รามินเดินตรงไปยังโถงหน้าประตูเพนต์เฮาส์ ที่ซึ่งการ์ดชุดดำติดอาวุธสี่คนยืนรอรับคำสั่งอยู่"เฝ้าหน้าห้องนอนใหญ่ไว้ให้ดี..." รามินออกคำสั่งเสียงเย็นชา ไร้ความปรานี "ถ้าไม่มีคำสั่งจากกู ห้ามใครเปิดประตูเด็ดขาด... และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ พวกมึงเตรียมตัวตายตามได้เลย"เขาทอดสายตามองความมืดมิดนอกม่านชัตเตอร์เหล็ก เอ่ยประโยคสุดท้ายออกมาแผ่วเบาในลำคอ"จำเอาไว้ วี... หน้าที่เดียวของหนูคือเป็นของพี่... และต้องมีชีวิตอยู่" แสงแดดยามเช้าของวันเสาร์ส่องลอดผ่านช่องว่างแคบๆ ของม่านชัตเตอร์นิรภัย สาดกระทบลงบนปลายเตียงคิงไซส์ระวีวรรณค่อยๆ ขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งเปิดขึ้นช้าๆความรู้สึกแรกที่แล่นเข้าสู่ประสาทรับรู้ คือความเจ็บปวดระบมไปทั่วสรรพางค์กาย ช่องทางรักใจกลางกายสาวบวมเป่งและแสบร้อนราวกับถูกไฟลวก รอยช้ำสีกุหลาบเข้มกระจายตัวเป็นจุดๆ ตั้งแต่ซอกคอ เนินอก ไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ และเมื่อเธอยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาดู... รอยแดงปื้นหนาจากรอยรัดของเนกไทไหมพรมที่ข้อมือทั้งสองข้าง ยังคงเด่นหราตอกย้ำบทลงโทษอันป่าเถื่อนที่เพ
Last Updated : 2026-10-18 Read more