All Chapters of ขย้ำรัก คุณหนูจำแลง : Chapter 41 - Chapter 50

ยี่สิบกว่าชั่วโมงของการเดินทางจากซีกโลกหนึ่งไปสู่อีกซีกโลกหนึ่ง ตอนนี้ศิรามายืนอยู่ปลายเตียงของภรรยาตัวแสบที่กำลังนอนหลับอย่างสงบสุขในเวลาตีห้าของวันจันทร์ ตามเวลานิวยอร์ก“พี่แอลลี่อย่าบอกเฮียศิรานะว่าจอมดื่มไวน์สองขวด”“สารภาพออกมาเองเลยนะ” ศิรากระตุกยิ้มกับคำสารภาพที่ออกมาจากคนละเมอ ตอนที่เธอบอกว่าดื่มไวน์ไปสองแก้ว เขาก็ไม่อยากจะเชื่อว่าไวน์ปริมาณเพียงเท่านั้นจะทำให้เธอเมาจนใจกล้ายั่วยวนเขาขนาดนี้ ทำเขาว้าวุ่นปั่นป่วนจนต้องละทิ้งงานแล้วรีบมาหาในทันทีดูเหมือนว่าภรรยาตัวน้อยจะชอบใส่ชุดนอนเนื้อผ้าบางเบาเข้าให้แล้ว ศิราไล่สายตาลงไปที่เรียวขาเพรียวสวย ผิวพรรณเรียบเนียนลออตานั่นที่โหยหาศิรากวาดตามองกลับไปที่ใบหน้างดงามเย้ายวน เส้นผมของเธอที่เริ่มยาวละต้นคอ ยิ่งดวงตาที่เปลือกตาปิดสนิทกับริมฝีปากอิ่มด้วยแล้วยิ่งยวนใจจนต้องกลืนน้ำลายลงคอศิราวางโทรศัพท์กับกระเป๋าเอกสารลงที่โซฟาใกล้ๆ เขาถอดนาฬิกาข้อมือ เข็มขัด และสุดท้ายคือเสื้อเชิ้ตราคาแพง เหลือแต่กล้ามเนื้อเป็นมัดแข็งแรงศิราก้าวขึ้นเตียงอย่างไม่รอช้า เคล้าแก้มนวล จูบปากคนที่คิดถึงเร็วๆ ได้กลิ่นหอมอ่อนจางของสบู่ที่เธอชอบใช้ เขาไม่พูดพร่ำ

คำคืนนี้ดินเนอร์ถูกจัดขึ้นที่สวนหน้าบ้านพักครอบครัวของศิราตามคำเชิญของเจ้าของบ้าน“สงสัยวันนี้ไวน์ที่คุณศิราเตรียมมาเผื่อจอมจะเก้อแล้วค่ะ จอมไม่แตะเลย” แอลลี่แกล้งหยอกกระเซ้า เมื่อคืนนี้จอมนรีไม่ยอมแตะต้องไวน์เลย ดื่มเพียงน้ำเปล่าเท่านั้น“พี่แอลลี่”“เรียกพี่แบบนี้อยากได้วิธีมัดใจแฟนหรือวิธีเรียกแฟนมาหาจ๊ะ”“พี่แอลลี่”“ลูกศิษย์แอลลี่นี่ได้เอไหมคะคุณศิรา”“เอบวกเลยครับ” ศิราเข้ากับแอลลี่เป็นปี่เป็นขลุ่ย พากับหัวเราะสนุกสนานที่แกล้งหยอกเย้าจอมนรีให้ได้เขินอาย“คุณเจมสัน พี่แอลลี่เมาแล้วค่ะ” จอมนรีหาพรรคพวกให้ตัวเอง ให้เจมสันจัดการแอลลี่ที่เริ่มเมาไวน์ เพราะดื่มคนเดียวไปเกือบสามขวดแล้ว“เมาก็ดีครับ คืนนี้ผมจะได้ให้เอบวกแอลลี่” แม้แต่เจมสันก็เป็นพรรคพวกศิรากับแอลลี่ จอมนรีจึงกลายเป็นหัวเดียวกระเทียมลีบ“คืนนี้เอบวกๆๆๆๆ ไปเลยค่ะดาร์ลิ่ง”“เฮียขอเอบวกๆๆ บ้างนะ” แขนแข็งแรงพาดกับบ่าขอบคนตัวเล็ก แกล้งกระซิบข้างหูเธอเบาๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“เฮียเลิกแกล้งจอมได้แล้ว ไม่งันจอมจะโกรธแล้วนะ” จอมนรีกระเง้ากระงอดซุกตัวเข้าหาอกอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย“ไม่แกล้งแล้วก็ได้ คิดถึงที่สุด” ศิรากระชับว

