All Chapters of วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!: Chapter 21 - Chapter 30

90 Chapters

EP 19 กับดัก (Rewrite)

EP 19 กับดักฟึบ.....หนูดีทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างด้วยความรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนตลอดหลายวันที่ผ่านมา ความเงียบสงบของคฤหาสน์ในยามค่ำคืนไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกหวาดระแวงอีกต่อไปแล้ว'เขาก็แค่อยากเอาชนะเหมือนเด็กเอาแต่ใจ.....ไม่มีอะไรน่ากลัวสักหน่อย'สวบ สาบร่างบางพลิกตัวกอดหมอนข้างแน่น ความเหนื่อยล้าจากการเดินเล่นตลอดทั้งเย็นส่งผลให้ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ ปิดลง และหลับสนิทไปในที่สุด02.15 น.สวบ สาบ“อึก.....หนัก” หนูดีที่กำลังหลับพึมพำออกมาเบา ๆ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา ความอบอ้าวและอึดอัด ทำเอาหนูดีเริ่มขมวดคิ้วแน่น ร่างกายรู้สึกหนักอึ้งราวกับถูกทับด้วยก้อนหินขนาดใหญ่ ลมหายใจเริ่มติดขัดจนต้องพยายามสูดอากาศเข้าปอด ร่างบางเริ่มขยับตัวไปมา แต่กลับไม่สามารถเคลื่อนไหวแขนขาได้เลยแม้แต่น้อยสัมผัสอุ่นร้อนหนักๆ แนบชิดอยู่บนลำตัว และสิ่งที่ทำให้สัญชาตญาณเตือนภัยในตัวเธอตื่นตัวขึ้นมาทันทีคือ กลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ รุนแรง ผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมอันเป็นเอกลักษณ์ที่ลอยคละคลุ้งอยู่ชิดข้างแก้มเนียน!เฮือก!หนูดีลืมตาตื่นขึ้นมาในความมืดมิดทันทีด้วยความตื่นตระหนก หัวใจดวงน้อยหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทว
last updateLast Updated : 2026-08-02
Read more

EP 19.2 (Rewrite)

08.00 น.@โต๊ะอาหารบรรยากาศยามเช้าเต็มไปด้วยความเงียบสงบ หนูดีนั่งตัวเกร็ง สวมเสื้อมีปกสูงเพื่อปกปิดรอยบนคอ ใบหน้าหวานซีดเผือดเอาแต่นั่งก้มหน้าหลบสายตาทุกคน พลางใช้ช้อนคนข้าวต้มในถ้วยไปมากึกร่างสูงของคิริวเดินลงมาร่วมโต๊ะอาหาร ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมเม็ดบนสบายๆ รังสีความกดดันเมื่อคืนหายไปหมดสิ้น เหลือเพียงความสงบนิ่ง แต่ทว่าเมื่อเขานั่งลง แสงแดดยามเช้ากลับส่องกระทบให้เห็น รอยแผลเป็นทางยาว ที่ไหปลาร้าเขาได้อย่างชัดเจน"ตายจริง ตาคิริว!" ศศิเอ่ยทักขึ้นทันทีด้วยความตกใจเมื่อเห็นแผลของลูกชาย"ไปทำอะไรมาน่ะลูก ไปโดนตัวอะไรข่วนมา เป็นรอยยาวเชียว!"หนูดีชะงักมือที่กำลังถือช้อนทันที หัวใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เผลอเกร็งตัวแน่นจนไม่กล้าแม้แต่จะสูดลมหายใจคิริวปรายสายตาคมกริบมามองคนตัวเล็กที่กำลังนั่งหน้าซีดอยู่ข้าง ๆ มุมปากหนายกยิ้มจางๆ อย่างมีเลศนัย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย"แมวน่ะครับคุณแม่....." คิริวเว้นจังหวะ พลางใช้นิ้วเรียวยาวแตะรอยข่วนเบาๆ"แมวดื้อ มันข่วนผมมาเมื่อคืน"คำพูดสองแง่สองง่ามนั้นทำเอาหนูดีเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง แก้มเนียนเห่อร้อนด้วยความอับอายและคับแค้นใจ รู
last updateLast Updated : 2026-08-02
Read more

