หน้าหลัก / วาย / เด็กแสบของแด๊ดดี้ / ตอนที่ 5.2 หมาล่าหมู่

แชร์

ตอนที่ 5.2 หมาล่าหมู่

ผู้เขียน: ไอเดียไรท์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-22 19:32:29

แต่พูดถึงเจ้เมลท์ ก็ทำให้คีตะนึกขึ้นมาได้ เขายังมีความสามารถเรื่องร้องเพลงอยู่บ้าง

คีตะลองนึกทบทวนดูก็จำได้ว่า วันก่อนร่างเดิมของเขาไปร้องเพลงแหกปากตอนเมาในร้านมูนไลฟ์ บ้าถึงขนาดขึ้นไปแย่งไมล์นักร้องบนเวที

เจ้เมลท์เจ้าของร้านเลยชวนให้เขาไปเป็นนักร้องประจำร้านซะเลย แถมยังชมว่าเนื้อเสียงของเขาดีมาก

เมารั่วขนาดนั้น คีตะก็ยังร้องเพลงเพราะ

“เออ! แล้วคืนนี้ไปร้านมูนไลฟ์นะ! ไปหาแด๊ดดี๊คนใหม่กันดีกว่า! หรือมึงจะนอนแห้งเหี่ยวอยู่บ้าน!?”

เสียงแว้ดที่ถามมาทำให้คีตะหลุดออกจากความคิด ตั้งใจจะปฏิเสธ เพราะไม่อยากร่วมวงศาฯกับแก๊งสามหมาตัวหักหลังเพื่อนอีกแล้ว แต่จู่ๆ... ดวงตาของคีตะก็เกิดเป็นประกายขึ้นมา

ร้านมูนไลฟ์ เป็นบาร์ที่พวกเขาไปเป็นประจำ บางทีการไปครั้งนี้อาจได้อะไรมากกว่าที่คิด

ก่อนจะชิ่งออกจากพวกมัน เขาก็ควรล้างมือในอ่างทองคำให้สะอาดซะก่อน

คีตะกำลังคิดจะแฮกมือถือพวกมันลบรูป ลบคลิปเก่าๆและเพื่อที่เขาจะได้ตามส่องไอ้พวกสามหมาได้สะดวก

พวกมันต่างมีโฟโต้คลาวด์ที่เชื่อมกัน ถ้าคีตะแฮ็กระบบบัญชีคลาวด์ของพวกมัน ให้มาเชื่อมกับอีเมลของเขา…

ทุกภาพ ทุกคลิป ทุกอย่างที่พวกมันถ่าย... จะถูกส่งตรงมาที่มือถือเขาทันที!

คีตะยกริมฝีปากบางขึ้น เป็นรอยยิ้มเย็นชา ที่คีตะไม่เคยยิ้มแบบนี้สักครั้งไม่ว่าชาติไหน!

“ก็ได้ เจอกันคืนนี้”

ปลายสายเงียบไปชั่ววินาที เหมือนแซมมี่คิดไม่ถึงว่าคีตะจะตอบตกลงง่ายๆ

“...หึ! ทีงี้ล่ะอยากไป!” แซมมี่หัวเราะสะใจ “ว่าแล้วว่ามึงต้องเสี้ยนเหมือนเดิม!”

“แล้วเจอกัน” คีตะพูดแค่นั้น ก่อนกดวางสาย

ห้องทั้งห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของคีตะที่ยังคงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

คีตะไถหน้าจอมือถือหาเบอร์โทรศัพท์เจ้เมลท์ถามถึงเรื่องงาน ที่เจ้เมลท์ เทยตัวแม่ เคยพูดชวนเขาไว้

“มาสิ ที่นี่ต้อนรับคนขยันเสมอ แต่นายก็ต้องทำให้จริงจังเสมอต้นเสมอปลายนะ”

“ได้ครับเจ๊ ผมจะไม่เหลวไหล”

