Todos os capítulos de ขย้ำรัก คุณหนูจำแลง : Capítulo 61 - Capítulo 70

“...จั๊กกิ้มก็คือจิ้งจกส่วนต๊กโตก็คือตุ๊กแก โตมาจนจะแก่เพิ่งรู้ตุ๊กแกก็คือต๊กโต จั๊กกิ้มก็คือจิ้งจกส่วนต๊กโตก็คือตุ๊กแก โตมาจนจะแก่เพิ่งรู้ตุ๊กแกก็คือต๊กโต” เฌอร้องเพลงพร้อมออกท่าทางโยกย้ายสนุกสนานให้น้องๆ ดู“ต๊กโตน่ากลัว” ผักหวานกับผักกาดไม่ชอบตุ๊กแก เพราะมันน่าเกลียดน่ากลัว และความไม่ชอบนี้ก็ได้มาจากผู้เป็นแม่“จัวๆ จัวต๊กโต” หมากกับกะเพราวัยสองขวบกอดพี่สาวแน่น กลัวเจ้าตุ๊กแกไม่ต่างกัน“ไม่น่ากลัวเลย” สำหรับเฌอ ตุ๊กแกไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด“น่ากลัว/น่าจัว” สี่ผักยังยืนยันว่าเจ้าตุ๊กแกน่ากลัว“ไม่น่ากลัว น่ารัก นี่ๆ พี่เฌอให้ดู” เฌอเปิดกระเป๋าสะพายข้างของตัวเอง แล้วหยิบตุ๊กแกตัวอ้วนออกมาให้น้องๆ ดู“ต๊กโต!!!!” แม้จะกลัวแต่ผักหวานก็ไม่ลืมที่จะอุ้มหมากวิ่งหนีไปด้วย เช่นเดียวกับผักกาดที่อุ้มกะเพราวิ่งหนี“พี่เฌอ!!!” ฌาม ฌอน และฌาน ยืนเท้าเอวขึงขังเฌอไม่อาจรอดพ้น ถูกน้องชายทั้งสามนั่งทับยับยั้งความแสบไปตามระเบียบ“คุณปูช่วยหนูด้วย หนูแบนแล้ว” เฌอร้องขอให้คนเป็นปู่ช่วย“ฌาม ฌอน ฌาน พี่เฌอแบนแล้วครับ”“คุณปู่ สุดหล่อของหนู” แม้ตนจะถูกทับ แต่เฌอก็ยังเป็นห่วงเจ้าตุ๊กแกที่ชื่อสุดหล่อเดลรีบ

“หม่าม้าช่วยปลีด้วย ปะป๊าช่วยปลีด้วย”“ทะเลาะอะไรกันอีกแล้วนะคู่นี้” จอมนรีร้อนใจรีบไปตามเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ศิราก็ตามไปด้วย“หม่าม้าช่วยปลังด้วย ปะป๊าช่วยปลังด้วย”เมื่อมาถึงที่เกิดเหตุ ปลังกลายเป็นฝ่ายร้องขอความช่วยเหลือ นอนคว่ำจมกองหิมะ ส่วนปลีนั่งทับพร้อมล็อคคอไว้“ยอมยัง” ปลีถามคนที่เพลี้ยงพล้ำ“ยอมๆ ยอมแย้ว”“ปลีนะแย้ว” ปลีปล่อยปลังให้เป็นอิสระ แล้วลุกยืนชูแขนขึ้นอย่างผู้ชนะ“นะแป๊บเดียวแหละ ปลังนะมั้ง ท่าไม้ตาย เชี่ยนโบ” ปลังอาศัยจังหวะที่ผู้ชนะกำลังดีใจ ม้วนตัวกลิ้งใส่เลียนแบบท่าทางมาจาก Cannonbolt ตัวการ์ตูนในเรื่อง Ben 10 ที่จะม้วนตัวคล้ายลูกบอลขนาดใหญ่แล้วกลิ้งด้วยความเร็วสูงใส่คู่ต่อสู้ โดยปลังกับปลีตั้งชื่อท่านี้ว่า เชี่ยนโบ“หม่าม้าช่วยปลีด้วย ปะป๊าช่วยปลีด้วย” คราวนี้เป็นปลีที่จมกองหิมะ และถูกล็อคคอไว้“ยอมยัง”“ยอมแย้ว แพ้แย้ว”“ปลังนะแย้ว ฮะๆๆๆ” ปลังลุกขึ้นยื่นเท้าเอว ตะโกนและหัวเราะอย่างผู้ชนะ แต่ก็ชนะได้ไม่นาน เมื่อกลายเป็นฝ่ายเพลี้ยงพล้ำให้กับปลี และผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะอยู่อย่างนั้นปลีกับปลังตัวขาวโพลนไปด้วยหิมะ เป็นอีกครั้งที่จอมนรีต้องผ่อนลมหายใจ ระงับอารมณ

