ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

61 챕터

บทที่ 11 สำรวจตลาด

กว่าจ้าวชิงหรานจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นเวลาที่สายมากแล้ว จ้าวชิงหรานจึงทำอาหารง่ายๆ เธอทำข้าวต้มปลา โรยต้นหอมกับขิงซอยจนหอมกรุ่น ก่อนจะทอดปลาตัวเล็กจนเหลืองกรอบ และยำแตงกวาเอาไว้เป็นเครื่องเคียงกินกับข้าวต้มปลาซ่งฉางเยว่เดินออกมาจากห้อง เห็นภรรยากำลังจัดสำรับก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“ทำไมรีบตื่นล่ะ น่าจะนอนต่ออีกสักหน่อย”พอเขาพูดเช่นนี้จ้าวชิงหรานก็ส่งค้อนทางสายตาไปให้“วันนี้พี่บอกว่าจะพาฉันเข้าไปในตัวเมืองเพื่อสำรวจตลาดไม่ใช่หรือคะ”จ้าวชิงหรานพูดพลางยื่นชามข้าวต้มไปให้เขา“กินให้อิ่มก่อนเถิดค่ะ”ทั้งสองนั่งกินข้าวต้มด้วยกันเงียบ ๆ บรรยากาศอบอุ่นจนแม้แต่ซ่งฉางเยว่ยังรู้สึกว่าชีวิตของเขาหลังแต่งงานเปลี่ยนแปลงไปมาก อย่างน้อยเขาก็รู้ตัวว่าตอนนี้เขามีรอยยิ้มบนใบหน้ามากยิ่งขึ้นหลังจากกินข้าวเสร็จแล้วคนทั้งสองก็ช่วยกันล้างจานชามและเก็บกวาดบ้าน หลังจากนั้นจึงได้จูงมือกันเดินไปรอขึ้นรถที่หน้าหมู่บ้านเพื่อเดินทางไปยังตัวเมืองยิ่งเข้าใกล้ตัวเมือง ผู้คนก็ยิ่งคึกคัก มีรถบรรทุกผัก ผลไม้ ธัญพืช รวมถึงอาหารทะเลจากหลายหมู่บ้านทยอยเข้าเมืองมาไม่ขาดสาย กลิ่นอาหาร เสียงเรียกลูกค้า เสียงต่อรองราคา
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 12 ทองคำ

กู้หมิงเจ๋อยืนนิ่งอยู่กับที่ มองแผ่นหลังของจ้าวชิงหรานและซ่งฉางเยว่ที่เดินเคียงกันออกจากร้านอาหารไปช้า ๆแสงแดดยามบ่ายทอดผ่านประตูร้าน เงาของคนทั้งสองทอดยาวเคียงข้างกัน ดูกลมกลืนราวกับเป็นสามีภรรยาที่ใช้ชีวิตร่วมกันมานานหลายปี หัวใจของกู้หมิงเจ๋อพลันบีบรัดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่อก่อน... เพียงแค่เขายิ้มให้ จ้าวชิงหรานก็มีความสุขทั้งวัน เพียงแค่เขาพูดดีด้วยไม่กี่คำ เธอก็ยินดีทำทุกอย่างให้เขาแต่วันนี้... สายตาที่เธอมองเขากลับเหมือนมองคนแปลกหน้าไม่มีทั้งความน้อยใจไม่มีทั้งความโกรธแค้นยิ่งไม่มีความรักหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย สายตาเช่นนั้นกลับทำให้เขาเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าการถูกต่อว่าหรือถูกด่าทอเสียอีก“พ่อหนุ่ม”เจ้าของร้านเรียกเขาเสียงดังจนทำให้เขาสะดุ้ง“จะกินอะไรหรือไม่”กู้หมิงเจ๋อส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนเดินออกจากร้านอย่างเหม่อลอยระหว่างทางเดินไปท่ารถเพื่อรอขึ้นรถกลับหมู่บ้าน ซ่งฉางเยว่ใช้มือข้างหนึ่งหิ้วถุงเครื่องเทศและของใช้ต่าง ๆ ส่วนอีกข้างหนึ่งจับจูงมือของจ้าวชิงหรานเอาไว้ จ้าวชิงหรานเดินอยู่ข้าง ๆ สีหน้าสงบนิ่งราวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นแต่ซ่งฉางเยว่กลับแอบมองเธออยู
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 13 ความลับ