เดลกับเอวามาร่วมแสดงความยินดีกับลูกสะใภ้ และยังมีภูกับเอรินที่มาเยี่ยมครอบครัวของลูกสาวที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ภิณกับรัณย์จึงมาร่วมแสดงความยินดีกับจอมนรี แต่ก็ต้องรีบกลับหลังจากกล่าวแสดงความยินดีก่อนที่จอมนรีจะเข้าหอประชุม ด้วยมีงานต้องจัดการ และยังมีแอลลี่กับเจมสันที่มาร่วมแสดงความยินดีด้วยตองนวลตื้นตันจนไม่สามารถกักเก็บน้ำตาไว้ได้ ตั้งแต่วินาทีที่ลูกสาวยื่นมือไปรับประกาศนียบัตรในหอประชุม จนพิธีการเสร็จสิ้นน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มก็ยังไม่หยุดไหล“บ่อน้ำแตกเลยตองนวล” เอวาช่วยซับน้ำตาให้ตองนวล“นวลดีใจค่ะพี่เอวา”“ยินดีกับความสำเร็จ ภรรยาคนเก่งของเฮีย” ศิรามีช่อดอกไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มามอบให้กับบัณฑิตป้ายแดง พร้อมจูบแสนหวาน“ขอบคุณค่ะคุณสามีที่รัก ขอบคุณที่ส่งภรรยาคนนี้จนเรียนจบ”“ยังหรือเปล่า”“จบปริญญาตรีไง”“จอมจะไม่เปลี่ยนใจจริงๆ เหรอลูก” คนที่ตั้งตามีหลานเพิ่มอย่างเดล ก็ยังหวังลึกๆ ให้ลูกสะใภ้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะเรียนต่อปริญญาโทกับปริญญาเอก“เฮีย” เอวาดึงตัวเดลออกมา ไม่อยากให้คนเป็นสามีกดดันลูกสะใภ้ ในเมื่อจอมนรีตัดสินใจแล้ว ทุกคนก็ต้องเคารพการตัดสินใจนั้น“เฮียก็แค่จะถามให้แ

“คุงยาย คุงยายอยู่ไหน อยู่ไหนๆ” เวลาร้องเรียกพร้อมวิ่งหาคนเป็นยาย“ยายอยู่นี่ค่ะ” เสียงตอบรับของคนเป็นยาย“คุงยาย” เวลาวิ่งไปตามเสียงที่ดังมาจากห้องครัว“เวลาตื่นเต้นค่ะคุณยาย” เดวาที่กำลังช่วยคนเป็นยายแต่งหน้าพายผลไม้สดรับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นของน้องสาว“เวลามีอะไรจะบอกยายคะ” เอวาถามหลานสาวตัวน้อย“บอกเยื่องตาคิงคองขาวค่ะคุงยาย”“ไม่ใช่คิงคองขาว ซานตาคลอสต่างหาก” เหนือที่กำลังช่วยชิมพายผลไม้สดบอกทั้งที่ยังมีขนมอยู่เต็มปาก เช่นเดียวกับน่าน“ใช่ๆ ตาแอนดริวเป็นตาซานต้า ไม่ใช่ตาคิงคองขาว”“ตาคิงคองขาวแหยะ” เวลายืนกรานว่าแอนดริวเป็นคิงคองขาว“ซานตาคลอส/ตาซานต้า” เหนือกับน่านก็ยืนกรานว่าแอนดริวคือซานตาคลอส“คิงคองขาว” เวลาไม่ยอมพี่ชายฝาแฝด“ซานตาคลอส/ตาซานต้า”“ตาแอนดริว จบไหม”“จบ” เสียงทรงอำนาจของพี่สาว ทำให้ เหนือ น่าน และเวลา หยุดเถียงกันทันที“ตาแอนดริวทำไมคะเวลา” เอวายิ้มเอ็นดูหลานๆ ก่อนจะถามเรื่องที่เวลาจะบอก“ตาคิง...ตาแองดริวตัดขงขาวแย้วหย่อเยยค่ะ” เวลาจะเรียกตาคิงคองขาว แต่ก็กลัวพี่สาวดุ จึงเรียกว่าตาแอนดริว และบอกคนเป็นยายว่าตาแอนดริวตัดขนขาวแล้วหล่อ“ตาแอนดริวโกนหนวดเหรอคะ” เอว

“คุงยาย” เวลาเดินเข้ามาหาคนเป็นยาย ปีนป่ายขึ้นไปบนโซฟา แล้วกอดซบ“ทำไมทำหน้าแบบนี้ล่ะคะ” เอวาแปลกใจที่เวลาไม่ร่าเริงเหมือนก่อนที่จะไปหาแอนดริว แต่ฟ้ากับฝนยังคงความสดใสเหมือนเดิม ตองนวลยังคงวางตัวเป็นปกติ ส่วนแอนดริวนั้นดูจะมีความสุขเป็นพิเศษ จากสีหน้าที่ยิ้มแย้มนั้น“เวยาให้ยายนวงมีแฟงแย้ว”“ทำไมจู่ๆ ถึงให้ยายนวลมีแฟนได้ล่ะคะ”“เวยาอยากให้ยายนวงฉุกใจ คงหย่อดีต่อใจ ดีต่อใจก็ฉุกใจ”“ถ้ายายนวลสุขใจ แล้วเวลาของยายไม่สุขใจด้วยเหรอคะ”“ยายนวงฉุกใจ เวยาฉุกใจ แต่เวยาทอมางใจอยู่ ยายนวงมีแฟง” ยายนวลสุขใจ เวลาก็สุขใจ แต่ตอนนี้เวลากำลังทรมานใจ เพราะยายนวลมีแฟน“ยายยังไม่มีแฟนนะคะ” ตองนวลรีบออกตัวว่าตนยังไม่มีแฟน“ยายนวงๆ” ฟ้าเรียก“คะ?”“ตาคิงคองหย่อไหม”“เออ...ก็หล่อค่ะ” ตองนวลหันไปมองแอนดริวที่ยิ้มปริ่มรอฟังคำตอบจากเธอใจจดจ่อ และเมื่อได้ยินคำตอบของเธอก็ฉีกยิ้มกว้าง“ตาคิงคองดีต่อใจยายนวงไหม” ฝนถาม“เออ...”“ตาคิงคองหย่อนะ ดีต่อใจนะ”ตองนวลกระอักกระอ่วนใจ เธอยอมรับว่ารู้สึกดีกับแอนดริว เขาทำให้เธอหวั่นไหว ทั้งที่ตั้งใจว่าชีวิตนี้จะไม่เปิดรับผู้ชายคนไหน แต่ความกลัวก็มีอยู่มาก กลัวว่าจะต้องกลายเป็