ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

ภายในห้องคลอดลู่หงอิงตรวจอาการอย่างละเอียด ก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย“ปากมดลูกเปิดเร็วมาก... แต่เด็กยังไม่อยู่ในภาวะอันตราย”เธอหันไปสั่งพยาบาล“เตรียมห้องคลอดให้พร้อม แจ้งแผนกทารกแรกเกิดด้วย”“ค่ะ คุณหมอ”หวังฮุ่ยเหมยเหงื่อไหลเต็มใบหน้า ความเจ็บปวดจากการหดรัดตัวของมดลูกทำให้เธอเม้มริมฝีปากแน่น ลู่หงอิงจับมือคนไข้เบา ๆ“คุณหวัง ฟังฉันนะคะ”หวังฮุ่ยเหมยหันมองเธอ“อย่าตื่นตกใจ หายใจตามที่ฉันบอก เด็กแข็งแรงดี”เพียงประโยคเดียว... ความตื่นตระหนกในดวงตาของหวังฮุ่ยเหมยก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด เธอพยักหน้า“ค่ะ... คุณหมอ”ด้านนอกห้องคลอดเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า สำหรับคนที่กำลังรอด้วยความคาดหวังแล้วมันช่างยาวนานเหลือเกิน แม่จ้าวรีบเดินทางมาถึงโรงพยาบาลพร้อมอุ้มซ่งซีห่าวมาด้วย“ฮุ่ยเหมยเป็นอย่างไรบ้าง”จ้าวชิงหรานรีบลุกขึ้น“คุณหมอกำลังช่วยอยู่ค่ะ”แม่จ้าวพยักหน้า ก่อนนั่งลงข้างลูกชาย“ไม่ต้องกังวล คนดีอย่างฮุ่ยเหมยต้องปลอดภัย”ซ่งซีห่าวที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร มองสีหน้าของผู้ใหญ่แล้วเอียงศีรษะเล็กน้อย“อ๊ะ...”เด็กน้อยยื่นมือไปแตะใบหน้าของจ้าวชิงเฉิง ราวกับกำลังปลอบใจผู้เป็นลุง ภาพนั้นทำให้ทุกคนอดยิ้มไม

ส่วนภายในห้องพักฟื้น... เสียงหัวเราะของซ่งซีห่าวยังคงดังขึ้นไม่ขาดสายเด็กน้อยกำลังยื่นตุ๊กตาผ้าตัวโปรดให้กับน้องสาว ทั้งที่อีกฝ่ายยังหลับตาสนิทไม่รู้เรื่อง จ้าวชิงหรานมองภาพนั้นแล้วหัวเราะเบา ๆ“ซีห่าว... น้องยังเล่นกับลูกไม่ได้หรอก อีกไม่นาน... บ้านเราคงคึกคักกว่านี้อีก”ซ่งฉางเยว่หันมองภรรยา ก่อนเอื้อมมือมากุมมือของเธอไว้เงียบ ๆ ครอบครัว... กิจการ... และมิตรภาพที่รายล้อมอยู่ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทิศทางที่งดงาม เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าชีวิตของเขาจะเต็มไปด้วยความสุขได้ถึงขั้นนี้ข่าวการกำเนิดสมาชิกคนใหม่ของครอบครัวจ้าวและครอบครัวซ่งยังไม่ทันซาลง ความครึกครื้นอีกด้านหนึ่งของหมู่บ้านก็ดังขึ้นแทบจะพร้อมกันบ้านกู้... กำลังจัดงานเลี้ยงใหญ่โต ตั้งแต่เช้าตรู่ หลินฟางก็แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าใหม่สีแดงสด เดินเข้าออกบ้านด้วยสีหน้าชื่นบาน ริมฝีปากแทบจะหุบยิ้มไม่ได้ ไม่ว่าเดินไปพบใคร เธอก็รีบหยุดพูดคุยทันที“โอ๊ย... ลูกชายฉันนะ ตอนนี้กลายเป็นเศรษฐีหมื่นหยวนไปแล้ว”“แค่เดือนเดียวก็ส่งเงินกลับมาตั้งหลายพันหยวน ให้ฉันเอามาซ่อมบ้าน ซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ แล้วก็เตรียมงานต้อนรับเขากับลูกสะใภ้”ชาวบ้านหลาย

แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดลอดหน้าต่างเข้ามา ตกกระทบเงาของคนทั้งคู่ที่ทอดยาวอยู่บนพื้นด้านนอกห้อง เสียงหัวเราะของแม่จ้าวกับซ่งซีห่าวดังแว่วเข้ามาเป็นระยะจ้าวชิงหรานหลับตาลง สูดลมหายใจลึกนี่ต่างหาก... คือชีวิตที่เธอเคยเฝ้าปรารถนามาตลอดสองภพสองชาติ ไม่ใช่ความร่ำรวยเพียงอย่างเดียว แต่เป็นบ้านที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ คนในครอบครัวที่คอยปกป้องกัน และสามีที่ให้เกียรติและรักเธออย่างสุดหัวใจ สำหรับเธอ... เพียงเท่านี้ ก็เพียงพอแล้วเช้าตรู่... ท้องฟ้าแจ่มใส แสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดลงบนอาคารขนาดใหญ่หลังใหม่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมท่าเรืออาคารคอนกรีตสีขาวสะอาดตา ด้านหน้าติดป้ายขนาดใหญ่“ศูนย์ห้องเย็นและคลังสินค้าฉงซินไคว่เล่อ”ผืนผ้าแพรสีแดงทอดยาวอยู่เหนือซุ้มทางเข้า กระถางดอกไม้เรียงรายสองฝั่ง เสียงประทัดดังสนั่นตั้งแต่เช้ามืด สร้างบรรยากาศคึกคักไปทั่วบริเวณวันนี้... คือวันเปิดกิจการอย่างเป็นทางการของห้องเย็นแห่งแรกของเมืองนับเป็นก้าวสำคัญของฉงซินไคว่เล่อจากโรงเรือนตากอาหารทะเลเล็ก ๆ ในอดีต... สู่กิจการแปรรูปและจัดเก็บอาหารทะเลครบวงจรในวันนี้บรรดาเถ้าแก่จากเมืองต่าง ๆ ผู้ประกอบการเรือประมง ตัวแทนจากโร

