Todos os capítulos de ขย้ำรัก คุณหนูจำแลง : Capítulo 71 - Capítulo 80

“อึ๊บๆ” ปลีกับปลังช่วยกันยกแผ่นไม้พาดท้ายรถบรรทุกโบราณสไตล์อเมริกัน เพื่อเป็นทางเดินขึ้นรถสำหรับเจ้าบีเกิ้ลทั้งหลาย“ขึ้งเยยๆ ขึ้งยดเยย” เพียงได้ยินว่าขึ้นรถ เจ้าบีเกิ้ลทั้งหลายก็วิ่งขึ้นท้ายกระบะอย่างแสนรู้ และเจ้ามอคค่าก็จะรอลูกๆ กับมัทฉะขึ้นรถจนครบทุกตัว ส่วนมันจะขึ้นเป็นตัวสุดท้ายทุกครั้งเมื่อเจ้าบีเกิ้ลขึ้นรถแล้ว เจ้าผักทั้งหกก็ขึ้นตามไป ศิราตามขึ้นไปคอยดูแลลูกๆ และจอมนรีเป็นคนขับ แม้จะเป็นผู้หญิงตัวเล็ก แต่เธอก็สามารถขับรถบรรทุกได้ทั้งชนิดหกล้อและสิบล้อโดยปกติแล้วธนรัชกับจันทภาจะมีพยาบาลคอยดูแลอย่างใกล้ชิด แต่สิ่งที่จะทำให้ทั้งคู่ชุ่มชื่นหัวใจจนมีอายุยืนยาวก็คือลูก หลาน และเหลน ที่แวะเวียนมาหากันทุกวัน“คุงทวด เหยงหย่อๆ มาแย้ว” ปลีกับปลังตะโกนบอกว่าเหลนหล่อๆ มาแล้ว เพียงแค่รถบรรทุกที่คนเป็นขับเลี้ยวเข้าเขตเรือนไม้สักริมลำธารของทวดดลกับทวดจัน และถัดไปไม่ไกลก็เป็นเรือนไม้สักของพ่อแม่เรน แต่ขณะนี้ทั้งคู่เดินทางไปบ้านที่ประเทศเกาหลีใต้โฮ่งๆฝูงบีเกิ้ลส่งเสียงเห่าให้รู้ว่าพวกมันก็มาด้วยทันทีที่รถจอดศิราก็ลงมารอรับลูกๆ ด้านล่าง ก่อนจะใช้ไม้กระด้านพาดให้เจ้าบีเกิ้ลวิ่งลงมา ก่อนจะพา

“เป็นปลีนะยะกับปลังนะยะอีกแล้ว” หมากทำหน้าเอือมระอาน้องชายฝาแฝดที่อยู่ในชุดกระโปรงสไตล์เจ้าหญิง ปลีอยู่ในชุดสีชมพูส่วนปลังอยู่ในชุดสีฟ้า“หย่อเยอะ เบื่อแย้ว” ปลีบอกหล่อมาเยอะ เบื่อแล้ว“หย่อเยอะแย้ว ฉวยบ้าง” ปลังก็หล่อมาเยอะ จึงขอสวยบ้าง“แล้วทำไมต้องเอาชุดสวยพี่มาใส่ด้วย พี่ยังไม่เคยใส่เลยนะ” กะเพราหน้าคว่ำที่เห็นชุดของตนถูกน้องชายเอามาใส่ เป็นชุดที่ชอบมาก จึงซื้อมาทั้งสองสี และยังไม่เคยใส่ด้วยแม่บ้านนำไปซักแล้วเพิ่งเอามาแขวนใส่ตู้เสื้อผ้าของตน“ชอบชุดนี้ฉุด” เสื้อผ้าของพี่กะเพรามีแต่สวยๆ ล้วนสไตล์เจ้าหญิง แต่ปลีชอบชุดนี้ที่สุด“ชุดนี้ฉวยฉุด” ปลังก็ใจตรงกับปลี ชุดนี้สวยที่สุด“ถอดออกมาเลย ก่อนที่ผีใจร้ายจะสิงพี่” กะเพราเท้าเอวขึงขัง ใบหน้าถมึงทึง“หนีๆ หนีผีใจย้าย”“อย่าหนีนะ หมากช่วยเพราด้วย จับตัวไว้เลย ปลี ปลัง ถอดชุดพี่ออกมาเดี๋ยวนี้”ปลีกับปลังวิ่งหนีคนเป็นพี่ กะเพราวิ่งไล่น้องทวงชุดคืน และร้องขอให้หมากช่วยจับตัวน้องชายจอมป่วน ความชุลมุนวุ่นวายจึงบังเกิด“พี่เดวามา พี่เหนือมา พี่น่านมา พี่เวลามา พี่เมฆมา พี่หมอกมา พี่ฟ้ามา พี่ฝนมา พี่ต้นไม้มา พี่ต้นไผ่มา พี่ข้าวมา พี่ต้นหลิวมา พ

