All Chapters of Dangerous Fiancee เขตรักอันตราย ยัยคู่หมั้น: Chapter 81 - Chapter 90

ผมพาจิลลามานั่งที่รถ ไม่ได้พูดอะไรออกไป ตอนนี้เธอคงยังไม่อยากจะพูดกับผม จากที่คนของผมตามสืบมา จิลลาของผมเธออ่อนไหวกับเพื่อนมาก คำว่าเพื่อนสำคัญกับเธอ และเธอคงไม่เคยฉุกคิดว่าหนึ่งในเพื่อนสนิทเพียงน้อยนิดจะคิดไม่ซื่อกับเธอ จิลลาไม่ใช่คนโง่ เพียงแค่เธอไม่เคยมองเห็นเรื่องนี้ เนื่องจากความรู้สึกรักแบบชู้สาว เธอมีให้แค่ผม ส่วนไอ้เพื่อนคนนั้น เธอมองมันเป็นเพื่อนสนิท เพื่อนสนิทที่บอกได้ทุกอย่าง ถ้าคุณเคยมีเพื่อนสนิทคุณจะรู้“เลิกร้องได้แล้ว เดี๋ยวปู่คิดว่าพี่รังแกหนูนะ” บอกตามตรงว่าทนเห็นน้ำตาของเธอไม่ได้ เธอดูเสียใจมากกับเรื่องนี้ ก็อย่างว่าแหละครับ เธอคงไม่เคยคิดจึงตั้งรับไม่ทัน“หนูควรทำยังไงดี ควรปั้นหน้ายังไงเวลาเจอปลื้ม” จิลลาพูดขึ้นมาอย่างเลื่อนลอย เธอไม่อยากให้ความสัมพันธ์พัง เธอยังอยากรักษาความเป็นเพื่อน เพียงแค่เธอคงไม่รู้ว่าควรทำหน้าแบบไหน ในเมื่อตอนนี้เธอรู้ความจริง และคงจะไม่สนิทใจอีกแล้ว“ก็ทำเหมือนเดิมไง ในเมื่อหนูไม่อยากให้ความสัมพันธ์พัง หนูก็ต้องทำเป็นไม่รู้อะไรทั้งนั้น เหมือนที่ผ่านมา” ผมคงแนะนำได้เท่านี้ แม้ว่าผมอยากจะบอกให้เธอเลิกคบไอ้เพื่อนที่คิดไม่ซื่อกับเธอ แต่ผมก็เลือ

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป วันนี้ฉันมาที่คลินิกของพี่หมอคีย์ ในเวลาใกล้เที่ยงเพื่อทานข้าวเที่ยงพร้อมพี่หมอคีย์ ช่วงเวลาที่ผ่านมาก็ไม่มีอะไรมาก กลางวันพี่หมอคีย์ยุ่งเรื่องคลินิกที่คุณปู่ลงทุนสร้างให้อย่างใหญ่โต ซึ่งตอนนี้พร้อมให้บริการอย่างเต็มที่ กลางคืนก็ให้ฉันสักให้ ส่วนฉันในวันที่มีเรียนพี่หมอคีย์ก็จะสละเวลาไปส่ง ไม่อยากละเลยฉัน ถ้าไม่มีเรียนก็ไปที่คลินิกบ้างโดยให้คนที่บ้านของพี่หมอคีย์มาส่งถ้าหากว่าวันนั้นไม่ได้ออกมาพร้อมพี่หมอคีย์ หรือไม่ก็อยู่เป็นเพื่อนคุณปู่ที่บ้าน หาอะไรมาวาดเล่น ส่วนคุณปู่ก็นั่งมองฉันพร้อมรอยยิ้มที่เอ็นดูเป็นอย่างมาก“น้องจีน” พยาบาลผู้ช่วยของพี่หมอคีย์เรียกฉันพร้อมรอยยิ้มที่สดใส“สวัสดีค่ะพี่นุ” เธอคือพี่พยาบาลที่ช่วยพี่หมอคีย์ อายุของเธอน่าจะประมาณ 36 ปี และตอนนี้เธอท้อง เธอจำเป็นต้องลาออก เนื่องจากสามีของเธอไม่อยากให้เธอเหนื่อย และการเป็นผู้ช่วยค่อยข้างเดินและยืนเยอะ อาจทำให้เป็นอันตราย ตอนนี้ทางคลินิกจึงประกาศรับผู้ช่วย และเมื่อคืนเหมือนฉันจะจำได้ว่ามีคนมาสมัครแล้วต้องขอขยายความก่อนว่า คลินิกเพิ่งจะเปิดก็จริง แต่คนมาใช้บริการเยอะมาก เพราะมีการจัดโพรโมชันและโชว์ร

