Todos los capítulos de He Choose her, But I Carried his child: Capítulo 11 - Capítulo 20

Darlene's POVNagulat ako nang sabihin ng secretary na kailangan ko raw pumasok nang mas maaga kinabukasan.Hindi ko alam ang dahilan.Dahil doon, lalo akong kinabahan.Kaya kinabukasan, maaga akong umalis ng bahay at dumiretso sa opisina.Tahimik akong nakaupo sa loob ng opisina ni Sir Matthew habang hinihintay ang kaniyang pagdating.Ilang minuto ang lumipas, bumukas ang pinto.Pumasok si Sir Matthew.Agad akong napatayo."Good morning po, Sir," magalang kong bati.Hindi siya sumagot.Sa halip, diretso siyang naglakad papunta sa akin.Nanigas ako sa aking kinatatayuan.Huminto siya sa harap ko.Bahagya siyang yumuko at marahang lumapit.Napapikit siya sandali habang tila inaamoy ang aking buhok.Lalo akong kinabahan."Sir..." nauutal kong sambit. "P-Pasensya na po kung hindi ninyo gusto ang amoy ng shampoo ko. Papalitan ko na lang po."Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata."Quiet."Mahina ngunit mariin ang kaniyang boses.Bago pa ako tuluyang makapag-react, marahan niya

Darlene's POV Hindi ko alam na pinatawag pala ni Sir Matthew si Jovert. Abala ako sa pag-aayos ng schedule niya para sa susunod na linggo nang biglang may kumatok sa aking mesa. "Darlene." Napatingala ako. Si Jovert. Ngunit hindi katulad ng dati, wala ang mataray niyang mukha. Nakangiti pa siya. "Tara, sabay tayong mag-coffee." Nagulat ako. "Ha?" "Libre ko." Mas lalo akong nagtaka. Ngayon lang yata siya nag-alok na ilibre ako. "Ano'ng meron?" nagtataka kong tanong. "Wala naman." Bigla niyang hinawakan ang kamay ko. "Miss na kita." Napakurap ako. Hindi ko maintindihan ang bigla niyang pagbabago ng ugali. "Jovert..." "Sorry sa mga nasabi ko sa'yo." Nanlaki ang mga mata ko. "Hindi ko lang napigilan ang galit ko no'ng araw na 'yon." Napayuko ako. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako. "Halika na." Hinila niya ako palabas ng opisina. Pagdating namin sa coffee shop sa ground floor, siya mismo ang umorder. "Dalawang iced coffee." Pagkatapos ay naupo kami sa isang

Darlene's POV Abala ako sa pag-aayos ng mga dokumento nang biglang lumapit sa akin si Jovert, isa sa mga kasamahan namin sa opisina. "Darlene, sabay na tayo kumain ng lunch," nakangiti niyang aya sa akin. Napatingin ako sa kaniya. "Ha? Ngayon na?" Tumango siya. "Oo. Gutom na ako. Tara na." Napangiti rin ako nang bahagya. "Sige." Tumayo ako at inayos ang mga gamit ko. Hindi ko napansing mula sa loob ng kaniyang opisina, nakatingin sa amin si Matthew. Tahimik lamang siyang nakatayo sa harap ng glass window. Nang makita niyang magkasabay kaming naglakad ni Jake patungo sa elevator, bahagyang kumunot ang kaniyang noo. Hindi niya alam kung bakit... Ngunit bigla siyang nakaramdam ng inis. At higit sa lahat, hindi niya nagustuhan ang makitang may ibang lalaking nakangiting nagyayaya kay Darlene na kumain. Tahimik kaming kumakain ni Jovert nang bigla siyang magsalita. "Pasensya ka na sa lahat ng nagawa ko, Darlene." Napatingin ako sa kaniya. "Alam mo naman ku

Darlene's POV Kinabukasan, maaga akong nagising. Hindi maganda ang tulog ko kagabi dahil hindi mawala sa isip ko ang mga nangyari. Pagdating ko sa office, tahimik kong inayos ang mga gamit sa mesa. Maya-maya ay dumating si Sir Matthew. "Good morning, Sir." Tumango lamang siya. Ngunit bago siya tuluyang pumasok sa kaniyang opisina, huminto siya. "Miss Flores." "Opo?" "After lunch, you're coming with me." "May meeting po ba?" "No." Napakunot ang noo ko. "Then saan po tayo pupunta?" Hindi niya agad sinagot. "Just be ready." "Opo, Sir." Pumasok na siya sa kaniyang opisina. Napabuntong-hininga ako. Ano na naman kaya ang ipapagawa niya? Makalipas ang ilang oras, tumunog ang intercom. "Miss Flores." "Opo?" "Come here." Agad akong tumayo. Pagpasok ko sa kaniyang opisina, may isang malaking kahon sa ibabaw ng mesa. Napatingin ako roon. "Sir?" "Open it." Dahan-dahan kong binuksan ang kahon. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang lam

Darlene's POV Pagpasok ko sa apartment, agad akong sinalubong ni Sheila. "Late ka na naman." "May business dinner kasi kami ni Sir Matthew." Napatingin siya sa akin. "Business dinner?" Tumango ako habang inaalis ang heels ko. "Oo. May meeting kami." Umupo ako sa kama at napabuntong-hininga. "Ano'ng nangyari?" tanong niya. Tahimik akong tumingin sa kaniya. "Sheila..." "Hmm?" "Kung paulit-ulit kang sinasaktan ng taong mahal mo, hanggang kailan mo siya dapat patawarin?" Biglang naging seryoso ang mukha niya. "Hanggang sa gusto mo." Napayuko ako. "Pero kung ako ang tatanungin mo..." Huminga siya nang malalim. "Kapag paulit-ulit na, hindi na 'yan pagkakamali. Choice na niya." Napakagat ako sa labi. Naalala ko ang mga beses na nahuli ko si Jovert. Ang pera na paulit-ulit niyang kinukuha sa akin. Ang mga masasakit niyang salita. At ang sampal na hanggang ngayon ay tila ramdam ko pa rin. Maya-maya ay tumunog ang cellphone ko. Jovert calling.