All Chapters of หมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์: Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 41 ผู้บัญชาการในเงามืดแสงอรุณยามเช้าสาดลอดแนวต้นสนที่โอบล้อมหุบเขา ค่ายลับซึ่งซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางผืนป่ากลับเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว เสียงฝีเท้าทหาร เสียงลากเกวียน และเสียงร้องครวญครางของผู้บาดเจ็บดังสลับกันไม่ขาดสายหลินเยว่ยืนอยู่หน้ากระโจมรักษา นางมองผู้บาดเจ็บที่ถูกลำเลียงเข้ามาทีละคน ก่อนจะหันไปสั่งผู้ช่วยซึ่งเป็นทหารหนุ่มที่นางฝึกไว้เพียงไม่กี่วัน"คนที่เสียเลือดมากให้นำไปทางซ้าย""ผู้ที่มีไข้สูงและแผลส่งกลิ่นให้อยู่แยกอีกกระโจม ห้ามปะปนกับผู้อื่น""ผู้ที่เดินเองได้ รอทำแผลด้านนอก"ทหารหลายคนมองหน้ากันอย่างงุนงงที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้ใดจัดระเบียบเช่นนี้ ทุกคนถูกนำมาวางรวมกัน หมอทหารเลือกตรวจตามลำดับที่มาถึง บางคนอาการหนักเสียชีวิตก่อนถึงคิวรักษาแต่หลังจากหลินเยว่เข้ามา ทุกอย่างเปลี่ยนไปผู้บาดเจ็บหนักได้รับการรักษาก่อนผู้ติดเชื้อถูกแยกออกทันทีผู้ที่มีบาดแผลเล็กได้รับการทำแผลอย่างรวดเร็วความโกลาหลในกระโจมรักษาค่อยสงบลงอย่างน่าอัศจรรย์หมอทหารวัยกลางคนที่เคยไม่เชื่อฝีมือนางยืนมองด้วยความตกตะลึง"เพียงจัดลำดับคนไข้ก็ช่วยชีวิตได้มากถึงเพียงนี้หรือ"หลินเยว่ไม่ได้ตอบนางกำลั

ตอนที่ 43 จดหมายเลือดรุ่งเช้าหลังศึกช่องเขาหมื่นผา หมอกสีขาวยังปกคลุมหุบเขาทั้งสาย กลิ่นควันไฟจากกองฟืนผสมกับกลิ่นเลือดที่ยังคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แม้การต่อสู้จะสิ้นสุดลงแล้ว แต่ค่ายชั่วคราวกลับยังเต็มไปด้วยเสียงครวญครางของผู้บาดเจ็บและเสียงเดินของทหารที่กำลังเก็บกวาดสนามรบหลินเยว่ล้างมือด้วยน้ำต้มร้อนก่อนเดินตรวจผู้บาดเจ็บเป็นรอบที่สามทหารส่วนใหญ่เริ่มพ้นขีดอันตรายแล้วบางคนมีไข้จากบาดแผลบางคนกำลังพักฟื้นหลังเสียเลือดมากทุกอย่างเป็นไปตามที่นางคาดการณ์ขณะนั้นเอง องครักษ์ลับผู้หนึ่งรีบเดินเข้ามา"หมอหลิน"หลินเยว่เงยหน้าขึ้น"มีอะไร"ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"จับนักโทษมาได้หนึ่งคน""เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส""ท่านแม่ทัพสั่งให้ช่วยชีวิตเขา"หลินเยว่รีบคว้าหีบยา"พาข้าไป"ภายในกระโจมสอบสวน ชายวัยประมาณสี่สิบปีถูกมัดไว้กับเสาไม้ เลือดไหลซึมจากบาดแผลบริเวณหน้าอก เสื้อผ้าขาดวิ่นเต็มไปด้วยคราบดินเซียวอวี้ยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าสงบนิ่งเมื่อเห็นหลินเยว่ เขากล่าวเพียงสั้น ๆ"ช่วยเขา"หลินเยว่พยักหน้านางตรวจชีพจรทันทีชีพจรเบาลมหายใจแผ่วรูม่านตาเริ่มตอบสนองช้าลงนางเปิดบาดแผลตรวจด

ตอนที่ 45 ศึกสำนักแพทย์ค่ำคืนปกคลุมเมืองชิงเหอด้วยความเงียบงัน แสงจันทร์สาดลงบนหลังคากระเบื้องของสำนักแพทย์แห่งตรอกตะวันออก ลมกลางคืนพัดเอื่อยจนโคมไฟหน้าประตูแกว่งไกวเป็นจังหวะหลินเยว่เพิ่งเก็บตำราการรักษาเล่มสุดท้ายลงในหีบไม้สำหรับเดินทางเข้าสู่เมืองหลวงป้าโจวกำลังพับผ้าพันแผลอยู่ด้านนอกอาเซิ่งตรวจดูหม้อสำหรับต้มน้ำเป็นครั้งสุดท้ายทุกอย่างดูสงบแต่แล้วเสียงกระเบื้องหลังคาก็ดังขึ้นอีกครั้งกึกกึกกึกหลินเยว่ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณ"ดับตะเกียง"อาเซิ่งรีบเป่าไฟจนห้องมืดสนิทเพียงชั่วอึดใจเดียวเสียงแตกของกระเบื้องก็ดังลั่นชายชุดดำหลายสิบคนกระโจนลงมาจากทุกทิศบางคนถือดาบบางคนถือหน้าไม้อีกหลายคนถือคบเพลิงที่กำลังลุกไหม้หัวหน้ากลุ่มยกมือขึ้น"เผาสำนักแพทย์""อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว"คบไฟถูกขว้างเข้าใส่หลังคาเปลวเพลิงลุกพรึบขึ้นทันทีผืนผ้าแห้งและไม้แห้งเริ่มติดไฟอย่างรวดเร็วป้าโจวร้องตกใจ"ไฟไหม้"อาเซิ่งรีบคว้าถังน้ำแต่ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งปักพื้นตรงหน้าเขานักฆ่าหัวเราะเย็นชา"ผู้ใดออกมาจะตาย"หลินเยว่รีบผลักป้าโจวเข้าไปในห้องด้านใน"อย่าออกมา""อาเซิ่ง พาคนเจ็บหลบ"อาเซิ่งกัดฟ