EP 20 ไม่เคยเห็นเป็นน้อง (Rewrite)

EP 20 ไม่เคยเห็นเป็นน้องกึด!สองมือบางกระชับกล่องยาในอกแน่น หนูดียืนชั่งใจอยู่หน้าประตูห้องนอนของร่างสูงนานหลายนาที ลมหายใจเข้าออกสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นแกร๊กร่างเล็กค่อยๆ ผลักประตูไม้บานใหญ่เข้าไปอย่างระมัดระวัง พยายามส่งเสียงให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอกะจะวางกล่องพยาบาลทิ้งไว้แล้วรีบวิ่งออกจากห้อง ทว่ากลิ่นสบู่หอมละมุนผสมกลิ่นกายเฉพาะตัวของชายหนุ่มที่ตลบอบอวลอยู่ภายในห้อง กลับทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบและเริ่มเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะแกร๊ก!ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียว และแสนหมิ่นเหม่ออกมาอย่างไม่อายสายตาใครปรากฏแก่สายตาหนูดี หยดน้ำแพรวพราวเกาะตามแผงอกแกร่งและลอนหน้าท้องแน่นเป็นสัน รอยข่วนสีแดงเข้มที่ไหปลาร้าดูเด่นชัดและน่ากลัวยิ่งขึ้นยามกระทบกับแสงไฟในห้อง"ยืนบื้ออยู่ทำไม""ปิดประตูสิ" เสียงทุ้มต่ำราบเรียบเอ่ยขึ้นเนิบนาบ ขณะที่ใช้นิ้วเรียวยาวเสยผมที่เปียกชื้นขึ้นอย่างไม่ยี่หระกึดหนูดีเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง เธอรีบหันหลังกลับไปดันประตูให้ปิดลง แต่ไม่ยอมก้าวขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงมากกว่าเดิมแม้แต่ก้าวเดียว"หนูดีวางกล่องยาไว้ตร
last updateLast Updated : 2026-08-02
Read more

EP 20.2 (Rewrite)

"คุณคิริว! ปล่อยหนูดีนะ" เสียงหวานร้องโวยวาย พยายามใช้นิ้วมือแกะท่อนแขนแกร่งที่กดทับอยู่ออกสุดกำลัง ทว่าแผงอกหนาและเรือนกายสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมากลับหนาแน่นราวกับกำแพงเหล็ก ไร้ซึ่งช่องว่างให้เธอได้ขยับหนีคิริวไม่ตอบ ชายหนุ่มใช้มือเพียงข้างเดียวรวบสองมือเล็กของเธอขึ้นไปกดไว้เหนือศีรษะ ดวงตาสีดำสนิทวูบวาบด้วยแววตาแห่งความคลั่งไคล้และอยากครอบครองอย่างเปิดเผย ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดอยู่ตรงกกหู"จะให้ฉันมองเธอเป็นน้อง....." เสียงทุ้มกระซิบแหบพร่าทุ้มต่ำเนิบนาบ ปลายจมูกโด่งลากไล้ไปตามใบหน้าเนียน"นั่นมันเรื่องไร้สาระที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมาเลยล่ะ""คุณมันบ้าอำนาจ คุณมันฉวยโอกาส" หนูดีเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง หยาดน้ำตาเม็ดโตเอ่อล้นไหลซึมออกมาจากหางตา"คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยอมคุณหรือไง!""ฉันไม่ได้ขอให้เธอยอม" คิริวโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปากหนาแทบจะแตะลงบนริมฝีปากนุ่ม ชายหนุ่มใช้นิ้วแกร่งเช็ดหยาดน้ำตาใสออกจากแก้มเนียนเบา ๆ ทว่าสัมผัสกลับดุดันและหนักแน่นจนหนูดีต้องหดคอหนี"แต่ฉันจะทำให้เธอรู้ว่า ไม่มีผู้ชายหน้าไหนหน้าไหนในโลกนี้ มีสิทธิ์แตะต้องเธอได้นอกจากฉัน""คุณลุงกับคุณป้าไม่มีทางยอมแน่"
last updateLast Updated : 2026-08-02
Read more