“หนูโอเคใช่ไหม” พี่หมอคีย์ถามด้วยความเป็นห่วง เพราะตอนนี้รถของพี่หมอคีย์จอดอยู่ที่หน้าร้านสัก หลังจากที่ทานข้าวเที่ยงด้วยกันแล้ว พี่หมอคีย์กลับไปที่คลินิก โดยมีฉันไปด้วย กระทั่งคลินิกปิดตอนห้าโมงครึ่ง วันนี้ปิดเร็วกว่าปกติ เพราะปกติปิดสองทุ่มครึ่ง สาเหตุคือไฟดับ ไม่สามารถทำงานต่อได้ฉันจึงชวนพี่หมอคีย์แวะมาที่ร้านสัก เนื่องจากว่าตั้งแต่วันนั้นที่ฉันบังเอิญได้ยินเรื่องราวที่สะเทือนจิตใจ ฉันก็ไม่ได้แวะมาอีกเลย อ้างเหตุผลกับเพื่อนในกรุ๊ปไลน์ไปว่าไม่ค่อยว่าง ถ้าว่างจะแวะเข้าไปและวันนี้เวลามันผ่านมาร่วมอาทิตย์แล้ว ฉันจึงต้องมา เพื่อนจะได้ไม่ต้องสงสัย คิดไว้ว่าจะแวะมาแค่แป๊บเดียว และจะพยายามทำตัวปกติให้มากที่สุด“โอเคค่ะ ปะ เดี๋ยวเพื่อนของหนูมันจะพากันสงสัยว่าทำไมจอดรถแล้วไม่ลง” ฉันระบายยิ้มก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ และมายืนรอพี่หมอคีย์ ไม่นานนักพี่หมอคีย์เดินมายืนข้างฉันพลางยื่นมือมาจับมือฉัน เราหันหน้าส่งยิ้มให้กันโดยไม่ได้นัดหมาย จากนั้นจึงเดินเข้ามาในร้าน“ไงมึง หวัดดีครับพี่คีย์” ไอ้เปรยเอ่ยทักฉันก่อนที่จะทักพี่หมอคีย์ พี่หมอคีย์พยักหน้ารับ“ลูกค้าเยอะไหมมึง” คำเอ่ยทักเพื่อนของฉัน“เรื่อ

นี่คือการเตือน การย้ำ ที่สื่อไปทั้งหมดนั้นคนฉลาดอย่างไอ้ปลื้มน่าจะเข้าใจแล้ว แต่ถ้าเกิดไม่เข้าใจ และถ้าวันข้างหน้าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น แล้วฉันได้พูดประโยคทำนองนี้อีกครั้ง ฉันว่าวันนั้นมันคงไม่สิ้นสุดทางเพื่อน“เพ้อไอ้จีน มึงอย่ามาทำซึ้ง” เสียงของไอ้ป๊อกนั่นเอง มันเดินเข้ามาในร้าน และวางกล่องขนมลงตรงหน้าฉัน “แม่ฝากมาให้” ป๊อกมันยักคิ้วใส่ฉัน“ขอบใจนะมึง ฝากขอบคุณแม่ด้วย” เอ่ยขอบคุณและยิ้มให้เพื่อน ป๊อกมันพยักหน้ารับก่อนจะหันไปเอ่ยทักพี่หมอคีย์“สวัสดีครับพี่คีย์”“อืม หวัดดี” ต่อจากนั้นฉันก็นั่งทานขนมจีนจนหมด และก็ขอตัวกลับเพราะพี่หมอคีย์มีธุระไปต่อ ทุกอย่างก็เหมือนจะปกติทั่วไป เพียงแต่ฉันก็รับรู้อยู่ในใจว่าเพื่อนคิดยังไงกับฉัน-บนรถ-“ลุงคนไหนคะพี่คีย์ที่เรากำลังจะไปพบ” ขึ้นรถมาได้ ฉันก็เอ่ยถาม ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ เพียงแค่จะได้ทำใจตั้งรับถูก“ลุงกล้า คนที่ช่วยพี่ครั้งนั้นไง” ช่วยที่ว่าคงหมายถึงครั้งที่ฉันจัดการผู้หญิงคนนั้น“อ้อ คนนี้จีนยังไม่เคยเจอ” เอาตรง ๆ ก็น่าจะยังเจอญาติพี่หมอคีย์ไม่ครบนะ“หนูดูสนิทกับแม่ของเพื่อน ๆ หนูเนอะ” อยู่ ๆ พี่หมอคีย์ก็หยิบยกขึ้นมาพูด“อ้อ ค่ะ เมื่อก่อนไป

“ถ้าลุงไม่ยุ่งกับน้อง คีย์ยินดีที่จะให้ครับ เพราะคีย์ก็ไม่อยากจะได้อยู่แล้ว” น้ำเสียงของพี่หมอคีย์เรียบนิ่ง สุขุม พี่หมอคีย์หันมามองหน้าฉัน เหมือนกับบอกว่าให้ฉันอยู่เฉย ๆ ทุกอย่างจะได้จบโดยเร็วและไม่มีปัญหาอะไรในภายหลัง“ก็ดีเพราะคีย์ยินดีให้ ลุงไม่ได้บังคับอะไรนะ” คุณลุงยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ปากบอกว่าไม่บังคับ แต่การกระทำมันไม่ใช่ไหม มองก็รู้ว่านี่แหละบังคับทางอ้อม และเหมือนจะเอาฉันที่ไม่รู้เรื่องอะไรมาต่อรองทำไมต้องยอมนะ ฉันไม่ชอบเลยที่พี่หมอคีย์ทำแบบนี้“ครับ หวังว่าลุงจะรักษาคำพูด ไม่ใช่แกล้งลืม”“ลุงคำไหนคำนั้น คีย์ก็อย่าลืมแล้วกัน ไม่งั้นใครที่แย่คีย์คงจะรู้ดี” คุณลุงพูดพร้อมกับเบนสายตามาทางฉัน หมายถึงฉันใช่ไหมที่แย่“รู้ครับ งั้นคีย์กลับก่อนนะครับ เรื่องหุ้นคีย์จะจัดการให้เหมือนครั้งที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่รอบแรก” พี่หมอคีย์จับมือฉันลุกขึ้นยืน และยกมือไหว้คุณลุง ฉันก็ยกมือขึ้นไหว้ตามพี่หมอคีย์ ในใจไม่อยากจะไหว้หรอก ไม่ชอบขี้หน้า“ลุงอยากได้หลังจากที่ได้รู้วันแต่ง นานกว่านั้นไม่รอ” คุณลุงลุกขึ้นยืนดึงชายเสื้อจัดทรวดทรงท่าทางของตัวเอง ฉันได้ยินเสียงของพี่หมอคีย์กัดฟัน“ครับ ลาครับ” พี่