“หืมม ทำเสียงเข้มแบบนี้ เปลี่ยนไปนะเรา”

“ครับ ผมตั้งใจจะเป็นคนดีแล้วครับ”

“ได้ งั้นก็มาเลย ที่นี่ต้อนรับคนดีเสมอ”

คีตะกดวางมือถือลุกขึ้นจากเตียง เดินไปยืนหน้ากระจกมองตัวเองนิ่งๆ เงาสะท้อนของเขาในกระจก ไม่ได้มีร่องรอยของคนที่เคยพ่ายแพ้ ไร้จิตสำนึกอีกต่อไป

ไม่มีคนโง่ที่ยอมเป็นเครื่องมือของใคร

ไม่มีเด็กที่เดินตามคำสั่งของพวกมันอีก

“ต่อจากนี้... กูเป็นผู้วางเกมเอง! อีแซมมี่ ไอ้ฟิวส์ ไอ้โอม ชาติก่อนพวกมึง โยนกูให้รับกรรมคนเดียว! ชาตินี้... กูจะเป็นคนดึงพวกมึงลงนรกด้วยตัวเอง!”

จะว่าเขาเลวก็ได้ จะว่าเขาไม่ใช่เพื่อนแท้ที่พอเห็นว่าผิด ก็จะฉุดเพื่อนให้กลับตัวกลับใจเหมือนกันก็ได้

เขาเป็นคนเลวที่อยากกลับตัวเป็นคนดี…

แต่จากเพื่อนที่ดี… เขาจะขอเป็นเพื่อนที่เลวบ้างแล้วกัน

มีเพียงเรืองนี้เท่านั้น ที่เขาไม่อาจอภัย ! ให้อภัยไม่ได้จริงๆ !

ริมฝีปากบางกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ดวงตาที่สะท้อนในกระจกเต็มไปด้วยความแน่วแน่

... ★  ...

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เด็กแสบของแด๊ดดี้   ตอนที่ 19.3 แผนร้ายลับ

    “อืม เธอกำลังทำอะไรอยู่?”เสียงทุ้มของธัชภพกระซิบชิดข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ กระทบกับต้นคอสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดคีตะยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ยังคงมองออกไปยังท้องทะเลที่ไกลสุดสายตา“ที่นี่อากาศดีมากเลยครับ… เหมาะแก่การฝึกวิชา”“ฝึกวิชา?” ธัชภพเลิกคิ้ว ก่อนจะกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากคลี่ยิ้มบาง เมื่อได้ยินเสียงคีตะอธิบายเพิ่มให้“ผมกำลังรวบรวมพลังฟ้าดินอยู่”ธัชภพที่ยืนกอดซ้อนอยู่ด้านหลัง หัวเราะเบาๆจนหัวไหล่กว้างสั่นไหว ขณะลูบหน้าท้องของเด็กหนุ่มที่มีเนื้อน้อยๆนุ่มมือ“เธอชอบดูหนังจีนด้วยเหรอ?”“อาจจะติดเลยก็ได้ครับ ผมชอบดูแนวมาเฟีย เลยหลงคิดไปว่าตัวเองจะยิ่งใหญ่แบบนั้น”คำพูดที่หลุดออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสนิททันที ธัชภพชะงักไปเล็กน้อย แววตาคมกริบมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา แกล้งพูดเหมือนกำลังจะสอบสวนว่า“มีอะไรจะสารภาพไหม?” เสียงของธัชภพต่ำลงเล็กน้อย “หรือว่าต้องการทนายต่อสู้ในชั้นศาล?”เพียงเสี้ยววินาทีที่เด็กแสบหันกลับมา ธัชภพเห็นบางอย่างในดวงตาของคีตะ… ดวงตาที่ไร้แสงราวกับตายด้าน เหมือนกับเคยได้ยินประโยคนี้มานับพันครั้งแต่เพียงเสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น ม

