All Chapters of He Choose her, But I Carried his child: Chapter 111 - Chapter 120

Darlene POV Matapos ang aming emosyonal na pagyakap kay Amara, umupo kaming tatlo sa buhanginan habang dahan-dahang hinahaplos ng maliliit na alon ang aming mga paa. Nakasandal si Amara sa dibdib ni Matthew habang hawak-hawak ang aking daliri, walang tigil sa pagkukuwento tungkol sa mga kastilyong buhangin na ginagawa nila ni Kristine. "Mommy, look! Big castle for us!" malinaw at may siglang sabi ni Amara habang itinuturo ang kaniyang gawa sa buhangin. "Napakaganda naman ng kastilyo ng princess namin," sagot ko habang pinupunasan ang natitirang basa sa aking mga pisngi at hinahalikan siya sa noo. Tumingin sa akin si Matthew, may pamilyar na kislap sa kaniyang mga mata na punong-puno ng pagmamahal at kapayapaan. Hinawakan niya ang aking libreng kamay at pinaglapit ang aming mga daliri. "Naisip ko lang, Dars..." pabulong na panimula ni Matthew habang pinalilipad ng hangin ang kaniyang buhok. "Sa lahat ng pinagdaanan natin—mula sa panlilinlang nina Jessa, sa galit at inggit ni

Darlene POV Kaya naman, wala na ring nagawa si Matthew kundi ang payagan akong pumasok muli sa kaniyang kumpanya. Pero malinaw ang aming kasunduan—hindi na bilang secretary niya kung saan napakaraming inaasikasong schedule at nakatatarang trabaho. Pumasok ako bilang isa sa mga regular na staff lamang sa kaniyang departamento. Dahil bawal sa akin ang ma-stress at mapagod, magagaan lamang ang aking ginagawa: taga-encode ng ilang simpleng datos, taga-xerox ng mga papeles, at taga-ayos ng ilang folder. Noong unang araw ko, halos ayaw akong paghawakan ni Matthew ng kahit ano. "Dars, sigurado ka bang kaya mo 'yan? Baka mabigat 'yang papel, ako na ang mag-xerox," naiihiyang bulong ni Matthew habang nakatayo sa tabi ng xerox machine, halatang nag-aalala at walang pakialam kung pinatitinginan na kami ng ibang mga empleyado. "Matthew, tatlong pirasong papel lang 'to," natawa kong sagot habang itinutulak siya nang bahagya pabalik sa kaniyang cubicle. "Bumalik ka na sa office mo. Baka kung a

Darlene POV ​Pagkababa ko sa lobby ng gusali, agad kong napansin ang isang pamilyar na tindig. Si Jovert. Ang dati kong ex-boyfriend na walang ginawa noong kami pa kundi ang huthutan ako ng pera at paulit-ulit na saktan ang aking damdamin. ​Bigla siyang lumingon sa kinaroroonan ko at dahan-dahang lumapit. ​"Kumusta ka na, Dars? Ngayon lang ulit kita nakita, ah," nakangiti niyang sabi. ​Napansin ko agad na wala na sa kaniyang mukha ang dating kayabangan at panginginsulto na nakasanayan ko noon. Walang halong pait o pang-aasar ang kaniyang tingin. ​"Okay lang," tipid at seryoso kong sagot habang hawak ang aking bag. ​Tumango-tango si Jovert at bahagyang yumuko. "Ang swerte ni Sir Matthew sa'yo dahil tapat kang babae at may respeto sa sarili... Patawarin mo ako, Darlene. Patawarin mo ako sa lahat ng mga masasamang salitang nasabi ko sa'yo noon at sa paulit-ulit kong panginginsulto sa'yo."Pinagmasdan kong mabuti ang mukha ni Jovert. Ang dating mga matang puno ng pagmamataas at pang

Darlene POV Ilang buwan pa ang mabilis na lumipas. Unti-unti nang lumalaki si Mateo, at kahit medyo puyat pa rin minsan sa gabi dahil sa pagpapadede at pagpapalit ng diaper, napakagaan ng aming pakiramdam dahil hindi kami pinababayaang mag-isa nina Lola Teresita at Kristine. Isang Sabado ng hapon, habang binabantayan ni Kristine si Mateo na naglalaro sa kaniyang crib, nagpaalam muna kami ni Matthew para ihatid si Amara sa kaniyang art class at magkaroon ng kaunting oras para sa kaniya. Habang nasa sasakyan kami, nakaupo si Amara sa backseat habang masayang kumakanta kasabay ng radyo. Nakahawak si Matthew sa aking kamay habang nagmamaneho, at tuwing hihinto sa red light ay inilalapit niya ang aking kamay sa kaniyang mga labi upang halikan ito. "Dars, pagkababa natin kay Amara sa art studio, gusto mo bang mag-coffee muna tayo sa malapit? Para makapagpahinga ka rin kahit isang oras lang," malambing na tanong ni Matthew habang nakatitig sa akin nang may matinding pag-aalaga. "

Darlene POV Habang pinagmamasdan ko ang dalawa kong anak na naglalaro sa latag sa gitna ng sala, tila napuno ng matinding init at kagalakan ang buo kong dibdib. Si Amara ay maingat na iniaabot kay Mateo ang kaniyang mga laruan, patiently na tinuturuan ang kaniyang nakababatang kapatid kung paano itumpok ang mga blocks. Kapag natutumba ang ginagawa nila, imbis na maiyak o mainis, uunahan pa iyon ni Amara ng malakas na halakhak bago marahang kukurutin ang malambot na pisngi ni Mateo. Sobrang saya ng puso ko. Wala man lang bakas ng pagseselos kay Amara. Sa halip, puno siya ng labis na pagmamahal at pag-aalaga sa kaniyang baby brother—isang patunay na lumalaki siyang may malawak na pag-unawa at napakalaking puso. "Ang lalim ng buntong-hininga ng misis ko, ah," pabulong na usal ng isang pamilyar at paos na boses sa aking likuran. Bago pa man ako makalingon, pinalupot na ni Matthew ang kaniyang mga braso sa aking baywang. Isiniksik niya ang kaniyang mukha sa aking leeg at malalim