All Chapters of Ang Kakaibang Hilig ng Mafia King: Chapter 41 - Chapter 50

Paggising ko ay nasa loob na ako ng isang malinis na kwarto. Mabuti naman at hindi nila ako binalik sa freezer na iyon.Nakahiga ako sa kama at nakatingala sa kisame.Bumuhos ang mga luha mula sa mga mat ako.Ang anak ko...Hindi sa saksak ni Veronica natapos ang pananakit nila sa akin. Bawat isa sa kanila ay nag-iwan ng pasa o sugat sa katawan ko. Hindi ko na mabilang kung ilang saksak ang ginawa nila sa katawan ko. Hindi ko na rin mabilang kung ilang sampal, suntok, tadyak at pagpapahirap ang ginawa nila sa akin.Tumigil lang sila nang makitang halos hindi na ako makagalaw. Gustuhin ko mang matulog ng mga sandaling iyon o mawalan na lang ng malay, pero parang hindi ko kakampi ang pagkakataon kanina.Nasa hwisyo pa ako ng buhatin nila ako papunta sa kwartong ito. At dinig na dinig ko pa ang sinabi ng isang babae— marahil nurse iyon o doktor."Wala na ang bata."Wala na ang anak ko.Patawad anak at napunta ka sa akin. Patawad at mahina ako. Patawad at naranasan mo ang mga bagay na iyo

Wala sa sariling naglalakad ako sa gilid ng kalsada. Hindi pa rin maalis sa akin ang mga huling sinabi ni tatay."Mag-iingat ka sa mga Del Amore."Iyon din ang mga sinabi ni Tiya Adella sa akin.Kung totoo nga ang sinabi ni tatay, ibig bang sabihin ay nagsinungaling si Lolo Alfonso? Hindi niya man sinabing kaaway si Viena pero base sa kanyang pananalita ay ganoon ang pahiwatig niya. Ganoon din sa panig nina Leon, pakiramdam ko ay kaaway ang turing nila sa isa't isa.Kung ganoon ay bakit magkasama sina Lolo Alfonso at Viena nang iwan kami kay tatay? Magkakampi ba talaga sila kaya sinabi ni Lolo Alfonso na magpahuli ako kay Viena?Kung magkakampi man sila, bakit gusto nila akong magalit kay Lucien? Bakit kailangan pang mawala ng anak namin?Wala na akong alam...Litong-lito na ako.Maliliwanagan ba talaga ako sa lahat kapag nanatili ako sa poder ni Viena? Iyon na lang ba ang tanging paraan?Napaupo ako sa magaspang na kalsada. Napapatingin sa akin ang mga taong dumadaan.Hindi rin ako m

Ilang minuto ko nang binusog ang mga mata ko sa tanawing nakikita ko, pero ni isang alaala ay walang pumasok sa isipan ko.Habang papasok kami sa loob ng pinakaunang building ay mas lalo kong natatanaw hardin sa loob ng Olympus. Ang fishpond na iyon at mga puno ay ganoon din sa panaginip ko.Natigil ako sa paglalakad nang may bumangga sa akin. Nang tingnan ko ay isang batang babaeng nakasuot ng puting bestida. Hindi. Hospital gown iyon. Katulad ng suot ng mga bata sa panaginip ko. Katulad ng suot ko sa panaginip na iyon."Ikaw po ba si Miss Rania?" tanong ng bata. "Alam mo ba kung bakit Rania ang pangalan mo?""H-Ha?" Naguguluhan ako sa sinasabi ng bata."Kasi katunog ng salitang ulan sa wikang Ingles... Rain," sabi pa ng bata. "At alam mo ba na isa sa mga kapangyarihan ni Zeus ay ang makontrol ang ulan?"Para akong binuhusan nang nagyeyelong tubig. Pakiramdam ko ay may kung anong kumakatok sa ulo ko at gustong pumasok sa utak ko.Kung literal lamang na intindihin ang sinabi ng bata,

"Bago natin ituloy ang usapang ito, kailangan mo munang dumaan sa tamang proseso," sabi pa ni Viena."Proseso?" nagtataka kong tanong.Ito na ba iyong parte kung saan tuturukan na nila ako ng kung ano-ano?Nilingon ni Viena iyong lalakeng kausap ko kanina. "Aethon, nasaan si Athena? Kailangan na nating simulan."Siya pala si Aethon."I'm here."Sabay naming nilingon ang pinanggalingan ng boses. Si Athena iyon. Napatingin siya sa akin. "Ako ang nag-eksperimento sayo."Nanlaki ang mga mata ko."Athena..." tawag ni Viena sa kanya. "Hindi natin kailangang madaliin ang pagsabi sa kanya tungkol sa lahat. Kapag hindi niya nakontrol ang galit niya... mananagot ka."Wala akong naintindihan sa sinabi ni Viena. Pero nakatingin lang ako kay Athena. Dapat ba akong magalit sa kanya?Hindi.Dahil hindi ko pa alam ang lahat."Rania..." Nilingon ko si Aethon nang tawagin niya ako. "Humiga ka lang dito. Imo-monitor namin ang vital signs mo. Kapag nagkaroon ng kaunting pag-iiba sa vital signs mo, ititig

Ayaw ko nang marinig pa ang tungkol sa kung paano nila inieksperimentuhan ang mga bata o mga tao. Kaya nagtanong na lang ako para maiba ang usapan. "Sabi mo ay para sa mga taong nasa comatose stage ang Project Gaia at sinabi mo rin na patay na ako noon at ang Gaia ang nagligtas sa buhay ko. Ang mga taong nasa comatose stage ay buhay pa, pero ako ay patay na. Paano nangyari iyon?"Nilingon ni Viena ang mga magulang ko. "Oras na para sabihin ninyo ang mga nangyari."Muling hinawakan ng nanay ko ang kamay ko. Hindi ko alam pero biglang kumalma ang sistema ko. Para bang matagal ko nang hinihintay ang hawak niyang iyon.Umiwas ako ng tingin at sakto namang tumama ang mga mata ko kay Aethon. Nakita kong napataas ang kilay niya na para bang gusto niyang sabihing stable na ang mga vital signs ko. Pero nanatili siyang tahimik."Hayaan mong magpakilala muna kami ng papa mo," sabi niya at pinisil ang kamay ko. "Ako ang nagmana ng codename na Artemis dahil mama ko ang namuno noon. Pero ang papa m