EP 21 หลบหน้า (Rewrite)

EP 21 หลบหน้าหนึ่งอาทิตย์ต่อมาบรรยากาศยามเช้าภายในมหาวิทยาลัยยังคงคึกคักไปด้วยผู้คน ทว่าสำหรับหนูดีแล้ว โลกทั้งใบกลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงอันไร้ที่สิ้นสุด ร่างบางในชุดนักศึกษาถูกระเบียบพยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ สองมือบางกระชับสายกระเป๋าเป้เข้าหาอกแน่น ดวงตาคู่สวยฉายแววลุกลี้ลุกลน คอยปรายสายตามองสอดส่องไปรอบข้างอยู่ตลอดเวลาราวกับกลัวว่าจะเจอใครเข้าแม้เวลาจะล่วงเลยมาจนครบหนึ่งสัปดาห์ แต่ฝันร้ายและความจริงอันแสนหวาดหวั่นในห้องนอนวันนั้นกลับยังคงหลอกหลอนอยู่ทุกวัน ความจริงที่ว่าคิริวไม่เคยเห็นเธอเป็นน้องสาว.....ความจริงที่ว่าสัมผัสอันจาบจ้วง รังสีคุกคาม และสายตาอันร้อนแรงที่จ้องมองมาตลอดหลายปี ไม่ใช่ความเกลียดชังเหมือนที่เธอเคยเข้าใจ แต่เป็นความต้องการครอบครองอันบิดเบี้ยวและคิดไม่ซื่อมาโดยตลอด!ความทรงจำเหล่านั้นทำเอาหนูดีสับสนและจับต้นชนปลายไม่ถูก เธอไม่รู้เลยว่าควรจะรับมือกับผู้ชายหน้ามึนแถมยังบ้าอำนาจอย่างคิริวยังไงดี เพราะฉะนั้นจึงมีเพียงสิ่งเดียวที่เธอสามารถทำได้ในตอนนี้ คือการพยายามซ่อนตัวจากสายตาของเขาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างน้อยก็เพื่อให้เธอได้คิดวิธ
last updateLast Updated : 2026-08-03
Read more

EP 21.2 (Rewrite)

กริ๊ง!!!!!เมื่อหมดคาบเรียนช่วงเช้า คิริวเดินนำออกจากห้องเรียนโดยไม่รอใครเพื่อจะมาสูบบุหรี่ ทว่ามือที่กำลังล้วงบุหรี่จะเอาออกมาจุดสูบก็ต้องชะงักไป เมื่อสายตาคมกริบเหลือบไปสะดุดเข้ากับร่างบางร่างหนึ่งที่กำลังเดินถือเอกสารกองโตผ่านลานเกียร์กว้าง ร่างเล็ก ๆ ประคองกองกระดาษที่สูงท่วมหัวจนมองไม่เห็นทางข้างหน้า เธอพยายามก้าวไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก"หนูดี" ปากหนาพึมพำชื่อใครคนนั้นอย่างไม่รู้ตัว นัยน์ตาคู่คมฉายประกายบางอย่าง ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะได้รูปจะยกยิ้มร้ายขึ้นมาอย่างมีเลศนัย"หนูดี" ปากหนาพึมพำชื่อใครคนนั้นอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่ริมฝีปากจะยกยิ้มร้ายขึ้นมาตึกร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตรพาตัวเองก้าวฉับ ๆ มาหยุดยืนดักหน้าตรงหน้าร่างบางในระยะประชิด หนูดีชะงักเท้ากะทันหันเมื่อสัมผัสได้ถึงเงาร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาปิดบังแสงแดด เธอค่อย ๆ เอียงใบหน้าและลดกองเอกสารลงเล็กน้อยเพื่อมองข้ามกระดาษ เมื่อพบว่าเป็นคิริว ใบหน้าหวานก็ซีดเผือดลงทันทีด้วยความลนลาน หญิงสาวทำตัวไม่ถูกเมื่อคนตัวโตที่เธอพยายามหลบหน้าและวิ่งหนีมาตลอดทั้งสัปดาห์กลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงนี้"ถะ ถอยค่ะ คุณคิริว ฉันต้องรีบเอาเอกส
last updateLast Updated : 2026-08-03
Read more

