บททั้งหมดของ เกิดใหม่มาอยู่ในร่างชายสติไม่ดี ยุค 70: บทที่ 11 - บทที่ 20

54

บทที่ 11

11          พรรคพวกของหวังพุ่งเข้าใส่ซงซงเพื่อจัดการซงซงตามคำสั่งของหวังอย่างไม่เกรงกลัว ซงซงที่เป็นเป้าหมายของพวกมันก็พุ่งเข้าปะทะกับอีกฝ่ายด้วยตัวคนเดียวไม่มีแม้แต่อาวุธ การเอาชีวิตมาเดิมพันกับเรื่องพวกนี้ซงซงไม่คิดอยากจะทำตั้งแต่แรก แต่อีกฝ่ายวอนหาเรื่องเขาก่อนก็เลยต้องเอาให้มันหนักจนอีกฝ่ายทำอะไรไม่ได้          คมมีด ไม้ ท่อนเหล็ก พุ่งเข้ามาด้วยแรงฟาดของชายฉกรรจ์หลายคนพร้อมกันอย่างต่อเนื่อง ซงซงหันหลบได้อย่างฉิวเฉียดก่อนจะสวนกลับด้วยหมัดเต็มแรง อีกฝ่ายเองก็หลบได้แต่หมัดต่อไปของซงซงนั้นรวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน ทำให้หลบหมัดไม่ได้ ใบหน้าของชายฉกรรจ์คนหนึ่งรับหมัดของซงซงเข้าไปอย่างเต็มแรงจนหน้าหงาย ยังไม่พอ ตามด้วยเท้าเตะเข้าไปที่ท้องน้อยจนร่างทรุดลงมาคุกเข่าต่อหน้า สุดท้าย ตามด้วยศอกประทับลงไปที่กลางหัวอย่างรุนแรงทำให้หัวของชายฉกรรจ์แตกทันทีจนเลือดพุ่งออกมากระเซ็นเปื้อนเสื้อผ้าของซงซงก่อนที่ร่างของเขาจะล้มลงไปนอนกับพื้น ไม่รู้ว่าชายฉกรรจ์คนนี้เป็นตายร้ายดียังไง แต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-25
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 12

12          หลังจากกลับมาถึงบ้าน ซงซงก็เห็นลูกจ้างทำงานขยันขันแข็งกันทุกคน ดูเหมือนว่าพวกลูกจ้างจะยังไม่รู้เรื่องที่หมู่บ้านว่าเกิดอะไรขึ้น ซงซงจึงเรียกพวกเขาเข้ามาพูดคุยกันว่าวันนี้มีอะไรเกิดขึ้นที่สวนหรือไม่          “หยวนถูกพวกชั่วช้าทำร้ายน่ะ ก็เลยต้องพักผ่อนสักระยะหนึ่ง ช่วงนี้งานในส่วนของหยวนจะไม่มีคนทำ แต่เดี๋ยวผมจะทำแทนไปก่อน รอจนกว่าอาการของหยวนจะดีขึ้น แล้ววันนี้มีอะไรเกิดขึ้นที่สวนไหมครับ หรือว่ามีใครมาหาผมบ้างหรือเปล่าครับ”          “ไม่มีครับ”          “ไม่มีค่ะ”          ลูกจ้างทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันหมด ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ไม่มีใครมาหาซงซงด้วย พอได้ยินพวกเขาตอบเป็นเสียงเดียวกันหมดซงซงก็โล่งใจขึ้นมาทันที กลับกัน พวกลูกจ้างที่ได้ยินข่าวร้ายเกี่ยวกับหยว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-26
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 13

13          “ไอ้หวังมันทำงานพลาด เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ น้องเล็กรีบเก็บเสื้อผ้าเท่าที่จำเป็นแล้วหนีไปด้วยกัน”          “ครับพี่ใหญ่ แล้วพี่ใหญ่จะหนีไปที่ไหนครับ”          “ฉันมีคนรู้จักอยู่ที่เมืองเฉงซัน เราจะไปที่นั่นกัน”          “แต่ที่นั่นมีคนของทางการอยู่นะครับ”               “เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง พอไปที่นั่นคนรู้จักของพี่จะให้ที่หลบกับพวกเรา”          หนิงไห่เกอ หนิงไห่หยาง ได้รู้เรื่องภายในหมู่บ้านหนานเกี่ยวกับเรื่องของคนที่ตนเองจ้างไปจัดการซงซงว่าคนพวกนั้นถูกเจ้าหน้าที่ทางการจับกุมทั้งหมดทุกคน ทำให้สองพี่น้องรู้สึกไม่ปลอดภัย เกรงว่าพวกนั้นจะต้องเปิดปากว่าใครเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 14