  • เด็กแสบของแด๊ดดี้   ตอนที่ 19.2 แผนร้ายลับ

    “ใช่ คนอย่างไอ้โง่นั่นน่ะ ไม่มีทางเปลี่ยนตัวเองได้หรอก โง่แล้วยังอวดฉาด อยากเป็นผู้นำกลุ่ม เดี๋ยวพอมันมา อ้อนนิดอ้อนหน่อย ก็ยอมกลับมา เป็นโล่ให้พวกเราแล้ว เชื่อสิ พวกรักเพื่อนแบบโง่ๆน่ะ มันทิ้งเพื่อนได้ไม่จริงหรอก”โอมใช้เสียงเหยียดต่ำ“พวกเราตกลงกันแล้วว่าจะให้มันออกหน้า ยังไงก็ต้องทำให้มันกลับมา”“แต่มันไม่เล่นด้วยแล้วไง มึงจะทำยังไงล่ะไอ้โอม”แซมมี่พูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย เขาอยากเห็นเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นอีก ถ้าคีตะจะกลายเป็นคนดีก็แปลว่าเขาจะไม่ได้เห็นอีกแล้วน่ะสิ“จะไปยากอะไร กูมีอีกหลายคลิป เดี๋ยวพอมันมา ก็ขู่มันว่าจะปล่อยคลิปหลุดให้แด๊ดมันดู ดูดิ๊ว่ามันจะกล้าหือกล้าอืออะไรไหม?”“ใช่ ดีๆ ก็ต้องให้มันกลับมาให้ได้ แล้วกูจะได้หาโอกาสโฉบแด๊ดของมันมาซุกนมกู” แซมมี่ตาสว่างขึ้นมาทันที“มึงสองคนอย่าลืม ต่อให้ไอ้คีตะ จะทำเป็นเด็กดีแค่ไหน… มันก็หนีความจริงของตัวเองไม่ได้” ไอ้โอมยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่มุมปากฟิวส์ ที่นั่งไขว่ห้างอยู่อีกฝั่ง ขยับตัวพิงเก้าอี้ช้าๆ ดวงตาใสซื่อดูไร้พิษสง แต่ถ้าคนที่เคยรู้จักมันดีจะรู้ว่า… นี่แหละ คือตัวอันตรายที่สุดริมฝีปากบางกระตุกยิ้ม ดวงตาฉายแววสนุกสนานกับแผ

  • เด็กแสบของแด๊ดดี้   ตอนที่ 19.1 แผนร้ายลับ

    โรงอาหาร ของมหาวิทยาลัย ยังคงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและจอแจของนักศึกษาที่มานั่งกินข้าวกันเป็นกลุ่ม เสียงช้อนกระทบจาน เสียงหัวเราะคิกคักของสาวๆ เสียงบ่นของหนุ่มๆ ที่รออาหารคิวแน่นขนัดแต่ถึงอย่างนั้น... ไม่มีใครกล้าเดินเฉียดโต๊ะที่อยู่ริมสุดของโรงอาหารโต๊ะที่มี “สามหมา” นั่งรวมตัวกันแซมมี่ สาวออแกนิคร่างอรชร ผมยาวสวย แต่งหน้าจัดเต็มเหมือนนางโชว์ นั่งไขว่ห้าง ขยับเล็บปลายแหลมที่เคลือบสีแดงเข้มเคาะโต๊ะเบาๆ จังหวะเคาะนิ่งเรียบเหมือนกำลังกลั้นอารมณ์บางอย่างโอม หนุ่มร่างสูงที่ดูหล่อเนี้ยบ แต่จิตใจเลวทราม นั่งเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มือหมุนโทรศัพท์เล่นไปมา ใบหน้ากรุ้มกริ่มเหมือนกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องสนุกๆฟิวส์ หนุ่มตัวเล็ก หน้าตาใสซื่อ แต่ลิ้นร้ายเหมือนงูพิษ กำลังจิบน้ำจากแก้ว เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังกริ๊กๆ สายตาของฟิวส์เหลือบไปมองรอบๆ อย่างระแวดระวังก่อนจะก้มหน้ากระซิบกับพวกตัวเอง“กูยังไม่เชื่อ…” เสียงของฟิวส์เบา แต่เต็มไปด้วยความไม่อยากยอมรับ “ไอ้คีตะ มันกล้าตัดพวกเราจริงๆ?”แซมมี่ ชะงักนิ้วที่กำลังเคาะโต๊ะ ก่อนจะจิกปลายเล็บลงไปกับผิวโต๊ะไม้ ดวงตาที่ถูกกรีดอายไลน์เนอร์เฉี่ยวๆ ฉายแววขุ่นเคือ

