All Chapters of The Billionaire Thought I'd Never Leave : Chapter 71 - Chapter 80

Patuloy siyang nangumbinsi: “Oo naman, totoo ‘yan! Asawa kita—paano ako magkakaroon ng ibang lalaki?” Nagkunwari siyang labis na nasasaktan at pumatak ang ilang luha, para tuluyang maniwala ito. “Kung hindi lang tayo nalugi sa negosyo at nabaon sa utang, hindi ko naman lalapitan si Rafael, ‘di ba?”Ginawa niya ang lahat para magmukhang totoo ang kwento. “Kung gusto ko talaga si Rafael, tinanggap ko na sana siya noong anim na taon na ang nakakaraan. Pinili kita dahil mahal kita, Carlos—kailangan mong maniwala sa akin!” Pinaghalo niya ang katotohanan at kasinungalingan para malito ito. Totoo namang tinanggihan niya si Rafael noon at sumama kay Carlos Yu—pero hindi dahil sa pag-ibig. Noon kasi akala niya hindi kaya ni Rafael na talunin ang tiyuhin niyang si Don Manuel, at minaliit niya ang lalaking wala pang kapangyarihan. Bukod pa roon, napakalakas noon ni Carlos Yu, parang hawak na niya ang lahat—kaya syempre siya ang pinili niya. Akala niya ay mabubuhay siya nang mayaman at maginhawa

Sa loob, halos makita na ni Viviane ang mangyayari. Alam niyang walang lalaki ang matatanggap na ang kanyang asawa ay may kasamang ibang lalaki—kahit hindi na niya ito mahal. Ang pagmamay-ari ay likas sa kanila. Sigurado siyang sa sandaling makita ito ni Rafael, siya mismo ang hihiling ng diborsyo at tuluyang itataboy si Isabela. Napangiti siya habang nakatingin sa labas—wala nang mas masarap pa sa pakiramdam na ito.Pagdating sa bahay, pinindot niya ang kampanilya at intercom, pero walang sumasagot. Paulit-ulit pa niya itong ginawa, pero tahimik pa rin sa loob. Kunwari ay nagtataka: “Mukhang sira yata ang intercom?” Kumatok siya nang malakas: “Isabela, nandiyan ka ba? Buksan mo naman, ibinalik namin ang ice cream para ilagay sa ref.”Wala pa ring sagot. Tumingin siya kay Rafael na parang nag-aalala: “May nangyari kaya kay Isabela?”Napakunot-noo si Rafael. Kumatok na rin si Yuan “Ma, ako ‘to! Buksan mo naman!”Nang walang sumagot, lalong nag-alala si Rafael. Inilapag muna ni Yuan ang

Galit na tumingin si Isabela sa gilid ng kama—nakapatong doon nang maayos ang mga damit-panlalaki, pati na ang panloob. Sa ganitong pangyayari maaring paniniwalaan ni Rafael, na matagal ng nakatira si Carlos Yu kasama si Rafael. Iyon ang layunin ni Viviane, ipaniwala kay Rafael na matagal na siyang niloloko. Sa mata ng lahat, isa na siyang babaeng nagtaksil at lumabag sa tiwala.Naguguluhan pa rin si Isabel sa biglaang pangyayari, pero nang makita ang halos hindi maitagong pangungutya sa ngiti ni Viviane, bigla siyang nagising sa katotohanan na isip nito na isa itong matinding pakana, at siya ang biktima. Si Viviane ang nasa likod nito.Nakakalungkot ang kanyang anyo: gusot ang damit, may mga punit mula sa pilit na paghawak ni Carlos Yu at puno ng takot ang kanyang mga mata. Muling hinawakan niya ang laylayan ng damit ni Rafael, lumuhod sa harapan nito at nagmakaawa:“Rafael, hinihiling ko lang sa’yo—sa huling pagkakataon—mangyaring maniwala ka sa akin. Wala talaga akong alam sa lahat

Tumingin siya nang diretso sa mga mata ni Angelo Lee at nag tanong ng deretsehan “Inutusan ka ba niyang ibalik ako sa villa at huwag nang palayain? Anong karapatan niyang gawin iyon sa akin?”Hindi sumagot si Angelo Lee kundi muling nag-anyaya na sumakay na lang. Nalaman ni Isabela na wala siyang laban—bukod sa lakas, marami rin itong gwardiyang kasabay. Wala na siyang nagawa kundi sumunod.“Sige,” sabi niya nang may matinding pighati. “Sandali lang, kukunin ko lang ang ilang gamit ko sa bahay.” Sumunod naman si Angelo Lee nang malapit sa likuran niya. Habang nararamdaman ang presensya ng mga taong nakabantay sa kanya, tila lalong bumigat ang kanyang pakiramdam—ubos na ang lakas at wala na ring magawa.Hindi niya maintindihan kung bakit kailangan pang kontrolin ni Rafael ang buhay niya maging ang kanyang kalayaan ngayon. Napapaisip nalang siya: Saan ba ako nagkamali? Kung nanatili ba akong tahimik at masunurin sa kanya, hindi kaya ako humantong sa ganito pangyayari?Ngunit sa huli, al

Lalong nag-alab ang galit ni Rafael kay Isabela dahil, sa kawalan niya ng takot at pag-aalala. Bigla niyang hinawakan nang mariin ang braso ni Isabela. Napangiwi ito sa sakit. “Ano ba! Bitawan mo ako! Nasasaktan ako!”Hindi siya pinakinggan. Hinila siya nito palapit at itinulak sa gilid ng mesa. Napasandal na lang si Isabela dito upang hindi matumba, habang nakatingin nang diretso sa mga mata ng lalaking minsan ay buhay niya.Tinitigan siya ni Rafael nang may halong awtoridad at pag-aari: “Paalala lang sa’yo—huwag mong kalimutan kung nasaan ang lugar mo. Ikaw pa rin ang Mrs. Lim ko.”Sa sandaling iyon, tila sumabog ang matagal na niyang pinipigil na galit. Sa kabila ng hapdi ng hawak nito, bigla siyang nagkaroon ng lakas at itinulak ito palayo.Sa pag bitiw ni Rafael muling nag salita si Isabela. “Sino ba ang gustong maging Mrs. Lim mo!”Malinaw, mariin, at puno ng poot ang kanyang boses. Natigilan si Rafael. Napalingon ang lahat ng tauhan sa villa—ang babaeng kilala nilang mahinhin a