ซ่งฉางเยว่เบิกตากว้าง ร่างทั้งร่างแข็งค้างราวกับถูกสายฟ้าฟาด เขาจ้องกองทองคำกองย่อมๆ ที่วางอยู่ตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยออกมาด้วยเสียงแหบพร่า“ทะ...ทอง”จ้าวชิงหรานพยักหน้าเบา ๆ“ใช่ค่ะ ทั้งหมดนี้...เป็นทองคำ”ซ่งฉางเยว่สูดหายใจลึกหลายครั้ง เขาออกทะเลมาทั้งชีวิต เคยเห็นทองคำแค่ไม่กี่ก้อนก็ถือว่ามากแล้ว แต่ทองคำจำนวนมหาศาลเช่นนี้... เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในชีวิตชายหนุ่มรีบหันไปมองภรรยา“ชิงหราน... ทองพวกนี้...เธอไปเอามาจากไหน”คำถามของเขาทำให้จ้าวชิงหรานเงียบไปชั่วครู่ เธอเตรียมใจไว้แล้วว่าคำถามนี้จะต้องมาถึงอย่างแน่นอน เธอจึงตัดสินใจเล่าความจริงออกมา“ฉันขุดมาค่ะ ตอนที่ฉันไปขุดเหล้าหมักขึ้นมา บังเอิญขุดเจอหีบไม้โบราณที่ใส่ทองคำเหล่านี้เอาไว้ ฉันก็เลยแอบลักลอบนำกลับมาที่บ้าน แล้วก็ซุกซ่อนเอาไว้ พี่วางใจเถิด ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ ฉันบอกแค่เพียงพี่เท่านั้น”คำพูดของจ้าวชิงหรานทำให้ซ่งฉางเยว่นิ่งงันไปอย่างคาดไม่ถึงเมื่อครู่นี้เขายังมีความมุ่งมั่นที่จะหาเงินมาคอยสนับสนุนการจับจ่ายใช้สอยของจ้าวชิงหรานอยู่เลย แต่ตอนนี้จ้าวชิงหรานกลับนำทองคำกองเล็ก ๆ กองหนึ่งมาโยนใส่หน้าเ
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기

บทที่ 14 เส้นทางชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนไป

คำพูดของทั้งแม่และน้องสาวทำให้กู้หมิงเจ๋อหลับตาลงอย่างอ่อนแรง เสียงร้องไห้ของกู้หมิงซี เสียงด่าทอของหลินฟาง และเสียงถอนหายใจของกู้ซานดังสลับกันไปทั่วบ้านบ้านที่เมื่อก่อนเคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความกดดันจนแทบหายใจไม่ออกกู้หมิงเจ๋อค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองน้องสาว“หมิงซี... พี่จะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย พ่อของเด็กในท้องของเธอเป็นใคร”กู้หมิงซีกัดริมฝีปากแน่น น้ำตาไหลอาบแก้ม แต่กลับส่ายหน้าอย่างดื้อรั้น“ฉันไม่บอก ถึงบอกไปก็ไม่มีประโยชน์ เขาไม่มีทางรับผิดชอบฉัน”หลินฟางได้ยินดังนั้นก็ยิ่งโมโหกว่าเดิม“ไม่มีประโยชน์อย่างนั้นหรือ แกจะอุ้มท้องแล้วคลอดลูกไม่มีพ่อออกมาให้คนทั้งหมู่บ้านหัวเราะเยาะหรือไง”สิ้นคำ หลินฟางก็เงื้อมือขึ้นจะตีอีกครั้ง กู้หมิงเจ๋อรีบเข้าไปจับแขนแม่ของเขาเอาไว้“แม่... พอเถอะ ตีต่อไปก็ไม่ได้คำตอบ”หลินฟางสะบัดแขนออกอย่างแรง“ถ้าไม่ตี แล้วจะให้ทำอย่างไร ปล่อยให้มันทำให้สกุลกู้อับอายอย่างนั้นหรือ”กู้ซานซึ่งนั่งสูบยาอยู่มุมห้องถอนหายใจยาว สีหน้าของชายชราดูแก่ลงไปหลายปีเพียงชั่วข้ามคืน“พอได้แล้ว... ทะเลาะกันไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น”ภายในบ้านพลันตกอยู่ใ
last update최신 업데이트 : 2026-07-25
더 보기