  • เด็กแสบของแด๊ดดี้   ตอนที่ 18.3 แด๊ดดี้สุดอบอุ่น

    “ไม่กิน”“อ้าปากก่อน”“เธอกินเองเถอะ”“งั้น… ถ้าพี่ไม่กินจากส้อมผม” คีตะยักคิ้ว ก่อนจะเอาแซลมอนเข้าปากตัวเองช้าๆ แล้ว…“งั้นพี่ต้องรับจากปากผมแทน”ธัชภพถึงกับชะงัก มองเด็กหนุ่มที่เล่นเกมอันตรายตั้งแต่เช้า“อย่าลองดี”“ลองอะไรเหรอครับ?” คีตะกระพริบตาปริบๆ ทำหน้าใสซื่อ แต่ริมฝีปากยังคงยื่นแซลมอนให้ยั่วเย้าไม่หยุดบ้าจริง… เด็กนี่มันแสบจริงๆธัชภพ ตักข้าวต้มทะเลขึ้นมา แล้วดันไปตรงหน้าคีตะ“กินเยอะๆ”หนุ่มใหญ่ดันช้อนเข้าไปชนกับแซลมอนให้กลับเข้าไปในปากแล้วตามด้วยช้อนข้าวต้มอุ่นๆอีกช้อน คีตะต้องอ้าปากรับให้กว้างขึ้นอีกเพื่อที่จะไม่ให้หกเลอะเทอะ รีบเคี้ยว รีบกลืน จะได้รีบโวยวาย“พี่ธัช! ผมแค่หยอกเล่นเองนะ! ไม่ต้องป้อนข้าวต้มให้ผมคำใหญ่ขนาดนี้ก็ได้!”“ก็เธอเล่นเยอะเกินไป”“แหม…” คีตะหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยิ้มหวาน “งั้นพี่ก็ตักให้ผมอีกสิครับ จะได้กินเยอะๆ อย่างที่พี่ต้องการ”“อืม”ธัชภพ ตักข้าวต้มขึ้นมาอีกคำ แล้วป้อนให้เด็กหนุ่มตรงหน้า“อ้าปาก”“อ้า~”บ้าจริง… น่ารักเกินไปแล้วธัชภพมองเด็กหนุ่มที่เคี้ยวข้าวต้มตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อย เขาไม่เคยคิดเลยว่าแค่พาใครบางคนมากินบุฟเฟ่ต์แบบนี้ จะทำให้เช้าวันนี้เ