“ปะป๊าอุ้ม” เมื่อถึงเวลาเดินทาง ปลีกับปลังก็ชูสองแขนให้คนเป็นพ่ออุ้มไปยังรถตู้ที่จอดเรียงรายอยู่หน้าคฤหาสน์ไร่จันทรัชทั้งหมดห้าคัน สำหรับแต่ละครอบครัว“โตแล้ว เดินไปที่รถเองสิคะ”“ให้ปะป๊าอุ้ม” ปลีกับปลังหน้าเง้าแสดงความเอาแต่ใจใส่คนเป็นแม่ เข้าไปกอดขาคนเป็นพ่อแน่น“มาครับ” ศิราใช้แขนแข็งแรงโอบอุ้มลูกชายทั้งสองแล้วพาไปที่รถตู้ของครอบครัว“คิดถึงปะป๊าชัวร์” คนเป็นพี่รู้ทันน้องชาย“น่าจะคิดถึงมากเลยละ ไปขึ้นรถกันค่ะ” จอมนรีก็คิดเหมือนกับลูกทั้งสี่ ก่อนจะพากันไปขึ้นรถ รถตู้หรู VIP ห้าคันมุ่งหน้าสู่สถานที่จัดงาน ‘ป๋าเวณีปี๋ใหม่เมือง’เดลกับเอวาได้รับเกียรติจากผู้ว่าราชการจังหวัดเชิญร่วมพิธีเปิด ในฐานะผู้มีอุปการะคุณของจังหวัด“ต่างหูจอมหายไปไหน” ขณะรอพิธีเปิดงาน สายตาคมพลันเห็นว่าต่างหูที่ภรรยาใส่มาหลุดหายไปข้างหนึ่ง“จริงด้วย น่าจะตกที่รถแน่เลย” จอมนรียกมือจับหูตัวเอง แล้วพบว่าต่างหูของตนหายไปจริงๆ และน่าจะเป็นตอนที่เธอดึงปอยผมที่ไปเกี่ยวกับต่างหูออก“เฮียไปดูให้”“ปะป๊าไปไหนฮับ” เพียงแค่พ่อห่างไปหนึ่งก้าว ปลีกับปลังก็พร้อมใจกันถาม และกอดรัดขาคนเป็นพ่อไว้“ต่างหูหม่าม้าหล่น ปะป๊าจะไปดู

