All Chapters of ขย้ำรัก คุณหนูจำแลง : Chapter 51 - Chapter 60

เข้าสู่ปีที่ห้าของการเรียนปริญญาเอกของจอมนรีพื้นที่ที่เคยเป็นไร่จันทน์ผา บัดนี้คือที่ตั้งของโรงงานอาหารสัตว์ ผลิตภัณฑ์เวชภัณฑ์ และสารเสริมสำหรับสัตว์ รวมทั้งผลิตและแปรรูปเนื้อสัตว์ ซึ่งได้ดำเนินการก่อสร้างไปแล้วกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์ และยังมีห้องปฏิบัติการบริการทดสอบด้านปศุสัตว์ ที่เริ่มก่อตั้งหลังจากจอมนรีเรียนจบปริญญาโทห้องปฏิบัติการนี้มีบริการทดสอบเพื่อประเมินสุขภาพของฝูงสัตว์ ตรวจสภาวะความคุ้มโรค รวมถึงการตอบสนองของภูมิต้านทานหลังได้รับวัคซีน บริการทดสอบมุ่งเน้นการควบคุมสุขลักษณะโรงเรือนตามหลักมาตรฐานฟาร์ม การตรวจหายาสัตว์ตกค้าง สารพิษจากเชื้อรา สารเคมี และสารปนเปื้อน ตรวจวิเคราะห์คุณลักษณะทางเคมีของน้ำทีใช้เลี้ยงสัตว์ และน้ำเสียตามระเบียบมาตรฐานฟาร์มเลี้ยงสัตว์ ด้วยวิธีทดสอบตามมาตรฐานกรมควบคุมมลพิษ และบริการการผ่าซาก ชันสูตรและวินิจฉัยหาสาเหตุ และนำข้อมูลทั้งหมดมาประมวลหาสาเหตุ หาแนวทางแก้ไข เพื่อช่วยลดความเสียหายของผู้ผลิตยามที่จอมนรีกลับมาก็มักจะขลุกตัวอยู่ในห้องปฏิบัติการ ทำหน้าที่นักสัตวศาสตร์ ร่วมกับทีมนักวิจัยประจำห้องปฏิบัติการ“โหลๆ ป้าจ๋อม ป้าจ๋อมอยู่ไหม” ใบหน้าจิ้มลิ้

ตลอดเวลาหนึ่งเดือนศิราอยู่เป็นกำลังใจให้ภรรยา เมื่อกำลังใจเต็มเปี่ยมทำให้ทุกอย่างที่จอมนรีเขียนออกมาเป็นสิ่งที่ใช่ จนกระทั่งเข้าสู่ขั้นตอนของการตรวจเช็คทุกคำ ทุกประโยค อย่างละเอียดถี่ถ้วน และในที่สุดทุกอย่างก็เสร็จสมบูรณ์หัวใจที่ลุ้นระทึกตลอดเวลา และเมื่อได้ยินคำกล่าวของกรรมการสอบว่า Congratulations จอมนรียิ้มและบอกกับตัวเองว่า ฉันเดินมาถึงเส้นชัยแล้ว“เฮียศิรา จอมผ่านแล้ว จอมเรียนจบแล้วนะ” จอมออกมาจากห้องสอบ ร้องเรียกคนเป็นสามีที่รออยู่ แล้ววิ่งเข้าไปหาด้วยความดีใจ กระโดดเข้าสู่อ้อมกอดคนที่เป็นทุกอย่างของเธอ“จอมของเฮียเก่งที่สุด ว่าแต่หนักขึ้นไหมเนี่ย” ศิรายินดีกับทุกเรื่องของภรรยา“ก็เฮียแหละ ทำแต่ของอร่อยให้จอมกิน พอท้องอิ่ม หัวสมองก็แล่น เฮียบอกจอมเอง” ตั้งแต่เขามาเธอมีหน้าที่แค่นั่งเขียนงาน ส่วนเขาก็สรรหาของกินมาบำรุง และยังเป็นผู้ช่วยคนเก่ง ยามที่เธอคิดไม่ออก เขาก็คือคนชี้แนะ แม้เข้าจะไม่ได้จบปริญญาเอก แต่ก็เป็นผู้มีประสบการณ์มาก เป็นทั้งผู้บริหารและเกษตรกรฝีมือฉกาจ“แล้วอะไรอร่อยสุด”“ก็เฮียศิราของจอมไง” จอมนรีเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้คนเป็นสามี จมูกโด่งของทั้งคู่คลอเคลียกันไปมา“

“มาอีกสอง ความหวังหลานสองทีมฟุตบอลไม่ไกลเกินเอื้อมแล้วเว้ย” เดลได้ทีโอ้อวดจำนวนหลานกับเพื่อนๆ อย่างอาชิ ภู และสายฟ้า“แต่ไอ้อาชิมีเหลนให้อุ้มแล้วนะเว้ย” ภูว่า ในเวลานี้อาชิมีเหลนแล้วสามคน โดยเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพาฝันกับฟลินต์สองคนคือ จาฟาร์กับปาลิน เป็นฝาแฝด ซึ่งอายุไล่เลี่ยกับเฌอ ลูกบุญธรรมอีกหนึ่งคนคือ จิวเจ๋อ เป็นพี่ใหญ่ของน้องทั้งสอง ซึ่งอยู่ที่มาเก๊า“นับแค่หลานเว้ย เหลนไม่เกี่ยว”“ภู มึงปล่อยให้มันโม้ไปเถอะ” อาชิไม่อยากขัดคอเพื่อน หากเพื่อนมีความสุข ก็ปล่อยให้ได้พูดไป“เออๆ จริงๆ กูควรชินกับความขี้โม้ของมันได้แล้ว สายฟ้า นั่งเงียบเลยมึง” ภูหันมาหาคนที่นั่งเงียบ“กูฟังมันโม้ตั้งแต่โรงพยาบาลแล้วไหมวะ” สายฟ้าบอกอย่างเอือมๆ ที่ต้องมาฟังเดลคุยโวเรื่องเดิมซ้ำๆ“เพราะมึงโม้ไม่ได้อ่ะดิ มีลูกสาวแค่คนเดียว หลานก็แค่สามคน”“มึงอยากพูดอะไรพูดไปเลย เต็มที่เลย” สายฟ้าไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดกับเดล และแน่นอนว่าคนถูกประชดประชันไม่ได้แยแส ยังคงคุยโวเสียงดังโขมงโฉงเฉงแทนไทกับพรพระพายมีของขวัญสำหรับหลานสะใภ้ที่สามารถคว้าปริญญาเอกมาครองได้เป็นนาฬิกาที่เพิ่งประมูลมาได้ มูลล่าสิบสองล้านบาท“ท

