabas.Pagkalabas niya, agad siyang sinalubong ng malamig na simoy ng hangin. Ipinagsawalang-bahala niya iyon at ipinagkrus na lamang ang mga braso sa dibdib upang mabawasan ang lamig na nararamdaman.“Nakakalimot ka na ba, Jade?” mayaya'y bulalas ni Evren.Nang harapin niya ito, nakatayo na ito sa harap niya, bahagyang matalim ang tingin sa kaniya.“Ikinasal tayo dahil ‘yon ang gusto ng mga pamilya natin. We got married against our will. Hindi tayo nagpakasal dahil mahal natin ang isa't-isa. Hindi mo ba ‘yon maunawaan?”Natawa siya. “‘Yon naman pala, eh. So bakit parang galít

Nang makarating sila sa Hacienda Ashbourne, bumaba si Jade mula sa sasakyan ng asawa at tahimik na pinagmasdan ang nagliliwanag na mansyon sa kaniyang harapan. Sa gitna ng malawak na hardin ay namumukod-tangi ang tatlong-palapag na marmol na fountain, na kumikislap sa ilalim ng puti at gintong mga ilaw habang walang tigil na bumubulwak ang malinaw na tubig, na lalo pang nagbibigay-buhay sa marangyang tanawin.“Are you ready?” mayamaya'y tanong ni Evren.Binalingan niya ang asawa. Tahimik nitong inayos ang buhok bago bahagyang hinila ang cuffs at pinakinis ang suot nitong custom-tailored tuxedo, taglay ang likas na tikas at kumpiyansa ng isang lalaking sanay humarap sa pinakamagagarbong pagtitipon.Bumuntong-hininga siya bago mahigpit na hinawakan ang clutch bag niya. “I'm ready,” sagot niya bago naglakad.Ngunit hindi pa man siya tuluyang nakakalayo kay Evren, bigla na lamang nitong tinawag ang pangalan niya. Nang lingunin niya ito, nadatnan niya itong nakakunot ang noo at hindi kaaya

Mabilis na rumagasa ang maiinit na luha sa magkabilang pisngi ni Jade habang patuloy niyang pinagmamasdan kung paano paligayahin ng asawa niya ang ibang babae.Pakiramdam niya'y muling nagkapira-piraso ang puso niya habang umaalingawngaw sa kaniyang mga tainga ang mga ungol ng dalawa at, higit sa lahat, ang paglalapat ng kanilang mga katawan.Kung ibang babae ang nasa sitwasyon niya, marahil ay sinugod na ang dalawa. Ngunit kabaligtaran ang ginawa niya. Nagpatay-malisya siya. Tahimik siyang umatras bago kagat-labing isinara ang pinto.Hindi niya alam kung saan siya pupunta nang sandaling iyon. Nanatili lang siyang nakatayo sa harap ng pinto habang patuloy na namamalisbis ang maiinit na luha sa kaniyang mga mata.Hindi nagtagal, hindi na niya kinaya ang sitwasyon. Dali-dali siyang bumaba sa unang palapag bago lumabas ng mansyon. Hinayaan na lamang niyang dalhin siya ng kaniyang mga paa kung saan man, hanggang sa matagpuan niya ang sarili sa greenhouse ng kaniyang abuelo—isang lugar na

Tumayo si Evren, ipinasok ang mga kamay sa bulsa ng pantalon, at dahan-dahang naglakad patungo sa floor-to-ceiling glass wall. Mula roon, malawak nitong pinagmasdan ang skyline ng Bonifacio Global City, kung saan matatayog na gusali at abalang mga lansangan ang masisilayan.“You're resigning as my secretary?” malamig nitong usal pagkaraan.Marahas na nagpakawala ng hangin sa bibig si Jade bago lumapit sa asawa. “I told you, I have had enough. What I saw last night was the last straw. Pagod na ako, Evren.”Sandaling nanatiling tahimik si Evren bago marahang humarap sa kaniya. Hindi maipinta ang ekspresyon nito. Kalmado, ngunit halatang may pinipigilang emosyon.“Matatanggap ko ang resignation mo, pero ang diborsyong gusto mo, hindi!” madiing sambit nito.Mabilis na nanlaki ang mga mata ni Jade. “Ano? Hindi ba't gusto mo rin naman ‘yon? Sinabi mo pa sa akin noon na handa mong pirmahan ang divorce agreement para tuluyan nang maputol ang ugnayan natin. Pero... pero—”“Enough, Jade!” putol