All Chapters of DON'T REGRET WHEN I'M GONE: Chapter 141 - Chapter 150

JEROME POV "JEROME, can we talk?" kakababa ko lang galing sa kwarto ni Jeric nang bigla na lang akong salubungin ni Elara May saklay siyang gamit ngayon dahil nagkaroon ng injury ang kanyang binti dulot ng pagtulak ko sa kanya sa hagdan At kung tatanungin ako kung nagsisisi ba ako sa ginawa ko sa kanya ang sagot ay hindi "Ano iyon? Kung hindi din lang importante, huwag mo nang sabihin." seryoso kong wika sa kanya "I'm giving up. Alam kong wala nang pag-asa ang ipinaglalaban ko sa puso mo kaya naman, suko na ako. Jerome, pinapalaya na kita." seryoso niyang wika kasabay ng pagpatak ng luha mula sa kanyang mga mata "Alam kong hindi ako naging perpektong asawa, Ina sa anak natin at higit sa lahat isang indibidwal. At pinagsisisihan ko kung bakit ko pa ipinilit ang isang bagay na alam kong hindi na hindi pwede. Jerome, maraming salamat sa ilang taon nating pagsasama. Pero, ngayong nagbalik na si Chloe, suko na ako." muli niyang wika Hindi naman ako nakaimik. Tahimik lang akon

CHLOE POV KINAUMAGAHAN, Kagaya ng nakagawian, maaga na naman akong nagising. Wala si Jerome sa tabi ko at kung saan man siya natulog kagabi, wala na din akong dapat pang alamin Pwede naman siyang matulog kahit saan niya gusto . As long as hindi niya ako ginugulo, ayos lang. As long as hindi niya ako sinasaktan kagaya ng dati, walang dapat na pag-usapan Ang una kong ginawa pagkabangon ko ng kama ay ang gawin ang aking morning routine. Nagpalit na din ako ng pambahay na kasuotan bago ako tuluyang lumabas ng kwarto Hindi ko na naabutan pa si Cheryl. Kakaalis lang daw kasama ang Yaya/driver nito na si Thelma At aminado ako sa sarili ko na mas magaan ang buhay ko ngayon. Hindi ko kailangan gumising ng maaga at sarili ko ang oras dahil wala naman akong ginagawa sa buong maghapon "Manang, ang Sir Jerome niyo po, anong oras siya umalis kanina?" tanong ko kay Manang pagkababa ko ng dining area. Kagaya ng inaasahan, may nakahanda ng mga pagkain sa mesa. Ang gagawin ko lang ay m

CHLOE POV MABILIS na lumipas ang mga araw. Simula noong nagkausap kami ni Elara, himala na nagkaroon ng katahimikan ang puso ko. Dahil, gusto ko na din na ayusin ang pagsasama namin ni Jerome, mas naging mahinahon na ako sa tuwing kaharap ko siya. Umaasta kaming dalawa na walang masakit na nakaraan na namagitan sa aming dalawa. At effective naman dahil sa paglipas ng mga araw, mas naging magaan ang pagsasama namin Nakakatawa na din ako. Ang pader na pilit kong inihaharang sa pagitan namin ni Jerome ay kusa nang natibag May mga pagkakataon na nagigising ako sa gabi na nahuhuli kong gising si Jerome at nakatitig lang siya sa akin Weird tingnan at nang tanungin ko naman siya kung bakit niya iyon ginagawa, ang sagot niya lang sa akin ay masaya daw siya dahil magkasama na kaming dalawa "I love you, Chloe! Ayaw ko nang banggitin pa ang mga maling nagawa ko sa iyo noon dahil ayaw ko nang pag-usapan pero----" "Jerome naman eh....ayaw mong banggitin pero binanggit mo na. Ts

CHLOE POV PAGKATAPOS ng heart to heart talk sa pagitan namin ni Mommy Irish, kaagad na din naman siyang nagpaalam na uuuwi na Pero, paulit-ulit niyang ipinaalala sa akin na sa sabado daw, sa bahay niya kami kakain ng lunch. At ngayon, kailangan ko tuloy pag-isipan kung paano sasabihin kay Jerome. Baka kasi hindi siya pumayag eh Noon kasi, hindi kami masyadong pumupunta sa bahay ng mga magulang niya. Hindi niya din ako niyayaya. Kaya, aminado din ako na hindi ako masyadong closed sa kanila Noong bago ako nagkasakit, iniisip ko na hindi sila boto sa akin. AT kanina, nagulat din ako sa biglang pagdalaw ni Mommy Irish "Hey, asawa ko, good morning!" wala sa sariling kaagad na napabaling ang aking tingin nang marinig ko ang malambing na boses na iyon. Si Jerome with a messy hair at halatang kakagising lang. At nang tuluyan siyang makalapit sa akin. walang pagdadawalang isip na hinalikan niya ako sa labi "Late ka nang nagising. Wala ka bang balak na pumasok ng office?'" seryo

CHLOE POV "GOOD FOR HIM!" nakangiti kong wika kay Trexie "You mean, ayos lang sa iyo na may iba na siya?" tanong niya sa akin. Kaagad din naman akong tumango "Oo naman! Karapatan ni Francis ang lumigaya at ngayong nakita kong mukhang nahanap niya na ang babaeng para sa kanya, masaya akong malaman iyon. At least, alam kong hindi naman pala siya nalulungkot sa hiwalayan namin." sagot ko dito kay Trexie "Sabagay! Akala ko talaga noon, malulungkot siya ng sobra sa paghihiwalay niyo. Lalo na at nasunog ang bahay niyo diba?' sagot niya sa akin. "Akala ko din. Pero, ang makita kong may iba na siya, kahit papaano, mas lalo pang gumaan ang nararamdaman ko, Trex." sagot ko naman kaagad sa kanya "Well, mas masarap pa rin isipin na naka moved-on na si Francis. Actually, mabait naman din talaga si Francis. Nakita ko kung paano ka niya alagaan noon, pero sa nasabi mo na nga, hindi kasi talaga pwedeng turuan ang puso kung sino ang mahalin eh. Kagaya mo, sino ang mag-aakala na sa bandang