EP 21.3 (Rewrite)

"มะ ไม่ใช่นะคะอาจารย์ เราไม่ได้เป็น.....""ผมขอตัวไปทานข้าวกลางวันก่อนนะครับอาจารย์"เสียงทุ้มต่ำแทรกขึ้นอย่างนุ่มนวล คิริวไม่ได้ปฏิเสธ และไม่ได้ยอมรับ ชายหนุ่มเพียงแค่ยืนประสานมือไว้ข้างหน้าด้วยท่วงท่าสง่างามเหมือนเคย แต่ทว่ามุมปากหนากลับคลี่รอยยิ้มจาง ๆ ที่หาดูได้ยากออกมาครู่หนึ่ง ดวงตาคู่คมปรายมองคนที่กำลังทำหน้าเลิ่กลั่กอยู่ข้าง ๆ เล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องมาทันที พอเห็นดังนั้นหนูดีก็ได้แต่ค้อมศีรษะให้อาจารย์สาวที่ยังคงมองเธอด้วยรอยยิ้มเอ็นดูเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินตามคิริวออกมาจากห้อง"ทำไมคุณไม่ปฏิเสธอาจารย์ไปคะ""ทำไมต้องปล่อยให้อาจารย์เข้าใจผิดแบบนั้น"คิริวหยุดเดินทันทีที่เสียงหวานเอ่ยจบ เขาไม่ได้แสดงอาการร้อนรน ชายหนุ่มเพียงหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับหนูดี"ขี้เกียจ""คะ?" ใบหน้าของหนูดีเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามคิริวจ้องมองใบหน้าหวานที่ขมวดมุ่นด้วยสายตาราบเรียบ ก่อนจะก้าวเข้าไปหาหนูดีด้วยท่าทางสบาย ๆ ระยะห่างที่ลดลงทำให้หนูดีต้องเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ย ก่อนจะคว้าข้อมือเล็กของหนูดีเอาไว้"อ๊ะ ทำอะไร?""เที่ยงแล้ว ไปกินข้า
last updateLast Updated : 2026-08-06
Read more

EP 21.4 (Rewrite)

@โรงอาหารบรรยากาศภายในโรงอาหารกลางของมหาวิทยาลัยยามเที่ยงเต็มไปด้วยเสียงจอแจ เสียงพูดคุยและเสียงจานชามกระทบกันดังคละคลุ้งไปทั่วบริเวณหนูดีพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ขณะฟังต้าเล่าเรื่องงานกิจกรรมของคณะอย่างตั้งใจ เธอพยายามสนใจจานข้าวตรงหน้าและคู่สนทนา แต่ความอึดอัดที่แผ่ซ่านเข้ามาในความรู้สึกกลับไม่ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อยเมื่อนึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ห่างออกไปราวห้าหกโต๊ะ บริเวณโซนริมใต้อาคารที่เป็นมุมประจำของแก๊งเฮดว้ากคนดังประจำคณะวิศวะ ร่างสูงใหญ่ของคิริวนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ม้านั่งยาว ดวงตาสีดำสนิทเย็นชาทอดมองไปยังร่างบางที่กำลังนั่งยิ้มหัวเราะอยู่กับผู้ชายคนอื่นกึด.....ความอึดอัดที่ไม่มีชื่อเรียกจุกอยู่ที่อกทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มหวานของหนูดีถูกส่งไปให้ผู้ชายคนอื่น รอยยิ้มที่เขาพยายามแทบตายก็ไม่เคยได้มันมา แต่กลับหลุดออกมาได้ง่ายดายยามอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนั้น มือหนาถือแก้วน้ำเปล่าไว้หลวม ๆ ทว่าปลายนิ้วกลับกดปากแก้วแน่น เขานั่งนิ่งราวกับรูปปั้นหิน ไร้ซึ่งการขยับกาย แต่รังสีความเย็นเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นทำเอาบรรยากาศรอบโต๊ะของแก๊งเฮดว้ากดูอึมครึมลงทันตา"เฮ้ย ไอ้ริว มึงเป็นเหี
last updateLast Updated : 2026-08-07
Read more