  • เด็กแสบของแด๊ดดี้   ตอนที่ 18.2 แดดดี้สุดอบอุ่น

    !!!ธัชภพส่ายหน้าอย่างปลงๆ เดินตามเด็กเจ้าเล่ห์เข้าไปในห้องเช้านี้ เขาคงต้องพาเด็กนี่ไปเลี้ยงข้าวให้อิ่มท้องก่อน ไม่อย่างนั้น คงไม่ได้เห็นเด็กหนุ่มยิ้มอย่างสดใสแบบนี้อีกแน่ๆ... ★ ...เสียงคลื่นทะเลยังคงซัดเข้าฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลมยามเช้าโชยเข้ามาให้ความรู้สึกสดชื่น ขณะที่ห้องอาหารของโรงแรมหรูระดับห้าดาว เปิดต้อนรับแขกด้วยอาหารเช้าบุฟเฟ่ต์สุดอลังการคีตะยืนมองตาเป็นประกายอยู่หน้าทางเข้า ริมฝีปากบางอ้าค้างเล็กน้อย ขณะสายตากวาดมองไลน์อาหารสุดหรูที่วางเรียงรายบนโต๊ะคลุมผ้าสีขาวยาวเกือบสิบโต๊ะของกินเยอะมาก… เยอะจนเลือกไม่ถูก!!!“อู้ววว… นี่มันสวรรค์ชัดๆ”คีตะ หันไปมองคนที่พาเขามายังสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ดวงตาสวยเรียวยาวฉายแววตื่นเต้นเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่ ร่างโปร่งขยับเข้าไปใกล้ เอ่ยถามเสียงเบาอย่างกลัวใครจะได้ยินแล้วเห็นพวกเขาเป็นตัวตลก“พี่ธัช… นี่เราได้กินทุกอย่างเลยใช่ไหมครับ?”“อืม”“กินได้ไม่อั้น?”“อืม”“ไม่ต้องจ่ายเพิ่ม?”“อืม”“งั้น…” คีตะสูดหายใจเข้าเต็มปอด “ผมจะกินให้คุ้มที่สุด!!!”ธัชภพ มองเด็กหนุ่มที่พุ่งตรงไปที่ไลน์อาหารตาเป็นมันน่าเอ็นดูชะมัดพนักงานยัง

  • เด็กแสบของแด๊ดดี้   ตอนที่ 18.1 แด๊ดดี้สุดอบอุ่น

    แสงแดดยามเช้า ค่อยๆสาดผ่านกระจกบานใหญ่ของพูลวิลล่าระดับ 5 ดาวสุดหรู ท้องฟ้าใสจนแทบไร้เมฆ คลื่นทะเลกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ สร้างบรรยากาศที่สงบ ผ่อนคลายธัชภพลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาคมปรับโฟกัสไปยังพื้นที่ริมระเบียง…แล้วเขาก็ได้เห็น ภาพที่ทำให้รู้สึกว่าเช้านี้เป็นเช้าที่ดีที่สุดคีตะ…เด็กหนุ่ม ยืนอยู่ริมระเบียง มองออกไปยังผืนน้ำสีคราม ขณะที่กำลังทำกายบริหารด้วยสีหน้าจริงจังเสื้อผ้าที่เด็กหนุ่มสวมทำให้ธัชภพรู้ว่า บริกรนำเสื้อผ้าใหม่ที่ฝากให้ซักรีดเมื่อวานมาส่งแล้วเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่… ถูกสวมใส่อย่างสบายๆ ในร่างกายเล็กๆกำลังพอดีมือ ชายเสื้อยาวคลุมไปถึงเข่า เผยให้เห็นเรียวขาสวยและผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดที่โผล่พ้นออกมาลมทะเลพัดแผ่วเบา ปลายนิ้วของเด็กหนุ่มยกขึ้นจับข้อเท้าตัวเอง ขณะยืนกระต่ายขาเดียว กางแขนออกเพื่อรักษาสมดุลร่างกายสมส่วน ยืดเหยียดได้อย่างพอดีไม่มีเสียสมดุล…และดวงอาทิตย์ยามเช้าก็ทำให้เด็กคนนี้ดูเปล่งประกายจนธัชภพต้องมองตาค้างซีอีโอหนุ่มใหญ่มองภาพตรงหน้าอย่างเพลินตา หากทุกเช้าเขาตื่นขึ้นมาแล้วเจอภาพนี้ ได้เห็นเด็กคนนี้ยืดกาย ทำหน้าจริงจังแบบนี้ มันจะดีแค่ไหนกัน?ธัชภพเค

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status