All Chapters of ขย้ำรัก คุณหนูจำแลง : Chapter 1 - Chapter 5

ผู้ชายในชุดเฉกเช่นคนงานในไร่ปกปิดใบหน้าด้วยหมวกไหมพรมสีดำ กำลังด้อมๆ มองๆ เพื่อหาทางเข้าไปยังเรือนไม้สัก อันเป็นที่พักอาศัยและใช้เป็นสำนักงานของ ‘ศิรา เฌอภัทร’ บุตรชายคนโตของ ‘เดล จันทรัช’ กับ ‘เอวา ทะเลจันทร์’ โดยเขาเป็นหนึ่งในแฝดสาม ‘ธารา เฌอวินท์’ กับ ‘นีรา เฌอริตา’ และยังมีน้องชายน้องสาวฝาแฝด ‘วรา เฌอสลัล’ กับ ‘นารา เฌอลัญจ์’ ในเวลานี้ศิรารับผิดชอบดูแลไร่จันทรัช รวมทั้งฟาร์มม้า ฟาร์มโคเนื้อ และฟาร์มโคนม ซึ่งม้ากับวัวล้วนเป็นสายพันธุ์ที่นำเข้าจากต่างประเทศ และเขาคือเจ้าของไร่จันทรัชคนต่อไป ในขณะที่น้องๆ รับผิดชอบในส่วนของโรงงานกับบริษัทผู้บุกรุกรอเวลาเพื่อจะล่วงล้ำเข้ามาค้นหาข้อมูลสำคัญ อาศัยความมืดแฝงตัว ในขณะที่เจ้าของไร่หนุ่มกำลังสังสรรค์กับเครือญาติที่คฤหาสน์บนเนินเขา บัดนี้เรือนไม้สักทองหลังงามเงียบสงบปราศจากผู้คน ได้ยินเพียงเสียงของแมลงกลางคืนและเสียงใบไม้ที่กระทบกันอย่างแผ่วเบาจากแรงลม และสายน้ำที่ตกกระทบโขดหินไฟฉายถูกใช้เป็นเครื่องมือให้ความสว่าง ผู้บุกรุกค้นหาของที่ต้องการ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่พบ“มันเอาไปเก็บไว้ไหนว่ะ” เมื่อไม่ได้ของที่ต้องการก็ทำให้หัวเสียยิ่งนัก แต่แล้

บาริสต้าสาวชงกาแฟด้วยความประณีต และละเอียดอ่อนราวกับว่ากำลังแสดงโชว์อยู่ การเคลื่อนไหว ท่วงท่าที่สง่างามประดุจร่ายเวทมนต์นี้ทำให้ชายหนุ่มในวัยสามสิบหกปีที่บังเอิญผ่านมาตกอยู่ในภวังค์ และเหมือนมีแรงดึงดูดให้เขาก้าวเท้าเข้าไปยังร้านกาแฟแนว Slow Bar แห่งนี้“นิวยอร์กซิตี้ มหานครที่ไม่เคยหลับใหล” จอมนรีวางถ้วยกาแฟที่ตนเป็นคนชงบนเคาน์เตอร์ต่อหน้าแอลลี่ เจ้าของร้านกาแฟแห่งนี้แอลลี่ หญิงสาวชาวไทยวัยสามสิบต้นๆ เธอได้สามีเป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เธอหลงใหลในรสชาติกาแฟ จึงเปิดร้านกาแฟนี้ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากออฟฟิศทำงานของสามี ส่วนมากพนักงานที่ร้านก็เป็นคนไทยทั้งนั้น เธอถูกชะตาตั้งแต่วันที่จอมนรีมาสมัครทำงานพาร์ทไทม์ อาจจะเป็นเพราะใบหน้าที่เหมือนอมทุกข์ตลอดเวลา ที่ทำให้เธอรู้สึกสงสาร“จะหลับลงได้ไง ก็จอมเล่นให้พี่กินกาแฟเยอะขนาดนี้”“ช่วยชิมหน่อยนะคะ จอมเพิ่งคิดสูตรได้เมื่อคืน”“ตกลงต้องกลับไทยจริงๆ” แอลลี่ยกถ้วยกาแฟขึ้นมาสูดดมกลิ่นหอมเฉพาะ เอ่ยถามเรื่องที่จอมนรีเพิ่งบอกก่อนหน้าว่าต้องกลับเมืองไทยด่วน แล้วเป่าลมไล่ความร้อน ค่อยๆ ละเลียดลิ้มรสความกลมกล่อมของกาแฟ“ค่ะ รสชาติโอเค

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือทำให้ศิราต้องละสายตาจากบาริสต้าสาวกับเจ้าสุนัขที่เริงร่าอยู่กับเธอ ความจริงแล้วในเวลานี้เขาควรอยู่ที่รัฐเท็กซัสเพื่อคัดเลือกพ่อพันธุ์โคเนื้อ แต่เขากลับมาเสียเวลาตามเธอมาที่ศูนย์พักพิงสัตว์แห่งนี้ ถ้อยคำเร่งเร้าจากคนปลายสาย ทำให้เขาต้องเดินทางไปยังรัฐเท็กซัสทันทีหลังจากคัดเลือกพ่อพันธุ์โคเนื้อเสร็จ ศิรากลับมาที่นิวยอร์ก แทนที่จะเดินทางกลับประเทศไทย เขามายังร้านกาแฟแนว Slow Bar แต่วันนี้บาริสต้าประจำร้านกลับไม่ใช่เธอ“ขอโทษนะครับ บาริสต้าอีกคนล่ะครับ” หลังจากดื่มกาแฟจนหมดแก้ว ศิราตัดสินใจถามหาเจ้าของใบหน้าพริ้มเพรา“วันนี้ไม่มาค่ะ” พนักงานเสิร์ฟเอ่ยบอกไปเพียงเท่านั้น“อ๋อครับ ขอบคุณครับ” ศิรารู้สึกผิดหวังไม่น้อยที่วันนี้ไม่ได้พบเธอศิราเดินไปตามทางที่บาริสต้าสาวเคยเดิน จนมาถึงศูนย์พักพิงสัตว์ เจ้าสุนัขสายพันธุ์บีเกิ้ลส่งเสียงเห่า และวิ่งมาทางเขา“มอคค่าหยุด” อาสาสมัครศูนย์พักพิงวิ่งตามเจ้ามอคค่าที่หลุดออกจากกรงในจังหวะเปิดให้อาหาร ด้วยกลัวว่ามันจะกัดผู้มาเยือนเจ้ามอคค่าส่งเสียงเห่าและวิ่งวนรอบตัวศิรา มันไม่ได้แสดงความดุร้าย แต่อยากเล่นกับเขาเสียมากกว่า“