ตอนที่ 47 ระหว่างทางสายลมยามเช้าพัดผ่านทุ่งข้าวสีเขียวที่ทอดยาวสุดสายตา ขบวนราชสำนักเคลื่อนตัวไปตามถนนหลวงอย่างเป็นระเบียบ ธงประจำราชวงศ์โบกสะบัดเหนือรถม้าคันหน้า ทหารองครักษ์ขี่ม้าคุ้มกันทั้งด้านหน้าและด้านหลังอย่างเข้มงวดหลินเยว่นั่งอยู่ภายในรถม้า ข้างกายเต็มไปด้วยหีบไม้บรรจุเครื่องมือแพทย์ ยาสมุนไพร และสมุดบันทึกที่นางเขียนไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาแม้จะออกจากเมืองชิงเหอมาได้หลายวัน แต่นางยังคงเปิดสมุดจดบันทึกเพิ่มเติมอยู่เสมอเซียวอวี้เฉินควบม้าอยู่ด้านนอกนับตั้งแต่เปิดเผยฐานะที่แท้จริง เขาไม่ได้สร้างระยะห่างจากนางแต่อย่างใดตรงกันข้าม เขากลับพูดคุยกับนางมากขึ้นเมื่อถึงเวลาเที่ยง ขบวนหยุดพักริมลำธารหลินเยว่ลงจากรถม้าทันทีสิ่งแรกที่นางทำไม่ใช่รับประทานอาหารแต่เดินไปตรวจดูบาดแผลของทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุลอบสังหารเมื่อคืนก่อนทหารหนุ่มรีบลุกขึ้นคำนับ"หมอหลิน"นางยกมือห้าม"นั่งลง""หากแผลยังไม่หาย อย่าฝืนเคลื่อนไหวมาก"นางเปิดผ้าพันแผลออกอย่างระมัดระวังบาดแผลเริ่มสมานดี ไม่มีหนอง ไม่มีรอยแดงหลินเยว่ยิ้มบาง"อีกสามวันก็เปลี่ยนผ้าเพียงวันละครั้ง"ทหารหนุ่มยิ้มกว้าง"ขอบพร

ตอนที่ 49 การรักษาครั้งสุดท้ายของภาครุ่งเช้าของเมืองหลวงเต็มไปด้วยความตึงเครียด จวนรับรองหลวงที่เคยเงียบสงบกลับมีขุนนางและขันทีเดินเข้าออกไม่ขาดสาย ข่าวพระอาการประชวรของฮ่องเต้แพร่สะพัดไปทั่วพระราชวังในชั่วข้ามคืนหลินเยว่ตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางสิ่งแรกที่นางทำคือจัดเตรียมหีบยา ตรวจนับผ้าพันแผล เข็มเย็บแผล มีดผ่าตัด และสมุนไพรทุกชนิดอย่างละเอียดสำหรับนางหมอที่ดีต้องพร้อมเสมอไม่ว่าจะถูกเรียกเมื่อใดเซียวอวี้เฉินเดินเข้ามาในลานด้านหน้าวันนี้เขาสวมฉลองพระองค์ของอ๋องเต็มยศผ้าคลุมสีดำปักลายมังกรเงินสะท้อนแสงอาทิตย์อย่างสง่างามหลินเยว่โค้งศีรษะเล็กน้อย"ถวายความเคารพท่านอ๋อง"เซียวอวี้เฉินยิ้มบาง"อยู่ต่อหน้าผู้อื่นก็เรียกเช่นนี้""แต่เมื่อไม่มีคน""เจ้าจะเรียกเหมือนเดิมก็ได้"หลินเยว่หัวเราะเบา"เช่นนั้นข้าจะจำไว้"ขณะทั้งสองกำลังสนทนาขันทีหลวงรีบวิ่งเข้ามา"ท่านอ๋อง""พระราชวังเตรียมเข้าเฝ้าแล้ว"เซียวอวี้เฉินพยักหน้า"ออกเดินทาง"ขบวนเคลื่อนตัวออกจากจวนรับรอง มุ่งหน้าสู่พระราชวังหลวงสองข้างทางเต็มไปด้วยประชาชนที่ก้มศีรษะถวายความเคารพเมื่อเข้าสู่เขตพระราชวังชั้นนอก ความเข้มงวดก็