ปลีกับปลังขลุกอยู่กับอาสะใภ้ยามพวกพี่ๆ ไปโรงเรียน ส่วนทั้งสองคนจะเข้าโรงเรียนในเทอมหน้า“อานิ้งเก่งฉุดยอด” ปลีกับปลังปรบมือให้กับความเก่งกาจของคะนิ้งที่สามารถเปลี่ยนอะไหล่เครื่องจักรในโรงงานแปรรูปอาหาร เครื่องจักรไม่ได้มีปัญหา แต่เป็นการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน เป็นการบำรุงรักษาตามแผน ซึ่งจะช่วยยืดอายุการใช้งานของทรัพย์สินอุปกรณ์และโครงสร้างพื้นฐานของโรงงาน รวมถึงการปรับเปลี่ยน การทำความสะอาด การหล่อลื่น การซ่อมแซม และการเปลี่ยนโดยการวางแผนเปลี่ยนชิ้นส่วนอะไหล่หรือการซ่อมแซมชิ้นส่วนต่างๆ ของเครื่องจักรหลังการใช้งานอย่างต่อเนื่องเป็นประจำ เพื่อเป็นการตรวจสอบความเสียหายเบื้องต้นและยืดเวลาการใช้งานของเครื่องจักรให้นานมากยิ่งขึ้น ซึ่งมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ประกอบการ เพราะนอกจากจะช่วยลดปัญหาความขัดข้องระหว่างการผลิตได้อย่างแม่นยำแล้ว ยังทำให้สามารถผลิตสินค้าหรือผลิตภัณฑ์ต่างๆ ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพอีกเช่นกัน“มันแน่นอนอยู่แล้ว เราไปตรงนู้นกันต่อค่ะ”“ไปๆ ไปช่วยอานิ้ง ช่วยๆ ช่วยอานิ้ง” ปลีกับปลังกระตือรือร้นช่วยงานอาสะใภ้ ชอบดูระบบกลไกที่ซับซ้อนของเครื่องจักร“ติดคะนิ้งกันจริงๆ สงสัยอ