บทที่ 15 ก้าวแรกของการลงทุน

รุ่งเช้าของวันถัดมา... แสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดผ่านหน้าต่างไม้เข้ามาภายในห้องนอน เสียงคลื่นซัดฝั่งดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลมทะเลพัดเอื่อย ๆ พัดม่านผ้าฝ้ายให้พลิ้วไหวจ้าวชิงหรานค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะพบว่าตัวเองยังคงนอนอยู่ในอ้อมกอดของซ่งฉางเยว่แขนแข็งแรงของเขายังคงโอบเอวของเธอเอาไว้หลวม ๆ ราวกับกลัวว่าเพียงคลายมือออก เธอจะหายไป หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนชาติที่แล้ว... เธอเคยใฝ่ฝันถึงชีวิตแต่งงานที่อบอุ่นเช่นนี้มาตลอด แต่คนที่เธอเฝ้ารอไม่เคยมอบให้ ทว่าชาตินี้ คนที่เธอไม่เคยคิดว่าจะรัก กลับมอบทุกอย่างให้กับเธออย่างเงียบ ๆจ้าวชิงหรานค่อย ๆ ยกมือขึ้นลูบแก้มของซ่งฉางเยว่เบา ๆ ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้นพร้อมรอยยิ้ม“ตื่นแล้วหรือ”“อื้อ”“เมื่อคืนนอนดึกแท้ ๆ ทำไมไม่พักอีกหน่อย”จ้าวชิงหรานหัวเราะเบา ๆ“วันนี้พวกเรายังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะค่ะ”ซ่งฉางเยว่ถอนหายใจอย่างจนใจ“พี่เริ่มสงสัยแล้ว...”“สงสัยอะไรหรือคะ”“พี่แต่งภรรยามา หรือแต่งเถ้าแก่เนี้ยกันแน่”คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวหัวเราะเสียงใส“ถ้าเป็นเถ้าแก่เนี้ยจริง ๆ พี่ก็สบายสิคะ”“สบายตรงไหน”“ก็มีคนช่วยหาเงินไงคะ”ชายหนุ่มหัว
last update최신 업데이트 : 2026-07-25
더 보기

บทที่ 16 ฉงซินไคว่เล่อ

เดินต่อมาอีกไม่นาน ทั้งสองก็พบร้านแกะสลักไม้เล็ก ๆ หน้าร้านแขวนป้ายไม้หลายรูปแบบ ทันทีที่เห็น จ้าวชิงหรานก็หยุดเดิน“พี่ฉางเยว่”“หืม”“ฉันอยากทำเครื่องหมายการค้า”“เครื่องหมายการค้าอย่างนั้นหรือ”“ใช่ค่ะ”เธอพยักหน้า“ถ้าสินค้าของเราดี คนซื้อก็จะจำชื่อได้ ครั้งหน้าพอเห็นเครื่องหมายนี้อีก เขาก็จะกลับมาซื้อซ้ำ”ซ่งฉางเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มกว้าง“ความคิดของเธอดีจริง ๆ”ทั้งสองเดินเข้าไปในร้านช่างแกะสลักวัยกลางคนยิ้มต้อนรับ“จะทำตราประทับแบบไหน”จ้าวชิงหรานคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหยิบกระดาษกับดินสอขึ้นมาวาดรูปคลื่นทะเลโอบล้อมดวงอาทิตย์ที่กำลังโผล่พ้นขอบฟ้า ใต้ภาพ เธอเขียนตัวอักษรอย่างบรรจง “ฉงซินไคว่เล่อ”ช่างแกะสลักรับกระดาษไปดู ก่อนพยักหน้าชื่นชม“ชื่อดี... เริ่มต้นความสุขใหม่อีกครั้ง”จ้าวชิงหรานยิ้มบาง ๆใช่... “ฉงซินไคว่เล่อ” ไม่ใช่เพียงชื่อของสินค้า แต่ยังเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ของเธอและซ่งฉางเยว่ อีกทั้งยังสื่อถึงการได้ย้อนกลับมามีความสุขของเธอ และความตั้งใจที่จะให้ลูกค้าของเธอได้รับความสุขจากการซื้อสินค้าจนต้องกลับมาซื้อใหม่อีกครั้ง“ฉงซินไคว่เล่อ” ของเธอจะมีแต
last update최신 업데이트 : 2026-07-25
더 보기