14          เช้าของทุกวันในฟาร์มเลี้ยงไก่ไข่ พื้นที่โดยรอบฟาร์มจะถูกทำความสะอาดทุกเช้าโดยชายหนุ่มที่ไม่สนใจเพื่อนร่วมงานอย่างเหวินคนนี้ แม้เขาจะมีท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตรแต่เรื่องงานเขาเป็นคนขยันทำงานตั้งใจเอาจริงเอาจัง ถึงจะรู้จักกันไม่ถึงสัปดาห์แต่ซงซงก็ดูออกว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนไม่ดี เพียงแต่เข้ากับคนอื่นไม่ได้เท่านั้นเอง แล้วด้วยประสบการณ์ดูแลสัตว์ในฟาร์มเขาจึงเหมาะสมทำหน้าที่ในฟาร์มเลี้ยงไก่ไข่มากที่สุด          “เป็นไงบ้างเหวิน”          “สวัสดีครับนายจ้าง ผมเก็บกวาดฟาร์มเรียบร้อยแล้วครับ เหลือคัดแยกไข่ไก่”          “เหนื่อยหน่อยนะ”          หลังจากได้มาเป็นนายจ้าง ซงซงมีหน้าที่เดินตรวจงานประจำวันและสั่งงานลูกจ้าง ไม่ต้องใช้แรงในการยกแบกหามเหมือนแต่ก่อน เป็นงานสบาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-28
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 15

15          ตั้งแต่ซื้อไก่ไข่เข้ามาที่ฟาร์มเลี้ยงไก่ไข่ขนาดพื้นที่ 1 ไร่ จำนวนประชากรนั้นมีมากกว่า 1,000 ตัว ไม่ใช่เพราะมันออกลูกออกหลานนะ แต่เป็นเพราะกำลังทรัพย์ที่ได้มาจากการขายผัก ขายปลา ขายทองคำ ขายวัตถุดิบหายาก ซึ่งเป็นของถูกกฎหมายที่ซงซงหามาได้แล้วเอาไปขายแลกเปลี่ยนเป็นเงินมาซื้อไก่ไขเพิ่ม แล้วไก่ที่ซื้อมาก็เติบโตเต็มวัยอย่างรวดเร็ว ซงซงไม่อยากเชื่อในสายตาตนเองว่ามันจะโตขึ้นได้ถึงขนาดนี้ ทำให้ลูกจ้างที่ดูแลฟาร์มเลี้ยงไก่ไข่อย่างเหวินยังต้องสงสัยแล้วถามซงซงเพื่อความอยากรู้ว่าทำได้อย่างไร ขนาดเจ้าตัวยังไม่รู้แล้วใครมันจะไปรู้กันล่ะ          “มีไข่ไก่ทั้งหมดห้าสิบแผงครับนายจ้าง”          “ห้าสิบแผงเหรอ เยอะกว่าเมื่อวานอีกนะ เหวิน เดี๋ยวเอาขึ้นเกวียนไปขายที่ตลาดในหมู่บ้านกับผมอีกนะครับ”          “ครับ อันที่จริงผมไปคนเดียวได้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-29
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 16

16          “นางผู้หญิงบ้าเอ๊ย”          “ขอโทษนะครับนายจ้าง เป็นเพราะผมเอง ถ้าผมยอมเธอตั้งแต่แรกก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”          “มันไม่ใช่ความผิดของเหวินหรอกนะ คนที่ผิดน่ะคือผู้หญิงคนนั้น”          หลังจากเกิดเรื่องในหมู่บ้าน นายจ้างและลูกจ้างอย่างซงซงและเหวินก็กลับมาที่บ้านทันที ซงซงยังรู้สึกเจ็บปวดที่หว่างขาตนเองพร้อมกับความรู้สึกโกรธแค้นหญิงสาวคนนั้นเป็นอย่างมาก หากเจอกันอีกเมื่อไหร่คงมีการทะเลาะกันอีกแหง ถึงจะได้เจอกันแต่เขาก็ไม่คิดจะลงไม้ลงมือกับผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย แต่กรณีของหญิงสาวคนนี้คงจะต้องยกเว้น เพราะเธอทำเจ็บแสบเอาไว้ให้ซงซงได้รับความเจ็บปวดทางจิตใจที่รุนแรงแสนสาหัส          “แล้วนายจ้างจะทำยังไงกับผู้หญิงคนนั้นเหรอครับ”  
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-30
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 17

17          บ่อเลี้ยงปลาที่เห็นอยู่ตอนนี้เป็นบ่อเลี้ยงที่มีขนาดใหญ่เทียบเท่าสระน้ำที่มีพื้นที่กว้างและยาวเป็นเส้นตรง ในบ่อมีลูกปลาดุกมากกว่า 1,000 ตัว ซงซงได้ลูกปลาดุกมาจากเมืองเฉงซันซึ่งมีพ่อค้าปลารายใหญ่เอามาขายให้ในราคาถูก ซงซงก็เลยซื้อเหมาเอามาปล่อยลงในบ่อเลี้ยงปลาเพื่อให้มันขยายจำนวนประชากรมากยิ่งขึ้น          แล้ววันนี้ลุงโจวและลุงเหลียงก็ยังขยันทำงานเหมือนอย่างเคย          “ซงซงดูไม่เหมือนคนสติไม่ดีอย่างที่ชาวบ้านพูดกันเลยนะโจว”          “ฉันเองก็คิดเหมือนกัน เหลียงว่าซงซงเป็นคนยังไง”          “คนธรรมดาคนหนึ่งที่ขยันทำงาน”          “ฉันเองก็คิดเหมือนกัน ยังไงก็เถอะ ที่พวกเรามีงานทำก็เพราะซงซงนั่นแหละ&rdquo
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-31
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 18

