All Chapters of DON'T REGRET WHEN I'M GONE: Chapter 161 - Chapter 170

CHLOE POV TAPOS NA ANG SAKIT pero ramdam ko ang panghihina ng aking katawan Hinayaan ko si Manang na punasan ang dugo na mula sa ilong ko. Pero si Jeric, hindi pa rin siya umaalis Seryoso ang mga matang nakatitig siya sa akin. "Okay na ako, Jeric. Nasa maayos na akong kalagayan.'" nakangiti kong wika. Oo, tuluyan nang naglaho ang sakit pero pakiramdam kong sandaling ito, pagod na pagod ako. Parang gusto kong humiga na muna sa malambot na kama at matulog. "Tita...alam po ba ito ni Daddy?" tanong niya pabalik sa akin Bigla akong kinabahan. Alam kong nasaksihan niya kanina ang mga paghihirap ko. At sa edad nitong si Jeric ngayon, alam kong hindi ko na siya maluluko "Pwede mo bang ipangako sa akin na huwag sabihin sa Daddy mo?" seryosong tanong ko sa kanya "So, hindi po ito alam ni Daddy at ayaw niyo pong sabihin? Bakit po?" tanong niya 'Dahil ayaw kong mag-alala sya sa akin. Kapag malaman ng Daddy mo na muling bumalik ang sakit ko, malulungkot lang siya. At ayaw kong

JEROME POV "I need to go home." seryoso kong wika. Mabilis akong tumayo at naglakad palabas ng aking opisina ko. Mabilis din naman akong sinundan ni Jeric "Dad...huminahon po kayo. Nangako po ako kay Tita na hindi niyo po malalaman." seryosong wika niya Kaagad din naman akong huminto sa paghakbang. Seryosong hinarap si Jeric bago marahan akong nagsalita "Salamat dahil sinabi mo sa akin ang tungkol sa kalagayan ng Tita mo. Jeric, be responsible. Alam kong bata ka pa...pero, hindi ko ito kaya! Hinding hindi ko kaya!" "Dad, I know! Nakita ko po kung gaano niyo kamahal si Tita Chloe. Nakita ko po kung paano mo sya alagaan. Pero, kapag malaman ni TIta Chloe na alam mo na ang tungkol sa sakit niya, tiyak na malulungkot siya." seyosong sagot niya sa akin. Hindi ako nakasagot "Sabi sa akin ni Tita kanina, kaya ayaw niyang ipaalam sa iyo dahil ayaw niyang mawala ka sa focus. At mukhang totoo ang sinabi niya sa akin. Ngayon pa lang, nakita ko nang sobrang apektado na po kayo, Dad

JEOROME POV "OO nga eh! Kailangan palang mapirmahan kaagad para maisama sa payroll nila sa katapusan ng buwan." sagot ko din naman kaagad sa kanya Pagkatapos noon, dahan-dahan ang hakbang na naglakad ako palapit sa kanya AT nang tuluyang makalapit, walang pagdadalawang isip na hinalikan ko siya sa labi "Jerome, kakagsing ko lang eh. Bad breath pa ako." reklamo pa nga niya sa akin pagkatapos ko siyang halikan. Nakaupo na siya ngayon sa kama habang nasa tabi ko siya. "Anong bad breath? Ang ganda-ganda ng asawa ko tapos bad breath?" nakangiting sagot ko sa kanya Pero, sa kaloob-looban ng puso ko, patuloy na nagsusumigaw ang katotohanan. Nasasaktan ako. Sobrang nasasaktan ako na makita siyang nasa hindi maayos siyang kalagayan ngayon. "Hihihi! Ikaw talaga! Teka lang, akala ko ba babalik ka ng opisina? Bakit nandito ka pa?" tanong niya pabalik sa akin "OO nga eh. Mahal, matulog ka ulit...uuwi kaagad ako, promise." sagot ko sa kanya Nakanagiting kaagad din naman siyang t

JEROME POV Nandito kami sa dining area at kasalukuyan kaming kumakain ng dinner nang mapansin kong bigla na lang napatayo si Chloe habang sapo niya ang kanyang bibig. Mabilis din akong napatayo para alalayan siya "Mahal, ano ang nangyari?' tanong ko sa kanya "Mommy? 'Tita" Halos na magpakanabay na bigkas nila Jeric at Cheryl. Pati sila halatang nagulat din sa biglang pagtayo ni Chloe Hindi na ako nagsayang ng oras pa. Mabilis kong binuhat si Chloe para dalhin sa kwarto At habang buwat ko siya, nag-umpisa na siyang magsuka. Kaya, abot -abot ang kaba ng puso ko "Chloe, mahal, hold on, Okay? Teka lang, hospital. Tama...dadalhin kita sa hospital.'" taranta kong bigkas at imbes patungo sa kwarto namin ang tinatahak kong way, palabas na ng bahay. Habang sila Jeric at Cheryl naman ay nag-aalalang biglang napasunod sa amin Ngunit, habang naglalakad ako, naramdaman ko ang mariin na paghawak ni Chloe sa kamay ko "Don't! A-ayos lang ako." mahina niyang wika pero halata s

"MOMMY!" umiiyak na sambit ni Cheryl. Hindi na mabilang ni Jeric kung ilang beses nang sumilip si Cheryl sa salaming bintana ng ICU. Nailipat na doon ang Ina nitong si Chloe at ayun sa TIta Trexie nila, critical daw ang kalagayan nito Ang Daddy Jerome naman ay patuloy sa pagtangis. Hindi na ito makausap ng matino. Hindi na din ito masyadong nagsasalita Basta, wala din itong ibang ginawa kundi ang silipin ang asawa nitong si Chloe. "Dad." tawag ni Jeric sa ama niya. Pero nagmistulang bingi ito kaya naman hindi na nakatiis pa si Jeric at kinalabit niya na ito. "Dad, kailangan niyo po munang magpahinga." ani ni Jeric. Kumuha na ng private room ang Lola irish at Lolo Eric niya para kahit papaano, may matutulugan sila habang nandito sila sa hospital. Wala kasing gustong umuwi ng bahay eh. Kahit si Cheryl, hindi din mapilit. Iyak lang nang iyak ito. "Daddy, kailangan niyo pong lakasan ang kalooban niyo. May pag-asa pa. Hanga't lumalaban si TIta Chloe, may pag-asa pa." muilng