บทที่ 17 เปิดกิจการ

หลังจากทราบว่าพ่อค้าคนกลางกดราคาปลาในหมู่บ้าน จ้าวชิงหรานก็ยิ่งมั่นใจว่าถึงเวลาเริ่มต้นกิจการของตนเองแล้วรุ่งเช้าวันถัดมา เธอกับซ่งฉางเยว่รีบเดินทางเข้าตัวเมืองทันที เป้าหมายของทั้งสองมีเพียงอย่างเดียว... นั่นก็คือหาแผงร้านค้าสำหรับเปิดร้านอาหารทะเลแห้งแต่เมื่อไปถึงตลาด จ้าวชิงหรานจึงรู้ว่าเรื่องนี้ยากกว่าที่คิดหลายเท่า แผงค้าทำเลดีแทบทุกแผงมีเจ้าของหมดแล้ว บางร้านเช่าต่อกันมาหลายสิบปี บางร้านถึงกับส่งต่อจากพ่อสู่ลูก แม้จะยอมจ่ายค่าเช่าล่วงหน้าหลายเดือน เจ้าของตลาดก็ทำแค่เพียงส่ายหน้าให้เธอ“เต็มหมดแล้ว”ตลอดสามวันแรก ทั้งสองเดินวนอยู่ในตลาดตั้งแต่เช้าจรดเย็น ถามแล้วถามอีก ผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า ซ่งฉางเยว่เห็นภรรยาเดินจนรองเท้าสึกก็อดสงสารเธอไม่ได้“ชิงหราน...”“ถ้าไม่ได้จริง ๆ พวกเราไปเช่าตรงมุมท้ายของตลาดก็ได้ ถึงคนจะเดินผ่านน้อยหน่อย แต่พี่คิดว่าน่าจะพอขายได้แน่”แต่จ้าวชิงหรานกลับส่ายหน้าให้เขา“ไม่ได้ค่ะ ถ้าเริ่มต้นผิดทำเล ต่อให้สินค้าดีแค่ไหน ลูกค้าก็เห็นยาก เงินทุนของเรายังพอมีอยู่บ้าง ฉันอยากเลือกทำเลที่ดีที่สุด อีกอย่างฉันอยากให้เงินทุกหยวนที่ลงทุนไป ผลิดอกออกผลให้ได้มาก
last update최신 업데이트 : 2026-07-25
더 보기

บทที่ 18 โอกาสขยายตลาด

การกระทำของญาติสาวทำให้จ้าวชิงหรานหัวเราะออกมา แล้วหันไปพูดกับทุกคนว่า“ฉันเชื่อว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนทำปลาตากแห้งเป็น ทำแบบปรุงรสอย่างฉันหรืออาจจะทำอร่อยกว่าฉันก็ได้ แต่ทุกคนคงยังไม่รู้ว่าการที่จะทำให้ปลาตากแห้ง หมึกแห้งและกุ้งแห้ง สามารถขายได้มันยากเสียยิ่งกว่าการทำปลาตากแห้งปรุงรสให้อร่อยเสียอีก ใครอยากทำแข่งกับฉันเชิญออกไปทำเลยฉันไม่ว่า แต่จะทำออกมาแล้วมีคุณภาพเพียงพอและขายได้อย่างฉันหรือเปล่าฉันไม่รับประกัน”จ้าวชิงหรานพูดพลางมองสีหน้าของทุกคนแล้วเธอจึงได้พูดต่อ“ฉันมอบเงินค่าจ้างให้ทุกคนในราคาที่เหมาะสมแล้ว หากใครคิดว่ามันน้อยไปและคิดว่าตนเองจะทำแบบฉันได้ก็เชิญจากไปได้เลย แต่ฉันขอบอกว่าเมื่อออกไปแล้ว อย่าคิดว่าจะได้กลับเข้ามาทำอีก อีกทั้งสำหรับคนที่คิดไม่ซื่อ ฉันไม่เพียงจะไม่ยอมรับกลับเข้ามาทำงานแต่จะตัดขาดทุกความช่วยเหลือและน้ำใจที่พวกเราเคยมีต่อกันทิ้งไปด้วย”เมื่อพูดจบแม่จ้าวก็เดินออกมาแล้วพูดออกมาว่า“อยากได้เงิน อยากได้งานก็มอบให้แล้ว ถ้าพวกเธอทำงานได้ดีทำให้ลูกสาวและลูกเขยของฉันมีกำไร พวกเขาไม่ใช่คนแล้งน้ำใจ วันหน้ารายได้ของพวกเธอจะต้องเพิ่มขึ้นแน่ ดังนั้นรีบลงมือทำงานใ
last update최신 업데이트 : 2026-07-27
더 보기

