All Chapters of He Choose her, But I Carried his child: Chapter 91 - Chapter 100

Anonymous POV Pinanood ko mula sa malayo sina Matthew at Darlene hanggang sa tuluyang mawala ang sasakyan nila sa kalsada. Napangiti ako. Maayos ang naging takbo ng plano. Hindi ko kailangang sirain agad ang pagsasama nila. Sapat nang magkaroon ng kaunting pagdududa. Lumapit si Jessa. “Paano po kung hindi tayo magtagumpay?” Napatingin ako sa kanya. “Bakit mo nasabi?” “Mukhang mahal na mahal ni Matthew si Darlene.” “Sigurado akong ganoon.” “Kung ganoon, bakit kailangan pa niya akong lumapit sa kanya?” “Hindi mo kailangang akitin siya.” Napakunot-noo siya. “Then what do you want me to do?” “Magtrabaho ka lang nang maayos. Maging natural ka.” “Yun lang?” “Sa ngayon.” Napatingin siya sa direksyong pinanggalingan nina Matthew. “Hindi ba siya magtatanong?” “Hayaan mong siya ang magdesisyon kung ano ang iisipin niya.” Tahimik si Jessa. “Pero ayoko pong mapasama si Darlene.” “Wala kang gagawin laban sa kanya.” Umiling ako. “Ang mga tanong ang bahala.” Napabuntong-hin

Jessa POV“Jessa, napaniwala mo ba si Matthew sa pag-iyak mo? Sa tingin mo, nakukuha mo na ba ang loob niya?”Napangiti ako habang nakatingin sa salamin.“Oo. Nakuha ko naman na ang loob niya,” sagot ko.“Good. Kailangan masira mo ang pagsasama ng mag-asawang iyan. Lalo na si Matthew. Kailangan siyang masira.”Bahagya akong natahimik.“Okay. Sige.”“Remember, Jessa. Huwag kang magmadali. Unti-unti lang.”“Alam ko.”“Good.”Natapos ang tawag.Dahan-dahan kong ibinaba ang cellphone ko sa mesa.Tahimik ang kwarto.Pero hindi mawala sa isip ko ang nangyari kanina.Si Matthew.Nang yakapin ko siya...Napapikit ako sandali.Ang bango niya.Hanggang ngayon, parang naaamoy ko pa rin ang pabango niya.Napatingin ako sa sarili ko sa salamin.Inayos ko ang buhok ko at pinagmasdan ang mukha ko.Ngumiti ako.“Yes…”Mas lalo akong gumanda pagkatapos ng plastic surgery.Matagal kong pinangarap na magkaroon ng ganitong itsura.At dahil may pagkakahawig ako kay Victoria, mas naging madali para sa akin

Jessa POV Kinabukasan, maaga akong pumasok sa Sterling Group. Hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako. Ilang beses kong inayos ang buhok ko bago ako bumaba ng sasakyan. “Relax, Jessa,” bulong ko sa sarili ko. Pero hindi ako kinakabahan dahil sa trabaho. Dahil kay Matthew. Pagpasok ko sa lobby, agad kong nakita ang ilang empleyadong nag-uusap. Nang mapansin nila ako, bigla silang tumahimik. Alam ko kung bakit. Ang mga tsismis. Napabuntong-hininga ako at nagpatuloy sa paglalakad. Pagdating ko sa elevator, narinig ko ang dalawang babae sa likuran ko. “Siya 'yung intern, di ba?” “Oo. Siya 'yung kamukha ni Victoria.” Hindi na ako lumingon. Sanay na ako. Pero ngayong araw, iba ang pakiramdam ko. Dahil alam kong may isang taong hindi naniniwala sa mga sinasabi nila. Si Matthew. Pagdating ko sa floor namin, nakita ko siyang palabas ng office. Nagtama ang mga mata namin. “Good morning, Jessa.” “Good morning, Sir.” Tumango siya. “Okay ka na?”

Darlene POVGabi na nang tuluyang makauwi si Matthew.Nasa sala ako kasama si Amara nang marinig ko ang pagbukas ng pinto.“Daddy!”Mabilis na tumakbo si Amara papunta sa kanya.“Hey, baby!”Agad siyang yumuko at sinalubong ang anak sa yakap.Napangiti ako habang pinagmamasdan sila.“Pagod ka?”Lumapit siya sa akin habang karga si Amara.“Medyo.”Hinalikan niya ako sa noo.“Pero nawala pagod ko.”“Bolero.”“Hindi ah.”Napatawa ako.“Dinner?”“Sure.”Umupo kami sa dining table.Habang kumakain, ikinuwento ni Matthew ang ilang nangyari sa office. Hindi niya itinago sa akin ang tungkol sa announcement niya laban sa bullying at office gossip.“Good,” sabi ko. “Kawawa rin naman si Jessa kung pinagkakaisahan siya ng mga tao dahil lang sa itsura niya.”Tumango si Matthew.“Exactly.”“Okay naman siya ngayon?”“I think so.”Tahimik akong tumango.Wala akong dahilan para isipin ang masama.Pero ilang minuto pagkatapos naming kumain, tumunog ang cellphone ko.Isang notification.Unknown number.

Darlene POVDahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin hanggang sa maramdaman ko ang mainit at masuyong paglapat ng kaniyang mga labi sa aking labi. Kahit matagal na kaming mag-asawa, kailanman ay hindi nabawasan ang respeto at pagmamahal niya sa akin. Bawat halik at haplos niya ay may kalakip pa ring pag-iingat, na para bang isa akong babasaging bubog na ayaw niyang mabasag.Inilapit niya ang kaniyang mukha sa aking leeg at bahagyang isiniksik ang kaniyang ilong sa aking buhok. Huminga siya nang malalim habang nakapikit."Ang bango-bango mo talaga, mahal ko," bulong niya sa isang paos at malambing na boses na agad nagpalukso sa puso ko.Napangiti ako nang lihim. Alam na alam ko kung paano siya halinaing muli—ang amoy ng aking buhok ang isa sa mga simpleng bagay na unang nakabihag sa kaniya, at hanggang ngayon, iyon pa rin ang kaniyang paboritong kanlungan.Isiniksik niya ang kaniyang mukha sa aking dibdib at masuyong pinaligiran ng mainit na halik ang aking balat. Nang da