หลายชั่วโมงต่อมา...“อุตส่าห์เรียนทันตะ สุดท้ายก็ได้มาทำงานบริหารควบคู่อยู่ดี เหนื่อยคูณ 2” ตอนนี้เรากำลังนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ พี่หมอคีย์นอนหนุนที่ตักของฉันพร้อมอ่านศึกษาเอกสารที่จะต้องเข้าประชุมพรุ่งนี้ตอนบ่าย“ไม่บ่นสิคะ สู้ ๆ นะ พี่หมอคีย์ของหนูเก่งอยู่แล้ว น่ารักมาก ๆ ด้วย”“ก็พี่เหนื่อย ไม่อยากทำแล้ว ไม่คิดว่าลุงกล้าจะทำแบบนี้ อุตส่าห์ยกให้ ยังมาคืนให้อีก แค่ทำคลินิกอย่างเดียวก็พอแล้ว” ได้ทีบ่นยกใหญ่เลยค่ะ แล้วก็บ่นแบบนี้แทบทุกวันตั้งแต่เริ่มทำงานที่บริษัท“งื้ม เพื่ออนาคตของบริษัทไงคะ อดทนน้า สงสารคุณปู่ไง” ฉันเอาสองมือบดบี้ที่สองแก้มของพี่หมอคีย์ อยากให้กำลังใจ แต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เขารู้สึกดีกว่านี้ เพราะฉันก็รู้นั่นแหละว่าเขาเหนื่อยมาก ๆ“พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้หนูเลย”“ไม่มีเวลาที่ไหน เราก็ได้อยู่ด้วยตลอดไงคะ” ฉันก้มลงไปจูบที่กลีบปาก “ไม่งอแงนะคะ โตแล้วคนเก่ง”“รู้แล้วครับ พี่ก็แค่อยากอ้อนเมียแค่นั้นเอง” พี่หมอคีย์ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงฉันลงไปนอนกอด“อ้อนอะไรดีคะ แค่นี้ก็รักมาก ๆ แล้วน้า”“รู้ครับ หนูน่ะรักพี่ที่สุดแล้ว ขอโทษ และขอบคุณนะครับที่รักพี่ พี่น่ะรักหนูที่สุดเลย” ระห
最後更新 : 2026-07-23