“อยู่กับหม่าม้าก่อนนะครับ ปะป๊าไปรับคุณทวดก่อน คุณทวดอยากดูพี่ผักหวานกับพี่ผักกาดร้องเพลง ไม่ดื้อกับหม่าม้านะครับ” เมื่อมาถึงบริเวณจัดงาน ศิราได้รับข้อความจากคนเป็นย่าว่าอยากมาดูหลานร้องเพลง และกำชับลูกชายจอมป่วนก่อนไป“โอเชเยยฮับ ไม่ดื้อเยยชัวร์ๆ” ปลีกับปลังรับปากแข็งขัน“เดี๋ยวเฮียมานะ”“ค่ะ”“บะบ่าย” ปลีกับปลังโบกมือให้ผู้เป็นพ่อ“หม่าม้า...” เมื่อพ่อห่างออกไปไกล ปลีกับปลังก็หันมาหาแม่“ปลี ปลัง ไปเล่นม้าหมุนกัน” หมากกับกะเพราวิ่งมาชักชวนน้องๆ ไปเล่นเครื่องเล่น“แป๊บๆ ไปนะ”“ไม่ดื้อกับหม่าม้า”“อยากไปเล่นก็ไปสิคะ หม่าม้ารอตรงนี้” จอมนรีแปลกใจที่ปลีกับปลังปฏิเสธพี่ๆ ให้ทั้งคู่ไปเล่นได้ เพราะมีพี่ๆ คอยดูแล“ปะป๊ามาก่องฮับ”“ตกลงไม่ไปใช่ไหม” กะเพราถามย้ำ“ปะป๊ามาก่อง” ปลีกับปลังยังยืนยันที่จะรอให้ผู้เป็นพ่อมาก่อน“ตามใจ ไปแล้วนะ” หมากกับกะเพราพากันวิ่งไปยังลานเครื่องเล่นนานาชนิด“หม่าม้าๆ” ปลีกับปลังหันมาหาคนเป็นแม่ทันทีที่อยู่กันตามลำพัง“คะ?” เห็นสีหน้าและท่าทางของปลีกับปลัง จอมนรีก็รู้ได้ในทันทีว่าทั้งคู่ต้องมีเรื่องฟ้อง และนี่คงเป็นสาเหตุที่ทั้งคู่ยังไม่ไปเล่นม้าหมุนกับพี่ๆ“ปะป๊า

วันรุ่งขึ้นไร่จันทรัชได้จัดงานรดน้ำดำหัว เริ่มด้วยประมุขของไร่กับภรรยารดน้ำดำหัวผู้อาวุโสที่สุดอย่างธนรัชกับจันทภา แล้วทั้งคู่ก็นั่งยังเก้าอี้ตัวถัดไปให้ลูก ลูกสะใภ้ และลูกเขยรดน้ำดำหัวทุกคนต่างอวยพรผู้ใหญ่ที่เคารพรักให้มีสุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกหลานเหลนไปนานๆ และได้รับคำอวยพรที่เป็นสิริมงคลกลับมา จนมาถึงคำอวยพรของเจ้าแฝดมหาประลัยที่ให้คุณทวด คุณปู่คุณย่า ปะป๊าหม่าม้า และเหล่าคุณอา แต่ทุกคนต่างรู้สึกทะแม่งๆ กับคำอวยพรของเจ้าแฝดที่ฟังแล้วจะเป็นผลดีกับตัวเองเสียมากกว่า จนพี่ๆ อดล้อเลียนไม่ได้ปลีกับปลังค่อยๆ เอียงขันใบจิ๋วเทน้ำลงบนฝ่ามือของคุณทวดเป็นลำดับแรก โดยที่ลำดับต่อไปจะเป็นปู่ย่า พ่อแม่ และอา“คุงทวดกิงข้าวเยอะๆ นะฮับ แบ่งปลีกิงด้วย”“เป็นห่วงสุขภาพ กลัวคุณทวดไม่กินข้าว จะกินข้าวเป็นเพื่อนคุณทวด” ฟ้าพูด“คุณทวดกิงหนมน้อยๆ นะฮับ ปลังจะกิงหนมเยอะๆ เอง”“เป็นห่วงสุขภาพ กลัวคุณทวดกินขนมเยอะแล้วน้ำตาลขึ้น ปลังก็เลยจะกินแทน” ฝนพูด“คุงปู่เปย์แย้วก็เปย์อีกเยอะๆ นะฮับ ปลีพร้อมยับหยอดเยย” ไม่ว่าคุณปู่จะเปย์อะไร ปลีก็พร้อมรับตลอด“คุณปู่สายเปย์กับหลานพร้อมเพย์พร้อม คุณปู