18          กำไลหยกไม่ได้ถูกขายในราคา 10,000 หยวน ทำให้เจ้าของร้านโรงรับจำนำเศร้าหมองอย่างช่วยไม่ได้ เหตุผลที่ไม่ขายก็เพราะว่าราคามันน่าจะมากกว่านี้ ฟังจากคำพูดเจ้าของร้านก็รู้ได้ทันทีว่าเขาโก่งราคา ถึงกระนั้นมันก็เยอะอยู่ดี          พอออกจากโรงรับจำนำ ซงซงมีแผนเอาไว้แล้วว่าหลังจากนี้จะไปที่ไหนดี          (ไปที่นั่นดีกว่า)          สถานที่ต่อไปของซงซง เป็นใจกลางเมืองเฉงซันซึ่งบริเวณแถวนั้นมีตลาดสดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ เหตุผลที่อยากจะไปที่นั่นก็เพราะจะได้รู้ถึงความต้องการของสินค้าว่าอะไรเป็นที่นิยมขณะนี้ แต่ก่อนจะไปที่นั่น ซงซงจะต้องกลับไปยังเกวียนที่มีหยวนรอเขาอยู่ แล้วการเดินทางไปยังใจกลางเมืองเฉงซันจะต้องใช้รถเครื่องจักรหรือไม่ก็เกวียนเพื่อเดินทางไป เพราะว่ามันอยู่ไกลหลายกิโลเมตร เดินทางไปกลับโดยการเดินเท้าคงจะเหนื่อยน่าดู     &
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-01
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 19

19          ฝีเท้าอันหนาแน่นและดูแข็งแรงที่มาพร้อมกับความเร็วเพื่อวิ่งไล่ตามบุคคลต้องสงสัยว่าเป็นขโมย ไม่สิ เรียกว่าเป็นผู้ต้องหาขโมยทรัพย์สินถึงจะถูกต้องที่สุด          “หยุดนะไอ้บ้า เอาหนังควายจี่กูคืนมา”          คนร้ายที่ซงซงวิ่งไล่ตามนั้นไม่รู้เป็นหญิงหรือเป็นชาย ลักษณะท่าทางบ่งบอกอะไรไม่ได้ เพราะเขาสวมผ้าคลุมสีดำคลุมหัวเองไว้ ทำให้ระบุเพศของอีกฝ่ายไม่ได้ มีแต่จะต้องกระชากผ้าคลุมออกมาเท่านั้น          ระหว่างที่วิ่งไล่ตามอยู่ ความเร็วของอีกฝ่ายก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง ถึงอย่างนั้นเขาก็วิ่งโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย แล้วซงซงเองก็เริ่มเหนื่อยหอบแล้วเหมือนกัน แต่ด้วยความที่ตนเองอยากจับตัวคนร้าย ซงซงจึงใช้แรงเฮือกสุดท้ายวิ่งเข้าใส่อีกฝ่ายก่อนจะพุ่งตัวแล้วจับได้ในที่สุด          “ปล่อยฉันนะ&rd
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-02
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 20

20          หลังจากเดินกลับมาที่หมู่บ้านแล้วกลับไปที่บ้านตนเอง ซงซงก็เห็นลูกจ้างของตนนั่งอยู่เตียงไม้ไผ่หน้าบ้าน ดูเหมือนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะรู้กันหมดทุกคนแล้ว คงเป็นเพราะหยวนนั่นแหละเล่าบอกพวกเขา          “พี่ซงซง”          เมื่อหยวนเห็นซงซงกำลังเดินมาหยวนก็เรียกทันที ดูเหมือนว่าลูกจ้างทุกคนจะเป็นห่วงนายจ้างเป็นอย่างมาก เกรงว่าอาจเกิดอันตรายขึ้นก็เป็นได้ โชคดีแล้วที่นายจ้างของพวกเขาไม่ได้เป็นอะไรเลย          “ทุกคน ผมขอโทษครับที่ทำให้เป็นห่วง”          “ปลอดภัยกลับมาก็ดีแล้วแหละนะซงซง”          ลุงโจวเห็นว่าซงซงปลอดภัยดีก็โล่งอก ส่วนลูกจ้างคนอื่นเองก็โล่งอกเหมือนกัน เรื่องที่เกิดขึ้นซงซงได้เล่าให้ลูกจ้างทุกคนฟังอย่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status