EP 21.5 (Rewrite)

ด้านหนูดีพยายามก้มหน้ามองจานข้าว มือบางกำช้อนแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ สายตาเย็นชาและรังสีคุกคามจากโต๊ะฝั่งวิศวะยังคงแผ่มาถึงเธออย่างชัดเจน แม้กระทั่งต้าที่นั่งฝั่งตรงข้ามยังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศน่าอึดอัดนั้น"หนูดีเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?""หน้าดูซีดๆ นะ" ต้าเอ่ยถามด้วยความห่วงใย พลางยื่นมือไปหมายจะแตะหลังมือบางเบาๆ เพื่อถามไถ่ ทว่ายังไม่ทันที่มือของต้าจะได้สัมผัสผิวเนียน ร่างสูงใหญ่ของคิริวก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เสียงเก้าอี้ม้านั่งยาวลากถูไปกับพื้นปูนดังบาดหู ชายหนุ่มไม่สนใจสายตาของเพื่อนร่วมโต๊ะอย่างเอฟ ก๊อต หรือเบ้นที่มองตาม เขาก้าวขายาวๆ ตรงดิ่งเข้ามายังโต๊ะของหนูดีทันที"เชี่ย.....ไอ้ริว มันจะทำอะไรอีกแล้ว" ก๊อตพึมพำกระซิบกับเอฟเบาๆ พลางกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่"มีอะไรสนุก ๆ ให้ดูอีกแล้วสินะ" เอฟยกยิ้มมุมปากมองตามแผ่นหลังของเพื่อนไปไม่วางตา เพื่อนคนอื่น ๆ ก็มองตามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ช่วงนี้คิริวทำในสิ่งที่เคยทำเสมอ ทำให้พวกเพื่อน ๆ สนุกขึ้นไม่น้อยเมื่อเฮดว้ากคนดังหลุดคาแรคเตอร์ด้านคิริวเดินมาหยุดยืนซ้อนหลังเก้าอี้ของหนูดี ลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยของคนด้า
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

EP 21.6 (Rewrite)

"คุณคิริว""ถ้าอิ่มแล้วฉันขอคุยด้วยหน่อยค่ะ" หนูดีสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงและสติที่หลุดลอยไปกลับคืนมา เธอเลือกที่จะคุยกับคนตรงหน้าอย่างมีสติ เพราะไม่อยากสร้างฉากละครให้คนทั้งโรงอาหารได้อับอายขายหน้าไปมากกว่านี้คิริวปรายสายตามองคนตัวเล็กข้างกายเล็กน้อย ก่อนจะยันกายลุกขึ้นเดินนำออกไปโดยไม่เอ่ยคำใด หนูดีเห็นดังนั้นก็ลุกตามเร่งก้าวเท้าตามหลังแผ่นหลังกว้างนั้นไปติด ๆ สองมือบางกำเข้าหากันแน่น สัญชาตญาณความกลัวที่สลักลึกอยู่ในหัวใจสั่งให้เธออยากหมุนตัววิ่งหนีไปให้พ้นๆ แต่เธอก็รู้ดีว่าหากไม่สะสางให้จบในวันนี้ ชายหนุ่มไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่กระทั่งเดินมาถึงบริเวณลานจอดรถใต้อาคารเรียน ซึ่งเป็นมุมอับสายตาและเงียบสงบ เสียงเท้าของคิริวหยุดชะงักลง ชายหนุ่มหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า กอดอกพิงเข้ากับหน้ารถสปอร์ตคันหรู ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองร่างเล็กที่ยืนเว้นระยะห่างจากเขาเกือบสองเมตรด้วยสายตาเรียบเฉย"มีอะไรก็พูดมา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยหนูดีพยายามกักเก็บความสั่นเทาของร่างกายเอาไว้สุดกำลัง สายตาที่ค่อย ๆ ตวัดขึ้นสบมองเขาฉายแววหวาดระแวงอย่างปิดไม่มิด ร่างเล็กถอยหลังหนีอีกครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ ยามที่
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status