บนชั้นสองของอาคาร ห้องทำงานของจ้าวชิงหรานตกแต่งอย่างเรียบง่าย ชั้นหนังสือเรียงรายอยู่เต็มผนัง ทั้งตำราการค้า การบริหาร และหนังสือภาษาต่างประเทศ ลู่หงอิงมองรอบห้องด้วยความชื่นชม“คุณจ้าวขยันกว่าที่ฉันคิดอีก”หลิวต้าไห่ยิ้ม“ฉางเยว่เล่าให้ผมฟังว่า เธออ่านหนังสือแทบทุกคืน ถึงจะสร้างกิจการใหญ่โตได้ขนาดนี้แล้ว ก็ยังไม่เคยหยุดเรียนรู้”ลู่หงอิงพยักหน้าเบา ๆ“ไม่น่าแปลกใจเลย... ที่เธอประสบความสำเร็จ”หลิวต้าไห่เดินไปหยิบสมุดบันทึกบนโต๊ะหนังสือ ก่อนยื่นให้เธอ“เล่มนี้น่าจะใช่แล้วนะครับ”หญิงสาวรับมาเปิดดู“ใช่แล้วล่ะค่ะ”เธอกำลังจะปิดสมุด แต่สายตากลับสะดุดกับแบบร่างระบบห้องเย็นด้านใน“ละเอียดมาก...”“ฉันไม่คิดเลยว่ากิจการแห่งนี้จะมีการวางแผนล่วงหน้าอย่างละเอียดขนาดนี้”หลิวต้าไห่ยิ้มบาง“ชิงหรานเป็นคนออกความคิดทุกอย่าง”“ส่วนฉางเยว่ก็ลงมือทำ”“สองคนนี้... เหมือนเกิดมาเพื่อเป็นคู่หูและคู่ชีวิตของกันและกัน”ลู่หงอิงหัวเราะเบา ๆ“อิจฉาพวกเขานิดหน่อยนะคะ”คำพูดนั้นทำให้หลิวต้าไห่ชะงักไป ก่อนจะรวบรวมความกล้าเอ่ยขึ้น“คุณลู่...”หญิงสาวเงยหน้ามอง“คะ”เขาสูดลมหายใจลึก“วันนั้น... ที่บ้านตระกูลลู่ ผ

กาลเวลา... ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวเวลาก็ผ่านไปสิบปีแล้ว จากเด็กชายตัวน้อยที่เดินโซเซอยู่ในอ้อมแขนของพ่อแม่ วันนี้ซ่งซีห่าวเติบโตเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ฉลาด กล้าคิดกล้าทำ และมีแววความเป็นผู้นำไม่ต่างจากซ่งฉางเยว่ส่วนน้องสาวของเขา... ซ่งซีเยว่ ก็กลายเป็นแก้วตาดวงใจของคนทั้งบ้านเด็กหญิงหน้าตางดงามราวกับแกะออกมาจากจ้าวชิงหราน รอยยิ้มหวานสดใสทำให้ใครพบเห็นก็อดเอ็นดูไม่ได้จ้าวชิงเฉิงกับหวังฮุ่ยเหมยเองก็มีลูกสาวและลูกชายเพิ่มขึ้นอีกอย่างละหนึ่งคน บ้านจ้าวเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ อยู่ทุกวันขณะที่หลิวต้าไห่กับลู่หงอิง ก็มีลูกสาวหนึ่งคนและลูกชายอีกหนึ่งคน เด็กทั้งเจ็ดคนเติบโตมาด้วยกัน มีความสนิทสนมกันราวกับเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ยกเว้นซ่งซีห่าวเพียงเท่านั้นที่ชอบทำตัวแก่แดดประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเขาคือว่าที่ลูกเขยคนโตของหลิวต้าไห่ วันหน้าหลิวซือหน่วนจะต้องเป็นเจ้าสาวของเขาคำพูดของซ่งซีห่าวทำให้หลิวต้าไห่หัวฟัดหัวเหวี่ยงแทบจะทุกวัน บอกกับซ่งฉางเยว่ว่าเมื่อก่อนเขาไม่น่าพูดจาล้อเล่นว่าจะจับจองซ่งซีห่าวเป็นลูกเขยของเขา ตอนนี้หัวผักกาดที่เขาเฝ้าฟูมฟักทะนุถนอมทุกเมื่อเชื่อว