เดลเริ่มเห็นข้อดีที่ศิรากับธารามีลูกช้า เพราะทำให้ไร่จันทรัชไม่เคยเงียบเหงาจากเสียงสดใสของหลานๆหลานที่โตเป็นหนุ่มสาวก็เริ่มไปเรียนต่างประเทศ ล้วนเจริญรอยตามพี่ใหญ่อย่างเดวาที่ไปเรียนต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งเมฆ หมอก เหนือ น่าน เวลา ฟ้า ฝน และต้นไม้“ทำไปทำมา หลานเราก็ไปเรียนต่ออเมริกากันหมด น้องเฌอก็เลยเหมือนเป็นพี่ใหญ่ของน้องๆ”“เฮียลืมต้นไผ่ ต้นข้าว ต้นหลิว ต้นเตย ไปหรือไง” แฝดสี่ลูกของนารายังคงเรียนอยู่ที่ไทย แต่เมื่อเรียนจบElementary School ก็คงเจริญรอยตามพี่ๆ ไปเรียน Middle School ที่สหรัฐอเมริกา“เฮียไม่ได้ลืม ต้นไผ่ ต้นข้าว ต้นหลิว ต้นเตย ส่วนใหญ่ก็จะอยู่กรุงเทพฯ วันหยุดหรือปิดเทอมถึงจะได้เจอกันที โตๆ กันหมดแล้ว แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้”“เฮียไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก เดวาดูแลน้องๆ ได้ แล้วน้องๆ ก็ไม่ได้แสบเหมือนเมื่อก่อนกันแล้ว ตอนนี้คนที่แสบซ่าสุดๆ คือน้องเฌอของเฮีย ดีนะมีน้องชายมากำราบความแสบลงไปได้บ้าง” เฌอยังคงชอบทำอะไรโลดโผน ไปโรงเรียนด้วยรถซาเล้งสุดเท่ รวมถึงขี่มอเตอร์ไซต์ไฟฟ้าที่เป็นเหมือนชีวิตจิตใจไปแล้ว“ปู่ๆ อ้ำๆ” ผักหวานกับผักกาดในวัยสองขวบช่วยกันป้อนอาหารคนเป็นปู่“คร

“หนูช้อมเยี้ยงน้อง หนูเยี้ยงน้องเก่งแน่” ผักหวานกับผักกาดแน่วแน่ เตรียมพร้อมเป็นพี่“ดีนะมีแม่บ้าน กว่าน้องจะคลอด ผักหวานกับผักกาดต้องเลี้ยงน้องเก่งมากๆ เลย เฮียว่าไหม” จากสภาพตรงหน้าที่พื้นเต็มไปด้วยรอยเท้าสุนัขเปื้อนโคลน และขาวโพลนไปด้วยแป้งเด็ก หากต้องทำความสะอาดเองคงไม่ได้ไปทำงานเป็นแน่ เจ้าบีเกิ้ลทั้งหลายก็ให้ความร่วมมือผักหวานกับผักกาดดีเสียจริง“ถ้าซ้อมแบบนี้ทุกวันมือโปรแน่นอน แต่ที่แน่ๆ ผักหวานกับผักกาดต้องป้อนนมน้องเก่ง”“เพราะป้อนนมลูกวัวทุกวัน”“ผักหวาน ผักกาด ถอดแพมเพิสพี่เกิ้ลก่อนครับ”“พี่เกิ้ลใฉ่งี้ พี่เกิ้ลฉี่เปี่ยง” ผักหวานให้เจ้าบีเกิ้ลใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปแบบนี้ ผักกาดบอกให้เจ้าบีเกิ้ลฉี่ก่อนค่อยเปลี่ยน“ปะป๊าจำได้ ผักหวานกับผักกาดบอกจะไม่ดื้อกับปะป๊า”“หนูไม่ดื้อ หนูดื้อไย” ผักหวานกับผักกาดไม่รู้ว่าตนนั้นดื้ออะไร“ได้หม่าม้ามาจริงๆ” ศิราเอือมระอาความดื้อตาใสของลูกสาวที่ได้จากคนเป็นแม่มาเต็มๆ“แล้วจอมดื้ออะไร” คนถูกพาดพิงหน้างอเง้าขึ้นมาทันที“โอเค ไม่มีใครดื้อเลย ถ้างั้นก็ไปอาบน้ำได้แล้วครับ”“ใฉ่เพิสไม่เฉดเยย ทาแป้งไม่เฉดเยย”“วันนี้หม่าม้ามีประชุมที่โรงงานอาหารสัตว