All Chapters of DON'T REGRET WHEN I'M GONE: Chapter 171 - Chapter 180

TEN YEARS LATER "MOMMY, kumusta po kayo? Kumusta po kayong dalawa ni Daddy Jerome? Masaya po ba kayo?" mahinang bulong sa hangin ni Cheryl. Sampung taon nang nawalan ang Ina niya. At kahit na sampung taon na din ang lumipas ng tuluyang paglisan nito, nandoon pa rin ang kirot. Ang sakit. Ang pangungulila. "Si Sheena, grade 4 na. And you know what, marami ang nagsasabi na kamukha mo daw siya. Minsan, ikini-kwento ko sa kanya kung sino kayo. Kung anong klaseng mga magulang kayo." muling wika ni Cheryl. Patuloy sa pagpatak ang luha mula sa mga mata niya Sampung taon nang wala ang Mommy Chloe niya at siyam na taon naman si Daddy Jerome, pero talagang gumagawa siya ng paraan para bumisita palagi dito sa mausoleum kung saan sila nakahimlay. Gumagaan kasi ang kalooban niya sa tuwing ginagawa niya ito eh. Feeling niya, nasa tabi niya pa rin ang mga ito. Nakamasid at binabantayan silang magkakapatid. "Mom, promise, balang araw, magiging doctor din po ako. Marami akong ililigtas na

CHERYL POV "Ma'am, pinapatawag po kayo ni Sir Jeric." wika sa akin ni Manang. Sa sama ng loob ko, bigla na lang akong nagkulong dito sa loob ng kwarto ko Bigla akong nawalan ng gana sa lahat. Wala din akong balak na lumabas ng silid ko at ayaw ko din munang makita si Kuya Jeric Feeling ko, hindi na ako mahalaga sa kanya. Wala man lang siyang maayos na pasalubong sa akin? "Parang hindi niya man lang ako naaalala habang nasa bakasyon siya." muli kong sambit. Pagkatapos noon, tuluyan na akong nahiga sa kama "Ma'am, pinapatawag po kayo ni Sir Jeric." muling wika ni Manang. Nakalimuntan kong nasa pintuan pala siya. At nasabi niya na sa akin kanina pa ang sinasabi niya ngayon. "Manang, pwede bang pakisabi kay Kuya na hindi ako pwede dahil sumasakit ang ulo ko?" sagot ko sa kanya "Ha? Teka lang, may lagnat po kayo, Ma'am? sagot din naman kaagad ni Manang. Tuluyan na siyang pumasok dito sa loob ng kwarto ko. Halatang biglang nag-aalala. "HIndi naman po. Basta, sabihin n

CHERYL POV "HI, TRESHA...HI FAYE! Naku, biglaan lang. Kakauwi lang ni Kuya Jeric galing ibang bansa kaya bigla siyang nagyaya na kakain kami dito." sagot ko na lang. Ngumiti si Faye sa sinabi ko pero nakatutok ang dalawa niyang paningin kay Kuya Jeric. At naiinis akong makita na may balak talaga siyang landiin ang Kuya Jeric ko "Ganoon ba? Kakauwi lang pala ni Kuya Jeric?" sagot ni Tresha. Tumango lang ako "Maupo na kayo dito kung gusto niyong makijoin sa aming pagkain." sabat naman ni Kuya Jeric Civil naman ang tono ng boses niya. At hindi ko maiwasan na makaramdam ng inis nang makita kong basta na lang naupo si Faye sa mismong tabi ni Kuya Jeric "Hi, Jeric! Kumusta ka na?" narinig ko pa ngang bati nito kay Kuya. Napansin ko pa ngang saglit siyang sinulyapan ni Kuya bago nagsalita ito sa mababang boses. "And who are you?" Sa tanong na iyon ni Kuya Jeric kay Faye, hindi ko mapigilan ang mapangiwi. Nakita ko ang pagkapahiya na kaagad na rumihistro sa mukha ni Faye. "

CHERYL POV PAGKATAPOS namin kumain ng dinner, nagyaya si Sheena na manood daw ng movie. Palabas kasi ang favorite niyang cartoon characters niya na si Snow White. Kaya naman kahit na pambata ang palabas, no choice kami ni Kuya Jeric kundi pagbigyan ang gusto nito Minsan lang na maging bata kaya hanga't maari, ibinibigay namin kay Sheena ang the best Lalo na at alam namin na pinilit ni Mommy noong nabubuhay pa ito na huwag sumuko hanga't hindi pa nailalabas si Sheena sa sinapuunan niya. Kaya nga lahat ng love and care, ibinuhos namin kay Sheena. Bago kami pumasok sa loob ng sinehan, bumili na muna kami ng snacks. Sa lahat kasi ng ayaw ni Kuya Jeric ay iyong tumayo pa habang ongoing ang movies para bumili ng makukutkot. Mahilig pa naman sa snacks itong si Sheena habang nanonood ng movies. Kaya naman, bago pa kami pumasok sa loob ng sinehan ay ready na kami. Ang chair arrangements namin, nasa gitna si Sheena. At dahil pambata nga ang palabas, hindi ko na namalayan na

CHERYL POV "ANO?" gulat na tanong ni Kuya Jeric sa akin. "Tumawag si Tita Trexie kanina sa iyo para lang sabihin na kailangan niyong magpakasal ni MIke?' dagdag niya pa Nakasimangot na sunod-sunod akong tumango "Yes, tumpak, Kuya Jeric." "Bakit ikaw? May nabuntis na babae si Mike at dapat ang babaeng iyon ang pakasalan niya." sagot niya sa akin Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkabigla Hindi ko kasi alam ang tungkol dito eh. "A-ano ang sabi mo, Kuya?" gulat kong tanong Malalim na bumuntong hininga si Kuya Jeric habang seryoso siyang nakatitig sa akin "Buntis na ang latest nobya ni MIke ang I think, ayaw ni Tita Trexie sa babaeng iyon kaya ikaw ngayon ang kinukulit niya para sa kasal na iyan." seryosong wika niya "Ano? NO! Ayaw ko, Kuya. Wala pa sa bokabularyo ko ang pag-aasawa." seryosong sagot ko sa kanya Sa pagkakataon na ito, parang gusto ko nang umiyak sa harapan niya. Gusto ko kasing makita kay Kuya Jeric na kinakampihan niya ako sa kung ano m