บทที่ 19 ลงทุนเพิ่ม

หลินจื้อกังรับถ้วยชาที่จ้าวชิงหรานยื่นให้ พลางทอดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างพิจารณาเดิมทีเขาคิดว่าเจ้าของร้านฉงซินไคว่เล่อคงเป็นเพียงแม่ค้าหัวไวที่บังเอิญทำสินค้าได้ถูกปากผู้คน แต่พอได้นั่งพูดคุยกันจริง ๆ เขากลับพบว่าหญิงสาวผู้นี้มีวิสัยทัศน์ที่ดีเกินกว่าที่เขาเคยคาดเอาไว้มากจ้าวชิงหรานเปิดสมุดบัญชี วางไว้ตรงกลางโต๊ะอย่างไม่รีบร้อน แล้วจึงได้พูดคุยกับหลินจื้อกังด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นกันเอง“ก่อนจะคุยเรื่องราคา ฉันอยากทราบก่อนค่ะว่าเถ้าแก่หลินมีร้านอยู่ที่ไหน แล้วลูกค้าส่วนใหญ่เป็นใคร”หลินจื้อกังยิ้มบาง ๆ“แม่หนูช่างระมัดระวังดีเสียจริง”“เรื่องการค้าต้องรอบคอบไว้ก่อนค่ะ”คำตอบของเธอทำให้ชายวัยกลางคนหัวเราะเบา ๆ“ร้านของฉันอยู่อีกอำเภอหนึ่ง มีทั้งลูกค้าทั่วไปและร้านขายของชำมารับสินค้าไปกระจายต่ออีกหลายแห่ง”“ช่วงนี้มีคนเดินทางผ่านอำเภอมากขึ้น เพราะเริ่มมีโรงงานเปิดใหม่หลายแห่ง คนงานจำนวนไม่น้อยไม่มีเวลาทำกับข้าวเอง ของแห้งที่เก็บไว้กินได้นานจึงขายดี”ดวงตาของจ้าวชิงหรานเป็นประกายทันที ข้อมูลนี้ตรงกับสิ่งที่เธอรู้จากชาติที่แล้วทุกประการยุคแห่งการปฏิรูปกำลังเริ่มต้น โรงงาน
last update최신 업데이트 : 2026-07-27
더 보기

บทที่ 20 หลิวต้าไห่

หลังจากทำข้อตกลงกับหลินจื้อกังเรียบร้อย กิจการของร้านฉงซินไคว่เล่อก็เริ่มก้าวเข้าสู่ช่วงขยายตัวอย่างรวดเร็วคำสั่งซื้อจากต่างอำเภอทำให้กำลังการผลิตที่มีอยู่เริ่มไม่เพียงพอ ซ่งฉางเยว่จึงรู้ดีว่า หากยังคงใช้วิธีเดิมในการขนส่งและรับซื้อวัตถุดิบ กิจการของพวกเขาคงเติบโตได้ช้ากว่าที่ควรจะเป็นเช้าวันรุ่งขึ้น... เขาเปิดแผ่นไม้ใต้เตียงขึ้น หยิบทองคำแท่งออกมาจากห่อผ้าอีกสองแท่ง ก่อนห่อด้วยผ้าสะอาดแล้วเก็บใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวังจ้าวชิงหรานที่กำลังตรวจบัญชีอยู่เงยหน้าขึ้นมามองทันที“พี่จะเข้าเมืองหรือคะ”ซ่งฉางเยว่พยักหน้า“อื้อ”“พี่จะเอาทองไปขายอีกสองแท่ง”“เงินทุนของพวกเราคงต้องใช้มากกว่าที่คิด”จ้าวชิงหรานพยักหน้าอย่างเห็นด้วยแต่ก็ยังไม่ลืมที่จะกำชับเขาด้วยความเป็นห่วง“ระวังตัวด้วยนะคะ”คำพูดของจ้าวชิงหรานทำให้ซ่งฉางเยว่ยิ้มออกมาทันที“วางใจเถอะ พี่จะระวังตัว”เมื่อเดินทางมาถึงร้านทองของเถ้าแก่จี้ ชายชราก็จำเขาได้ทันที“อ้าว... พ่อหนุ่ม มาอีกแล้วหรือ”ซ่งฉางเยว่ยิ้ม“วันนี้ผมเอาของเก่าของบรรพบุรุษมาขายอีกนิดหน่อยครับ”เถ้าแก่จี้รับทองคำไปตรวจดูอย่างละเอียดเช่นเดิม ทองทั้งสองแท่งยังคงบริส
last update최신 업데이트 : 2026-07-27
더 보기
이전
1234567
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status