“โหลๆ หนึ่งโหล ฉองโหล ฉามโหล คุงย่าคงฉวยของปลีอยู่ไหน ยับฉายๆ หน่อยฮับ”“คุงย่าคงฉวยของปลังยับฉายหยางชายคงหย่อหน่อยฮับ อาโหลๆ คุงย่าอาโหลหน่อยฮับ”“ย่ารับสายตั้งนานแล้วค่ะ ทำไมวันนี้ตื่นกันเร็วคะ พระอาทิตย์ยังไม่ยิ้มแฉ่งเลย” เอวาแปลกใจที่หลานชายโทรมาหาตั้งแต่ตะวันยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้า เสียงใสเจื้อยแจ้วแข่งกับเสียงนกกาที่โบยบินออกหาอาหาร“ปลียิ้มแฉ่งฮับ”“ปลังยิ้มแฉ่งแย้วฮับ”“ปลีกับปลังเปิดกล้องค่ะ ขอย่าดูคนหล่อยิ้มแฉ่งหน่อยสิว่าจะหล่อแค่ไหน”“ยิ้มแฉ่งยอคุงย่าเยย” เสียงสดใสของปลีกับปลังยังเจื้อยแจ้ว ปลายนิ้วชี้ป้อมๆ จิ้มไปที่หน้าจอโทรศัพท์เพื่อเปิดกล้องทันทีที่ปรากฏใบหน้าก็มาพร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็ต้องยิ้มตาม“ยิ้มแฉ่งแล้วหล่อที่สุดเลยค่ะ” เอวาชมความน่ารักของหลานชายตัวน้อย“ดีเอ็งเอดีฮับ”“ปลีหย่อเหมืองปะป๊า”“ปลังน่ายักเหมืองหม่าม้า”“ปลีน่ายักเหมืองคุงย่า”“ปลังหย่อเหมืองคุงปู่”“ไหนๆ ใครหล่อเหมือนปู่ ขอดูคนหล่อหน่อย” เดลเข้ากล้องให้หลานๆ ได้เห็นหน้า“ปลังฮับ” ปลังชูมือขึ้นสุดแขน“ปลีหย่อด้วย” ปลีชูมือขึ้นสุดแขนขอหล่อเหมือนปู่ด้วย“หล่อเหมือนปู่จริงๆ ด้วย ดีเอ็นเอช่างดีจ

“วันนี้เปลี่ยนกี่ชุด” หมากจำได้ว่าก่อนไปโรงเรียนน้องชายทั้งสองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าชุดนี้ และถือเป็นเรื่องปกติของปลีกับปลัง ที่ในแต่ละวันจะต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าวันละหลายๆ ชุด เพราะไม่มีวันไหนที่จะไม่เล่นซนจนเปรอะเปื้อน“หย่อเดียวพอ” ตั้งแต่อาบน้ำหลังจากถูกคนเป็นย่าทำโทษ ปลีกับปลังก็ยังไม่ได้เล่นอะไรที่ทำให้เลอะเทอะ เพราะเพิ่งตื่นก่อนพี่ๆ กลับจากโรงเรียนแป๊บเดียว“เป็นไปได้ไง วันนี้เปลี่ยนชุดเดียวเอง” กะเพราไม่อยากเชื่อที่น้องชายจอมป่วนพูด“นี้ปลีเด็กดีนะ”“นี้ปลังเด็กดีฉุด”“ช่วยคุงย่าด้วย ถูๆ โต๊ะ”“ถูพื้งด้วย อาดวิ้งๆ เยย”“ไม่เชื่อ” ไม่ใช่แค่หมากกับกะเพราที่ไม่เชื่อน้องพูด ผักหวานกับผักกาดก็ไม่เชื่อ“ไมไม่เชื่อ”“ความจริง” พี่ๆ ทั้งสี่กดดันน้องชายจอมป่วนทั้งสองให้พูดความจริงด้วยสายตา“เยาะกัง” ปลีกับปลังยอมรับว่าเป็นเพราะพวกตนทะเลาะกัน“คุณย่าทำโทษชัวร์ๆ” ผักกาดพูดอย่างมั่นใจ“ผีฉิงคุงย่า คุงยาเปลี่ยงไป”“ผีใจย้ายฉิงคุงย่าชัวร์ๆ”“ผีใจร้ายสิงคุณย่าเหรอ” หมากกับกะเพราหน้าเหรอหรา ตกใจที่คนเป็นย่าถูกผีสิง“ช่าย~~” ปลีกับปลังพยักหน้า“คุงย่าไม่ดุ”“คุงย่าใจดี”“คุงย่าดุ ทำโทษด้วย”“คุงย่าไม่